บทที่ 21: ศึกปะทะราชาจระเข้อีกครา

บทที่ 21: ศึกปะทะราชาจระเข้อีกครา

ตายแล้วหรือ?

อิสตี้จ้องมองการต่อสู้ของสัตว์อสูรทั้งสองโดยไม่กะพริบตา

มันควรจะจบลงแล้ว ในบึงน้ำแห่งนี้ ราชาจระเข้คือตัวตนที่สามารถต่อกรกับแม่มังกรได้ นอกจากแม่มังกรแล้ว ทั่วทั้งบึงเกล็ดเน่าแห่งนี้ไม่มีใครเป็นคู่มือของมันได้เลย

ทว่าวินาทีต่อมา ราชาจระเข้ก็ตะกายขึ้นมาจากน้ำพลางสะบัดตัวอย่างบ้าคลั่ง

ดวงตาของอิสตี้เบิกกว้างด้วยความตกตะลึง สัตว์ประหลาดที่ควรจะถูกกลืนลงท้องไปแล้ว กลับเกาะหนึบอยู่บนหลังของราชาจระเข้อย่างน่าเหลือเชื่อ

ในเสี้ยววินาทีความเป็นความตายนั้น เนสซาร์ได้คิดแผนแก้ทางไว้แล้ว

เขาดำดิ่งลงใต้น้ำ ใช้ทักษะ 'แสงลวงตา' สร้างร่างจำแลงเพื่อล่อให้ราชาจระเข้โจมตีใส่ในระลอกแรก จากนั้นฉวยโอกาสในจังหวะที่มันคิดว่าจัดการเหยื่อสำเร็จ พุ่งเข้าเกาะหลังและฝังกรงเล็บอันแหลมคมทะลุเข้าไปในร่างของมัน

เมื่อยึดเกาะกระดูกสันหลังของราชาจระเข้ได้แน่น แม้มันจะดุร้ายและทรงพลังเพียงใด แต่ด้วยแขนขาที่สั้นและรูปปากที่ยื่นยาว ทำให้มันไม่สามารถเอื้อมมาจัดการสิ่งที่อยู่บนหลังตัวเองได้

เนสซาร์ฉกฉวยจุดอ่อนนี้ ฝังแขนขาของเขาลึกลงไปในแผ่นหลังของมันแน่นราวกับเป็นเนื้อเดียวกัน

"โฮก!"

ราชาจระเข้คำรามด้วยความเกรี้ยวกราด เมื่อเห็นว่าการสะบัดตัวไม่สามารถสลัดเนสซาร์ให้หลุดได้ มันจึงเตรียมใชาท่าไม้ตาย 'กลิ้งมรณะ'

มันหมุนตัวกลิ้งไปมาในโคลนตมด้วยความเร็วสูงพร้อมกับร่างของเนสซาร์

ด้วยความเร็วระดับนี้ แม้เพียงแค่เฉียดก้อนหินแข็ง ก็เพียงพอที่จะสร้างบาดแผลลึกจนเห็นกระดูก

สิ่งที่อันตรายยิ่งกว่าคือ หากเนสซาร์หลุดกระเด็นออกไป ราชาจระเข้จะหันกลับมาโจมตีเขาได้ทันที และเมื่อถึงตอนนั้น เขาคงตายโดยไม่มีหลุมฝังศพ!

เพื่อไม่ให้ถูกเหวี่ยงหลุด เนสซาร์ตวัดหางยาวของเขาพันรอบลำตัวมัน แล้วใช้กระดูกหนามสามแง่งที่ปลายหางเจาะลึกเข้าไปในหางของราชาจระเข้เพื่อยึดร่าง

อึก!

ร่างของเนสซาร์เต็มไปด้วยบาดแผลเหวอะหวะน่าสยดสยองจากการกลิ้งกระแทกของราชาจระเข้

ทว่า ความเจ็บปวดกลับยิ่งปลุกสัญชาตญาณความดุร้ายในฐานะ 'มังกรสัตว์ร้าย' ของเขาให้ลุกโชน

เขาอ้าปากกว้างบนหัว กัดกระชากร่าของราชาจระเข้อย่างบ้าคลั่งราวกับคนเสียสติ

'คมเขี้ยวสัตว์ร้าย' ที่แฝงฤทธิ์ในการเจาะเกราะ สามารถฉีกกระชากเกล็ดหนาของราชาจระเข้ให้ขาดกระจุยได้อย่างง่ายดาย

"เป็นไปได้ยังไง?"

อิสตี้ตกตะลึงจนพูดไม่ออก เพื่อล้างแค้นให้พี่ชาย นางพยายามโจมตีราชาจระเข้อยู่หลายครั้ง แต่มีเพียงลมหายใจมังกรที่มีคุณสมบัติเจาะเกราะและทำลายเวทมนตร์เท่านั้นที่พอจะสร้างรอยขีดข่วนให้มันได้บ้าง

แต่สัตว์อสูรตรงหน้ากลับฉีกเกล็ดราชาจระเข้ออกเป็นชิ้นๆ ได้

มิหนำซ้ำยังก้มหน้าก้มตากัดกินเลือดเนื้อสดๆ ต่อไป ความดุร้ายป่าเถื่อนนั้นทำให้แม้แต่มังกรแดงอย่างนาง ผู้ที่พร้อมทำทุกอย่างเพื่อความอยู่รอด ยังรู้สึกหนาวสะท้านไปถึงไขสันหลัง

ในขณะเดียวกัน ทักษะ 'คมเขี้ยวสัตว์ร้าย' ของเนสซาร์สามารถดูดกลืนพลังชีวิตของคู่ต่อสู้ได้ ผนวกกับการเปิดใช้งาน 'ออร่าเทาเที้ย' อย่างเต็มกำลัง

ดังนั้น แม้เนสซาร์จะเป็นรองอย่างสุดกู่ในด้านพละกำลัง พลังชีวิตรวม และเกราะป้องกัน

แต่ด้วยการดูดซับพลังชีวิต บาดแผลของเขาจึงฟื้นฟูตัวเองอยู่ตลอดเวลา

นอกจากนี้ หนามกระดูกสามนิ้วที่ปลายหางของเขายังคอยกวนเส้นประสาทและกล้ามเนื้อบริเวณหางของราชาจระเข้ ทำให้เนื้อเยื่อส่วนนั้นค่อยๆ ตายด้านจนมันไม่สามารถควบคุมหางได้อีกต่อไป

การกลิ้งมรณะอันรุนแรงของราชาจระเข้จึงเริ่มช้าลง... ช้าลง... จนกระทั่งหยุดสนิทในที่สุด

"โฮก..."

เสียงคำรามแหลมสูงที่เคยดุร้ายเริ่มแผ่วเบาลง ถึงจุดนี้ เนสซาร์ได้กัดกินแผ่นหลังของราชาจระเข้จนเป็นหลุมกว้างขนาดหนึ่งเมตร

เขาแทบจะกินราชาจระเข้ตัวนี้ทั้งเป็น!

หลังจากการดิ้นรนครั้งสุดท้ายจบลง ราชาจระเข้ก็สิ้นใจลงอย่างสมบูรณ์

กรรร!

สายเลือดสัตว์ร้ายในกายเนสซาร์พลุ่งพล่านไม่หยุดหย่อน

เขายืนตระหง่านอยู่บนซากศพอันเละเทะของราชาจระเข้ ร่างกายอาบย้อมด้วยเลือดและบาดแผลฉกรรจ์

ความดุร้ายยังคงคุกรุ่น เขาอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นฟ้าแล้วกรีดร้องคำรามเสียงแหลมสูงน่าสะพรึงกลัว ดังก้องกังวานไปทั่วบึงเกล็ดเน่า

อิสตี้ซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้ไม่กล้าขยับตัวแม้แต่น้อย นางกลัวว่าจะถูกเจ้านั่นพบเจอและกลายเป็นเหยื่อรายต่อไป

ราชาจระเข้ในบึงแห่งนี้สามารถต่อกรกับแม่มังกรคาร์ต้าได้ ซึ่งแม่มังกรก็น่าจะอยู่ในช่วงวัยรุ่นที่กำลังจะเข้าสู่วัยตัวเต็มวัย ดังนั้นระดับความแข็งแกร่งของราชาจระเข้เกล็ดเน่าก็น่าจะเทียบเท่ากับมังกรวัยรุ่นเช่นกัน

แม้เนสซาร์จะชนะมาได้แบบหืดจับโดยอาศัยจุดบอดบนหลังของมัน แต่การฆ่าก็คือการฆ่า

อย่าคิดว่ามังกรเทาเที้ยของเราจะเป็นแค่สัตว์ประหลาดบ้าพลัง เนสซาร์เองก็เป็นผู้เล่นชั้นเซียนเหมือนกันนะจะบอกให้

มังกรโง่ตัวอื่นอาจจะแค่วิ่งเข้าใส่ อาศัยแค่ค่าสถานะที่เหนือกว่าเพื่อบดขยี้คู่ต่อสู้ แต่ในสถานการณ์เมื่อครู่ พวกมันจะฉุกคิดได้ไหมว่าต้องเกาะหลังราชาจระเข้เพื่อโจมตี?

"รู้จักไหมคำว่าไร้พ่ายในระดับเดียวกัน? และคุณค่าของการข้ามขั้นไปตบพวกเลเวลสูงกว่าน่ะ?"

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เนสซาร์ไม่รู้ก็คือ เสียงคำรามอันแหลมสูงและทรงพลังของเขาได้ไปปลุกแม่มังกรในรังมังกรดำให้ตื่นขึ้น

"นั่นเสียงอะไร?"

แม่มังกรที่กำลังหลับใหลค่อยๆ ลืมตาสีทองเหลืองขึ้น เสียงกรีดร้องแบบนั้นไม่ต่างอะไรกับคำท้าทายสำหรับมังกรดำผู้หวงแหนอาณาเขต

นางมองไปยังทิศทางของเสียง นั่นมันถิ่นของราชาจระเข้เกล็ดเน่า

หรือว่าจะมีสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งตัวใหม่โผล่มาท้าทายราชาจระเข้? หรือจะเป็นมังกรยักษ์ตัวอื่น?

คาร์ต้าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะคลานออกจากถ้ำและบินตรงไปยังทิศทางนั้น

หากสัตว์อสูรทั้งสองสู้กันจนตกตายไปตามกัน นางก็จะได้ฉวยโอกาสกำจัดราชาจระเข้หัวรั้นตัวนั้นให้สิ้นซาก แล้วบึงเกล็ดเน่าทั้งหมดก็จะกลายเป็นของนางแต่เพียงผู้เดียว

อิสตี้เฝ้ามองดูสัตว์อสูรตนนั้นกัดกินซากศพ ร่างกายของนางสั่นเทาเล็กน้อย

สัตว์ประหลาดตัวนี้มีปากทั้งหมดห้าแห่ง

หนึ่งปากบนหัว หนึ่งปากที่หน้าอก และอวัยวะคล้ายปากอีกสามแห่งที่ปลายกระดูกหาง

ปากที่หางเหล่านั้นขยับไปมาราวกับหนวดที่น่าสยดสยอง คอยฉีกกระชากเนื้อของราชาจระเข้ส่งเข้าปากอย่างต่อเนื่อง

และที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ กระเพาะของเจ้านี่ดูเหมือนหลุมไร้ก้น

มังกรยักษ์ปกติจะกินอาหารได้เพียง 80% ของน้ำหนักตัวในมื้อเดียว แต่เจ้านี่กินอาหารที่มีปริมาณเท่ากับสองเท่าของตัวมันเองไปแล้ว และยังคงกินต่อไปไม่หยุด

ภาพการเขมือบอย่างตะกละตะกลามทำให้ความกลัวในใจนางพุ่งสูงขึ้น จนเมื่อนางทนไม่ไหวเตรียมจะหันหลังหนี เงาดำขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นเหนือท้องฟ้า

อิสตี้เงยหน้ามอง... นั่นคือแม่มังกรคาร์ต้าที่นางเกลียดชัง

แม่มังกรค่อยๆ หุบปีกอันกว้างใหญ่ลงและยืนสงบนิ่งอยู่ริมฝั่ง สายตาจับจ้องไปที่สัตว์อสูรที่กำลังก้มหน้าก้มตากินอยู่ในโคลน

สัตว์อสูรตนนี้ชุ่มโชกไปด้วยเลือด ส่วนที่ไม่มีเลือดเนื้อปกคลุมเผยให้เห็นเกล็ดสีดำแดงพร้อมลวดลายสีทองเข้ม

ดวงตาสีแดงและเขียวสองดวงงอกออกมาจากใต้รักแร้ของมัน กรอกกลิ้งไปมาอย่างบ้าคลั่ง เต็มไปด้วยความดุร้ายและความโลภ

หางของเนสซาร์มีกระดูกหนามสามแง่งพร้อมปากประหลาด และปากขนาดใหญ่ที่หน้าอกก็ดูน่าสะพรึงกลัว

และนางก็สังเกตเห็นอิสตี้ที่ซ่อนตัวอยู่ในพงหญ้าด้วย

"อิสตี้ นี่มันเรื่องอะไรกัน?"

อิสตี้เดินออกมาจากพงหญ้า ในเมื่อแม่มังกรอยู่ที่นี่ นางคงไม่ต้องกลัวว่าจะถูกสัตว์ประหลาดตรงหน้าล่าอีกแล้ว

"สัตว์ประหลาดตัวนั้น... มันฆ่าราชาจระเข้"

คาร์ต้าขมวดคิ้วทันที ดวงตาสีเหลืองของนางเป็นประกายวาวโรจน์

นางใช้ 'เนตรมังกร' ตรวจสอบระดับพลังของสัตว์อสูรตรงหน้า

[ระดับเหล็กดำ เลเวล 13 (สัตว์กึ่งมังกร Lv.10 + มังกรเทาเที้ย Lv.3)]

"เจ้านี่... คือสัตว์กึ่งมังกรอย่างนั้นรึ?"