ตอนที่ 23: ครึ่งปีผ่านพ้น หอเด็ดดารายังคงตระหง่าน!

ตอนที่ 23: ครึ่งปีผ่านพ้น หอเด็ดดารายังคงตระหง่าน!

หนึ่งเดือนต่อมา เมืองโซโตได้ต้อนรับกลุ่มวิญญาณจารย์ลึกลับ! ภายในคืนเดียว ขุมกำลังที่ซับซ้อนภายในเมืองโซโตก็ถูกกวาดล้างครั้งใหญ่ วิญญาณจารย์นับร้อยต้องจบชีวิตลง ณ ที่แห่งนั้น!

กลุ่มวิญญาณจารย์ที่มาถึงนี้คือเหล่านักฆ่าระดับปฐพีและระดับลึกลับจาก หอเด็ดดารา!

ช่วงเวลานั้น ทุกคนในเมืองโซโตต่างตกอยู่ในความหวาดกลัว วิญญาณจารย์บางส่วนเลือกที่จะหนีไปจากเมืองที่นองเลือดแห่งนี้ ในขณะที่บางส่วนหวังจะฉวยโอกาสจากความวุ่นวาย พยายามหลั่งไหลเข้าสู่เมืองโซโตอย่างไม่ขาดสาย จนกระทั่งเหล่านักฆ่าระดับนภามาถึง!

ทั้งเมืองโซโตก็สั่นสะเทือนยิ่งกว่าเดิม ยอดฝีมือเก้าท่านที่มีระดับพลังสูงกว่า วิญญาณพรหมยุทธ์ (Spirit Saint) ลงมาเยือนเมืองโซโต ทำให้สถานการณ์ที่มืดมนอยู่แล้วยิ่งปั่นป่วนหนักขึ้น แต่เมื่อเวลาผ่านไปไม่กี่วัน อาคารหลังใหม่ขนาดมหึมาก็เริ่มถูกสร้างขึ้นอย่างเอิกเกริกใจกลางเมือง

ในที่สุด หลังจากผ่านไปอีกสามเดือน หอคอยสูงนับร้อยจั้งก็ตระหง่านขึ้นเหนือเมืองโซโต! เมื่ออักษรสีทองสามคำ "หอเด็ดดารา" (Star Plucking Tower) ปรากฏแก่สายตาของทุกคน เหล่าวิญญาณจารย์ในเมืองโซโตถึงได้เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา

มันคือหอเด็ดดารา! ขุมกำลังที่ทรงพลังระดับตำนานซึ่งสามารถต่อกรกับ สามสำนักระดับบน ได้!

อย่างไรก็ตาม วิญญาณจารย์ในเมืองโซโตย่อมจินตนาการไม่ออกว่า ทำไมหอเด็ดดาราถึงย้ายจากเมืองวิญญาณยุทธ์มายังเมืองโซโตของพวกเขา! แน่นอนว่าพวกเขาไม่มีวันได้รู้

ไม่นานนัก ข่าวการตั้งตระหง่านของหอเด็ดดาราในเมืองโซโตก็แพร่กระจายไปทั่วจักรวรรดิเทียนโต่ว และลามไปถึงจักรวรรดิซิงหลัวรวมถึงเมืองวิญญาณยุทธ์อย่างรวดเร็ว! ทว่าเมื่อข่าวนี้กระจายไป ขุมกำลังบางส่วนในจักรวรรดิเทียนโต่วกลับเต็มไปด้วยความโศกเศร้า...

ในฐานะหนึ่งในสามสำนักระดับบน สำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ กำลังรุ่งเรืองอย่างยิ่งในจักรวรรดิเทียนโต่ว โดยมีธุรกิจกระจายอยู่ทั่วทุกหนแห่ง! ประกอบกับการมี ราชทินนามพรหมยุทธ์ สองท่านที่ระดับพลังเหนือกว่า 95 คอยคุ้มกัน ทำให้สำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติมีอำนาจล้นฟ้าในจักรวรรดิแห่งนี้

ทว่าในขณะนี้ นิ่งเฟิงจื้อ เจ้าสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ กลับดูเหมือนมีเรื่องไม่สบายใจอย่างยิ่ง! เขาเดินกลับไปกลับมาในห้องโถงหลักของสำนัก

"เฟิงจื้อ เกิดอะไรขึ้น? ทำไมเจ้าถึงดูร้อนรนขนาดนี้?" ทันทีที่นิ่งเฟิงจื้อขมวดคิ้ว พรหมยุทธ์กระบี่ เฉินซิน ก็ค่อยๆ เดินเข้ามา

การปรากฏตัวของพรหมยุทธ์กระบี่ช่วยให้นิ่งเฟิงจื้อสงบลงเล็กน้อย เขาเงยหน้ามองอีกฝ่ายแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "ปู่กระบี่ ข่าวที่ข้าได้รับในวันนี้คือ ต้นตอของความวุ่นวายในเมืองโซโตช่วงที่ผ่านมา... ถูกพบแล้ว!"

"โอ้? นั่นไม่นับว่าเป็นเรื่องดีหรอกหรือ? เมืองโซโตวุ่นวายมาหลายวัน ธุรกิจหลายอย่างของสำนักเราต้องหยุดชะงัก ในเมื่อพบตัวการแล้ว ก็แค่ส่งยอดฝีมือของสำนักไปจัดการเสีย ทำไมต้องกังวลขนาดนี้?" เฉินซินเองก็พอทราบข่าวเมืองโซโตมาบ้าง สำนักของพวกเขามีธุรกิจที่นั่นไม่น้อย และความสูญเสียในช่วงนี้ก็ถือว่าค่อนข้างหนัก

นิ่งเฟิงจื้อเหลือบมองเฉินซินพลางส่ายหัวอย่างอ่อนใจ แววตาเต็มไปด้วยความกังวลที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น พรหมยุทธ์กระบี่ขมวดคิ้ว เขาสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง!

"เฟิงจื้อ หรือว่าตัวการเบื้องหลังเมืองโซโตจะไม่ใช่คนธรรมดา? ถ้าจัดการยากนัก ข้าจะไปจัดการด้วยตนเอง!" น้ำเสียงของเฉินซินเต็มไปด้วยความหยิ่งทะนง ด้วยระดับพลัง 96 ของเขา แทบจะไร้คู่ต่อสู้ในจักรวรรดิเทียนโต่ว ความมั่นใจนี้ย่อมมีที่มา

นิ่งเฟิงจื้อถอนหายใจยาวพลางทำสีหน้าขมขื่น

"ปู่กระบี่ เรื่องนี้... ต่อให้ท่านไปเอง ข้าเกรงว่ามันก็คงแก้ไม่ได้!"

เมื่อได้ยินดังนั้น เฉินซินก็ตกตะลึงทันที "อะไรนะ! เฟิงจื้อ ในจักรวรรดิเทียนโต่วแห่งนี้ ยังมีเรื่องใดที่ข้า เฉินซิน จัดการไม่ได้อีกงั้นหรือ? ต่อให้เป็นสำนักทรราชสายฟ้าที่มาหาเรื่อง ข้าก็มีความสามารถพอจะจัดการได้!..."

ก่อนที่เฉินซินจะพูดจบ นิ่งเฟิงจื้อก็โพล่งขึ้นมา!

"ปู่กระบี่... ถ้าข้าบอกท่านว่า เหตุผลของความวุ่นวายในเมืองโซโตคือ 'หอเด็ดดารา' ล่ะ!"

สิ้นคำนั้น เฉินซินรู้สึกราวกับถูกน้ำเย็นจัดราดรดจนความฮึกเหิมมลายหายไปสิ้น

"หอเด็ดดารา! เฟิงจื้อ เจ้าแน่ใจนะว่าดูไม่ผิด? เป็นหอเด็ดดาราจริงๆ หรือ? ไม่ถูกสิ! หอเด็ดดาราประทับอยู่ที่เมืองวิญญาณยุทธ์มาตลอดไม่ใช่หรือไง? ทำไมจู่ๆ ถึงย้ายมาที่จักรวรรดิเทียนโต่ว? แถมยังไปที่เมืองโซโตอีก?"

เฉินซินมึนงงไปหมด แต่เมื่อได้ยินชื่อ "หอเด็ดดารา" เขาก็สงบเสงี่ยมลงทันที พวกเขาไม่มีทางไม่รู้จักชื่อเสียงของหอเด็ดดารา โดยเฉพาะพลังอันน่าหวาดกลัวของ เจ้าหอเด็ดดารา! การที่สามารถสู้เสมอกับ พรหมยุทธ์จระเข้ทองคำ แห่งสำนักวิญญาณยุทธ์ได้ เพียงจุดนี้จุดเดียวเขาก็ไม่อาจเทียบติดแล้ว

นิ่งเฟิงจื้อเองก็หวังว่าเขาจะมองผิด แต่ความจริงคือหอเด็ดดาราได้มาถึงจักรวรรดิเทียนโต่วและตั้งรกรากที่เมืองโซโตแล้วจริงๆ!

"ปู่กระบี่ ข่าวไม่ผิดพลาดแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้น สายลับของเราในเมืองวิญญาณยุทธ์รายงานว่าหอเด็ดดาราที่นั่นว่างเปล่าไปแล้ว ข้าสันนิษฐานว่าต้องมีความขัดแย้งบางอย่างเกิดขึ้นระหว่างหอเด็ดดารากับสำนักวิญญาณยุทธ์แน่ๆ"

"มีความเป็นไปได้สูง ใครเล่าจะยอมให้มีเสืออีกตัวมานอนอยู่ข้างเตียง? แม้ข้าจะไม่รู้ว่าสำนักวิญญาณยุทธ์ระวังอะไรมาตลอดหลายปีถึงไม่กล้าลงมือกับหอเด็ดดารา แต่มันย่อมต้องมีการปะทะกันเกิดขึ้น!"

"เฮ้อ! นั่นก็จริง แต่การที่หอเด็ดดารามาเยือนจักรวรรดิเทียนโต่ว สำหรับสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติของเรา ข้าก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นโชคหรือคราวเคราะห์กันแน่..."

เฉินซินพยักหน้าเห็นด้วย การกระทำของหอเด็ดดารานั้นลึกลับเสมอมา และไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับขุมกำลังใดๆ เลย! ก็แน่ล่ะ หอเด็ดดาราคือองค์กรนักฆ่าอันดับหนึ่งของทวีปนี่นา

"ความจริงสิ่งที่ข้ากังวลที่สุดไม่ใช่แค่การย้ายมาที่เมืองโซโต แต่เดิมจักรวรรดิเทียนโต่วเกือบจะอยู่ในกำมือของสำนักเราอยู่แล้ว จู่ๆ ก็มีหอเด็ดดาราปรากฏขึ้นมา ซึ่งเป็นตัวตนที่เราจัดการไม่ได้ มันย่อมส่งผลกระทบต่อสำนัก และสถานการณ์ในจักรวรรดิอาจเปลี่ยนไป!"

มีเรื่องหนึ่งที่นิ่งเฟิงจื้อไม่ได้พูดออกมา คือในช่วงไม่กี่เดือนนี้ ราชวงศ์เทียนโต่วเริ่มทำตัวเหินห่างจากสำนักของเขามากขึ้นเรื่อยๆ... เขาสัมผัสได้ลางๆ ว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง!

"ช่างเถอะเฟิงจื้อ ในเมื่อห้ามการมาของหอเด็ดดาราไม่ได้ เราก็ถอนธุรกิจทั้งหมดออกจากเมืองโซโตเสียเถิด ดีที่สุดคืออย่าไปขัดแย้งกับพวกเขา! หากเลี่ยงไม่ได้จริงๆ เราค่อยร่วมมือกับอีกสองสำนักที่เหลือ สามสำนักระดับบนเป็นหนึ่งเดียวกัน เราย่อมไม่ต้องเกรงกลัวหอเด็ดดาราของมัน!"

"คงต้องทำเช่นนั้น..." นิ่งเฟิงจื้อพูดราวกับหมดเรี่ยวแรง แผนการที่เขาวางมาหลายปี อาจพังทลายลงเพราะการมาถึงของหอเด็ดดารา!

มีคนทุกข์ ย่อมมีคนสุข... เมื่อเทียบกับความโศกเศร้าของสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ สำนักทรราชสายฟ้า กลับดูจะมีความสุขมากกว่ามาก!

"ฮ่าฮ่าฮ่า คิดไม่ถึงจริงๆ! หอเด็ดดาราย้ายมาที่จักรวรรดิเทียนโต่วและตั้งรกรากที่เมืองโซโต! ครั้งนี้นิ่งเฟิงจื้อคงนั่งไม่ติดที่แน่ๆ แผนการที่เจ้าวางมาหลายปีถูกทำลายลงกะทันหัน เจ้าคงรู้สึกไม่ดีเลยสินะ!"

ยวี่หยวนเจิ้น ดีใจสุดขีด หลายปีมานี้สำนักของเขาถูกนิ่งเฟิงจื้อกดดันไปเสียทุกที่ ธุรกิจในจักรวรรดิถูกชิงไปไม่น้อย ดังนั้นเขาจึงยินดีกับการมาของหอเด็ดดารา ยังไงเสียถ้าฟ้าถล่มก็มีคนตัวสูงคอยรับไว้อยู่แล้ว ตอนนี้สำนักทรราชสายฟ้าอยู่ในสถานะกึ่งสันโดษ จึงไม่กลัวผลกระทบมากนัก เผลอๆ หอเด็ดดาราอาจจะช่วยคานอำนาจสำนักหอแก้วและสำนักวิญญาณยุทธ์ให้เขาด้วยซ้ำ

นิ่งเฟิงจื้อย่อมไม่มีวันรู้ความคิดของยวี่หยวนเจิ้นในตอนนี้ นอกเหนือจากพวกเขาแล้ว เมื่อ สำนักถัง (สำนักเฮ่าเทียน) ได้ยินว่าหอเด็ดดารามาถึงเทียนโต่ว พวกเขาก็เพียงแค่เพิกเฉย เพราะสำนักได้เร้นกายไปแล้ว จะไปสนเรื่องพวกนี้ทำไม? ความคิดของสำนักระดับบนและระดับล่างส่วนใหญ่ก็คล้ายๆ กัน มีทั้งสุขและเศร้าคละเคล้ากันไป

เรื่องทั้งหมดนี้ เย่เทียนเฉินที่อยู่ห่างไกลออกไปย่อมไม่สนใจ หลังจากพักอยู่ที่เมืองเทียนโต่วสามเดือน ในที่สุดเขาก็บอกลาจักรพรรดิเสวี่ยเยี่ยและเตรียมตัวมุ่งหน้าสู่เมืองโซโต!

หนึ่งเดือนต่อมา ณ เมืองโซโต บนยอดสูงสุดของหอเด็ดดารา เมื่อเสียงพิณอันไพเราะและกังวานดังก้องกังวานราวกับกระแสน้ำ บางครั้งซัดสาดดั่งคลื่นยักษ์ บางครั้งไหลเอื่อยดั่งลำธารเล็กๆ เหล่าวิญญาณจารย์ทั่วเมืองโซโตต่างก็สั่นสะเทือน!

นั่นหมายความว่า... ท่านเจ้าหอเด็ดดารา ฝ่าบาทเทพมารพิณ ได้เดินทางมาถึงเมืองโซโตอย่างเป็นทางการแล้ว!