ตอนที่ 13 ความรู้สึกคุ้นเคย กับการดัดแปลงรถสุดอันตราย

ดอมและพรรคพวกมีชื่อเสียงโด่งดังพอตัว

ไม่กี่ปีมานี้ แคลิฟอร์เนีย ซึ่งเป็นรัฐที่มีเศรษฐกิจแข็งแกร่งที่สุดในอเมริกา คึกคักไปด้วยกิจกรรมทางเศรษฐกิจ

มีการปล้นรถบรรทุกบนทางด่วนเกิดขึ้น

พวกโจรทางหลวงที่กล้าปล้นรถบรรทุกเหล่านี้ต้องทำงานเป็นทีมอย่างแน่นอน

เพราะดอมและพรรคพวกปล้นแค่สินค้า ไม่ได้ฆ่าคน คนขับรถบรรทุกส่วนใหญ่ที่โดนปล้นเลยรอดชีวิตมาได้

ส่งผลให้งานเข้าทั้งตำรวจแคลิฟอร์เนียและเอฟบีไอ

พวกเขารวบรวมข้อมูลที่เป็นประโยชน์เกี่ยวกับโจรทางหลวงกลุ่มนี้ได้มากมาย

ข้อมูลสำคัญที่สุดคือคำให้การจากคนขับรถบรรทุก

โจรทางหลวงพวกนี้ไม่เพียงแต่ทำงานประสานกันได้อย่างไร้ที่ติ แต่ละคนยังมีฝีมือการขับรถระดับเทพ

แถมรถที่ใช้ก็ผ่านการดัดแปลงมาอย่างเห็นได้ชัด

ข้อมูลมหาศาลขนาดนี้ตกไปอยู่ในมือตำรวจแคลิฟอร์เนียและเอฟบีไอ

ทำให้การสืบสวนง่ายขึ้นเยอะ

ส่วนสาเหตุที่ดอมและพรรคพวกยังลอยนวลอยู่ได้

นอกจากความขัดแย้งแย่งงานกันเองระหว่างตำรวจแคลิฟอร์เนียกับเอฟบีไอแล้ว

เหตุผลสำคัญอีกข้อคือ ดอมและลูกน้องมีความระมัดระวังและรอบคอบตัวพ่อ

จากการสืบเสาะของ ฮันเตอร์ ซุน ในช่วงนี้ ดอมและลูกน้องคงจะเล็งสินค้าล็อตใหญ่อยู่แน่ๆ

พวกเขาจะเริ่มรวบรวมข่าวกรอง วางแผนอย่างรัดกุม และกำหนดเส้นทางปฏิบัติการ

ระหว่างนี้ พวกเขาจะสำรวจภูมิประเทศอย่างละเอียด และเตรียมการปล้น

จะไม่มีข่าวรั่วไหลเด็ดขาดจนกว่าปฏิบัติการจะเสร็จสิ้นและเริ่มลงมือ

หลังจากนั้น พวกเขาจะกบดานเงียบเชียบไปสักพัก

รอจนมั่นใจว่าปลอดภัยแล้วถึงจะออกมาเคลื่อนไหวอีกครั้ง

ดังนั้น การที่มีอาหายหน้าไปในช่วงนี้ อาจเกี่ยวข้องกับการที่ดอมสั่งห้ามเธอออกจากบ้าน

แต่เขารู้สึกว่า น่าจะเป็นเพราะดอมและพรรคพวกเริ่มเคลื่อนไหวในช่วงนี้ เลยต้องกักบริเวณมีอาไว้ชั่วคราวมากกว่า

อย่างไรก็ตาม หลังจากได้ข้อสรุปนี้ ฮันเตอร์ ซุน ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก

เพราะช่วงนี้ เขามัวแต่วุ่นวายอยู่กับการอัปเกรดทักษะต่างๆ ของตัวเอง

ความสนใจของเขามุ่งไปที่การปั๊มค่าประสบการณ์เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้ตัวเองมานานแล้ว

ผลก็คือ ความหงุดหงิดและซึมเศร้าจากการไม่ได้เจอหน้ามีอามาหลายวันของ ฮันเตอร์ ซุน ก็หายเป็นปลิดทิ้ง!

วันทำงานอีกวันจบลง ฮันเตอร์ ซุน เป็นคนสุดท้ายที่เลิกงาน

ช่วงนี้ หลังจากทักษะการซ่อมแซมพุ่งแตะเลเวล 4 เขาพบว่าต้องใช้ค่าประสบการณ์ถึง 10,000 แต้มเพื่ออัปเกรดเป็นเลเวลถัดไป

แถมยิ่งเลเวลสกิลสูงขึ้น

ค่าประสบการณ์ที่ได้จากการซ่อมงานจุกจิกเล็กน้อยก็ลดฮวบเหลือไม่ถึงหนึ่งในสามของเมื่อก่อน

ความจริง ฮันเตอร์ ซุน สังเกตเห็นปัญหานี้มาก่อนหน้านี้แล้ว

แต่ตอนที่สกิลยังไม่ถึงเลเวล 3 ค่าประสบการณ์ที่ลดลงมันยังไม่ชัดเจนขนาดนี้

ไม่นึกเลยว่าพอแตะเลเวล 4 ปุ๊บ มันจะลดฮวบฮาบขนาดนี้

ดังนั้น ช่วงนี้ต่อให้อู่ไม่มีงานค้าง ฮันเตอร์ ซุน ก็จะขวนขวายหางานซ่อมมาทำเอง

เก็บเล็กผสมน้อย สะสมค่าประสบการณ์ไปเรื่อยๆ

หลังจากคนอื่นกลับกันหมดแล้ว ฮันเตอร์ ซุน ก็ยังไม่รีบกลับ

ตอนบ่าย ลุงปาร์คเกอร์แอบกระซิบเขาไว้แล้วว่าวันนี้มีจ็อบพิเศษแน่นอน

ช่วงนี้ ทักษะการขับขี่ การทำอาหาร และการยิงปืนของ ฮันเตอร์ ซุน แทบไม่กระเตื้อง

ช่วยไม่ได้ ทักษะการขับขี่มันผลาญน้ำมันจะตายชัก

ทักษะการทำอาหารก็ต้องซื้อวัตถุดิบและเครื่องปรุงมหาศาล เพราะยิ่งเมนูพิสดาร ก็ยิ่งได้ค่าประสบการณ์เยอะ

ส่วนทักษะการยิงปืน ยิ่งแล้วใหญ่ ต้องใช้กระสุนเพียบ

แถมการจะได้ค่าประสบการณ์ทักษะนี้ ต้องยิงให้เข้าเป้าในระยะที่กำหนดด้วย

ดังนั้น ยิ่งเลเวลทักษะการยิงปืนสูงขึ้น ระยะยิงหวังผลก็จะยิ่งไกลขึ้นตามไปด้วย

หลังจากกัดฟันปั๊มทักษะการยิงปืนจนแตะเลเวล 2 แบบหืดขึ้นคอ

ฮันเตอร์ ซุน ถึงเพิ่งตระหนักว่า ตัวเองมันก็แค่มือใหม่หัดยิงที่เพิ่งข้ามมิติมาจับปืนเป็นครั้งแรก

ช่วงนี้เขาเลยวางแผนจะไปถอยปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติจากร้านปืนมาสักกระบอก

ทั้งหมดนี้ต้องใช้เงินทั้งนั้น

ดังนั้น ฮันเตอร์ ซุน เลยไม่เกี่ยงงานนอกเลยสักนิด

เขาต้องการเงินมาอัปเกรดทักษะต่างๆ จ็อบพิเศษจากลุงปาร์คเกอร์จึงเป็นทางรอด

นี่เป็นวิธีเดียวที่ ฮันเตอร์ ซุน จะหาเงินดอลลาร์เข้ากระเป๋าได้อย่างรวดเร็วในตอนนี้

จะโทษใครได้ ก็ต้องโทษเจ้าของร่างเดิมนั่นแหละที่ทำตัวเหลวแหลกเกินไป

ทำให้ต้นทุนชีวิตของ ฮันเตอร์ ซุน ในชาตินี้มันต่ำเตี้ยเรี่ยดินเหลือเกิน

ลุงปาร์คเกอร์หายหัวไปไหนไม่รู้ เขาต้องนั่งรอเกือบครึ่งชั่วโมงกว่าแกจะกลับมา

"เวรเอ๊ย! โทษที ฮันเตอร์ ฉันมาช้าไปหน่อย"

ลุงปาร์คเกอร์กังวลว่า ฮันเตอร์ ซุน จะกลับไปแล้ว

พอมาถึงอู่แล้วเห็นเขายังรออยู่ รอยยิ้มก็กว้างขึ้นทันที

"ไปกันเถอะ เดี๋ยวฉันเลี้ยงเหล้าสักแก้วสองแก้ว"

ฮันเตอร์ ซุน เลิกคิ้ว "ปาร์คเกอร์ วันนี้มีงานอะไรครับ?"

"ขึ้นรถก่อน ค่อยคุยกันระหว่างทาง"

ลุงปาร์คเกอร์ยิ้มแล้วโบกมือเรียก ก่อนจะเดินไปล็อกประตูร้าน

เห็น ฮันเตอร์ ซุน ขึ้นมานั่งบนรถบัมเบิ้ลบีคันเก่งของแกแล้ว แกก็มองสำรวจไปรอบๆ รถ

ลุงปาร์คเกอร์ยิ้มแล้วพูดกับ ฮันเตอร์ ซุน ว่า "แกควรซื้อรถสักคันได้แล้วนะ"

ฮันเตอร์ ซุน พยักหน้า เขาเองก็มีความคิดนี้เหมือนกัน

แต่การซื้อรถไม่ใช่เรื่องนึกจะทำก็ทำได้ทันที แม้แต่รถมือสอง อย่างต่ำๆ ก็ต้องมีเงินหลายพันเหรียญ

ถ้าเอามาซ่อมบำรุงเพิ่มเติมอีกหน่อย สภาพก็คงจะดีขึ้นจนเกือบเหมือนรถใหม่

แม้ ฮันเตอร์ ซุน ที่มีทักษะการซ่อมเลเวล 4 จะลงมือทำเอง ก็ยังต้องใช้เงินอย่างน้อยๆ หลายพันดอลลาร์อยู่ดี

ตอนนี้เขามีสกิลตั้งเยอะแยะที่ต้องใช้เงินอัปเกรด

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเทียบกับรถมือสอง

ใจจริง ฮันเตอร์ ซุน อยากถอยรถใหม่ที่มีศักยภาพในการโมดิฟายสูงๆ สักคัน แล้วค่อยๆ เอามาแต่งเองทีละนิดมากกว่า

เขาทำงานที่อู่ลุงปาร์คเกอร์มาสักพักแล้ว

ได้เรียนรู้เทคนิคการแต่งรถมาเพียบ แถมยังได้วิชาแต่งรถเถื่อนติดตัวมาจากตอนรับจ็อบพิเศษอีกต่างหาก

ดังนั้น ฮันเตอร์ ซุน มั่นใจว่า ด้วยงบไม่เกินเจ็ดแปดหมื่นดอลลาร์ เขาสามารถเสกรถที่มีสมรรถนะไม่แพ้รถหรูราคาหลายแสนเหรียญได้แน่นอน

แต่ประเด็นคือ ตอนนี้เขาไม่มีตังค์!

"ผมถังแตกครับ!"

ฮันเตอร์ ซุน ตอบลุงปาร์คเกอร์ไปตรงๆ แบบไม่อ้อมค้อม

ลุงปาร์คเกอร์รู้อยู่แล้วว่าเขาถังแตก เลยยิ้มปลอบใจ "ไม่ต้องห่วง ด้วยฝีมือและความหัวไวระดับแก..."

"ฮันเตอร์ อีกไม่นานหรอก"

"แกจะต้องกลายเป็นเจ้าพ่อแห่งวงการแต่งรถที่ดังที่สุดในลอสแอนเจลิส เผลอๆ จะดังที่สุดในแคลิฟอร์เนียด้วยซ้ำ"

"ถึงตอนนั้น แกจะมีเงินใช้ไม่ขาดมือแน่"

...

ฮันเตอร์ ซุน ค่อนข้างพอใจกับคำชมของอดีตนักแข่งอย่างลุงปาร์คเกอร์

เขารู้ดีว่าสิ่งที่ลุงปาร์คเกอร์พูดเป็นความจริง

รถที่ดอมและพรรคพวกขับ ล้วนผ่านการโมดิฟายจากอู่ของลุงปาร์คเกอร์ทั้งนั้น

การดัดแปลงแต่ละครั้ง... ยกตัวอย่างรถของลูกพี่ดอมละกัน

เจ้าดอดจ์ ชาร์จเจอร์  คันเก่งของเขา ตอนซื้อมาอาจจะราคาแค่ไม่กี่หมื่นเหรียญ

แต่นี่คือข้อมูลที่ ฮันเตอร์ ซุน สืบทราบมาระหว่างทำงานที่อู่

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ลูกพี่ดอมทุ่มเงินไปกว่าสองล้านดอลลาร์เพื่อโมดิฟายเจ้าม้าศึกคันนั้น!

ในอู่ซ่อมรถ ลูกพี่ดอมเตรียมชุดแต่งสำหรับดอดจ์ ชาร์จเจอร์ ไว้ถึงสี่ชุด

มีทั้งแบบเน้นเพิ่มแรงม้า แบบเน้นสมรรถนะโดยรวม และแบบเสริมเกราะป้องกันสารพัดรูปแบบ

ดอมถึงขั้นเตรียมรถพ่วงสเปกทหารเอาไว้ด้วยซ้ำ

ยังไม่นับป้ายทะเบียนปลอมอีกเป็นกะตั้ก และสีรถที่ฉูดฉาดสะดุดตา

เห็นได้ชัดว่าของบางอย่างดอมเตรียมไว้สำหรับแข่งรถใต้ดิน

แต่บางอย่าง ก็มีไว้เพื่อใช้ปล้นรถบรรทุกโดยเฉพาะ

ดังนั้น ก่อนเริ่มปฏิบัติการแต่ละครั้ง เขาจะเอารถมาปรับแต่งให้เหมาะกับภารกิจ

ที่อู่ซ่อมรถ การดัดแปลงรถทุกครั้งต้องใช้แรงงานคน

ลุงปาร์คเกอร์จะลงมาคุมงานเอง และจะหนีบเพื่อนเก่าที่ไว้ใจได้มาช่วยอีกสองสามคน

พวกเขาจะได้ค่าปิดปากทุกครั้งที่มาร่วมงาน

แม้ ฮันเตอร์ ซุน จะไม่รู้ตัวเลขที่แน่นอน แต่ดูจากค่าแรงงานนอกที่เขาเคยได้รับ ก็คงไม่ใช่น้อยๆ แน่

ใช่ แต่นั่นมันสำหรับคนงานธรรมดา

ฮันเตอร์ ซุน เป็นผู้ข้ามมิติ แถมยังมีระบบความเชี่ยวชาญติดตัว

เศษเงินแค่นี้ไม่ใช่เป้าหมายสูงสุดของเขา เขาจึงรีบเปลี่ยนเรื่องถามลุงปาร์คเกอร์กลับไป

"ปาร์คเกอร์ ลุงยังไม่บอกเลยนะว่าวันนี้งานอะไร!"

ลุงปาร์คเกอร์ที่กำลังขับรถอยู่แปลกใจที่ ฮันเตอร์ ซุน ดูไม่ตื่นเต้นไปกับคำเยินยอของเขาเลยสักนิด

เห็นแบบนั้น แกที่กำลังโม้เพลินๆ ถึงกับไปไม่เป็น

กว่าจะตั้งสติได้ แกก็ตอบเสียงอ่อยๆ ว่า "งานดัดแปลงน่ะ งานช้างเลยล่ะ"

"ลูกค้าต้องการให้ดัดแปลงรถหลายคัน ต้องการสมรรถนะสูงปรี๊ด"

"ในบรรดาลูกน้องฉัน มีแค่วินเซนต์คนเดียวที่มีฝีมือระดับเดียวกับแก"

"แต่วินเซนต์เมียกำลังท้อง เขาเลยไม่อยากเสี่ยงรับงานนี้"

คำพูดดูลึกลับซับซ้อน แต่ ฮันเตอร์ ซุน เข้าใจความหมายทันที

เขาเดาว่างานดัดแปลงคราวนี้คงไม่ใช่ธรรมดา

ดูไม่เหมือนรถที่จะเอาไปแข่งใต้ดินแบบที่เคยทำมา

เป็นไปได้สูงว่าคราวนี้ ลูกค้าคงจะทำอะไรทำนองเดียวกับดอมและพรรคพวก คือกะจะจับเสือมือเปล่าหาเงินก้อนโต

ฮันเตอร์ ซุน เข้าใจดี แต่ถึงจะเข้าใจ เขาก็ไม่สน

ในฐานะนักท่องเวลา เขาไม่สนหรอกว่าอเมริกาจะวุ่นวายแค่ไหน

ขอแค่กอบโกยเงินตอนนี้ และอัปเกรดสกิลให้ได้

เพื่อแลกแต้มสถานะอิสระ และขยายมิติเก็บของให้ใหญ่ขึ้นก็พอ