บทที่ 10 พายุแห่งเอเชีย 2

บทที่ 10 พายุแห่งเอเชีย 2

ออกจากความร้อนชื้นของเซี่ยงไฮ้ อากาศในโซลแฝงความเย็นสดชื่นของต้นฤดูใบไม้ร่วง เมื่อเครื่องบินเหมาลำของลีดส์ยูไนเต็ดแตะพื้นสนามบินนานาชาติอินชอน ภาพนอกหน้าต่างทำให้ดวงตานักเตะเป็นประกาย ... แฟนบอลเกาหลีหลายร้อยคนสวมเสื้อกุหลาบขาวถือป้ายเชียร์ สโลแกนภาษาเกาหลี “ลีดส์ยูไนเต็ด ยังบลัด” โดดเด่นสะดุดตาภายใต้แสงแดด

ต่างจากคลื่นมนุษย์สีแดงในเซี่ยงไฮ้ แฟนบอลโซลดูสงวนท่าทีมากกว่า แต่ความกระตือรือร้นไม่แพ้กัน บางคนถือโปสเตอร์โรนัลดินโญ บางคนตะโกน “เจียโหย่ว” ให้ซุน สวี่หยางด้วยภาษาจีนกระท่อนกระแท่น เมื่อเวนาเบิลส์ก้าวลงจากบันไดเทียบเครื่อง เห็นสื่อท้องถิ่นถือพาดหัวข่าว “ลีดส์ยูไนเต็ด ปะทะ โซล เอฟซี ... ศึกพรีเมียร์ลีกดวลเค-ลีก” เขาอดไม่ได้ที่จะยิ้ม “ดูเหมือนชื่อเสียงเราจะฟื้นตัวเร็วใช้ได้เลยนะ”

วิคตอเรีย สโตน รีบเดินเข้ามาพร้อมตารางงาน “โซล เอฟซี เพิ่งคว้าแชมป์เค-ลีก และเฮดโค้ชของพวกเขาบอกว่าจะจัด ‘การต้อนรับสไตล์เกาหลี’ ให้เราค่ะ” ฉินชวนรับกระดาษมา สายตาหยุดที่หมายเหตุ “ตัวหลักหมุนเวียน” แล้วถาม “พาร์เกอร์, คาร์ริค และคนอื่น ๆ ควรได้ลงไหม?” เวนาเบิลส์พยักหน้า “เป็นโอกาสดีที่จะทดสอบคุณภาพตัวสำรองครับ พวกตัวหมุนเวียนควรได้โชว์ของบ้าง”

ในห้องแต่งตัว พาร์เกอร์กำลังรัดสนับแข้งให้แน่น คาร์ริคตบไหล่เขา “ไม่ต้องเกร็ง คิดซะว่าเป็นแมตช์หนีตกชั้นในพรีเมียร์ลีก” เบนต์ยืดข้อเท้าหน้ากระจก “ไม่ต้องห่วง เรื่องยิงประตูเดี๋ยวผมจัดการเอง” เหล่าดาวรุ่งอังกฤษสบตากัน ยิ้มอย่างรู้กัน ... พวกเขารอโอกาสนี้มานานแล้ว

ระหว่างการซ้อมก่อนแข่ง เวนาเบิลส์ประกาศรายชื่อตัวจริง ทำเอานักข่าวอึ้งกันหมด ... ยกเว้นโรนัลดินโญ ที่เหลือล้วนเป็นตัวสำรอง

ลีดส์ยูไนเต็ด 11 ตัวจริง:

ผู้รักษาประตู: ทิม ฟราวด์

กองหลัง: แกรี เคลลี (ขวา), แกรี เคฮิลล์, ลูคัส ราเดเบ้, เอียน ฮาร์ท (ซ้าย)

กองกลาง: สก็อตต์ พาร์เกอร์, ไมเคิล คาร์ริค, เจมส์ มิลเนอร์

กองหน้า: แอชลีย์ ยัง (ขวา), โรนัลดินโญ (ซ้าย), ดาร์เรน เบนต์ (หน้าเป้า)

“นี่คือการเดิมพันกับความหนุ่มแน่น” เวนาเบิลส์อธิบายพลางชี้กระดานแทคติก “โซล เอฟซี เก่งเรื่องการโจมตีริมเส้น พาร์เกอร์ คุณคอยตัดบอลแดนกลาง คาร์ริค คุมจังหวะ มิลเนอร์กับยัง ลงมาช่วยเกมรับให้เยอะหน่อย” เขาหันไปมองโรนัลดินโญเป็นพิเศษ “คุณคอยเชื่อมเกมแดนหน้า และทำตัวเป็นแบบอย่างให้น้อง ๆ ด้วย”

ที่สนามซ้อมของโซล เอฟซี เฮดโค้ชตะโกนลั่นเป็นภาษาเกาหลี “ลีดส์ยูไนเต็ดส่งตัวสำรองลง! นี่มันดูถูกกันชัด ๆ! เราจะแสดงพลังของเค-ลีกให้พวกมันเห็น!” ลี ดง-กุก กองหน้าตัวเก่งทุบหน้าอก “ผมรับประกันประตู!”

ในช่วง 10 นาทีสุดท้ายของการซ้อมปิด คาร์ริควางบอลยาวแม่นยำ เบนต์ใช้ความเร็วสปีดไปดวลเดี่ยว แต่ยิงติดเซฟโรบินสัน พาร์เกอร์วิ่งเข้าไปฉุดเขาขึ้นมา “ไม่ต้องรีบ ไปยิงในแมตช์จริงจะสะใจกว่านี้” โรนัลดินโญมองฉากนี้ ยิ้มแล้วปรบมือ “ไอ้หนู คืนนี้เป็นคืนของพวกนาย”

คืนวันแข่ง โซลเวิลด์คัพสเตเดียมแน่นขนัด แฟนบอล 60,000 คนสร้างบรรยากาศหูดับตับไหม้ เมื่อนักเตะลีดส์เดินลงสนาม ทั้งสนามระเบิดเสียงเชียร์ เสื้อกุหลาบขาวระยิบระยับเหมือนดวงดาวท่ามกลางอัฒจันทร์สีแดง

โซล เอฟซี เปิดฉากบุกก่อน นาทีที่ 12 การโจมตีเร็วทางกราบซ้ายฉีกแนวรับ ลี ดง-กุก พลิกตัวยิงในกรอบเขตโทษ ฟราวด์พุ่งปัดสุดตัว และเคฮิลล์เคลียร์บอลทิ้งได้ทันเวลา เวนาเบิลส์ตะโกนจากข้างสนาม “พาร์เกอร์! คาร์ริค! รักษารูปขบวนแดนกลางไว้!”

นาทีที่ 20 พายุแห่งความเยาว์วัยของลีดส์เริ่มสำแดงฤทธิ์ พาร์เกอร์ตัดบอลกลางสนามแล้วจ่ายทะลุช่อง คาร์ริควางบอลทแยงมุมให้มิลเนอร์ทางซ้าย ดาวรุ่งอังกฤษเร่งความเร็วหนีตัวประกบแล้วเปิดบอล เบนต์พุ่งโหม่งหน้าประตู แต่บอลเฉี่ยวเสาออกไป! แฟนลีดส์บนอัฒจันทร์ถอนหายใจเสียดายพร้อมกัน

“นี่แหละจังหวะที่ผมต้องการ!” เวนาเบิลส์ปรบมือชื่นชม

นาทีที่ 33 โซล เอฟซี ทำลายทางตัน ลูกเปิดจากกราบขวาสร้างความโกลาหล และลี ดง-กุก จิ้มบอลด้วยปลายเท้าเข้าประตูไปท่ามกลางความชุลมุน 1-0! แฟนเจ้าถิ่นทำเวฟฉลอง เฮดโค้ชโบกไม้โบกมืออย่างบ้าคลั่งข้างสนาม

พาร์เกอร์กำหมัดตะโกนบอกเพื่อนร่วมทีม “อย่าตื่นตระหนก! เราเอาคืนได้!” คาร์ริคตบหลังเขา “เล่นตามแทคติก อย่ารวน”

ช่วงพักครึ่ง เวนาเบิลส์ไม่ได้ตำหนิ เพียงแค่วาดวงกลมบนกระดานแทคติก “โจมตีพื้นที่ว่างทางขวาของพวกเขา คาร์ริค จ่ายทะลุช่องหลังไลน์รับให้มิลเนอร์เยอะ ๆ” โรนัลดินโญยกมือขึ้น “ให้ผมขยับเข้ากลางเพื่อดึงตัวประกบ เปิดพื้นที่ให้น้อง ๆ เอง”

เริ่มครึ่งหลังได้แค่ห้านาที ลีดส์ยูไนเต็ดตีเสมอสำเร็จ พาร์เกอร์ตัดบอลกลางสนามแล้วจ่ายทะลุช่อง คาร์ริคแทงบอลแม่นราวจับวางผ่าแนวรับ และเบนต์ใช้สปีดต้นกระชากหนีไปแปบอลเสียบเสาไกลอย่างใจเย็น! 1-1!

สี่ดาวรุ่งอังกฤษกอดกันกลม พาร์เกอร์คำรามใส่ซุ้มม้านั่งสำรอง “เห็นไหม? พวกเราก็ทำได้!” เวนาเบิลส์ยิ้มข้างสนาม รอยตีนกาขึ้นที่หางตา “นี่สิวัยรุ่นมันต้องแบบนี้!”

นาทีที่ 58 คาร์ริคโชว์เวทมนตร์แดนกลาง ภายใต้แรงกดดันจากคู่แข่งสามคน เขาสับขาหลอกแล้วดีดบอลด้วยข้างเท้าด้านนอกให้มิลเนอร์ ดาวรุ่งปาดบอลเข้ากลาง และเบนต์พลิกตัวหนีกองหลัง ซัดเต็มข้อเสียบสามเหลี่ยม! 2-1!

“ดาวรุ่งยิงประตูแล้วครับ!” ผู้บรรยายตะโกนอย่างตื่นเต้น แฟนบอลอังกฤษบนอัฒจันทร์โบกธงชาติ เสียงเชียร์ผสมผสานกับแฟนเกาหลีเกิดเป็นซิมโฟนีที่งดงาม

โซล เอฟซี สวนกลับทันที ลูกโหม่งของกองหน้าชนคาน ทำเอาฟราวด์ใจหายวาบ ในนาทีวิกฤต พาร์เกอร์ตัดบอลสองจังหวะซ้อนในแดนกลาง ตัดเกมรุกได้อย่างชะงัด เวนาเบิลส์เปรยกับผู้ช่วยโค้ช “การตัดบอลของไอ้หนูนี่ดุดันยิ่งกว่ามาเกเลเลอีกแฮะ”

นาทีที่ 72 ลีดส์ยูไนเต็ดปิดกล่อง โรนัลดินโญดึงตัวประกบตรงกลางก่อนถ่ายบอลออกข้าง แอชลีย์ ยัง กระชากแล้วเปิด และมิลเนอร์สอดมาที่เสาไกล วอลเลย์ตุงตาข่าย! 3-1! แข้งบราซิลเลียนวิ่งไปที่ข้างสนาม ทำท่า “ยกนิ้วโป้ง” ให้พาร์เกอร์และคนอื่น ๆ เป็นพิเศษ

ช่วงทดเจ็บ โซล เอฟซี ตีตื้นคืนมาหนึ่งลูก แต่สายเกินไปที่จะเปลี่ยนผลการแข่งขัน เมื่อนกหวีดหมดเวลาดังขึ้น สี่ดาวรุ่งอังกฤษนอนแผ่หราบนพื้นหญ้า เสื้อชุ่มเหงื่อ แต่รอยยิ้มเหมือนเด็ก ๆ

ในงานแถลงข่าวหลังเกม เวนาเบิลส์พาพาร์เกอร์และคาร์ริคมาด้วย “พวกเขาพิสูจน์แล้วว่าคู่ควรกับการอยู่ที่ลีดส์ยูไนเต็ด” โค้ชเฒ่าชี้ไปที่สองหนุ่ม “การตัดบอลของพาร์เกอร์ การจ่ายบอลของคาร์ริค ... นี่คืออนาคตของฟุตบอลอังกฤษ”

พาร์เกอร์ถือไมโครโฟน เสียงยังสั่นเล็กน้อย “เรารอโอกาสนี้มานาน และเราจะไม่ทำให้โค้ชผิดหวังครับ” คาร์ริคเสริม “ทีมเวิร์กคือกุญแจสู่ชัยชนะ เราพิสูจน์แล้วว่าตัวสำรองก็ชนะเกมได้”

ในอุโมงค์นักเตะ ฉินชวนตบไหล่สี่ดาวรุ่ง “เล่นได้ดี กลับไปจะขึ้นค่าเหนื่อยให้” เบนต์กระโดดตัวลอย “จริงเหรอครับ?” เรียกเสียงหัวเราะครื้นเครง โรนัลดินโญมองพวกเขา ยิ้มแล้วพูดว่า “คราวหน้า ตาฉันยิงบ้างนะ”

ลมยามค่ำคืนของโซลพัดผ่านหลังคาเวิลด์คัพสเตเดียม เวนาเบิลส์มองสนามที่สว่างไสว “สถานีต่อไป โตเกียว ถึงเวลาตัวจริงปิดงานแล้ว” ฉินชวนพยักหน้า สายตาทอดไปทางทิศตะวันออก “เรื่องราวในเอเชียของกุหลาบขาวยังไม่จบ”

แม่น้ำฮันไกลออกไปสะท้อนแสงไฟเมืองเหมือนริบบิ้นระยิบระยับ ประกายความเยาว์วัยของลีดส์ยูไนเต็ดส่องสว่างเป็นพิเศษภายใต้ท้องฟ้าโซลค่ำคืนนี้ ... ทีมนี้ไม่เพียงมีตัวจริงระดับดารา แต่ยังมีอนาคตที่เติบโตอย่างแข็งแกร่ง

อากาศฤดูใบไม้ร่วงในโตเกียวเย็นสบาย และโถงผู้โดยสารขาเข้าสนามบินนานาชาตินาริตะก็ถูกย้อมเป็นสีน้ำเงินขาว แฟนบอลญี่ปุ่นหลายร้อยคนถือป้าย “โรนัลดินโญ ยินดีต้อนรับสู่โตเกียว” ... ซูเปอร์สตาร์บราซิลเลียนเคยสร้างความมหัศจรรย์ในบอลโลกที่ญี่ปุ่น และได้รับความนิยมมหาศาลที่นั่น แฟนบอลบางคนถือโปสเตอร์ “ซุน สวี่หยาง” และ “ดร็อกบา” ตะโกนภาษาอังกฤษกระท่อนกระแท่น “ลีดส์ยูไนเต็ด กุหลาบขาว!”

เสียงเชียร์จากด้านนอกดังลอดเข้ามาทันทีที่เครื่องเทียบงวงช้าง โรนัลดินโญทำท่ามินิฮาร์ทใส่กล้องขณะก้าวลงจากบันได เรียกเสียงกรี๊ดสนั่น; ดร็อกบาโบกมือให้แฟนบอลที่ถือป้าย “Beast” รอยยิ้มอบอุ่นบนใบหน้าเข้ม เมื่อซุน สวี่หยางก้าวลงมา เขาเห็นแฟนบอลญี่ปุ่นถือรูปจังหวะแอสซิสต์ของเขาที่เซี่ยงไฮ้ เขาชะลอฝีเท้า พูดภาษาญี่ปุ่นที่เพิ่งเรียนมาอย่างตั้งใจ “อาริงาโตะ (ขอบคุณครับ)”

วิคตอเรีย สโตน รีบเดินมาหาฉินชวน ยื่นตารางงานให้ “เครื่องบินเหมาลำของปารีส แซงต์-แชร์กแมง เพิ่งถึงค่ะ เฮดโค้ชของพวกเขาประกาศในงานแถลงข่าวว่า ... ‘เราจะแสดงให้โรนัลดินโญเห็นว่าใครคือราชันตัวจริง’”

ฉินชวนรับเอกสาร สายตาหยุดที่หมายเหตุ ‘ตัวจริงลงครบ’ แล้วพูดเรียบ ๆ “งั้นก็ให้พวกเขาเห็น ว่ากุหลาบขาวไม่ใช่ทีมที่ดิ้นรนหนีตกชั้นเหมือนปีก่อนอีกแล้ว”

เวนาเบิลส์หัวเราะเบา ๆ ข้างกาย “ได้เวลาบอกพวกเขาด้วยศึกหนักแล้วว่าลีดส์ยูไนเต็ดเกิดใหม่แล้ว”

ในห้องแต่งตัว โรนัลดินโญกำลังโชว์รูปถ่ายเก่า ๆ ให้เพื่อนร่วมทีมดู ... ช่วงเวลาที่เขายิงประตูที่ปาร์ก เดส์ แพร็งซ์ สมัยเล่นให้ปารีส

“คืนนี้ ฉันจะทำให้พวกเขารู้ว่าฉันเก่งขึ้นแค่ไหนหลังจากออกจากปารีส” แข้งบราซิลเลียนตบไหล่ซุน สวี่หยาง รอยยิ้มคมกริบ “กราบขวาเป็นของนาย ฉันจะรอรับบอลนายอยู่ตรงกลาง”

ซุน สวี่หยางพยักหน้าจริงจัง “ไม่ต้องห่วงครับ ผมไม่ทำให้ผิดหวังแน่”

การซ้อมที่สนามกีฬาแห่งชาติโตเกียวจัดขึ้นแบบปิด แต่เวนาเบิลส์วางรายละเอียดทุกอย่างบนกระดานแทคติกอย่างพิถีพิถัน เมื่อรายชื่อตัวจริงของลีดส์ยืนยัน ก็กลายเป็นประเด็นร้อนในสื่อทันที ... นี่เป็นครั้งที่สองที่พวกเขาจัดชุดใหญ่เต็มสูบในทัวร์เอเชีย

ลีดส์ยูไนเต็ด 11 ตัวจริง:

ผู้รักษาประตู: พอล โรบินสัน

กองหลัง: ซุน สวี่หยาง (ขวา), ไมเคิล ดอว์สัน, คริสเตียน คิวู, ปาทริซ เอวรา (ซ้าย)

กองกลาง: โคลด มาเกเลเล, ชาบี อลอนโซ, โรนัลดินโญ (กลางรุก)

กองหน้า: ฟรองค์ ริเบรี (ซ้าย), ดิดิเยร์ ดร็อกบา (หน้าเป้า), อลัน สมิธ (ขวา)

ปารีส แซงต์-แชร์กแมง 11 ตัวจริง:

ผู้รักษาประตู: เฌโรม อลอนโซ

กองหลัง: กาเบรียล ไอน์เซ, เฟรเดริก เดอู, ทาลาล เอล คาร์กูรี, โชเซ่-ปิแอร์ ฟานฟาน

กองกลาง: ลอริค ซานา, โมเดสต์ เอ็มบามี่, ฮวน โซริน

กองหน้า: ฟาบริซ ฟิโอแรซ, เปาเลต้า, เรนัลโด้

เวนาเบิลส์ชี้ลูกศรบนกระดานแทคติก “ซุน สวี่หยาง คุณต้องปิดทางจ่ายบอลของฟิโอแรซให้สนิท พอตัดบอลได้ ให้สวนกลับทันที เอวรา อย่าให้พื้นที่ไอน์เซเร่งความเร็วมากเกินไป อลอนโซ คุณต้องสร้างโอกาสให้โรนัลดินโญกับริเบรีสลับตำแหน่งกันให้มากขึ้น”

โรนัลดินโญยิ้มมุมปาก “รอผมฉีกปีกแนวรับพวกเขากระจุยได้เลย”

ดร็อกบานั่งขัดรองเท้าสตั๊ด เสียงทุ้มต่ำแต่มั่นใจ “ผมจะส่งบอลทุกลูกที่เข้ามาในเขตโทษเข้าไปตุงตาข่ายพวกเขาเอง”

ในขณะเดียวกัน ที่ห้องแต่งตัวปารีส โค้ชก็กำลังปลุกใจลูกทีม “โรนัลดินโญคิดว่าจะเก่งขึ้นหลังออกจากปารีสเหรอ? คืนนี้ ทำให้มันเสียใจซะ! ฟิโอแรซ, เรนัลโด้ โจมตีทางปีก! เปาเลต้า ... นายคือตัวปิดบัญชี”

คืนนั้นสนามกีฬาแห่งชาติโตเกียวแน่นขนัด เสียงเชียร์ของแฟนบอล 70,000 คนดังกระหึ่มเหมือนคลื่นยักษ์ ขณะโรนัลดินโญจับมือกับเพื่อนเก่า ทั้งสนามตะโกนชื่อเขาพร้อมกัน เขาเพียงแค่ยิ้ม แต่แววตาเหมือนเสือชีตาห์จ้องเหยื่อ

นาทีที่ 8 ของการเปิดเกม ปารีสเปิดฉากก่อน

ฟิโอแรซทางปีกขวาใช้ความเร็วและเทคนิคเท้าแหย่ลองเชิงต่อเนื่อง พยายามเจาะผ่านซุน สวี่หยาง แต่กองหลังชาวจีนประกบติดหนึบ และจังหวะที่ฟิโอแรซเปลี่ยนทิศทาง ซุน สวี่หยางก็สไลด์กวาดบอลไปเลย แล้ววางบอลยาวสวนกลับทันที ... อลอนโซรับบอลแล้วแทงทะลุช่องให้ดร็อกบา แต่เฌโรม อลอนโซ พุ่งปัดออกไปได้

ผู้บรรยายญี่ปุ่นในห้องส่งตะโกนลั่น “ซุน สวี่หยาง นี่มันการป้องกันระดับท็อปของแบ็กขวาชัด ๆ!”

นาทีที่ 23 ความสามารถเฉพาะตัวของโรนัลดินโญจุดไฟให้ทั้งสนาม

หลังรับบอลจากอลอนโซกลางสนาม เขาหลอกจะไปทางหนึ่งเพื่อสลัดโซริน แล้วสับขาหลอกรัว ๆ ผ่านซานา ลูกจ่ายไซด์ก้อยอันเหนือชั้นฉีกแนวรับปารีสขาดวิ่น ดร็อกบาพิงเดอูในเขตโทษแล้วยิง แต่บอลชนเสาเด้งออกมาอย่างน่าเสียดาย

ซุน สวี่หยางเดินไปตบหลังแข้งบราซิลเลียน “เดี๋ยวโอกาสก็มาอีก”

นาทีที่ 35 ปารีสสวนกลับน่ากลัว

เรนัลโด้กระชากทางซ้ายแล้วเปิดบอล เปาเลต้าเข้าชาร์จจังหวะเดียว แต่โรบินสันบินปัดข้ามคานไปได้ คิวูตะโกนเตือนเพื่อนร่วมทีมให้ประกบชิดกว่านี้ เวนาเบิลส์ตะโกนจากข้างสนาม “มาเกเลเล คุมโซนตรงกลาง!”

ก่อนจบครึ่งแรก ลีดส์ยูไนเต็ดทำลายทางตัน!

ซุน สวี่หยางสลัดหนีสองตัวประกบทางกราบขวา จู่ ๆ ก็ตัดเข้าในแล้วเปิดบอลโค้งสวยงาม ดร็อกบาเหมือนหอคอยเหล็ก เบียดเอาชนะเดอู โหม่งเต็มศีรษะเสียบมุมล่าง 1-0!

ดร็อกบาคำรามสะใจ ชูกำปั้นฉลอง ซุน สวี่หยางวิ่งเข้ากอดเขาแน่น

ครึ่งหลังนาทีที่ 55 ปารีสตีเสมอ ฟิโอแรซเปิดบอลแม่นยำจากทางขวา เปาเลต้าพุ่งโหม่งจ่อ ๆ ตุงตาข่าย 1-1! นักเตะปารีสฉลองกันบ้าคลั่ง เปาเลต้าถึงกับทำท่ายั่วยุแฟนลีดส์

เวนาเบิลส์ขมวดคิ้ว ตะโกนลั่นสนาม “แสดงจิตวิญญาณนักสู้หน่อย! นี่ไม่ใช่บอลกระชับมิตร นี่คือคำประกาศศักดาของลีดส์!”

นาทีที่ 68 ลีดส์กลับมาคุมเกม

โรนัลดินโญเลี้ยงบอลติดเท้ากลางสนาม จู่ ๆ ก็จ่ายทะลุช่อง ริเบรีสปีดขึ้นมาทางซ้ายแล้วปาดเข้ากลาง และโรนัลดินโญที่วิ่งสอดตามเข้ามายิงเสียบเสา 2-1!

แข้งบราซิลเลียนวิ่งไปที่มุมธง ทำท่าดีใจ “นั่งสมาธิ” อันเป็นเอกลักษณ์ ทั้งสนามระเบิดเสียงเฮ

นาทีที่ 78 ซุน สวี่หยางปิดตายกราบซ้ายของปารีสสนิท

ฟิโอแรซพยายามใช้ความเร็วเจาะอีกครั้ง แต่ซุน สวี่หยางเบียดกระแทกจนติดเส้นข้าง แล้วสไลด์กวาดบอลออกไปอย่างสะอาดหมดจด ฟิโอแรซกางมืออย่างหมดหนทาง ... คืนนี้เขาทำอะไรซุน สวี่หยางไม่ได้เลย

ช่วงทดเจ็บ ดร็อกบาปิดกล่อง

มาเกเลเลแย่งบอลได้กลางสนามและวางบอลยาว ดร็อกบาหันหลังให้ประตูในเขตโทษ พิงเดอูไว้ จู่ ๆ ก็พลิกตัวกระชากหนี ซัดเต็มข้อปิดสกอร์ 3-1

สิ้นเสียงนกหวีด โรนัลดินโญและซุน สวี่หยางกอดกันกลม ส่วนดร็อกบาถูกเพื่อนร่วมทีมโยนขึ้นฟ้า เสื้อสีขาวของเขาวาดเป็นเส้นโค้งสง่างามท่ามกลางท้องฟ้าโตเกียว

ในงานแถลงข่าวหลังเกม เวนาเบิลส์ยิ้มกล่าวว่า “นี่เป็นแมตช์ปิดท้ายที่สมบูรณ์แบบ เกมรับของซุน สวี่หยางเหมือนกำแพงเหล็ก โรนัลดินโญใช้เกมรุกบอกโลกว่าเขาเติบโตขึ้นแล้ว และดร็อกบา ... กองหน้าจากแก็งก็องคนนี้ ... พิสูจน์ด้วยประตูว่าเขาคือว่าที่กองหน้าระดับโลก”

โรนัลดินโญยิ้มกล่าว “ปารีสจะเป็นบ้านของผมเสมอ แต่ตอนนี้ผมคือนักเตะลีดส์ยูไนเต็ด และชัยชนะนี้เป็นของกุหลาบขาว”

ซุน สวี่หยางพูดสั้น ๆ “นี่คือชัยชนะของทั้งทีม และเป็นของขวัญให้แฟนบอลครับ”

ดร็อกบายิ้มกว้างเป็นเอกลักษณ์ “ลีดส์ยูไนเต็ดช่วยชีวิตผม พาผมจากทีมหนีตกชั้นลีกเอิงมาสู่เวทีพรีเมียร์ลีก ผมจะตอบแทนด้วยประตู”

ในอุโมงค์นักเตะ ฉินชวนตบไหล่ซุน สวี่หยาง “คืนนี้คุณคือแบ็กขวาที่ดีที่สุด” แล้วหันไปยิ้มให้ดร็อกบา “ส่วนคุณ ห้าล้านปอนด์ที่จ่ายให้แก็งก็อง คุ้มค่าทุกเพนนี”

ภายใต้ท้องฟ้าโตเกียว พาดหัวข่าวเริ่มท่วมจอทั่วโลก ...

“ทัวร์เอเชียของกุหลาบขาว: ชนะรวดสามนัด: น้องใหม่พรีเมียร์ลีกผู้กำลังผงาด”

ขณะเครื่องบินเหมาลำทะยานขึ้น ไฟในสนามกีฬาแห่งชาติยังไม่ดับ เหมือนดาวดวงหนึ่งที่กะพริบไหว ทีมนี้ที่เพิ่งหลุดพ้นจากหล่มโคลนหนี้สิน กำลังมุ่งหน้าสู่สมรภูมิจริง ... พรีเมียร์ลีก ... ด้วยเกียรติยศแห่งชัยชนะสามนัดรวด

วินาทีที่เครื่องบินไต่ระดับขึ้น ท้องฟ้าโตเกียวยามค่ำคืนแผ่ออกไปเหมือนผ้าไหมสีน้ำเงินเข้มผืนใหญ่เบื้องล่าง ภายในเครื่องบินเหมาลำของลีดส์กลับเต็มไปด้วยบรรยากาศผ่อนคลายและรื่นเริง ... นักเตะแบ่งปันรูปถ่ายและวิดีโอกับคนข้าง ๆ ดร็อกบากับริเบรีแย่งเครื่องเกมกัน โรนัลดินโญฮัมเพลงเบา ๆ ขณะใส่หูฟัง และซุน สวี่หยางพิงหน้าต่าง มองแสงไฟของโตเกียวที่ไกลออกไปอย่างครุ่นคิด

ฉินชวนวางแก้วกาแฟลง กำลังจะหลับตาพักผ่อน ทันใดนั้นเสียงอิเล็กทรอนิกส์เย็นชาที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัว ...

“แจ้งเตือนระบบ: บันทึกภารกิจหลักอัปเดต”

“ทัวร์พาณิชย์เอเชียชนะรวดสำเร็จ อิทธิพลพุ่งสูง การปฏิบัติตามแทคติกได้รับการยืนยัน”

“ปลดล็อกความสำเร็จ: ก้าวออกจากอังกฤษ · พิชิตเอเชีย”

“รางวัลระบบดังนี้:”

...

“การ์ดเร่งการเติบโต × 3”

“หมายเหตุ: สามารถใช้เมื่อผูกมัดนักเตะ เพื่อให้พวกเขาไปถึง ‘ระดับการเติบโตตามทฤษฎีใน 2 ปี’ ภายใน 1 เดือน แนะนำสำหรับผู้เล่นที่มีศักยภาพหรือตัวหมุนเวียนสำคัญ”

... “แจ้งเตือนระบบ: การ์ดแม่แบบทางเลือกเปิดใช้งาน”

“แม่แบบที่สามารถผูกมัดได้ 3 แบบ มีดังนี้:”

“① 【เวอร์จิล ฟาน ไดจ์ค | ฤดูกาล 2018-19】”

“② 【โยชัว คิมมิช | ฤดูกาล 2020】”

“③ 【โมฮาเหม็ด ซาลาห์ | ฤดูกาล 2017-18】”

“โปรดดำเนินการเลือกให้เสร็จสิ้นภายใน 72 ชั่วโมง”