บทที่ 6 - ยกระดับวิชา

บทที่ 6 - ยกระดับวิชา

เฉินอี้ไม่ได้กินยาเม็ดโลหิตที่ฮ่าวโหย่วเหรินให้มา ในทางกลับกันเขายังสะสมมันไว้ได้ไม่น้อย

เพราะเขาพบว่าจากการช่วงชิงจิตวิญญาณสัตว์ปีศาจสองครั้งที่ผ่านมา ทำให้เขาเกิดความเข้าใจต่อวิชายืนตอเพื่อสุขภาพในระดับที่สูงขึ้น

ตอนนี้ท่ายืนตอที่เฉินอี้ฝึก ผิดแผกไปจากเวอร์ชันดั้งเดิมอย่างสิ้นเชิง

ตั้งแต่ท่วงท่าไปจนถึงการหายใจ ตลอดจนจิตที่ใช้นำพาพลังเลือดเนื้อให้ไหลเวียนในร่างกาย ล้วนละเอียดอ่อนและซับซ้อนกว่าของเดิมมาก

หากจะบอกว่าท่ายืนตอแบบเดิม เพียงพอให้สะสมพลังเลือดเนื้อได้ถึงระดับนักบู๊ชั้นสอง เช่นคลุมได้แค่แขนสองข้าง

ท่ายืนตอแบบที่เฉินอี้ฝึกอยู่ตอนนี้ พลังเลือดเนื้อที่สะสมได้ก็เพียงพอจะคลุมได้ทั้งตัว และคุณภาพของเลือดเนื้อก็เทียบเท่ากับที่ฝึกจากวิชายุทธ์ชั้นสองทั่วไป เมื่อสะสมไปเรื่อยๆ ก็อาจบรรลุขั้นพลังเลือดเนื้อกลายเป็นปราณเกราะ กลายเป็นนักบู๊ชั้นหนึ่งได้

ดังนั้น เฉินอี้จึงไม่ต้องกินยาเม็ดโลหิตก็ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว

หลังเลิกงานตอนบ่าย เฉินอี้ไปที่ตลาด

สถานการณ์ที่ตกปลาวิเศษหรือล่าสัตว์สมบัติได้มีมากขึ้น

เหล่านักบู๊คึกคักกันมาก มีหลายคนที่ถูกเจ้านายผู้บำเพ็ญเพียรเรียกตัวไปช่วยล่าสัตว์ปีศาจ สัตว์สมบัติหรือปลาวิเศษที่พวกเขาฆ่าได้ระหว่างทางก็จะตกเป็นรางวัลของลูกน้อง

ทำให้ตลาดคึกคักขึ้นมาถนัดตา

"พี่ชาย [วิชาลมหายใจเต่า] นี่ยังไง?"

"ยาเม็ดโลหิต 25 เม็ด"

"หือ? ขึ้นราคาเหรอ?"

"ใช่ มีนักบู๊ค้นพบว่าวิชาลมหายใจเต่าช่วยซ่อนกลิ่นอายได้ เวลาไปล่าสัตว์ปีศาจ พอใช้วิชานี้ไปซุ่มโจมตีข้างหลังก็ทำสำเร็จ ราคามันเลยพุ่งตามกระแสไง"

"20 เม็ดเถอะ วันก่อนข้ามาถาม พี่บอกให้เก็บเงินมาซื้อ"

"อ้าว? เอ็งเองเหรอ ไม่เจอกันไม่กี่วัน ราศีจับขึ้นเยอะนี่หว่า เอาเถอะ เห็นว่าเป็นลูกค้าเก่า 20 ก็ 20 ขายให้เอ็งแล้วกัน"

เฉินอี้รับตำราวิชาลมหายใจเต่ามา ชายแก่เคราขาวเจ้าของร้านก็ชวนคุย

"ยังไงล่ะน้องชาย ข้าดูอายุน้องก็ไม่น้อยแล้ว อยากฝึกวิชานี้ไปเสี่ยงโชคกับเขาบ้างรึ?"

"เปล่าหรอก ข้าแค่อยากอายุยืนเหมือนพี่ชาย ซื้อวิชานี้ไปฝึกคู่กับท่ายืนตอเพื่อสุขภาพ ส่วนเรื่องซ่อนกลิ่นอายนั่นข้าไม่ได้ใช้หรอก"

"ฮ่าๆ ดีแล้ว ตาแก่อย่างข้าที่อยู่มาได้จนถึงสี่สิบกว่าปี ก็เพราะเหตุผลเดียว ไม่แก่งแย่ง

ในเมื่อไม่มีวาสนาขอบเขตปราณกำเนิดมากองอยู่ตรงหน้า จะเอาชีวิตไปเสี่ยงเพื่อแย่งชิงทำไม จริงไหม?"

เจ้าของร้านเปรยออกมา

นักบู๊ขอบเขตปราณกำเนิด มีพลังเทียบเท่าผู้บำเพ็ญเพียรระดับกลั่นลมปราณช่วงกลาง นักบู๊ที่โชคดีตอนเปลี่ยนผ่านสู่ขอบเขตปราณกำเนิด อาจจะปลุกรากปราณขึ้นมาได้ แล้วเริ่มเส้นทางเซียน แต่กรณีแบบนั้นมีน้อยมาก และนักบู๊ทั่วไปกว่าจะถึงขอบเขตปราณกำเนิดก็ปาเข้าไปสามสิบกว่าปีแล้ว พ้นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการฝึกกลั่นลมปราณไปแล้ว

ต่อให้ฝึกไปจนสุดทางก็แทบไม่มีโอกาสสร้างรากฐานความเป็นเซียน จุดจบของนักบู๊ขอบเขตปราณกำเนิดกับผู้บำเพ็ญเพียรระดับล่างก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่ อายุขัยก็แค่ร้อยยี่สิบปี

หึ ต่อให้มีวาสนาขอบเขตปราณกำเนิดมากองตรงหน้า ข้าก็ไม่แย่ง

เฉินอี้คิดในใจ

เขาสามารถกลืนกินพลังปีศาจ ช่วงชิงจิตวิญญาณสัตว์ปีศาจ ขอแค่ค่อยๆ เติบโตก็จะเก่งขึ้นเอง ขอบเขตปราณกำเนิดสำหรับเขาเป็นแค่เรื่องของเวลา ไม่จำเป็นต้องไปเสี่ยง

เมื่อได้วิชาลมหายใจเต่ามา คืนนั้นเฉินอี้ก็เริ่มศึกษา

เจ้าของร่างเดิมมีพรสวรรค์วิถียุทธ์ดีอยู่แล้ว บวกกับช่วงนี้เขาช่วงชิงจิตวิญญาณสัตว์ปีศาจมา สมองจึงเข้าใจเคล็ดลับการหายใจและวิธีฝึกของวิชาลมหายใจเต่าได้อย่างทะลุปรุโปร่งแค่มองปราดเดียว

วิชาลมหายใจเต่า เป็นวิชาสายกำลังภายใน เดินคนละเส้นทางกับวิถีพลังเลือดเนื้อ แบ่งเป็นสามขั้นตอนคือ สร้างลมปราณภายใน ก่อเกิดกำลังภายใน และเปลี่ยนเป็นปราณแท้กำเนิด

เพียงแค่นั่งสมาธิฝึกคืนแรก เฉินอี้ก็สัมผัสถึงพลังปราณได้ เกิดลมปราณภายในขึ้นหนึ่งสาย

ต่อให้เป็นอัจฉริยะวิถียุทธ์ กว่าจะถึงขั้นนี้ปกติก็ต้องใช้เวลาเดือนสองเดือน

แต่เฉินอี้ไม่ได้ลำพองใจ เพราะนี่คือโลกเซียน

วรยุทธ์เขาจะเก่งแค่ไหนก็ไร้ค่า ต่อหน้าผู้บำเพ็ญเพียรเขาก็เป็นแค่ขยะ

ลมปราณภายในที่เย็นสดชื่นปรากฏขึ้นในเส้นชีพจร ทำให้การเต้นของหัวใจและการหายใจช้าลงเล็กน้อย ลมปราณหมุนเวียนไปตามอวัยวะและเส้นชีพจร ค่อยๆ บำรุงเนื้อเยื่อที่มันไหลผ่าน เสริมสร้างสมรรถภาพร่างกายทีละนิด

นี่เป็นวิชาที่ต้องใช้เวลาสะสมนาน เห็นผลช้าในช่วงแรก แต่ถ้าฝึกต่อเนื่องยาวนานจะช่วยชะลอความแก่

และเมื่อกำลังภายในลมหายใจเต่าพัฒนาจนเป็นปราณแท้กำเนิด ก็จะสามารถสลายพิษปีศาจในตัวได้ง่ายดาย

เฉินอี้ไม่รีบร้อน เขาฝึกฝนไปตามขั้นตอน ตอนนี้ทุกอย่างกำลังไปได้สวย ขอแค่ไม่เอาตัวไปเสี่ยง ก็จะมีชีวิตรอดปลอดภัย

รอจนฝึกยุทธ์จนถึงจุดสูงสุด ไม่มีทางไปต่อแล้ว ค่อยหาโอกาสออกจากโลกเซียน ไปอยู่เมืองคนธรรมดา แต่งเมียสาวๆ สวยๆ สักหลายคน ใช้ชีวิตเป็นเศรษฐี

ดูๆ ไปแล้ว การข้ามภพมาก็ไม่เลวเหมือนกัน

วันที่สอง ฮ่าวโหย่วเหรินยังไม่กลับมา

สิ่งที่ทีมเฉินอี้ได้รับมอบหมายให้จัดการคือเต่าทมิฬตัวหนึ่ง กระดองขนาดเท่าโม่หิน ปากฉีกเขี้ยวโง้ง กรงเล็บกระดูกแหลมคม

ตาจางกับพวกมองเต่าทมิฬตัวนี้ตาค้าง ไม่มีใครขยับ

"กฎเดิม ส่วนอื่นพวกเอ็งเอาไป ส่วนแกนกลางที่มีพลังปีศาจเข้มข้นอย่างหัวใจ ข้าจะจัดการเอง ยาเม็ดโลหิตถือเป็นค่าตอบแทนข้า"

เฉินอี้อาสารับงาน

พวกนั้นพยักหน้าอย่างจำยอม ช่วงนี้หัวหน้าทีมหลายคนโดนเรียกตัวไป งานจัดการสัตว์ปีศาจจึงไม่ลดแต่กลับเพิ่มขึ้น ทำให้แต่ละทีมบาดเจ็บกันระนาว บางทีมถึงขั้นมีคนตาย

ทีมที่มีคนอย่างเฉินอี้ที่กล้ารับอาสาจัดการส่วนที่มีพลังปีศาจมากที่สุด ถือว่าโชคดีแล้ว

อีกสามคนช่วยกันใช้เวลาหนึ่งชั่วโมง รื้อกระดอง ขา และกระดูกออกไปเกือบหมด

เผยให้เห็นเครื่องในของเต่าทมิฬ

เฉินอี้มองภาพเลือดสาดตรงหน้า แม้จะยังรู้สึกไม่ดี แต่ก็สามารถตีหน้านิ่งทำงานต่อได้แล้ว

เห็นเพียงแขนสองข้างของเขาปกคลุมด้วยพลังเลือดเนื้อสีแดง มือข้างหนึ่งหิ้วหัวใจเต่าทมิฬ ใช้มีดหยกที่ทำขึ้นพิเศษ เฉือนฉับๆ ไม่กี่ทีก็แยกชิ้นส่วนเสร็จ

หัวใจที่แผ่ไอเย็นยะเยือกนั้น หลังจากเฉินอี้สัมผัส จิตวิญญาณก็ลดฮวบลงอย่างเห็นได้ชัด

[ตรวจพบโฮสต์สัมผัสกับจิตวิญญาณปีศาจวารี กำลังช่วงชิง 1%... 2%]

[อ้างอิงจากขีดจำกัดร่างกายโฮสต์ ทำการช่วงชิงจิตวิญญาณปีศาจวารีได้ 7% การช่วงชิงเสร็จสมบูรณ์]

ถ้าเป็นปกติที่นานๆ จะมีสัตว์ปีศาจมาสักตัว เบื้องบนอาจจะลงมาตรวจสอบความผิดปกติ

แต่ตอนนี้สัตว์ปีศาจมีเยอะแยะ แม้แต่ผู้บำเพ็ญเพียรตระกูลหลี่ก็ไม่มีเวลามาสนใจเรื่องเล็กน้อยพรรค์นี้

เฉินอี้ส่งงาน รับยาเม็ดโลหิต 4 เม็ด

พอกลับถึงห้องเขาก็รีบปิดประตูฝึกวิชาลมหายใจเต่าทันที

"เป็นอย่างที่คิด..."

เขาหลับตาปรับลมหายใจ จังหวะหายใจ "สั้นสามยาวหนึ่ง" ของเดิม ถูกเขาเปลี่ยนเป็น "ตื้นเก้าลึกหนึ่ง" เลียนแบบการไหลเวียนลมหายใจของเต่าทมิฬยามจำศีลอยู่ก้นทะเลสาบ

ความรู้สึกเย็นเฉียบผุดขึ้นในอวัยวะภายใน จิตวิญญาณเต่าทมิฬกลายเป็นกระแสธารเล็กๆ ไหลเวียนไปตามเส้นทางชีพจรที่ถูกดัดแปลง ผสมผสานกับลมปราณภายในที่เพิ่งเกิดขึ้น ก่อตัวเป็นพลังลมปราณสีฟ้าครามที่มีคุณสมบัติเย็นยะเยือก

ลมปราณลมหายใจเต่าธรรมดา ได้อัปเกรดเป็นลมปราณธาตุน้ำ ไหลผ่านที่ใดก็ค่อยๆ รักษาอาการบอบช้ำภายในของเฉินอี้ไปด้วย

วิชาลมหายใจเต่า ณ วินาทีนี้ ถูกเฉินอี้ดัดแปลงและยกระดับขึ้นแล้ว

"บางที ลมปราณที่ข้าฝึกจากวิชาลมหายใจเต่า พอเปลี่ยนเป็นกำลังภายใน แล้วกลายเป็นปราณแท้กำเนิด ผลลัพธ์อาจจะไม่ด้อยไปกว่าวิชาขอบเขตปราณกำเนิดที่มีชื่อเสียงพวกนั้นเลยก็ได้"

"น่าจะเป็นเพราะจิตวิญญาณเต่าทมิฬเข้ากันได้ดีกับวิชาลมหายใจเต่า ถึงได้ผลลัพธ์แบบนี้"

ความรู้สึกนี้ เฉินอี้เคยรู้สึกตอนดูดซับจิตวิญญาณงูไฟ หากเขาฝึกวิชาธาตุไฟ ผลลัพธ์คงจะพิเศษกว่านี้แน่

และตอนนี้ก็ได้พิสูจน์แล้วกับวิชาลมหายใจเต่า

คืนนั้น เฉินอี้ฝึกยาวไปจนถึงค่อนรุ่ง

ลมปราณภายในที่มีคุณสมบัติธาตุน้ำสะสมได้ราวสิบเส้นแล้ว

"กำลังภายในลมหายใจเต่านี่พลังโจมตีไม่แรง แต่ลมปราณมีความต่อเนื่องไม่สิ้นสุด แถมยังมีผลในการรักษาและบำรุงร่างกาย รวมถึงซ่อนกลิ่นอายได้ดีเยี่ยม เหมาะกับการฝึกสายซุ่มเงียบของข้าจริงๆ"

[จบแล้ว]