ตอนที่ 12 หนึ่งสัปดาห์

น่าเสียดายที่เขาไม่มีหัวศิลปะเท่าไหร่ แถมยังพบว่าการจะปั้นสกิลนี้ให้เก่งขึ้นมันเปลืองเวลาเกินไป

ดังนั้น ฮันเตอร์ ซุน เลยยังไม่มีโอกาสได้ไปฝึกฝนต่อ

เขาเติมแต้มสถานะอิสระที่เพิ่งได้มาลงในค่าสติปัญญาอย่างไม่ลังเล

หลังจากเพิ่มค่าสติปัญญาไปสองแต้ม ฮันเตอร์ ซุน ก็รับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงได้อย่างรวดเร็ว

ความจำ ทักษะการอ่าน ตรรกะความคิด และอื่นๆ ล้วนพัฒนาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ถ้าไม่ใช่เพราะก่อนหน้านี้ร่างกายของเขามันอ่อนแอเกินไปจนน่าหงุดหงิด

หลังจากได้ลิ้มรสความสามารถที่เพิ่มขึ้นทันตาเห็นของค่าสติปัญญา ฮันเตอร์ ซุน...

เขาก็คงจะเทแต้มสถานะอิสระทั้งหมดที่มีลงไปที่ค่าสติปัญญาจนหมดหน้าตักแน่ๆ

แน่นอนว่าในทางปฏิบัติมันเป็นไปไม่ได้

ด้วยระบบความเชี่ยวชาญที่มี ฮันเตอร์ ซุน รู้ดีว่าในอนาคตทักษะที่เขาจะปลดล็อกได้คงไม่ได้มีแค่ไม่กี่อย่างนี้แน่

ดังนั้น ทางเลือกที่ดีที่สุดคือการพัฒนาค่าสถานะทั้งห้าด้านไปพร้อมๆ กันอย่างสมดุล

หลังจากแยกชิ้นส่วนเสร็จ ฮันเตอร์ ซุน ก็ล็อกประตูโกดัง

เขาเดินอ้อมไปที่ประตูข้างตามคำสั่ง

แล้วโยนกุญแจลอดช่องหน้าต่างที่อยู่สูงจากพื้นกว่าสองเมตรเข้าไป

เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อย ฮันเตอร์ ซุน ก็รีบควบมอเตอร์ไซค์บึ่งรถกลับบ้าน

คืนนั้น มีอาก็ยังไม่โผล่หน้ามา

ฮันเตอร์ ซุน เองก็เริ่มเอะใจ!

จากการพูดคุยตลอดสองวันที่ผ่านมา ทำให้เขาพอจะเดาทางออก

มีอาที่เพิ่งจะเริ่มหวั่นไหวกับเรื่องความรัก และโดนวินซ์ตามรังควานมานาน

ดูเหมือนเธอจะชอบเขาเข้าให้แล้วจริงๆ

ตามแผนที่วางไว้ มีอาน่าจะหาเรื่องมาหาเขาตั้งนานแล้ว

แต่เล่นหายเงียบไปหลายวันติดกันแบบนี้ แสดงว่าทางฝั่งเธอต้องเกิดเรื่องอะไรขึ้นแน่ๆ

ไม่โดนลูกพี่ดอมกักบริเวณชั่วคราว ก็ต้องมีเหตุผลอื่น

อย่างเช่น ทีมของดอมกำลังเตรียมลงมือทำอะไรสักอย่าง

เผลอแป๊บเดียว เขาข้ามมิติมาอยู่ในโลก เร็ว..แรงทะลุนรก ได้สักพักแล้ว

ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนเนื้อเรื่องหลักถึงจะเริ่มอย่างเป็นทางการ

คิดได้ดังนั้น ฮันเตอร์ ซุน ก็รู้สึกว่าเขาอาจจะต้องเป็นฝ่ายเริ่มสืบหาความจริงเองบ้าง

วันรุ่งขึ้นตอนไปทำงาน...

ฮันเตอร์ ซุน จึงขับรถของมีอาไปที่อู่ซ่อมรถ

ส่วนมอเตอร์ไซค์คันเก่า เขาเก็บไว้ในมิติเก็บของ

เพราะทักษะต่างๆ ถูกปลดล็อกและอัปเกรดขึ้นเรื่อยๆ มิติเก็บของของ ฮันเตอร์ ซุน จึงขยายใหญ่ขึ้นเป็น 15 ลูกบาศก์เมตรแล้ว

ใหญ่พอจะยัดมอเตอร์ไซค์คลาสสิกเข้าไปทั้งคันได้สบายๆ

เนื่องจาก ฮันเตอร์ ซุน ไปถึงอู่เป็นคนแรกและไม่มีกุญแจ เขาเลยต้องยืนรออยู่หน้าร้านกว่าสิบนาที

จนกระทั่งเห็นลุงปาร์คเกอร์ขับรถเชฟโรเลต คามาโร รุ่นเก่า  เข้ามา

"ไง ฮันเตอร์"

"วันนี้มาเช้าเชียวนะ!"

ลุงปาร์คเกอร์เห็น ฮันเตอร์ ซุน ยืนพิงรถของมีอาอยู่แต่ไกล จึงลดกระจกลงทักทาย

เขาจำรถฮอนด้าของมีอาได้ทันที

จึงถามด้วยความประหลาดใจว่า "นี่มันรถของมีอานี่ นามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?"

ฮันเตอร์ ซุน ตอบว่า "เธอบอกว่าช่วงหลังๆ รถสตาร์ทไม่ค่อยติด ผมลองเช็กดูแล้วน่าจะเป็นที่แบตเตอรี่ครับ"

"จริงสิ ปาร์คเกอร์ ลุงมีเบอร์โทรศัพท์บ้านเธอไหม?"

"จะได้โทรไปบอกให้มารับรถ"

ลุงปาร์คเกอร์พยักหน้า ไม่ได้ติดใจสงสัยอะไร

ยังไงซะ เขาก็เคยได้ยินมาว่า วินซ์ ลูกน้องคนสนิทของดอม แอบชอบมีอาอยู่

คราวที่แล้วที่วินซ์หาเรื่อง ฮันเตอร์ ซุน ก็เพราะมีอาเอารถมาให้ซ่อม

ลุงปาร์คเกอร์คงนึกไม่ถึงว่า แค่รู้จักกันไม่กี่วัน

ฮันเตอร์ ซุน จะมีความสามารถทำให้มีอาหลงเสน่ห์ได้ขนาดนี้

เขาค้นหาในรถสักพัก ก็หยิบนามบัตรใบหนึ่งโยนให้ ฮันเตอร์ ซุน

"แกติดต่อลูกพี่ดอมเองแล้วกัน"

"เก็บนามบัตรไว้ให้ดี ฝีมือระดับแก อีกหน่อยคงไม่อยู่กับฉันนานหรอก"

"ถึงตอนนั้น ไปขอพึ่งใบบุญเขา อนาคตน่าจะรุ่งกว่าอยู่ที่นี่"

ลุงปาร์คเกอร์หมดไฟทะเยอทะยานไปนานแล้ว พอแก่ตัวลงก็เลยกลายเป็นคนง่ายๆ สบายๆ

เขาเห็นแววของ ฮันเตอร์ ซุน ในช่วงไม่กี่วันมานี้ โดยเฉพาะทักษะการซ่อมที่พัฒนาเร็วแบบก้าวกระโดด

ดูออกไม่ยากหรอกว่าศาลเจ้าเล็กๆ ของเขาคงรั้งเทพองค์นี้ไว้ไม่อยู่แน่

เห็น ฮันเตอร์ ซุน รับนามบัตรไปแล้ว ลุงปาร์คเกอร์ก็นึกอะไรขึ้นได้

เขาหยิบซองจดหมายออกมาจากรถแล้วยื่นให้ ฮันเตอร์ ซุน

"เอ้า นี่ค่าแรงของแกเมื่อวาน"

"ทางนั้นพอใจผลงานแกมากนะ ฮันเตอร์ ขอแค่แกรูดซิปปากให้สนิท รับรองว่างานนอกแบบนี้มีมาให้ทำอีกเพียบ"

ฮันเตอร์ ซุน รับซองมาแล้วเปิดดูทันที ช่วงนี้เขาเริ่มชินกับความตรงไปตรงมาสไตล์อเมริกันแล้ว

ในซองมีธนบัตรใบละร้อยดอลลาร์รูปเบนจามิน แฟรงคลิน เรียงกันอยู่ห้าใบ

ฮันเตอร์ ซุน สังเกตเห็นมาสักพักแล้ว

ธนบัตรใบละร้อยดอลลาร์ไม่ได้เป็นที่นิยมใช้กันแพร่หลายนักในอเมริกา

เวลาคนทั่วไปจับจ่ายใช้สอย มักจะใช้ธนบัตรย่อยมากกว่า

ที่เห็นใช้กันบ่อยที่สุดคือแบงก์ยี่สิบ

ส่วนการซื้อของชิ้นใหญ่ๆ ก็รูดบัตรเครดิตเอา

ดังนั้น เวลาไปซื้อของแล้วควักแบงก์ร้อยออกมาจ่าย

มักจะตกเป็นเป้าสายตา และคนขายก็มักจะระแวงว่าอาจเป็นแบงก์ปลอม

ฮันเตอร์ ซุน ไม่ได้เช็กว่าเป็นแบงก์จริงหรือปลอม พอเห็นว่าครบจำนวนก็เก็บใส่กระเป๋า

เพราะนี่คือเงินก้อนแรกที่หามาได้ด้วยน้ำพักน้ำแรงหลังจากข้ามมิติมา

เขาเลยรู้สึกภูมิใจลึกๆ

"โอเคครับ ปาร์คเกอร์"

"ถ้ามีงานอีกก็เรียกใช้ได้เลย ข้อดีอื่นผมอาจจะไม่ค่อยมี แต่เรื่องปิดปากเงียบนี่ผมถนัดนัก"

ล้อเล่นน่า เจ้าของร่างเดิมไม่มีเพื่อนคบสักคน

ส่วน ฮันเตอร์ ซุน ก็เพิ่งมาอยู่โลกนี้ได้แค่สิบกว่าวัน

คนที่พอจะคุ้นเคยด้วยก็มีแค่คนในอู่กับมีอาเท่านั้น

ต่อให้ ฮันเตอร์ ซุน อยากจะเอาเรื่องนี้ไปโม้ให้ใครฟัง ก็หาคนฟังไม่ได้อยู่ดี

เห็น ฮันเตอร์ ซุน รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี ลุงปาร์คเกอร์ก็ยิ้มอย่างพอใจ

"ดี งั้นเดี๋ยวฉันไปเปิดประตูร้านก่อน"

"อีกสักพักแกค่อยใช้โทรศัพท์ร้านโทรไปบอกลูกพี่ดอมให้มารับรถแล้วกัน"

หนึ่งวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เช้าวันนั้น ฮันเตอร์ ซุน โทรไปหาทางฝั่งดอมตามเบอร์ที่ปาร์คเกอร์ให้มา

เขาไม่มีเบอร์ติดต่อส่วนตัวของมีอา เลยต้องโทรหาดอม

ยังไม่ทันเที่ยง ก็มีคนมารับรถไป

มากันสองคน ผู้ชาย ฮันเตอร์ ซุน ไม่คุ้นหน้า

ส่วนผู้หญิงคือ เลตตี้ เพื่อนสมัยเด็กและแฟนสาวของดอม

เธอเดินเข้ามาในอู่และเดินดูรอบๆ สักพัก

ฮันเตอร์ ซุน สังเกตเห็นว่าเลตตี้แอบมองเขาอยู่หลายครั้ง

แต่เธอก็ไม่ได้อยู่นานนัก พอรับกุญแจรถจากลุงปาร์คเกอร์เสร็จ ก็ขับรถออกไป

ในสัปดาห์ต่อมา ทักษะการซ่อมแซมของ ฮันเตอร์ ซุน พัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว

จนทะลุเลเวล 4 ไปอย่างง่ายดาย

อาจเป็นเพราะคนในอู่เริ่มรู้แล้วว่า ฮันเตอร์ ซุน ซ่อมรถได้แทบทุกอาการ

สัปดาห์นี้ ลุงปาร์คเกอร์เลยโยนงานนอกให้ ฮันเตอร์ ซุน ทำอีกถึงสามงาน

สองงานเป็นงานชำแหละรถเถื่อน ค่าแรงครั้งละ 500 เหรียญ

แต่งานสุดท้าย เขาต้องร่วมมือกับช่างเก่าแก่คนหนึ่งในอู่ช่วยกันดัดแปลงรถผิดกฎหมาย

งานนี้ ฮันเตอร์ ซุน ได้ค่าเหนื่อยเพิ่มเป็นสองเท่า

ช่วยกู้วิกฤตหนี้สินของเขาไปได้เยอะเลยทีเดียว

แต่ตลอดทั้งสัปดาห์ มีอาไม่โผล่หน้ามาให้เห็นเลยแม้แต่เงา

ไม่ใช่แค่ไม่มาหาที่ห้อง แต่ที่อู่ก็ไม่มา

อย่างไรก็ตาม ฮันเตอร์ ซุน สังเกตเห็นว่าสัปดาห์นี้ รถของลูกพี่ดอมและลูกน้องทุกคนถูกส่งมาตรวจเช็กสภาพและซ่อมบำรุงชุดใหญ่ที่อู่

แถมเขายังพบว่ารถทุกคันถูกทำสีใหม่หมด

เริ่มได้กลิ่นทะแม่งๆ ฮันเตอร์ ซุน จึงเริ่มสืบเรื่องนี้อย่างลับๆ

เขาเริ่มติดตามข่าวสาร และกว้านซื้อหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นของแคลิฟอร์เนียและลอสแอนเจลิสมาอ่าน เพื่อพิสูจน์ข้อสันนิษฐานของเขา

ระหว่างนั้น ฮันเตอร์ ซุน ยังเผลอปลดล็อกทักษะใหม่ที่เรียกว่า 'การรวบรวมข่าวกรอง' อีกด้วย

หลังจากวุ่นวายอยู่หลายวัน เช้าวันหนึ่ง ฮันเตอร์ ซุน ตื่นขึ้นมาพบพาดหัวข่าวใหญ่บนหนังสือพิมพ์แคลิฟอร์เนียที่เพิ่งส่งมาถึง

"แก๊งซิ่งทางหลวงอาละวาดอีกครั้ง ปล้นรถบรรทุกสองคันรวด มูลค่าความเสียหายอาจพุ่งเกินหกล้านดอลลาร์"

ฮันเตอร์ ซุน มั่นใจแล้วว่าสิ่งที่เขาเดานั้นถูกต้อง

ดอมและพรรคพวกเริ่มลงมืออีกครั้งแล้ว

"ว่าแล้วเชียว!"

พอรู้ว่าเป็นฝีมือดอมกับพวกที่ออกปล้นรถบรรทุกบนทางด่วนอีกครั้ง

ฮันเตอร์ ซุน ก็นึกขึ้นได้ว่ามีอาหายหน้าไปเลยตั้งแต่นั้นมา

ข้อสงสัยในใจมลายหายไปทันที

เขาเป็นหนึ่งในนักแข่งรถใต้ดินที่มีชื่อเสียงที่สุดในแคลิฟอร์เนีย หรืออาจจะรวมถึงชายฝั่งตะวันตกของอเมริกาทั้งหมดด้วยซ้ำ