บทที่ 23 ลาก่อนสโมกเกอร์ ข่าวเรื่องการซ้อมรบ!

วันต่อมา

แกรนด์ไลน์ มารีนฟอร์ด

หอพักหน่วยคุมขัง

"จะนำเหล้าของบิงค์ไปส่งให้เธอ~"

"ดั่งสายลมทะเล ที่พัดอย่างอิสระและไร้พันธนาการ โลดแล่นไปบนเกลียวคลื่น~"

"ที่อีกฟากฝั่งของทะเล แสงตะวันตกดินช่างอึกทึก และหมู่นกก็ขับขานบทเพลง~ เอิ๊ก!"

มองดูชายลึกลับที่มีความสุขคนหนึ่งที่ไหนสักแห่ง จิบโค้กและฮัมเพลงอย่างสบายใจ

ฮานส์และฟาร์ยังคงกระซิบกระซาบกันที่มุมห้องเหมือนเคย

"เฮ้ย หัวหน้าดูอารมณ์ดีผิดปกติเลยนะช่วงนี้"

ฟาร์พึมพำกับตัวเอง

แต่ฮานส์กลับดูไม่ใส่ใจ ดึงปกเสื้อตัวเอง "แน่นอนสิ—ก็เลื่อนยศเป็นนาวาตรีแล้วนี่นา ไม่ดีใจสิแปลก จริงไหม?"

"...แต่จะบอกว่าดีใจเพราะเรื่องนั้นก็คงไม่ใช่ เมื่อไม่กี่วันก่อนฉันได้ยินว่าพลเรือโทบิรอสจะจัดงานเลี้ยงฉลองเลื่อนยศให้ แต่เขาปฏิเสธแล้วก็เอาแต่หมกตัวอยู่ในห้องทุกวัน"

ฟาร์ขมวดคิ้ว ยังคงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ฮานส์ยังคงไม่ยี่หระ ดึงปกเสื้ออีกครั้ง "เรื่องใหญ่ตรงไหน? หัวหน้าเราก็เป็นแบบนี้มาตลอดอยู่แล้ว อีกอย่าง ไม่ใช่ทุกคนจะชอบโอ้อวดยศตำแหน่งซะหน่อย"

จากนั้น เขาก็โดนฟาร์ถีบกระเด็น

"...ไอ้เวร ฉันทนนายมานานเกินพอแล้วนะ!"

ฟาร์ชักขาที่เตะออกไปกลับมาด้วยความเคียดแค้น "แค่นายเข้ากองทัพเรือก่อนฉันไม่กี่ปี หัวหน้าถึงเลื่อนยศให้นายขึ้นเป็นจ่าเอก แล้วไง? นายก็ยังมาลอยหน้าลอยตาอยู่ตรงหน้าฉันทุกวัน!"

ทว่า ฮานส์กลับไม่แสดงอาการโกรธเลยสักนิดหลังจากโดนถีบ

เขาเพียงแค่พยายามดึงปกเสื้อให้เหรียญตราที่เขียนว่า "【จ่าเอก - ฮานส์ โทล】" เด่นชัดขึ้น

"เฮ้อ พี่ฟาร์—ฉันไม่โกรธหรอกนะที่พี่โมโหใส่ฉัน... ความอิจฉานี่มันไม่ใช่ความรู้สึกที่น่าอภิรมย์เลยใช่ไหมล่ะ?"

เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

ผลคือ ฟาร์โกรธจนแทบจะกัดฟันกรอด

เขาแทบอดใจรอไม่ไหวที่จะออกไปทำภารกิจ แล้วเลื่อนยศเป็นจ่าบ้าง

โชคร้ายที่เนื่องจากคำสั่งแต่งตั้งรอยเป็นนาวาตรียังไม่ออกอย่างเป็นทางการ ช่วงนี้พวกเขาเลยไม่มีภารกิจให้ทำ

"อิจฉางั้นเหรอ? ดูสิว่าฉันโกรธแค่ไหน!"

โชคดีที่... แม้จะเถียงด้วยเหตุผลไม่ชนะ แต่เขา ฟาร์ ก็พอจะมีความรู้เรื่องหมัดมวยอยู่บ้าง!

อีกด้านหนึ่ง...

"ฟู่ว... วันนี้อากาศดีจริงๆ"

รอยเมินเฉยต่อลูกน้องที่กำลังตีกันเองโดยสิ้นเชิง เขาเพียงแค่จิบโค้กเย็นเจี๊ยบและถอนหายใจอย่างมีความสุขขณะมองดูท้องฟ้าที่สดใสไร้ที่ติ

ใช่แล้ว—ช่วงนี้เขาอารมณ์ดีจริงๆ

เหตุผลนั้นชัดเจนในตัวมันเองและไม่ต้องอธิบายให้มากความ

แผนการของเขาในอลาบาสตาดำเนินไปอย่างราบรื่นมาก

โดยใช้ความรู้ล่วงหน้าเกี่ยวกับเนื้อเรื่อง เขาจงใจออกแบบร่างแยก 'มะโรง' ขึ้นมาโดยเฉพาะ

ผลมากุ มากุ (ผลแมกมา) และผลฮิเอะ ฮิเอะ (ผลน้ำแข็ง)—ผลปีศาจสองผลนี้ ซึ่งเดิมเป็นของพลเรือเอกอาคาอินุและอาโอคิยิ เป็นผลสายโรเกียระดับท็อปอย่างแท้จริง

เขาใช้เงินไปถึงสี่พันล้านเบรีเพื่ออัปเกรดทั้งสองผลเป็น LV3

นอกจากผลสไลซ์ที่ถูกอัปเกรดเป็น LV2 แล้ว เขายังอัปเกรดผลปีศาจที่ใช้บ่อยอีกหลายผล จนทำให้เงินเบรีจำนวนมหาศาลที่เขาเคยมีเกลี้ยงกระเป๋าไปเลย

แต่การลงทุนมหาศาลขนาดนี้ย่อมคุ้มค่าอย่างไม่ต้องสงสัย

"ฝนคือสิ่งที่เราเรียกว่าฝน ซึ่งเกิดจากการควบแน่นของไอน้ำ"

"ไอเย็นและน้ำแข็งที่สร้างจากผลน้ำแข็ง และความร้อนสูงจากผลแมกมา—การผสมผสานของทั้งสองสามารถเรียกฝนได้!"

นี่คือวิธีการ 'ทำฝนเทียม' ที่รอยเคยคิดไว้ก่อนหน้านี้—เพราะในมังงะต้นฉบับ นามิก็เคยแสดงการทำฝนตกเฉพาะจุดโดยใช้กระบองคุริมา และหลักการก็คล้ายคลึงกัน

เขาเพียงแค่ขยายขอบเขตของมันให้กว้างขึ้น

อย่างที่บอกไปแล้ว การใช้ผลปีศาจร่วมกันจะสร้างความเป็นไปได้นับไม่ถ้วน

ความสำเร็จของการทดลองนี้ทำให้ข้อตกลงระหว่างรอยกับอลาบาสตาเป็นไปได้

"แค่เรียกฝนให้ตกทั่วทั้งอลาบาสตาตอนนี้ บวกกับค่าจ้างจากกษัตริย์คอบร้า... เราก็จะได้เงินอย่างน้อย 5 พันล้านเบรี ทีนี้ก็เหลือแค่จัดการกับครอคโคไดล์"

"นอกจากนี้ ฉันยังได้ความสามารถผลปีศาจขององครักษ์สองคนในอลาบาสตามาด้วย—'ผลโทริ โทริ (ผลนก): โมเดลเหยี่ยว' และ 'ผลอินุ อินุ (ผลสุนัข): โมเดลแจ็คคัล'"

ด้วยกำไรมหาศาลขนาดนี้ รอยจะไม่ดีใจได้ยังไง?

ถึงขนาดที่ช่วงนี้เขารู้สึกว่ากินอะไรก็อร่อย และแม้แต่รสชาติของน้ำอัดลมก็ยังหวานขึ้นด้วยซ้ำ

แน่นอนว่าไม่ใช่ว่าจะไม่มีเรื่องกลุ้มใจเลย

"ตอนนี้ สำหรับฉัน มีปัญหาอยู่แค่อย่างเดียว—นั่นคือ ถึงฉันจะเสริมแกร่งผลปีศาจไปตั้งหลายผล"

"แต่อยู่ที่ศูนย์บัญชาการ ฉันใช้ได้แค่ร่างมนุษย์ของผลสายโซออน ไม่ใช่ร่างสัตว์หรือร่างกึ่งสัตว์"

"ฉันใช้การแปลงร่างเป็นสสารของผลสายโรเกียไม่ได้ ไม่งั้นความลับเรื่องฉันเป็นผู้ใช้ผลปีศาจจะแตก"

แค่คิดเรื่องนี้ รอยก็ยังหงุดหงิดนิดหน่อย

แม้จะอัปเกรดผลปีศาจที่ทรงพลังมากมาย แต่เขากลับไม่สามารถใช้พลังของมันได้อย่างเต็มที่เพราะสถานะของตัวเอง และความรู้สึกที่ถูก "จำกัด" นี้ทำให้เขาไม่สบอารมณ์เอามากๆ

"ถ้ามีผลปีศาจสักผลที่แก้ปัญหานี้ได้ก็คงดี..."

ทว่า ในขณะที่รอยกำลังครุ่นคิดเรื่องนี้อยู่ในใจ...

"เฮ้ย!"

เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังมาจากด้านใน ทำเอารอยพ่นโค้กในปากออกมา

"หือ!?"

เขาหันขวับไปมอง และเห็นใบหน้าบึ้งตึงของสโมกเกอร์

สโมกเกอร์!?

รอยตื่นตัวทันที "นายไม่ได้โดนขังเดี่ยวอยู่เหรอ... แค่กๆ มาทำอะไรที่นี่? บอกไว้ก่อนนะ ฉันเป็นนาวาตรีแล้ว ไม่มีทางไปเป็นรองผู้การของนายได้หรอก"

เขาเพิ่งนึกขึ้นได้กลางประโยคว่าตัวเองดูเหมือนจะมีส่วนรับผิดชอบนิดหน่อยที่ทำให้สโมกเกอร์โดนขัง เลยรีบเปลี่ยนเรื่อง

"..."

สีหน้าของสโมกเกอร์ดูแย่ลงอย่างเห็นได้ชัด

ดูเหมือนเขาจะพยายามอย่างหนักที่จะระงับความอยากต่อยหน้าเลียนแบบรอย และเค้นเสียงพูดออกมาว่า "นายขอให้พลเรือโทบิรอสจัดฝึกพิเศษให้งั้นเหรอ?"

ขณะที่พูด น้ำเสียงของเขาก็อ่อนลงเล็กน้อย

เห็นได้ชัดว่า สโมกเกอร์ค่อนข้างพอใจที่รอย คนเก่งแต่ขี้เกียจสันหลังยาว ยอมทุ่มเทความพยายามในที่สุด

ในฐานะเพื่อน เขาเชื่อจริงๆ ว่ารอยสมควรได้รับตำแหน่งที่สูงกว่านี้เพื่อผดุงความยุติธรรมของเขา

"...ใช่...ใช่!"

แน่นอน รอยกระดากปากเกินกว่าจะบอกว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาขอเอง เลยทำได้แค่พยักหน้าอย่างเสียไม่ได้

"คนที่ฝึกพิเศษให้นายบังเอิญมีความเกี่ยวข้องกับฉันนิดหน่อย เขาเลยฝากให้ฉันพานายไปส่ง"

จากนั้นสโมกเกอร์ก็มองรอยแล้วพูดว่า "ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ก็ตามมา"

รอยชะงักไปเมื่อได้ยิน แต่ก็ไม่ลังเล หลังจากบอกลาฮานส์และฟาร์ เขาก็เดินตามสโมกเกอร์ออกจากค่ายหน่วยคุมขัง

อย่างไรก็ตาม ขณะเดินไป รอยคิดในใจ "อย่างที่คิดไว้เลย"

เขาเคยเดาไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่า 'น้องชาย' หรือเพื่อนเก่าที่พลเรือโทบิรอสพูดถึงคือใคร

ตอนนี้ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะรู้จักสโมกเกอร์ แถมยังมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันอย่างเห็นได้ชัด—ไม่งั้นคนอย่างสโมกเกอร์ที่ขึ้นชื่อเรื่องความขวางโลกคงไม่ยอมมาส่งข่าวให้ง่ายๆ แบบนี้แน่

ดังนั้น ในความคิดของรอย ตัวตนของอีกฝ่ายจึงค่อนข้างชัดเจนแล้ว

"นายก็จะเข้าร่วม 'การซ้อมรบสามเหล่าทัพ' ครั้งนี้ด้วยใช่ไหม?"

ทว่า ในขณะที่รอยกำลังครุ่นคิด เขาก็ได้ยินคำถามของสโมกเกอร์

"อือ...หือ? นั่นมันอะไรน่ะ?"

รอยพยักหน้าตามสัญชาตญาณ แต่ก็รีบตระหนักได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ "อะไร—ไอ้ 'การซ้อมรบสามเหล่าทัพ' นี่คืออะไร?"

มันควรจะเป็น 'การซ้อมรบรวมเหล่าทัพ' ไม่ใช่เหรอ?

"นายยังไม่รู้อีกเหรอ?"

เมื่อได้ยินดังนั้น สโมกเกอร์ก็หยิบซิการ์ออกจากปากแล้วพ่นควันออกมา

ท่ามกลางควันที่ลอยฟุ้ง คำพูดของเขาแฝงไว้ด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย "เพราะเหตุการณ์ปล้นทองคำสวรรค์ครั้งนี้ เบื้องบนของรัฐบาลโลกโกรธจัด พวกเขาเชื่อว่าการบริหารจัดการที่ผิดพลาดของกองทัพเรือเราทำให้ความสามารถในการรบภายในลดลงอย่างหนัก ซึ่งเป็นสาเหตุให้เกิดเรื่องนี้ขึ้น"

"ดังนั้น หลังจากหารือกัน จอมพลเซ็นโงคุและผู้บัญชาการสูงสุดกองทัพบกตัดสินใจเปลี่ยนกฎการซ้อมรบรวมเหล่าทัพครั้งนี้—นอกจากกองทัพเรือแล้ว กองทัพบกและหน่วยงานสังกัดตรงของรัฐบาลโลกทั้งหมดจะส่งคนเข้าร่วมด้วย"

"ชื่อของมันคือ—การประลองยุทธ์สามเหล่าทัพ!"