บทที่ 4: สำรวจคลังสินค้า

บทที่ 4: สำรวจคลังสินค้า

หลิวปี้สำรวจโกดังร้างแห่งนี้อย่างคร่าวๆ

นอกจากมีดเลาะกระดูกในมือ เขายังพบมีดสนิมเขรอะอีกสองเล่ม เล่มหนึ่งเป็นเคียว อีกเล่มเป็นมีดพกทางยุทธวิธีหัวตัด นอกจากนี้ยังมีดาบปลายปืนสามคมสภาพดี ซึ่งน่าจะพอเอาไว้ใช้เสียบเนื้อย่างได้

ของใช้ในชีวิตประจำวันอื่นๆ นอกจากชุดป้องกันล้วนเสียหายจนใช้การไม่ได้ เหลือเพียงอาหารกระป๋องสองกระป๋องที่ไม่ถูกสปอร์กัดกร่อน บนฉลากเขียนเลือนรางว่า "ก้อนโปรตีน" ทว่าเขาเก็บน้ำยาทำความสะอาดและผงซักฟอกได้ประมาณหนึ่งกิโลกรัม ซึ่งสามารถนำมาซักล้างชุดป้องกันและทำสารละลายด่างได้

แน่นอนว่าโชคดีที่สุดคือการเจอน้ำมันเบนซินถังเหลี่ยมอีกถัง

หลิวปี้ตรวจสอบและประเมินว่ามีอยู่อย่างน้อย 40 ลิตร รวมกับขวดเล็กขวดน้อยที่เจอตอนย่างเนื้อก่อนหน้านี้ สิริรวมแล้วประมาณ 50 ลิตร

หลิวปี้อ่านนิยายแนววันสิ้นโลกมาเยอะ เขารู้ดีว่าเชื้อเพลิง 50 ลิตรนี้มีค่ามหาศาลเพียงใด

นอกจากนั้น ยังมีไส้กรองหน้ากากกันแก๊สพิษอีกจำนวนหนึ่ง ที่นี่น่าจะเคยเป็นจุดเสบียงในเขตกันชนมาก่อน แต่ถูกทิ้งร้างด้วยเหตุผลบางอย่าง

ตอนนี้โกดังมีปัญหาใหญ่มากอยู่สองประการ:

ประการแรกคือไม่มีประตูหน้าบานใหญ่ที่สมบูรณ์

และประการที่สองคือก๊อกน้ำไม่มีน้ำไหล

การย้ายไปที่อื่นในทันทีก็ไม่ใช่เรื่องสมจริงนัก

หลิวปี้สังเกตการเดินท่อและคาดว่าแหล่งน้ำน่าจะอยู่นอกโกดัง เขามองผ่านรอยแตกของผนังออกไปเห็นบ่อน้ำแห้งขอดด้านนอก ปกคลุมด้วยฝุ่นและสปอร์ ดูเหมือนจะเสียเพราะไม่ได้ใช้งานมานาน

ท้องฟ้าดูเหมือนจะมีหมอกนิ่งสนิท มองไม่เห็นดวงอาทิตย์ แต่ฟ้ากำลังค่อยๆ มืดลง

หลิวปี้มองผ่านรูที่ประตูหน้า เห็นสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์เคลื่อนไหวอยู่ตรงเส้นขอบฟ้าไกลๆ แม้ตอนนี้รอบโกดังจะไม่มีสัตว์ประหลาด แต่ก็ไม่รับประกันว่าจะไม่มีพวกมันผ่านทางมาในตอนกลางคืน

การที่ไม่มีสัตว์ประหลาดแห่กันมาหลังจากเขาย่างเนื้อขาเลกเอ้ก นับเป็นปาฏิหาริย์จริงๆ

บางทีอาจเพราะเคยตายมาแล้วครั้งหนึ่ง หลิวปี้จึงไม่รู้สึกตื่นเต้นตกใจกับการรอดตายหวุดหวิดนี้เลย

เขาต้องหาวิธีซ่อมแซมแหล่งน้ำและปิดตายประตูหน้าก่อนฟ้ามืด ลำพังของเหลือในโกดังคงซ่อมไม่ได้ เขาจึงสงสัยว่าระบบจะให้อะไรกับ "เถ้าแก่" อย่างเขาบ้าง

หลิวปี้ลากโต๊ะมาเช็ดฝุ่น แล้วนั่งลงศึกษา 'ระบบ' ตรงหน้าอย่างช้าๆ

"คุณสามารถใช้แต้มแลกเปลี่ยนเสบียงและสุ่มกาชาได้ที่นี่"

"แต้มคงเหลือ: 20"

หลิวปี้เห็นตู้สุ่มวัตถุดิบถาวรและตู้เรตอัปจำกัดเวลาในหน้ากาชา

"สุ่มครั้งละ 5 แต้ม การันตีวัตถุดิบระดับ A ภายใน 10 ครั้ง และระดับ S ภายใน 80 ครั้ง! ประวัติการสุ่มสะสมได้"

ตู้กาชาเรตอัปอยู่ได้ 14 วัน ส่วนตู้ถาวรไม่มีกำหนดเวลา

วัตถุดิบระดับ S ในตู้เรตอัปคือปืนซุ่มยิงหนัก

"ใครจะรู้ว่าต้องสุ่มกี่ครั้ง... ถ้าเกลือขึ้นมาคงเจ็บปวดน่าดู แถมต่อให้ได้ปืนมา ก็ต้องใช้น้ำมันล้างปืนและกระสุนเฉพาะ ซึ่งตอนนี้ไร้ประโยชน์สำหรับฉัน"

แม้จะคิดแบบนั้น แต่หลิวปี้ก็อดใจไม่ไหวจิ้มปุ่มเรตอัปไปทีหนึ่ง

กะ... ก็ตามคาด ไม่ใช่อาวุธ

หลังจากแสงวาบผ่านไป ปูนซีเมนต์สองถุงก็โผล่มากลางโกดังว่างเปล่า

ก็ถือว่ามีประโยชน์ อย่างน้อยก็เอามาอุดรอยรั่วในโกดังได้

หลิวปี้กดเข้าไปดูร้านค้า สินค้ามีตั้งแต่วัสดุก่อสร้าง เครื่องมือ ไปจนถึงยานพาหนะ และรีเฟรชสินค้าทุกวัน

"มอเตอร์ไซค์สองล้อ แลกเปลี่ยน 200 แต้ม"

"กรรไกร แลกเปลี่ยน 3 แต้ม"

"ปูนซีเมนต์ 5 ถุง แลกเปลี่ยน 3 แต้ม"

"อิฐแดง 1 ลูกบาศก์เมตร แลกเปลี่ยน 2 แต้ม"

"ทรายสะอาด 1 ลูกบาศก์เมตร แลกเปลี่ยน 1 แต้ม"

"ประแจเลื่อนอเนกประสงค์ แลกเปลี่ยน 1 แต้ม"

...

หลิวปี้เลื่อนดูต่อ แต่ไม่เจอเครื่องมือซ่อมแหล่งน้ำเลย ทว่าบังเอิญไปเจอประตูเหล็กพร้อมอุปกรณ์ติดตั้ง ซึ่งต้องใช้ถึง 7 แต้ม

แม้จะแพงไปหน่อย แต่หลิวปี้คิดว่าแต้มพวกนี้จะงกไม่ได้ ประตูนี้อาจกันสัตว์ประหลาดไม่ได้มากนัก แต่ช่วยกันพวกมันเดินหลงเข้ามาในบ้านได้ชะงัด

เขากัดฟันกดซื้อ ประตูเหล็กสมบูรณ์แบบสองบานปรากฏตรงหน้าหลิวปี้

โครงสร้างประตูค่อนข้างพิเศษ คือล็อกได้จากด้านในเท่านั้น หมายความว่าถ้าไม่พังเข้ามา ก็เปิดจากข้างนอกไม่ได้เลย

ข้อเสียเดียวคือต้องติดตั้งเอง

หลิวปี้ใช้แต้มที่เหลือซื้อปูนซีเมนต์เพิ่ม 5 ถุง อิฐแดง 1 ลูกบาศก์เมตร ทราย 1 ลูกบาศก์เมตร และประแจเลื่อน 1 อัน

กว่าหลิวปี้จะรื้อประตูเก่าและติดตั้งประตูใหม่เสร็จ ฟ้าก็เกือบมืดสนิท

ก่อนจะมืดค่ำ เขาเร่งเสริมความแข็งแรงให้กำแพงด้านขวาที่เปราะบางที่สุด เพื่อกันไม่ให้มันพังครืนลงมาเพราะลมฝนยามค่ำคืน

ฟ้ามืดสนิทแล้ว

ลมราตรีหอบกลิ่นฝุ่นมาพร้อมเสียงคำรามแปลกๆ ดังแว่วมาจากทุกทิศทาง ฟังไม่ได้ศัพท์ในหมอกราตรีอันเวิ้งว้าง

หลิวปี้ปิดประตูและดับไฟ เขาหิวน้ำ แต่ยังไม่ถึงขั้นขาดน้ำรุนแรง ทนคืนเดียวคงไม่เป็นไร

เขาใช้ชั้นเหล็กในโกดังมาขวางประตู ล้มโต๊ะลง แล้วเอากระสอบปูนกับอิฐมาก่อล้อมไว้ชิดผนัง หลิวปี้วางระเบิดเวลาและปืนลูกซองไซก้าที่ขึ้นลำแล้วไว้ข้างกาย แล้วนอนหลับทั้งชุด

แรกๆ หลิวปี้นอนไม่หลับ แต่กลางดึกฝนกรดเริ่มตกลงมา เปาะแปะกระทบหลังคา หลิวปี้กลับหลับปุ๋ยไปพร้อมเสียงฝนนั้น

คืนนั้นผ่านไปโดยไม่มีเหตุร้าย

วันรุ่งขึ้น ดวงอาทิตย์ขึ้นตามปกติ เป็นวันที่อากาศแจ่มใสไร้หมอกเหลือง

หลิวปี้ตื่นขึ้น มองผ่านช่องตาแมวที่ประตู เห็นสัตว์กลายพันธุ์สองตัวยืนขวางหน้าประตู

เป็น 'เลกเอ้ก' ระดับกลางสองตัว

รอบๆ ไม่มีตัวอื่น แต่ดูเหมือนพวกมันจะหลงทางและไม่ยอมไปไหนสักที

หลิวปี้ไม่เคยรับมือกับเลกเอ้กระดับกลางพร้อมกันสองตัวมาก่อน

"ต้องการเข้าสู่ระยะรวบรวมวัตถุดิบหรือไม่?"

"ความชำนาญในการรวบรวมปัจจุบัน: เลกเอ้กระดับกลาง 2 ตัว อัตราความสำเร็จ 85%"

การล่าเลกเอ้กสองตัวง่ายขึ้นเพราะความชำนาญเพิ่มขึ้นงั้นหรือ?

เส้นนำทางปฏิบัติการปรากฏขึ้นอีกครั้งตรงหน้า

"โปรดเตรียมดาบปลายปืนสามคมและมีดคม"

"ต่อไป โปรดเปิดประตูภายใน 3 วินาทีหลังเสียงสัญญาณ"

"3"

"2"

"1"

"ติ๊ด—"

หลิวปี้เปิดประตูอย่างรวดเร็ว สัตว์ประหลาดหันขวับตามสัญชาตญาณ

เขาวาดมือซ้ายลง ดาบปลายปืนสามคมเสียบทะลุแขนขวาของเลกเอ้กที่กระโจนเข้ามา ตรึงแขนมันไว้กับวงกบประตู

ประตูถูกเลกเอ้กตัวหนึ่งขวางไว้ ส่วนอีกตัวได้แต่กรีดร้อง "ดาดาดา" อยู่ข้างหลัง เข้ามาไม่ได้

หลิวปี้ฉวยโอกาสกรีดมีดตามเส้นประอย่างรวดเร็ว ขาซ้ายและขวาของสัตว์ประหลาดทั้งสองถูกตัดขาด พัวพันกันอยู่ที่หน้าประตู ขยับไปไหนไม่ได้

มีดเลาะกระดูกพลิ้วไหวราวสายน้ำ หลิวปี้จัดการเลาะขาที่เหลืออีกสองข้าง

ร่างกลมๆ ของเลกเอ้กที่เหลือแต่ตัวถูกหลิวปี้เตะกลิ้งออกไปนอกประตูทีละตัวเหมือนลูกบอล ไปกองรวมกับซากที่โดนตัดขาเมื่อวาน

กระบวนการทั้งหมดลื่นไหลและเป็นธรรมชาติราวกับตอกไข่ใส่ชามแล้วโยนเปลือกทิ้ง

"มีเสบียงพอสำหรับหลายวันแล้ว และถ้ามีลูกค้าผ่านมา ก็เอาไว้ทำเนื้อขาน่องย่างถ่านได้"

หลิวปี้คิดในใจพลางเปิดหน้าร้านค้าของระบบ

วันนี้น่าจะรีเฟรชของใหม่แล้ว

หลิวปี้ไล่ดูรายการสินค้าทีละชิ้น จนท้ายที่สุด เขาเห็นเครื่องปั๊มน้ำ

และราคาแค่ 2 แต้ม!

ดูเหมือนราคาสินค้าในร้านนี้จะเอาแน่เอานอนไม่ได้

เมื่อวานกรรไกรยังตั้ง 3 แต้ม ประตูเหล็กปาไป 7 แต้ม แต่วันนี้ปั๊มน้ำกลับราคาแค่ 2 แต้มเนี่ยนะ!

ไม่พูดพร่ำทำเพลง หลิวปี้ใช้ 2 แต้มที่เหลือแลกเครื่องปั๊มน้ำทันที

เขาใส่ชุดป้องกัน คว้าอาวุธ แล้วแบกปั๊มน้ำเดินตรงไปยังบ่อน้ำ