ตอนที่ 27: ถังเฮ่าปะทะจระเข้ทองคำ การเผชิญหน้าที่ถูกบดขยี้!

ตอนที่ 27: ถังเฮ่าปะทะจระเข้ทองคำ การเผชิญหน้าที่ถูกบดขยี้!

"น้องเฮ่า ข้า... เฮ้อ!"

"เดิมทีข้าคิดว่าการพาลูกของเจ้ากับอาอิ๋นกลับเข้าสำนักเฮ่าเทียนจะไม่มีใครคัดค้าน แต่ความเป็นจริงกลับตรงกันข้าม ตอนนี้เพียงแค่ได้ยินชื่อของเจ้า หรือแม้แต่เรื่องที่เกี่ยวข้องกับเจ้า พวกเหล่าอาวุโสก็แสดงท่าทีรังเกียจอย่างถึงที่สุด พวกเขาไม่มีทางยอมให้ลูกของเจ้าอยู่ร่วมในสำนักเด็ดขาด! ข้า... ข้าขอโทษจริงๆ น้องเฮ่า!"

ถังเซียวเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ทว่าถังเฮ่าในเวลานี้กลับดูสงบนิ่งอย่างประหลาด

"พี่ใหญ่ ข้าไม่โทษท่าน ในเมื่อเหล่าอาวุโสไม่อาจยอมรับข้า และไม่อาจเมตตาเด็กที่ไร้เดียงสาคนหนึ่งได้ ข้าก็จะไปเอง! ข้าจะไม่ทำให้ท่านต้องลำบากใจเด็ดขาด!"

สิ้นคำพูด แววตาของถังเฮ่าก็เย็นเยียบลง เขาหมุนตัวกลับและอันตรธานหายไปจากสายตาของถังเซียวโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย...

"น้องเฮ่า!"

ถังเซียวอยากจะกู่ร้องเรียกน้องชายกลับมา แต่ในฐานะเจ้าสำนัก เขากลับไร้อำนาจและทำได้เพียงยืนมองอย่างสิ้นหวัง

หลังจากแยกจากถังเซียว ถังเฮ่าตั้งใจจะเดินทางออกจากเขตอิทธิพลของสำนักเฮ่าเทียนทันที เขาทะยานร่างไปข้างหน้า แต่เพราะต้องห่วงทารกในอ้อมอก ความเร็วของเขาจึงไม่สูงนัก จนกระทั่งเขามาถึงพื้นที่โล่งกว้างก่อนจะพ้นเขตสำนัก ทันใดนั้น สัญชาตญาณอันตรายที่รุนแรงอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อนก็ระเบิดขึ้นในสมอง!

"ไม่ดีแล้ว!"

ทว่าความรู้สึกตัวนั้นสายเกินไป เบื้องหน้าของเขา พรหมยุทธ์จระเข้ทองคำ ก้าวเดินอย่างมั่นคงเข้ามาหาถังเฮ่าทีละก้าว ดวงตาที่เคยขุ่นมัวพลันประกายแสงเจิดจ้าทันทีที่เห็นเป้าหมาย

"ถังเฮ่า ข้าคิดไม่ถึงว่าเจ้าจะกล้ากลับมาที่สำนักเฮ่าเทียน ความกล้าของเจ้าน่าชมเชย แต่น่าเสียดาย... ทุกอย่างมันก็แค่ลูกแกะที่เดินเข้าถ้ำเสือ เจ้าสังหารสังฆราชของสำนักวิญญาณยุทธ์เรา และยังสมคบคิดกับสัตว์วิญญาณแสนปี เพียงแค่ความผิดเหล่านี้ เจ้าก็สมควรตายหมื่นครั้ง!"

"หากเจ้ายังพอมีความฉลาดเหลืออยู่ จงกลับไปที่สำนักวิญญาณยุทธ์กับข้าแต่โดยดี มิเช่นนั้น ไม่ใช่แค่เจ้าที่จะต้องตาย แต่สำนักเฮ่าเทียนก็จะต้องรับผิดชอบเรื่องนี้ด้วย!"

สิ้นคำพูด วงแหวนวิญญาณเก้าวง—เหลือง เหลือง ม่วง ม่วง ดำ ดำ ดำ ดำ และ แดง—ก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นใต้เท้าของจระเข้ทองคำ! เงาร่างจระเข้ยักษ์สีทองยาวหลายสิบเมตรคำรามกึกก้องอยู่เบื้องหลัง กลิ่นอายพลังระดับ 98 กดทับลงมาราวกับขุนเขา ทำให้ถังเฮ่าสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลทันที!

ถังเฮ่าไม่ได้สงบนิ่งเหมือนตอนคุยกับพี่ชายอีกต่อไป หยาดเหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นเต็มหน้าผาก... เขาเตรียมจะหันหลังหนี แต่ทันทีที่หันไป กลับพบอาวุโสอีกสองท่านที่มีกลิ่นอายพลังอันลึกล้ำยืนขวางทางอยู่!

ตูม!

วงแหวนวิญญาณของ พรหมยุทธ์เชียนจวิน และ พรหมยุทธ์เจี้ยงหมอ ปรากฏขึ้นพร้อมกัน (เหลือง 2 ม่วง 2 ดำ 5) ระดับพลัง 96 ของทั้งคู่ทำให้ถังเฮ่าเริ่มใจเสีย หากบอกว่าตอนนี้เขาไม่ตื่นตระหนกเลยก็คงเป็นการโกหก เมื่อต้องเผชิญหน้ากับราชทินนามพรหมยุทธ์ระดับ 96 ขึ้นไปถึงสามคนพร้อมกัน เขาแทบมองไม่เห็นทางรอด!

ถังเฮ่าหันกลับมาเผชิญหน้ากับจระเข้ทองคำอีกครั้งพลางยิ้มขื่น

"สำนักวิญญาณยุทธ์ช่างให้เกียรติข้าถังเฮ่านัก ถึงกับส่งระดับ 98 อย่างพรหมยุทธ์จระเข้ทองคำมาเองเชียวหรือ! ในเมื่อวันนี้หลีกเลี่ยงไม่ได้ ข้าถังเฮ่าก็จะสู้ตาย!"

เขาวางถังซานน้อยลงบนพื้นอย่างระมัดระวัง ก่อนจะเรียกวิญญาณยุทธ์ ค้อนเฮ่าเทียน ออกมา วงแหวนวิญญาณทั้งเก้าวงรวมถึงวงแหวนสีแดงแสนปีวนเวียนอยู่ใต้เท้า พลังระดับ 92 ของเขาสั่นคลอนราวกับเรือลำน้อยท่ามกลางมหาสมุทรที่บ้าคลั่ง

ถังเฮ่าทะยานร่างเข้าใส่เชียนจวินและเจี้ยงหมอทันที เขายกค้อนเฮ่าเทียนขึ้นสูง รวบรวมพลังวิญญาณทั้งหมดไว้ที่หน้าค้อน!

"กายแท้วิญญาณยุทธ์ ค้อนมหาจักรวาล (Great Sumeru Hammer)!"

ด้วยเสียงคำรามกึกก้อง ค้อนเฮ่าเทียนในมือถังเฮ่าระเบิดพลังถึงขีดสุดและฟาดใส่เชียนจวินในชั่วพริบตา! ทว่าเชียนจวินกลับไม่มีความหวาดกลัวในดวงตาเลยแม้แต่น้อย

"กายแท้วิญญาณยุทธ์ ทักษะวิญญาณที่แปด เชียนจวินเหวี่ยง!"

เชียนจวินเคลื่อนไหวรวดเร็วดั่งสายฟ้า กระบองพันมังกร ในมือฟาดปะทะกับค้อนเฮ่าเทียนของถังเฮ่าอย่างจัง!

เปรี้ยง!

เพียงแค่การแลกหมัดเดียว ถังเฮ่าก็ถูกแรงกระแทกอันมหาศาลซัดกระเด็นลอยไปไกล พร้อมกับกระอักเลือดสดๆ ออกมาคำโต! แม้จะมีวิญญาณยุทธ์สายอุปกรณ์อันดับหนึ่งของโลก แต่ช่องว่างระหว่างระดับ 92 และ 96 นั้นกว้างใหญ่เกินไป

จระเข้ทองคำยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดโดยไม่ลงมือ เขาอยากเห็นนักว่าถังเฮ่ามีความสามารถพิเศษอะไรที่ทำให้พรหมยุทธ์เบญจมาศบาดเจ็บและเชียนสวินจี๋ปางตายได้ในตอนนั้น แต่ความแข็งแกร่งที่ถังเฮ่าแสดงออกมาในตอนนี้ กลับไม่มีอะไรที่น่าประทับใจสำหรับเขาเลย!

ถังเฮ่าอาศัยจังหวะที่ถูกซัดกระเด็น พยายามล่อสนามรบออกห่างจากถังซานน้อยไปอีกทางหนึ่ง แต่เชียนจวินและเจี้ยงหมอไม่เปิดโอกาสให้ พวกเขาพุ่งเข้าจู่โจมประสานงานกัน เพียงไม่กี่กระบวนท่า ถังเฮ่าก็ถูกกระบองของเชียนจวินฟาดจนลอยไปไกลกว่าร้อยเมตร!

ขณะที่ถังเฮ่ากำลังจะพยุงตัวลุกขึ้นสู้ต่อ เสียงของจระเข้ทองคำก็ดังขึ้นอย่างเย็นเยียบ!

"ถังเฮ่า ถ้าเจ้าอยากให้เจ้าเด็กนี่มีชีวิตอยู่ต่อไป ก็จงยอมจำนนแต่โดยดี... ข้ามันคนแก่แล้ว บางทีก็ควบคุมแรงมือไม่ค่อยอยู่เสียด้วยสิ"

ถังเฮ่าหันขวับไปมองทันที ภาพที่เห็นคือถังซานน้อยอยู่ในอุ้งมือของจระเข้ทองคำ ทารกน้อยที่กำลังตกใจเริ่มร้องไห้จ้า จระเข้ทองคำไม่ได้สนใจเสียงร้องนั้น เขาเพียงจ้องมองถังเฮ่าเพื่อดูว่าอีกฝ่ายจะตัดสินใจอย่างไร

ถังเฮ่าโกรธจนตัวสั่น เส้นเลือดปูดโป่งไปทั่วร่าง แต่เขาก็ต้องยอมจำนนต่อสถานการณ์ เขาไม่คิดเลยว่าราชทินนามพรหมยุทธ์ระดับ 98 จะใช้วิธีที่ต่ำทรามด้วยการข่มขู่เด็กทารกที่ไม่ถึงขวบเช่นนี้

ทว่าจระเข้ทองคำไม่ได้สนใจคำครหาใดๆ เขารับปากเชียนเต้าหลิวไว้ว่าจะจับเป็นถังเฮ่า และถังเฮ่านั้นอ่อนแอเกินไป หากเขาลงมือเองถังเฮ่าอาจจะร่างแหลกเป็นเสี่ยงๆ ดังนั้นการหาจุดอ่อนและทำให้ถังเฮ่ายอมสยบจึงเป็นวิธีที่รวดเร็วที่สุด

"จระเข้ทองคำ! เจ้าเป็นถึงอาวุโสลำดับสองแห่งหออาวุโส พลังระดับ 98 แต่กลับทำเรื่องไร้ยางอาย ใช้เด็กเป็นเครื่องมือข่มขู่!"

จระเข้ทองคำยิ้มน้อยๆ "ถังเฮ่า เจ้าพูดถูก ข้าคืออาวุโสระดับ 98 แต่นังเด็กนี่ดูท่าจะไม่นับว่าเป็นมนุษย์เสียทีเดียวนะ การรวมตัวกันของมนุษย์และสัตว์วิญญาณแสนปี การมีอยู่ของมันคือความผิดพลาดตั้งแต่ต้น!"

เสียงร้องไห้ของถังซานดังขึ้นเรื่อยๆ ในที่สุดถังเฮ่าก็ใจสลายและยอมแพ้... ทันทีที่ค้อนเฮ่าเทียนสลายไป เชียนจวินและเจี้ยงหมอก็สบโอกาส พุ่งเข้าฟาดกระบองใส่ข้อเท้าของถังเฮ่าทั้งสองข้างจนเขาทรุดลงกับพื้น!

ก่อนที่ทั้งคู่จะหิ้วปีกถังเฮ่ามาคุกเข่าต่อหน้าจระเข้ทองคำ!

"ถังเฮ่า เจ้าคือคนบาปหนา เหตุใดข้าต้องสนวิธีการที่ใช้กับคนอย่างเจ้าด้วย? เมื่อเจ้ากล้าฆ่าสังฆราชของสำนักวิญญาณยุทธ์ เจ้าควรจะรู้ว่าจุดจบของเจ้าคือวันนี้! เจ้าไม่มีใครให้โทษ นอกจากตัวเจ้าเอง!"