บทที่ 2 ท่านประธานมู่จอมเผด็จการ

บทที่ 2 ท่านประธานมู่จอมเผด็จการ

การฟื้นคืนชีพของเย่ซีต่อหน้าธารกำนัลเปรียบเสมือนปาฏิหาริย์แห่งยุคปัจจุบัน

ทันทีที่รู้ข่าวว่าเย่ซียังไม่ตาย ชาวเน็ตปากหอยปากปูที่เคยรู้สึกผิดว่าวิจารณ์เธอแรงเกินไป ก็กลับมาเปิดศึกฝีปากกันอย่างดุเดือดอีกครั้ง

"เฮอะ ฉันว่าแล้วเชียว ผู้หญิงขี้อวดจิตใจสกปรกอย่างเย่ซีเนี่ยนะจะฆ่าตัวตายจริงๆ"

"ละครฉากนี้หล่อนกำกับเองเล่นเองชัดๆ พวกเรากลายเป็นคนโง่ที่นั่งดูคนบ้าเต้นเร่าๆ บนเน็ตเรียกกระแส"

"แบนนังผู้หญิงน่ารังเกียจคนนี้ไม่ได้เหรอ แค่เห็นหน้าก็อยากจะอ้วกแล้ว!"

"ท่านประธานมู่น่าสงสารจริงๆ ที่ต้องมาพัวพันกับผู้หญิงพรรค์นี้ จุ๊ๆๆ ตระกูลมู่คิดอะไรอยู่ถึงให้ผู้หญิงแบบนี้มาเป็นคู่หมั้นท่านประธาน"

เย่ซีไม่รู้หรอกว่าตระกูลมู่คิดอะไรอยู่

แม้เธอจะฟื้นขึ้นมาแล้ว แต่เพราะเสียเลือดมากเลยยังมีอาการลูกผีลูกคน

โชคดีที่โลกนี้ไม่ใช่ดาวบลูสตาร์ในยุควันสิ้นโลก เทคโนโลยีการแพทย์ที่นี่ก้าวหน้าอย่างไม่เคยมีมาก่อน ด้วยสถานะ "คู่หมั้นท่านประธานมู่" ทีมแพทย์ผู้เชี่ยวชาญของโรงพยาบาลจึงระดมกำลังยื้อชีวิตเย่ซีกลับมาจากประตูนรกได้สำเร็จ

และนั่นก็เป็นสาเหตุหลักที่ทำให้ค่ารักษาพยาบาลพุ่งสูงลิบลิ่ว

ถึงกระนั้น กว่าเย่ซีจะได้สติเต็มร้อยก็ผ่านไปสองวันแล้ว

เธอลืมตาตื่น มองเพดานสีขาวโพลนอย่างเหม่อลอย

เหมือนเพิ่งผ่านฝันยาวนาน ในฝันนั้นมี "เย่ซี" อีกคนหนึ่งใช้ชีวิตที่แตกต่างจากเธอในดาวบลูสตาร์อย่างสิ้นเชิง

ผ่านไปครู่ใหญ่ เย่ซีจึงค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นนั่ง

เธอเดินเข้าไปในห้องน้ำ จ้องมองใบหน้าที่สะท้อนอยู่ในกระจก

ใบหน้านี้เหมือนกับเธอคนก่อนเปี๊ยบ

ดวงตากลมโตใสกระจ่างราวกับลูกองุ่น จมูกโด่งรั้นจิ้มลิ้ม และริมฝีปากที่ยกมุมขึ้นเล็กน้อย แดงระเรื่อโดยไม่ต้องแต่งแต้ม เป็นใบหน้าที่แผ่กลิ่นอายความไร้เดียงสาและหวานหยด

แทบไม่ต้องปั้นสีหน้าอะไรมาก แค่ยิ้มบางๆ ให้ใครสักคน ก็ทำให้หัวใจคนมองหวานเชื่อมได้แล้ว

ก่อนวันสิ้นโลกจะมาเยือนดาวบลูสตาร์ ใบหน้านี้ช่วยอำนวยความสะดวกให้ชีวิตเย่ซีอย่างมาก

แต่หลังวันสิ้นโลก มันกลับกลายเป็นใบสั่งตาย

เพื่อไม่ให้ตกเป็นของเล่นของผู้แข็งแกร่ง เย่ซีใช้มีดกรีดหน้าตัวเองอย่างโหดเหี้ยม

ตั้งแต่นั้นมา ใบหน้าสวยๆ ก็มีแต่รอยแผลเป็นน่าเกลียดพาดผ่าน แม้จะเสียโฉมแต่ก็รักษาชีวิตรอดมาได้

ใครจะคิดว่าผ่านไปหลายปีหลังวันสิ้นโลก เธอจะได้เห็นใบหน้าเหมือนตัวเองในอดีตอีกครั้งในมิตินี้

พอนึกถึงวีรกรรมบ้าบอที่เจ้าของร่างเดิมทำเพื่อมู่จือเกอตลอดหลายปีที่ผ่านมา แล้วมองใบหน้าที่คุ้นเคยแต่ก็แปลกตาในกระจก

เย่ซีก็ยิ้มออกมา

รอยยิ้มของเธอหวานปานน้ำผึ้ง แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน

เธอพึมพำกับตัวเอง "หน้าตาสวยขนาดนี้ มีบ้าน มีรถ มีเงิน ทำไมถึงโง่ไปวิ่งตามผู้ชายที่ไม่เคยแลตัวเองด้วยนะ"

คนในกระจกย่อมตอบเธอไม่ได้

เพราะเย่ซีคนที่คลั่งรักมู่จือเกอได้ตายไปตั้งแต่ตอนกรีดข้อมือโชว์ไลฟ์สดสะท้านวงการแล้ว

คนที่ตื่นขึ้นมาตอนนี้คือ "เย่ซี" ผู้เกิดในศตวรรษที่ 21 และเติบโตมาในยุควันสิ้นโลก

เธอผ่านความเป็นความตายและฝูงซอมบี้มาแล้ว เย่ซีจึงรักชีวิตยิ่งชีพ

เธอต่อสู้ดิ้นรนในยุคนั้นมาหลายปี คิดว่าตัวเองคงไม่รอดแล้ว แต่สวรรค์กลับเมตตามอบชีวิตใหม่ให้อีกครั้ง

หลังจากมั่นใจว่าร่างกายฟื้นตัวเต็มที่และไม่มีผลข้างเคียงใดๆ เย่ซีถึงนั่งรถเข็นออกจากโรงพยาบาล

ใครจะรู้ว่าช่างบังเอิญเหลือเกินที่ดันเจอมู่จือเกอที่หน้าโรงพยาบาลพอดี

ท่ามกลางสายฝนกระหน่ำ แววตาของเย่ซีเต็มไปด้วยความจริงใจ

แม้ท่านประธานจอมเผด็จการจะหล่อ รวย และทรงอิทธิพล แต่คนประเภทนี้เหมาะจะชื่นชมอยู่ห่างๆ ไม่ควรไปตอแยด้วย

เย่ซีเพิ่งได้ชีวิตใหม่มา ไม่ต้องการจบเห่จนหมดตัวเพราะไปล่วงเกินท่านประธานเข้า

เย่ซีไม่รู้ว่ามู่จือเกอเชื่อคำพูดเธอไหม

เขาจ้องเธออยู่ครู่หนึ่งก่อนสั่งลูกน้องด้านหลัง "พาเธอขึ้นรถ"

"ครับเจ้านาย" บอดี้การ์ดด้านหลังขานรับ

เย่ซีชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจสถานการณ์ทันที

ดูท่าเจ้าของร่างเดิมคงก่อเรื่องไว้เยอะจนมู่จือเกอหมดความเชื่อถือในตัวเธอแล้ว

การที่เขาทำแบบนี้คงต้องการคุมตัวเธอไว้ เพื่อดูให้แน่ใจว่าเธอจะเซ็นสัญญาถอนหมั้นจริงๆ

พอคิดได้ดังนั้น เย่ซีก็ไม่ขัดขืน ปล่อยให้บอดี้การ์ดยกรถเข็นพาเธอขึ้นรถไป