บทที่ 27 ฟ้าดินลงทัณฑ์

บทที่ 27 ฟ้าดินลงทัณฑ์

วุฒิสภาแห่งสหรัฐอเมริกา ประกอบด้วยสมาชิก 100 คน โดยมีตัวแทน 2 คนจากแต่ละรัฐ

รองประธานาธิบดีจะดำรงตำแหน่งประธานวุฒิสภาโดยตำแหน่ง แต่ไม่มีคุณสมบัติเป็นสมาชิกวุฒิสภา

วุฒิสภามีอำนาจมหาศาล จนได้รับการขนานนามว่าเป็น "ผู้เฝ้าประตู" กิจการภายในและต่างประเทศของทำเนียบขาว

ในเวลานี้ ที่ประชุมวุฒิสภากำลังลงมติเกี่ยวกับญัตติของประธานาธิบดีโอบามา

เนื้อหาของการลงมติคือ: สมควรเปิดใช้งานอาวุธยุทธศาสตร์ระดับชาติเพื่อกำจัดศัตรูหรือไม่?

ครู่ต่อมา ผลการนับคะแนนก็ออกมา

รองประธานาธิบดีประกาศเสียงดังฟังชัด "เห็นชอบ 52 เสียง ไม่เห็นชอบ 37 เสียง และงดออกเสียง 11 เสียง"

"ทั้งคะแนนเสียงเห็นชอบและไม่เห็นชอบ ไม่ถึงสองในสามของคะแนนเสียงทั้งหมด"

"ดังนั้น ในฐานะประธานวุฒิสภา ข้าพเจ้าขอประกาศว่าการลงมติครั้งนี้เป็นโมฆะ"

"พักการประชุมครึ่งชั่วโมง จะมีการลงมติรอบใหม่ในอีกครึ่งชั่วโมงข้างหน้า"

"ปิดประชุม!"

ประธานาธิบดีโอบามาหงุดหงิดกับผลลัพธ์นี้ไม่น้อย แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้

เว้นแต่จะเป็นช่วงสงคราม ประธานาธิบดีจึงจะมีอำนาจเบ็ดเสร็จทั้งทางการทหารและการเมือง

มิฉะนั้น การตัดสินใจครั้งสำคัญเช่นนี้จำเป็นต้องผ่านการลงมติจากรัฐสภา

"ทีนี้ก็ขึ้นอยู่กับพวกเขาแล้ว!"

...

ซีแอตเทิล คฤหาสน์ริเวอร์ไซด์

ทัวร์สนั่งประจำที่หน้าคอมพิวเตอร์อีกเครื่องหนึ่งแล้ว แต่เขายังคงนิ่งเฉย

เพราะตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่มาเรียกำลังเริ่มแผนการชักจูงขั้นต้น

"ไอค์น้อย ถ้าพี่สาวคนสวยมอบคอมพิวเตอร์เครื่องนี้ให้หนู หนูจะขอบคุณพี่สาวไหมจ๊ะ?"

"ขอบคุณครับพี่สาวคนสวย!"

"จุ๊ๆ ไม่เอาสิจ๊ะ พี่สาวคนสวยไม่อยากได้คำขอบคุณปากเปล่า มันดูไม่จริงใจเลยนะ!"

ได้ยินดังนั้น ไอค์ก็เอียงคอ กะพริบตาแป๋ว มองมาเรียแสนสวยที่นั่งยองๆ อยู่ตรงหน้า

ราวกับจะถามว่า "แล้วผมต้องทำยังไงล่ะครับ?"

มาเรียไม่พูดอะไร เพียงแต่ส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้เจ้าตัวเล็ก

เด็กวัยนี้มักจะมีความอดทนต่ำ ไอค์จึงให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี รีบถามอย่าง "ร้อนรน" ว่า "พี่สาวคนสวยครับ แล้วผมต้องขอบคุณยังไงเหรอ?"

"เอ... ยังไงดีน้า..."

ไอค์มองมาเรียแสนสวยทีหนึ่ง แล้วหันกลับไปมองคอมพิวเตอร์ลาย "โดนัลด์ ดั๊ก" อีกที ด้วยสีหน้าเสียดายสุดขีด

มาเรียยังคงทำท่านึกคิด ราวกับคำถามนี้ยากเย็นเข็ญใจ

ไอค์เริ่มใช้เวลาจ้องมองคอมพิวเตอร์นานขึ้นเรื่อยๆ และมองมาเรียน้อยลงทุกที

ในขณะที่มาเรียกำลัง "ครุ่นคิด" เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นผ่านหูฟังไร้สายขนาดจิ๋วที่ซ่อนอยู่ในหูของเธอ

"มาเรีย เขามีอาการเม้มปากเล็กน้อย ซึ่งเป็นสีหน้าแสดงความไม่พอใจในเด็ก

พอได้แล้ว ความเข้มข้นระดับนี้กำลังดี

รีบดึงความสนใจเขากลับมา" นี่คือคำเตือนจากทีมนักจิตวิทยาในห้องใต้ดิน

เมื่อได้รับสัญญาณ มาเรียก็ลุกขึ้นยืนทันที "พี่สาวคนสวยนึกออกแล้วจ้ะ"

ไอค์หันขวับกลับมาด้วยสีหน้าประหลาดใจ

"พี่ได้ยินมาว่าทักษะคอมพิวเตอร์ของหนูยอดเยี่ยมมากใช่ไหม?

เอาอย่างนี้ไหมจ๊ะ หนูลองแข่งกับศาสตราจารย์ทัวร์สดู ถ้าหนูชนะ พี่สาวคนสวยจะยกคอมพิวเตอร์เครื่องนี้ให้เลย

ว่าไงจ๊ะ?"

ได้ยินข้อเสนอนี้ ไอค์ก็ยิ้มกว้างออกมา เป็นรอยยิ้มที่มีความสุขมาก

ทัวร์สรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที มาแล้วๆ

ฉัน ทัวร์ส ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังมาหลายสิบปี จะไม่มีวันแพ้เด็กเด็ดขาด ไม่มีทาง

ผ่านจอมอนิเตอร์ ทุกคนต่างเห็นรอยยิ้มของเจ้าตัวเล็กเช่นกัน

วิศวกรจากแผนกกำกับดูแลเครือข่ายต่างพากันตื่นตัวทันที

ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ ชื่อของ "แตงโม" ได้สั่นสะเทือนวงการแฮกเกอร์ และในฐานะหัวกะทิด้านความปลอดภัยเครือข่าย ทุกคนต่างเฝ้ารอโอกาสที่จะประลองฝีมือกับเขามานานแล้ว

นี่คือศึกแห่งศักดิ์ศรี!

ขณะเดียวกัน ณ ศูนย์บัญชาการทหาร เพนตากอน

"เตรียมพร้อม!"

สิ้นคำสั่งเสนาธิการทหาร นายทหารนับพันนายยกมือขึ้นวางบนคีย์บอร์ดพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

ภารกิจทางทหารในครั้งนี้มีสองประการ:

หนึ่ง ทดสอบ! ทดสอบว่าเมื่อกองทัพเตรียมการรับมืออย่างเต็มที่ จะสามารถต้านทานการโจมตีของเจ้าตัวเล็กได้นานแค่ไหน ถึงระดับใด และมีโอกาสกู้คืนความเสียหายระหว่างทางได้หรือไม่

ถ้าได้ จะกู้คืนได้มากน้อยเพียงใด?

สอง เรียนรู้! เรียนรู้เทคนิคทั้งหมดของคู่ต่อสู้ เก็บเกี่ยวมาให้หมด!

ตามคำสั่งร่วมจากกระทรวงกลาโหมและทำเนียบขาว ใครก็ตามที่สามารถแกะรอยเทคนิคของเจ้าตัวเล็กได้ จะได้รับการเลื่อนยศทันทีสามขั้น

นี่คือสงคราม สงครามที่รัฐบาลและกองทัพร่วมมือกันเตรียมการอย่างรัดกุมที่สุด

โดยใช้คอมพิวเตอร์ของทัวร์สเป็นสมรภูมิ หนึ่งชาติต่อกรกับหนึ่งคน!

ชาติคืออเมริกา คนคือไอค์... ไอค์ วิลเลียมส์!

ทุกคนเตรียมพร้อมเต็มอัตราศึก สงครามกำลังจะอุบัติขึ้น... ทันใดนั้น!

"ผมไม่แข่งกับเขาหรอก!"

จอมอนิเตอร์แสดงภาพเจ้าตัวเล็กส่ายหน้าปฏิเสธเสียงใส ทำเอาทุกคนตะลึงงัน

เกิดอะไรขึ้น?

ทำไมถึงเป็นแบบนี้?

ผู้บัญชาการเหล่าทัพ บก เรือ อากาศ ต่างมีสีหน้าเดือดดาล

มาเรียชักจูงยังไงของเธอ?

ในฐานะสายลับพิเศษที่ส่งมาจากกองทัพ ทำไมถึงปล่อยให้เกิดความผิดพลาดร้ายแรงขนาดนี้ได้?

ในห้องใต้ดิน หัวหน้าทีมเหงื่อแตกพลั่ก

นักจิตวิทยาและผู้เชี่ยวชาญด้านเด็กจำนวนมากต่างกระวนกระวายใจ

ทำไมจู่ๆ ความคิดของเป้าหมายถึงเปลี่ยนไป?

ขั้นตอนไหนผิดพลาด?

หรือว่าขั้นตอนการดึงเกมเมื่อครู่มันยืดเยื้อเกินไป?

"มาเรีย รีบถามเขาเร็วเข้า! ระวังน้ำเสียงด้วย ระวังน้ำเสียงให้ดี!"

มาเรียข่มความตื่นตระหนกในใจ แล้วถามเสียงอ่อนหวาน "ไอค์น้อย ทำไมหนูถึงไม่อยากแข่งกับศาสตราจารย์ล่ะจ๊ะ?"

ไอค์มองทัวร์ส แล้วหันมามองมาเรีย พูดด้วยน้ำเสียงน้อยใจ "เขาเป็นคนไม่ดี ผมไม่แข่งกับคนไม่ดี!"

อะไรนะ?

ทัวร์สเป็นคนไม่ดี?

วิศวกรอึ้ง กองทัพอึ้ง ทุกคนอึ้งไปตามๆ กัน

ทัวร์สรู้สึกหดหู่จนอยากจะกระอักเลือด

เขาเพิ่งจะเจอหน้าเจ้าตัวเล็กนี่เป็นครั้งแรกแท้ๆ แล้วกลายเป็นคนไม่ดีไปได้ยังไง?

ทัวร์สยักไหล่ แสดงความบริสุทธิ์ใจ

"พี่สาวคนสวยครับ ผมเคยเห็นศาสตราจารย์ทัวร์สมาก่อน"

สิ้นคำพูดนี้ ทัวร์สแทบวิญญาณหลุดออกจากร่าง

ในห้องใต้ดิน หัวใจของสายลับมอร์ตันเย็นวาบไปถึงขั้ว

หรือว่าทัวร์สคนนี้เคยแอบติดต่อกับเป้าหมายหมายเลข 1 (ไอค์) มาก่อน?

เขาคิดจะทำอะไร?

ในฐานะทูตพิเศษจากกองทัพ มาเรียเริ่มระแวงว่าเขาอาจจะเป็นสายลับ

ถ้าใช่ การทดสอบวันนี้ต้องยกเลิกทันที เพราะเรื่องนี้มีความร้ายแรงอย่างยิ่ง

"ไอค์ หนูไปเห็นศาสตราจารย์ทัวร์สที่ไหนจ๊ะ?

เขาทำอะไร?

เขาถามอะไรหนูหรือเปล่า?" มาเรียยิงคำถามรัวสามข้อ

ไอค์แสยะยิ้มในใจ "กล้าเรียกตัวเองว่าศาสตราจารย์เหรอ เดี๋ยวพ่อจะหลอกให้หัวโกร๋นเลย!"

ไอค์ทำท่า "จริงจัง" จ้องมองทัวร์ส ราวกับกำลังนึกย้อนความทรงจำ

ทัวร์สนั่งตัวแข็งทื่ออยู่ตรงข้าม ไม่กล้าปริปากอธิบายแม้แต่คำเดียว

เพราะในเวลานี้ ยิ่งอธิบายก็ยิ่งเหมือนแก้ตัว

บรรยากาศน่าอึดอัดเริ่มปกคลุมไปทั่วห้อง

ด้านนอก เจ้าหน้าที่ FBI หลายนายมายืนรอเงียบๆ ที่หน้าประตูแล้ว

หากเรื่องนี้ได้รับการยืนยัน เมื่อนั้น... ทันใดนั้นเอง!

ไอค์หันกลับไปมองมาเรียแสนสวย แล้วพูดด้วยท่าทางไร้เดียงสา "พี่สาวคนสวยครับ เขาเป็นคนนิสัยไม่ดี!

ปีที่แล้ว ผมอยากดูหนัง ผมก็เลยลองหาในเน็ต

ปรากฏว่ามีไอพีแอดเดรสหนึ่งกำลังหาหนังอยู่เหมือนกัน

ผมขี้เกียจหาเอง พอเขาหาหนังดีๆ เจอ ผมก็แอบเข้าไปในคอมพิวเตอร์เขา แล้วก๊อปปี้หนังที่เขาหามา

จะได้ไม่ต้องหาเองไงครับ

ผลปรากฏว่า..."

"พี่สาวคนสวยรู้ไหมครับว่าผมเจออะไร?" ไอค์ทำเสียงลึกลับ มาเรียรีบก้มตัวลงทำท่าสนใจใคร่รู้

หน้าประตู เจ้าหน้าที่ปลดเซฟปืนพกทันที มือข้างหนึ่งจับลูกบิดประตูแน่น

ทันทีที่เรื่องนี้ได้รับการยืนยัน พวกเขาจะบุกเข้าไปจับกุมทัวร์สทันที

หากขัดขืน หรือจนตรอกจนคิดทำร้ายเป้าหมายหมายเลข 1 พวกเขาจะวิสามัญทัวร์สทิ้งซะ

"ปรากฏว่าผมเจอเขาดูหนังผู้ใหญ่ตีกัน แล้วคนในหนังก็ไม่ใส่เสื้อผ้าด้วยครับ!"

พรูด! พรูด! พรูด!

สายลับมอร์ตันกระอักเลือดพุ่งออกมาเป็นสาย

ทัวร์สจากแผนกกำกับดูแลเครือข่าย แอบดูหนังผู้ใหญ่อยู่ที่บ้าน แล้วดันโดนเด็กจับได้เนี่ยนะ...

ผู้บัญชาการสามเหล่าทัพต่างอ้าปากค้าง

มาเรียแสนสวยอ้าปากหวอ ใบหน้าสวยเดี๋ยวแดงเดี๋ยวเขียว อยากจะขำแต่ต้องกลั้นไว้สุดชีวิต...

จากนั้น ตุ้บ ศีรษะของทัวร์สกระแทกลงบนคีย์บอร์ดตรงหน้าอย่างแรง...

ไอค์มองมาเรียแสนสวยตาแป๋ว แล้วหันไปมองทัวร์ส ทำท่าเหมือนไม่เข้าใจว่าทำไมผู้ใหญ่ถึงมีปฏิกิริยากันแบบนี้

แน่นอนว่าในใจของไอค์ตอนนี้นั้น ช่างเปี่ยมไปด้วยความสงบนิ่งและสุขุม

โบราณว่าไว้ว่ายังไงนะ? อ้อ... บุพเพสันนิวาสนำพาให้มาพบกันแม้อยู่ห่างไกลพันลี้

แล้วอีกคำกล่าวหนึ่งว่ายังไงนะ?

ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว ฟ้าดินย่อมลงทัณฑ์!

ไม่เชื่อเหรอ?

เงยหน้าขึ้นดูสิ! สวรรค์เคยละเว้นใครบ้าง!!!