บทที่ 10: น้ำไส้เดือน

บทที่ 10: น้ำไส้เดือน

การที่แอปเปิลมีขางอกออกมานั้น เป็นสิ่งที่เหนือจินตนาการไปไกลโข

หากคุณไปบอกคนในยุคปัจจุบันว่า แอปเปิลในห้องของพวกเขาสั่นสะเทือนผิวเปลือก คลานขึ้นมาบนตัว แล้วพุ่งเข้าใส่ใบหน้าอย่างรวดเร็ว...

พวกเขาคงจะเป็นลมล้มพับไปตรงนั้นแน่

แต่หลังจากที่เคยตายมาแล้วครั้งหนึ่ง หลิวปี้รู้สึกว่าตัวเองก็ไม่ใช่คนปกติอีกต่อไป

เมื่อเห็นแอปเปิลคลานขึ้นมา เขาชักปืนพกจากด้านหลังเอวออกมาอย่างลื่นไหล

เขาไม่ได้ลั่นไก แต่ใช้พานท้ายปืนกระแทกออกไปสองครั้งอย่างใจเย็น เสียงดังปึกๆ แอปเปิลทั้งสองลูกกระเด็นหลุดจากตัวเขาไป

ทันใดนั้น มีดยาวก็ตามติดไปเสียบทะลุแอปเปิลลูกหนึ่งเข้าอย่างจัง

แอปเปิลอีกลูกพยายามจะกระโดดหนี แต่ถูกมือซ้ายของหลิวปี้ใช้พานท้ายปืนตบจนร่วงลงมา

มีดยาวพุ่งตามไปเสียบซ้ำอย่างต่อเนื่อง แอปเปิลทั้งสองลูกจึงถูกเสียบทะลุติดกันราวกับลูกชิ้นเสียบไม้

ขายาวๆ ของแอปเปิลดิ้นกระแดว์อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหดกลับเข้าไปในผลจนกลายเป็นก้อนกลมๆ แยกไม่ออก

【รวบรวม +1】

【แอปเปิล】

【สายพันธุ์ที่เกิดจากการผสมผสานระหว่างการติดเชื้อราและเซลล์แมลง ผลทรงกลม ทั้งผลมีพิษร้ายแรง เป็นก้อนเชื้อราแข็ง การบริโภคโดยตรงเพียง 3 กรัมจะทำให้เกิดรอยโรคและแผลพุพอง】

【สามารถรับประทานได้หลังผ่านกระบวนการปรุง มีกลิ่นหอมผลไม้เป็นเอกลักษณ์ รสชาติอร่อยเข้มข้น หายากและมีมูลค่าสูง】

ระบบเด้งการแจ้งเตือนขึ้นมา ประกาศว่ากระบวนการรวบรวมวัตถุดิบเสร็จสิ้นแล้ว

เชฟที่มีคุณสมบัติครบถ้วนย่อมไม่หวาดกลัวต่อวัตถุดิบของตน

แทบไม่มีความรู้สึกหวาดกลัวหลงเหลืออยู่เลย

มีเพียงลมหายใจที่ถี่กระชั้นขึ้นเล็กน้อยเท่านั้น

มุกตลกฝืดๆ เกี่ยวกับแอปเปิลเด้งขึ้นมาในระบบ ลอยวนเวียนอยู่ในหัวของหลิวปี้

【แอปเปิลมีขา ขาแอปเปิล แอปเปิลมีขายาว ขาแอปเปิลมีขา】

“...”

【คำอธิบาย: สำนวนนี้ใช้การเล่นคำพ้องเสียงเพื่อสร้างอารมณ์ขัน ทำให้ผู้คนหัวเราะ】

“...”

ไม่เห็นจะขำตรงไหน

หลิวปี้ถอนหายใจ

เขาไม่ใช่คนบ้าบิ่น เขายังคงประเมินอันตรายล่วงหน้าได้เสมอ

หลังจากมองไปรอบๆ เพื่อยืนยันว่าไม่มีอะไรตามมาอีก หลิวปี้ก็เดินย้อนกลับไปทางเดิม

เขาหาเชื้อเพลิงทดแทนไม่ได้ และของที่รวบรวมมาได้ก็น่าจะแทบไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับแป้งหรือคาร์โบไฮเดรตเลย

แต่อย่างน้อยเขาก็หาอาหารได้

เมื่อกลับมาถึงจุดที่พบไส้เดือน ร่างของไส้เดือนที่มีของเหลวสีขาวหลงเหลืออยู่ยังคงนอนแน่นิ่งอยู่ที่เดิม

หลิวปี้กลัวว่าข้างนอกจะเย็นเกินไป จึงตัดสินใจเอามันกลับไปด้วย

ไส้เดือนยาวเมตรกว่าดูไม่หนักมากนัก น่าจะหนักแค่สิบกว่าปอนด์

หลิวปี้หิ้วมันด้วยมือเดียว ลากกลับมาตลอดทาง

ที่หน้าประตู มีแขกไม่ได้รับเชิญรออยู่

ร่างทรงกลม ขาเรียวยาวเต็มไปด้วยมัดกล้าม และโครงกระดูกที่ปกคลุมด้วยกลุ่มก้อนเชื้อราสีเหลือง

เมื่อสัมผัสได้ว่ามีสิ่งมีชีวิตเข้ามาใกล้ เจ้า 'เลกเอ้ก' ระดับกลางก็ละทิ้งความพยายามที่จะพังประตู มันคำรามลั่นและพุ่งเข้าใส่หลิวปี้ทันที

จริงๆ แล้ว การออกแบบประตูเหล็กบานนี้มันงี่เง่าสิ้นดี...

เพราะมันไม่มีสปริงล็อก...

ถ้าหาแม่กุญแจตัวยูหรือโซ่จากที่อื่นมาคล้องไม่ได้ ประตูก็จะปิดไม่สนิท

แต่ถ้ามองในอีกมุมหนึ่ง ประตูเหล็กบานนี้อาจถูกออกแบบมาให้เป็นระบบล็อกสองชั้น

ถ้าล็อกจะด้านนอก ด้านในจะเปิดไม่ได้ ถ้าล็อกจะด้านใน ด้านนอกก็จะเปิดไม่ได้

บางทีมันอาจเป็นประตูที่ออกแบบมาเพื่อรับมือกับสภาพอากาศในวันสิ้นโลก...

ในขณะที่หลิวปี้กำลังใจลอย เขาปล่อยให้ระบบล็อกเป้าหมายวัตถุดิบไปพลางๆ

กว่าหลิวปี้จะได้สติ เนื้อส่วนขาสองชิ้นบนพื้นก็ถูกแล่ออกมาอย่างสมบูรณ์แบบเรียบร้อยแล้ว

อาหารที่ล่ามาได้ใหม่ทั้งหมดถูกขนกลับเข้ามาในบ้าน

โดยพื้นฐานแล้ว พวกมันล้วนมีสารพิษร้ายแรงที่ทำให้คนกลายพันธุ์เป็นซอมบี้ได้ ดังนั้นจึงต้องรีบจัดการทันที

ความชำนาญของเขาเพิ่มขึ้นกว่าครั้งก่อนๆ

ด้วยมีดเลาะกระดูก เนื้อขาทั้งสองชิ้นถูกจัดการเสร็จสรรพภายในเวลาประมาณสิบนาที

ต่อไปคืออาหารที่ไม่เคยเห็นมาก่อนพวกนี้

หลิวปี้คิดดูแล้ว ตัดสินใจว่าแอปเปิลกลายพันธุ์น่าจะจัดการได้ง่ายกว่า

【เนื้อสดแอปเปิลต้ม】

【ซุปข้นแอปเปิลตุ๋น】

【แยมแอปเปิลต้ม】

【ต้องการแปรรูปวัตถุดิบหรือไม่?】

หลิวปี้เลือก "ตกลง" และเข้าสู่โหมดฝึกสอน

หลังจากดูรายการส่วนผสม หลิวปี้ก็วางแผนในหัวและตัดสินใจเตรียมวัตถุดิบขั้นต้นตามสูตร 'ซุปข้นแอปเปิลตุ๋น' ก่อน

【ฉีดของเหลวตั้งต้นเซรุ่มต้านสปอร์ (อย่างน้อยระดับ 1 หรือสูงกว่า) เข้าไปในแอปเปิลและทิ้งไว้ 1 วัน】

“?”

จะไปหาของแบบนั้นได้จากที่ไหน?

ทันใดนั้น หลิวปี้ก็นึกขึ้นได้ว่าของเหลวสีขาวที่ไส้เดือนหลายหัวพ่นออกมานั้น ระบบเคยแจ้งเตือนว่าเป็นวัตถุดิบสำหรับทำของเหลวตั้งต้นเซรุ่ม

เขาไม่คิดว่าแอปเปิลจะจัดการยากขนาดนี้

เมื่อเห็นขาเล็กๆ ของแอปเปิลดูเหมือนจะเริ่มขยับอีกครั้ง หลิวปี้เริ่มไม่วางใจ จึงใช้ด้ามมีดกระแทกมันอีกสองสามครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าแอปเปิลสลบเหมือดไปแล้ว

งั้นมาจัดการเจ้าไส้เดือนหลายหัวยาวเมตรกว่าตัวนี้ก่อนดีกว่า

ทำตามคำแนะนำของระบบ หลิวปี้กรีดผิวหนังของไส้เดือนตามรอยต่อของหัวทั้งสาม

เริ่มแรก เขาเจาะช่องสามเหลี่ยมเพื่อระบายของเหลวสะสมสีดำออกจากตัวไส้เดือนลงในถังใบเล็ก

ของเหลวสะสมเหล่านี้เป็นส่วนผสมระหว่างของเสียที่ไส้เดือนขับถ่ายและของเหลวในร่างกายบางส่วน ซึ่งกินไม่ได้

【ระวังอย่าตัดโดนท่อด้านบน มิฉะนั้นน้ำไส้เดือนของไส้เดือนหลายหัวจะเสียเปล่า】

คำเตือนลอยผ่านตา ปลายมีดของหลิวปี้ชะงักเล็กน้อย ก่อนจะกรีดเปิดส่วนที่อยู่ถัดจากท่อสีขาวอย่างราบรื่น

ความสามารถในการแพร่เชื้อสูงและอัตราการกลายพันธุ์ที่สูงลิ่วของสปอร์เชื้อรา ทำให้โครงสร้างภายในของไส้เดือนซับซ้อนขึ้นมาก

หลิวปี้ไม่สามารถใช้ความรู้จากโลกเดิมมาตัดสินสิ่งมีชีวิตตรงหน้าได้อีกต่อไป

มันอาจดูคล้ายงู แต่เนื้อแท้แล้วมันคือสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง

โครงสร้างภายในร่างกายของมันสร้างภาวะพึ่งพาอาศัยกันที่น่าอัศจรรย์กับสปอร์ปรสิต

สปอร์ปรสิตไม่สามารถควบคุมร่างกายของไส้เดือนหลายหัวได้อย่างสมบูรณ์

ในทางกลับกัน ไส้เดือนหลายหัวกลับใช้เส้นใยปรสิตที่ขยายตัวเพื่อสร้างระบบประสาทที่ซับซ้อนยิ่งขึ้น

และน้ำไส้เดือนสีขาวในถุงที่หางดูเหมือนจะเป็นกุญแจสำคัญของสมดุลนี้

หลิวปี้ยกถังใบเล็กมาอีกใบ กรีดท่อสีขาวเบาๆ แล้วค่อยๆ เทน้ำไส้เดือนลงในถัง

เขาใช้มือทั้งสองข้างรีดถุงที่หางอย่างช้าๆ จนไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว

นี่คือของเหลวตั้งต้นเซรุ่มระดับ 1 อันล้ำค่า

เมื่อสกัดของเหลวตั้งต้นเสร็จแล้ว หลิวปี้ก็แผ่ไส้เดือนหลายหัวออกทั้งตัว

เขาใช้มีดผ่ากลางสิ่งมีชีวิตคล้ายงูตัวนี้

เขาควักเครื่องในออกมา ล้างทำความสะอาดด้วยสารละลายด่าง

จากนั้นโยนลงในอ่างแช่น้ำปูนใสเพื่อเตรียมไว้ใช้ภายหลัง

ต่อมา เขาใช้ปลายมีดเจาะรูเล็กๆ บนแอปเปิลแต่ละลูก พับแผ่นสังกะสีเล็กๆ เป็นรูปกรวยแล้วเสียบลงไป

จากนั้นตักน้ำไส้เดือนสีขาวข้นหนึ่งแก้วแล้วเทลงไปจนหมด

เมื่อไม่มีเข็มฉีดยา หลิวปี้ทำได้เพียงใช้วิธีดิบๆ แบบนี้

แต่น่าอัศจรรย์ หลังจากเทน้ำไส้เดือนลงในกรวย มันก็ถูกดูดซึมเข้าไปจนหมดเกลี้ยงไม่เหลือสักหยด

แอปเปิลทั้งสองลูกในมือกระตุกเบาๆ สองสามครั้ง แล้วก็สงบนิ่งไปจริงๆ

"ต่อไปก็ต้องทิ้งไว้หนึ่งวัน"

หลิวปี้ถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้นก็เริ่มทำความสะอาดห้องด้วยสารทำละลายด่างตามปกติ

โชคดีที่นี่เป็นโกดังสารเคมี และยังมีสารเคมีเหลืออยู่มากพอสมควร ทำให้เขารอดชีวิตมาได้จนถึงทุกวันนี้

เพียงแต่ว่าถ้ายังใช้สารทำละลายด่างแบบนี้ต่อไป ไม่นานมันก็คงหมดเกลี้ยง

ก่อนอื่น มาดูกันว่าร้านค้าในระบบวันนี้มีอะไรให้เติมบ้าง

ถ้ามีน้ำปูนใส โซเดียมไฮดรอกไซด์ หรือสารละลายด่างอื่นๆ ต่อให้ต้องเสียคะแนนเขาก็จะแลกมา

เช่นเดียวกับเชื้อเพลิง

ในโลกที่เต็มไปด้วยสปอร์นี้ หลิวปี้หาของที่ใช้เผาไหม้ดีๆ ไม่ได้เลยสักพักแล้ว

เขายังเหลือคะแนนอยู่ 34 คะแนน

【วิทยุ, แลกด้วย 3 คะแนน】

【ชอล์ก 3 กล่อง, แลกด้วย 5 คะแนน】

【ปูนขาว 2 ถุง, แลกด้วย 8 คะแนน】

【แผนที่เขตเมืองที่ 9 และพื้นที่กันชนใกล้เคียง, แลกด้วย 12 คะแนน】

【ถ่านไฟฉาย 3 ก้อน, แลกด้วย 3 คะแนน】

...

แพงชะมัด