บทที่ 3 ถอนหมั้น

บทที่ 3 ถอนหมั้น

รถยนต์แล่นฉิวไปตามท้องถนนอันกว้างขวาง

แม้จะมีความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมอยู่ แต่เย่ซีก็ยังอดทึ่งกับความมหัศจรรย์ของโลกใบนี้ไม่ได้

ยานรบอวกาศ หุ่นยนต์ รถลอยฟ้า เทคโนโลยีโฮโลแกรมเสมือนจริง และแคปซูลรักษาโรค

สิ่งเหล่านี้ที่เคยมีอยู่แค่ในนิยายบนอินเทอร์เน็ตช่วงศตวรรษที่ 21 กลับกลายเป็นความจริงในโลกนี้

เย่ซีทอดสายตามองเงาไม้ที่พร่ามัวจากการเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงนอกหน้าต่าง ในหัวเริ่มคำนวณแล้วว่าจะไปใช้ชีวิตเกษียณที่ไหนดี

หลังจากต่อสู้ฆ่าฟันมาหลายปี เธอเหนื่อยเหลือเกิน

โลกนี้แข็งแกร่งแต่สงบสุข ไร้ซึ่งความหวาดกลัวหรือเรื่องเซอร์ไพรส์จากฝูงซอมบี้ มันคือสวรรค์แห่งการเกษียณชัดๆ

ในทางกลับกัน ความเงียบขรึมของเย่ซีก็ทำให้คนอื่นประหลาดใจไม่น้อย

ปกติแล้วพอเจอบอส เย่ซีจะทำตัวเป็นตังเมเกาะหนึบไล่ไม่ไป พอเธอบอกว่าจะถอนหมั้น อย่าว่าแต่ตัวมู่จือเกอเลย แม้แต่บอดี้การ์ดยังไม่มีใครเชื่อสักคน

การที่เย่ซีจะทำตัวปกติได้นั้น ความยากคงพอๆ กับการที่มีสัตว์อสูรดวงดาวบุกข้ามพรมแดนมาถล่มหน้าอาคารสภาดาวไป๋เฉินในวินาทีถัดไปนั่นแหละ!

แต่ดูเธอตอนนี้สิ เธอไม่แม้แต่จะชายตามองบอสเลยสักนิด

เหล่าบอดี้การ์ดแอบสังเกตเย่ซีอย่างเงียบเชียบ

นี่เธอกลับตัวกลับใจได้จริงๆ หรือเป็นแค่แผนการเล่นตัวเพื่อเรียกร้องความสนใจอีกรูปแบบหนึ่ง?

อารมณ์ของเย่ซีช่างแปลกประหลาดและคาดเดาไม่ได้จริงๆ

ในฐานะประธานจอมเผด็จการ ที่พักของมู่จือเกอย่อมไม่ใช่อะพาร์ตเมนต์รูหนู

คฤหาสน์อันกว้างใหญ่ไพศาลแห่งนี้ดูเหมือนสวนสาธารณะขนาดย่อม เต็มไปด้วยต้นไม้เขียวขจีและดอกไม้นานาพันธุ์

การครอบครองที่ดินผืนใหญ่ขนาดนี้บนพื้นที่ทองคำของดาวไป๋เฉิน แสดงให้เห็นถึงความมั่งคั่งมหาศาลของมู่จือเกอได้เป็นอย่างดี

"ท่านครับ"

ทันทีที่บอดี้การ์ดอุ้มเย่ซีลงจากรถ พ่อบ้านประจำคฤหาสน์ก็เดินเข้ามาต้อนรับ

เมื่อเห็นสภาพของเย่ซีบนรถเข็น สีหน้าของพ่อบ้านก็ไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย เขายังคงโค้งคำนับเธอด้วยความเคารพเช่นเดิม

"สวัสดีครับ คุณหนูเย่"

พ่อบ้านเหวินดูนอบน้อมสุภาพ แต่เย่ซีสัมผัสได้ด้วยสัญชาตญาณว่าพ่อบ้านคนนี้ไม่ได้รับมือได้ง่ายอย่างที่เห็นภายนอก

เธอแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง ยิ้มจนตาหยีเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยวแล้วตอบกลับ "สวัสดีค่ะ พ่อบ้านเหวิน"

แววตาของพ่อบ้านเหวินไหววูบเล็กน้อย

เมื่อก่อนคุณหนูเย่คนนี้มักวางมาดเป็นนายหญิงในอนาคตของตระกูลมู่ เชิดหน้าชูคอใส่คนรับใช้ในบ้านเสมอมา

เคยทำตัวว่านอนสอนง่ายแบบนี้เสียที่ไหน?

หรือการไลฟ์สดกรีดข้อมือจะทำให้นิสัยเปลี่ยนไปจริงๆ?

มู่จือเกอเดินผ่านเย่ซีไปอย่างไร้ความรู้สึก พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ตามฉันมา"

เย่ซีไม่ได้รู้สึกว่าท่าทีของเขาผิดปกติตรงไหน

เธอปรับตัวเก่งมาแต่ไหนแต่ไร ไม่ต้องรอให้บอดี้การ์ดช่วย เธอก็บังคับรถเข็นตามไปเอง

ความรู้จักเจียมตัวของเย่ซีทำให้มู่จือเกอหันกลับมามองเธอด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย

"คุณหนูเย่ นี่คือหนังสือสัญญาถอนหมั้น เชิญตรวจสอบดูครับ"

พ่อบ้านเหวินนำสัญญามาวางตรงหน้าเย่ซี

ต่างจากกระดาษแผ่นบางๆ ที่เย่ซีจินตนาการไว้ สัญญาฉบับนี้หนาเตอะอย่างไม่น่าเชื่อ

เย่ซีเปิดสัญญาดู แวบแรกที่เห็นคือเลขศูนย์ยาวเหยียดต่อท้ายจำนวนเงินชดเชย

มือที่ถือสัญญาเริ่มสั่นระริก เธอสูดหายใจลึก ตั้งสติแล้วค่อยๆ นับเลขศูนย์พวกนั้น

"หน่วย สิบ ร้อย พัน..." มีเลขศูนย์ตั้งแปดตัว!

รวมเลขหนึ่งข้างหน้าด้วย ค่าเสียหายที่มู่จือเกอมอบให้เป็นค่าถอนหมั้นคือหนึ่งร้อยล้านสตาร์คอยน์!

เย่ซีถึงกับอึ้ง

หนึ่งร้อยล้านสตาร์คอยน์ ถ้าแปลงเป็นเงินหยวนก็ร้อยล้านหยวน!

นิยายที่เคยอ่านไม่ได้โกหก สำหรับท่านประธานจอมเผด็จการ เงินพวกนี้ก็แค่ตัวเลขจริงๆ

มู่จือเกอนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟา ท่าทางสง่างามและสูงส่ง

เขาเอ่ยเสียงเรียบ "ตอนนั้นคุณเคยช่วยชีวิตแม่ผม เงินก้อนนี้ถือเป็นของตอบแทน จากนี้ไปเราต่างคนต่างอยู่ ไม่ข้องเกี่ยวกันอีก"

"ตกลงค่ะ ขอบคุณมากค่ะท่านประธานมู่"

อย่าว่าแต่ต่างคนต่างอยู่เลย ต่อให้มู่จือเกอขอให้เธอเดินหลบไปไกลๆ สักสองบล็อกถนนเธอก็ยอม

เย่ซีกวาดตามองข้อตกลงที่เหลือ แล้วจรดปากกาเซ็นชื่อลงไปอย่างเด็ดขาด!

เด็กกำพร้าที่เติบโตมาอย่างยากจนข้นแค้นอย่างเย่ซี ไม่เคยเห็นเงินในบัญชีเกินหลักพัน อย่าว่าแต่ร้อยล้านเลย

เพราะพอวันสิ้นโลกมาถึง เงินทองก็กลายเป็นแค่เศษกระดาษ

ส่วนแกนคริสตัลซอมบี้ที่เป็นสกุลเงินสากลก็เป็นวัตถุดิบสำคัญในการอัปเกรดพลัง

เย่ซีโชคดีที่ปลุกพลังพิเศษขึ้นมาได้ แกนคริสตัลที่หามาได้จึงถูกใช้ไปกับการเพิ่มพลังของตัวเองจนหมด

ดังนั้นไม่ว่าจะก่อนหรือหลังวันสิ้นโลก ชื่อของเย่ซีไม่เคยมีความเกี่ยวข้องกับคำว่า 'รวย' เลยสักนิด

แต่ตอนนี้ ในบัญชีของเธอกลับมีเงินนอนอยู่กว่าร้อยล้านสตาร์คอยน์!

เมื่อนับเลขศูนย์ยาวเหยียดบนหน้าจอสมองกล เย่ซีที่เดิมเหลือเงินติดตัวแค่สามพันกว่าสตาร์คอยน์ก็ได้กลับมาผงาดในฐานะเศรษฐีอีกครั้ง

วินาทีนี้ราวกับมีพลุเป็นร้อยลูกจุดขึ้นพร้อมกันในใจของเย่ซี

ที่เขาว่ากันว่า 'ฟ้าหลังฝนย่อมสดใสเสมอ' มันเป็นแบบนี้นี่เอง!