บทที่ 9 การคุ้มครองจากสวรรค์

บทที่ 9 การคุ้มครองจากสวรรค์

ด้วยความช่วยเหลืออย่างกระตือรือร้นจากหนุ่มนักกีฬารูปร่างสูงโปร่งหน้าตาดีทั้งแปดคน ขนมหวานของคุณยายโจวจึงขายดีเป็นเทน้ำเทท่า

โดยเฉพาะในสถานศึกษาที่ข่าวลือแพร่สะพัดเร็วยิ่งกว่าไฟลามทุ่ง นักเรียนหลายคนแค่ถ่ายรูปเล่นๆ แล้วโพสต์ลงโมเมนต์หลังเลิกเรียน ข่าวก็กระจายไปทั่วทั้งโรงเรียนทันที

แชตกลุ่มห้องเรียนและกลุ่มหอพักต่างพากันพูดถึงหนุ่มนักกีฬาทั้งแปดคนนี้กันให้แซ่ด

"ฮิฮิ ดูหนุ่มหล่อตัวสูงพวกนั้นสิ อาหารตาชัดๆ"

"อยากได้วีแชตจังเลย!"

"ฉันไปถามมาแล้ว พวกเขาเป็นนักเรียนโรงเรียนกีฬาข้างๆ นี่เอง"

"แล้วทำไมพวกเขาถึงมาตั้งแผงขายของหน้าโรงเรียนเราล่ะ?"

"ได้ยินมาว่าพวกเขาเป็นหลานชายของคุณยายขายปิงเฝิ่นคนนั้นน่ะสิ"

"???"

"คุณยายสุดยอดขนาดนั้นเลยเหรอ? มีหลานชายตั้งแปดคนเนี่ยนะ?!"

"พวกเธอเข้าใจผิดแล้ว ฉันได้ยินมาว่าพวกเขากำลังจีบหลานสาวของคุณยายอยู่ต่างหาก เพื่อจะเอาใจคุณยาย ก็เลยใช้วิธีเข้าทางผู้ใหญ่มาช่วยขายของไงล่ะ"

"แปดรุมหนึ่ง! รุนแรงเกินไปแล้ว! หลานสาวคุณยายต้องสวยขนาดไหนกันเชียวถึงได้มีคนแย่งกันขนาดนี้!"

"ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าข่าวลือมันเริ่มมาจากไหน ปิดตาทำท่าร้องไห้ เรื่องมันไม่ได้เป็นอย่างที่พวกเธอคิดหรอก ฉันรู้จักหลานสาวของคุณยาย เธอเคยเรียนโรงเรียนเดียวกับเรา เป็นเพื่อนร่วมชั้นฉันเอง แต่เธอเสียไปตั้งแต่ปีที่แล้ว ดังนั้นเรื่องจีบสาวนี่ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก ทุกคนจะเม้าท์มอยก็ได้นะ แต่ช่วยให้เกียรติคนตายหน่อย อย่าเอาคนที่จากไปแล้วมาเกี่ยวด้วยเลย"

"เมื่อกี้ตอนพักเที่ยงฉันไปถามคุณยายมาแล้ว ความจริงคือมีพ่อค้าแม่ค้าแถวนั้นเห็นคุณยายขายดีเลยอิจฉา รวมหัวกันจะไล่ที่ เพื่อนของหลานสาวคุณยายก็เลยไปตามเพื่อนที่โรงเรียนกีฬามาช่วยคุมเชิง พวกพ่อค้าพวกนั้นโดนตอกกลับไปเลยไม่กล้ามาหาเรื่องอีก"

"หา?! มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย?! แฉเลยว่าร้านไหน! ฉันจะไม่ไปกินร้านพวกนั้นอีกเด็ดขาด!"

วัยรุ่นสมัยนี้เรื่องกินเรื่องนอนรอได้ แต่เรื่องเผือกนี่รอไม่ได้เด็ดขาด

ทันใดนั้น ผู้หวังดีก็โพสต์รูปความชัดระดับ HD ลงมา "ไอ้พวกนี้แหละ"

"จำหน้าได้แม่นเลย ชาตินี้ไม่ขอไปเหยียบอีก +1! โมโหจริงๆ เดี๋ยวจะเอาวีรกรรมต่ำทรามของพวกมันไปประจานในโมเมนต์ด้วย!"

"ใช่เลย! ร้านขนมมีเป็นร้อยเป็นพันร้าน ไม่จำเป็นต้องง้อพวกมัน!"

"นักเรียนโรงเรียนเราต้องเข้มแข็งเข้าไว้ อย่าไปอุดหนุนขยะพวกนี้!"

"พวกใจดำอำมหิต ที่บ้านไม่มีคนแก่บ้างหรือไง? เดี๋ยวฉันจะรีบไปอุดหนุนคุณยาย แล้วซื้อไปฝากรูมเมตด้วย"

"ไม่ทันแล้ว ฉันต่อแถวอยู่ คุณยายบอกว่าของใกล้หมดแล้ว! ยายฝากมาบอกด้วยว่าขอบใจทุกคนมากที่ช่วยอุดหนุน อย่ามาเก้อกันล่ะ"

"เดิมทีร้านคุณยายก็ขายดีอยู่แล้ว ตอนนี้น่าจะยิ่งขายดีเข้าไปใหญ่ ฮือๆๆ ปิงเฝิ่นร้านโปรดของฉัน ในที่สุดก็ถูกค้นพบจนได้"

เหล่านักเรียนลงมือรวดเร็วปานกามนิตหนุ่ม เริ่มแชร์รูปพ่อค้าแม่ค้าหน้าเลือดเหล่านั้นไปทั่ว พร้อมป่าวประกาศวีรกรรมอันน่าละอายของคนพวกนั้น

ความจริงแล้วนักเรียนผู้หวังดีคนนี้คือคนที่เจียงรั่วซูไปขอให้ช่วย และรูปถ่ายก็เป็นเจียงรั่วซูที่ส่งให้

ในเมื่อพวกมันอยากให้คุณยายโจวขายของไม่ได้ เธอก็จะทำให้พวกมันรู้ซึ้งว่ากรรมตามสนองเป็นยังไง

ด้วยเหตุนี้ ในที่ที่พ่อค้าแม่ค้าเหล่านั้นไม่รู้ตัว เหล่านักเรียนได้บรรลุข้อตกลงกันอย่างเงียบๆ ว่าจะไม่มีใครซื้อของจากร้านพวกมันอีก

ท่ามกลางฤดูร้อนอันอบอ้าว พ่อค้าแม่ค้าเหล่านี้กลับต้องเผชิญกับ "ภัยหนาว" ก่อนฤดูกาล แม้ภายหลังจะลดราคาหรือจัดโปรโมชันซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง สินค้าก็ยังขายไม่ออกอยู่ดี

บางครั้งนักเรียนเดินผ่านก็จะซุบซิบและชี้หน้าด่าทอ

พ่อค้าแม่ค้าพวกนี้คงเดาสาเหตุได้ จึงทำได้เพียงหอบข้าวของหนีไปขายหน้าโรงเรียนอื่น แต่ชีวิตที่โรงเรียนอื่นก็ไม่ได้ราบรื่นนัก

เพราะในแอปฯ "ตัวสัววิดีโอ" ของท้องถิ่น บัญชีไลฟ์สไตล์ของเมืองหยางไห่ได้ลงคลิปวิดีโอหนึ่งไว้

ครึ่งแรกเผยให้เห็นภาพกลุ่มพ่อค้าแม่ค้าที่กำลังรุมล้อมข่มขู่คุณยายอย่างอวดเบ่ง ไล่ให้กลับบ้านไปอย่ามาแย่งลูกค้า

ครึ่งหลังเป็นภาพแกนนำพ่อค้าที่กำลังเยาะเย้ยตำรวจว่าทำอะไรเขาไม่ได้หรอก

ไม่ต้องเดาก็รู้ คลิปนี้เจียงรั่วซูเป็นคนส่งให้เช่นกัน ส่วนแรกดึงมาจากกล้องหน้ารถ ส่วนที่สองเธอใช้มือถือถ่ายเอง แม้ภาพช่วงหลังจะเบลอและสั่นไหวไปบ้าง แต่เสียงพูดของชายคนนั้นชัดเจนแจ่มแจ้ง เพียงแค่นั้นก็เกินพอแล้ว

ไม่นานคลิปนี้ก็ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักจนกลายเป็นกระแสไวรัลในท้องถิ่น ถึงขั้นติดอันดับคำค้นหายอดนิยม

"แม่งเอ๊ย โมโหจนความดันขึ้นแล้วเนี่ย"

"อย่าให้คนเฮงซวยแบบนี้โผล่มาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของเรานะ ไม่งั้นมันไม่ได้เดินออกจากถนนแน่"

"พวกมันคิดว่าจะไม่แก่กันหรือไง? ถ้าวันข้างหน้าตัวเองแก่ตัวลงแล้วโดนเด็กหนุ่มรังแกบ้าง จะรู้สึกยังไง?"

"ตอบคอมเมนต์บน พวกมันอาจจะอยู่ไม่ถึงแก่ก็ได้นะ แบบว่าไปทัวร์นรกก่อนวัยอันควรไรงี้"

"พูดได้ดี"

"คารวะท่านจอมยุทธ์คีย์บอร์ด"

"@ตำรวจเมืองหยางไห่ มีคนด่าว่าพวกคุณไร้น้ำยาแน่ะ ออกมาพูดอะไรหน่อยสิ"

"@ตำรวจเมืองหยางไห่ ถึงเวลาทำงานแล้วครับท่าน"

ตำรวจเมืองหยางไห่ทำงานรวดเร็วทันใจ ผ่านไปสามชั่วโมงก็ออกประกาศพื้นสีฟ้าตัวอักษรสีดำ ระบุว่าได้เชิญตัวพ่อค้าแม่ค้าที่ก่อเหตุมาดื่มน้ำชาปรับทัศนคติเรียบร้อยแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ตำรวจยังระบุว่าจะร่วมมือกับเทศกิจเพื่อจัดระเบียบสภาพแวดล้อมทางธุรกิจในท้องถิ่นอย่างเคร่งครัด เพื่อปกป้องสิทธิและผลประโยชน์ที่ชอบธรรมของพลเมืองทุกคน

"สมควรโดนแล้ว สะใจจริงๆ ยิ้มกว้าง"

"ยกนิ้วให้ตำรวจเมืองหยางไห่เลย"

"เยี่ยม เยี่ยมมาก พอใจกับความเร็วระดับนี้สุดๆ"

หลังจากการแฉครั้งนี้ กลุ่มพ่อค้าแม่ค้าไม่เพียงแต่ต้องไปนั่ง "จิบชา" ในโรงพักหลายวัน แต่พอกลับบ้านไปก็ยังโดนเพื่อนบ้านเมินใส่และกลายเป็นตัวตลกในวงสนทนา

บางคนที่หน้าบางหน่อยก็ทนไม่ไหว ต้องหนีกลับบ้านเกิดไปกบดานสักพัก

การที่วิดีโอนี้กลายเป็นประเด็นถกเถียงวงกว้างจนตำรวจท้องที่ต้องรีบเข้ามาจัดการ สาเหตุหลักมาจากไฟล์ในกล้องหน้ารถนั่นเอง

ไม่อย่างนั้น ลำพังแค่คลิปที่เจียงรั่วซูถ่ายทีหลังคงไม่มีน้ำหนักมากพอ

และกล้องหน้ารถตัวนี้ก็บังเอิญเป็นของที่หยวนถังถังมอบให้คุณยายโจว

เจียงรั่วซูอดคิดไม่ได้ว่า บางทีนี่อาจจะเป็นหยวนถังถังที่คอยปกป้องคุณยายของเธออยู่จากที่ไหนสักแห่ง