บทที่ 16: หลบหนีจากเกาะวงแหวน

บทที่ 16: หลบหนีจากเกาะวงแหวน

ราตรียาวนานผ่านพ้น วันใหม่เวียนมาบรรจบ

เปาะแปะ...

สภาพอากาศในวันนี้ช่างเป็นใจเหลือเกิน สายฝนโปรยปรายและความชื้นแฉะคือสภาพแวดล้อมที่มังกรดำโปรดปรานที่สุด เนสซาร์ค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นด้วยความงัวเงีย พบว่าอิสตี้กำลังซุกตัวอยู่ในอ้อมอกของเขา

หยาดฝนตกลงกระทบเกล็ดสีแดงชาด ลำคอของอิสตี้นั้นเรียวยาวระหง ตามสุนทรียศาสตร์ของเผ่ามังกรแล้ว ยิ่งลำคอเรียวยาวและเกล็ดเรียบลื่นเงางามมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งงดงามมากเท่านั้น

หากวัดตามมาตรฐานความงามของมังกร แม้อิสตี้จะยังเป็นเพียงลูกมังกร แต่ก็ฉายแววว่าเป็นสาวงามในอนาคตได้เลยทีเดียว แต่เนสซาร์กลับไม่อินด้วยเลยสักนิด รสนิยมของเขาคือหน้าอกตูมๆ และสตรีเผ่ามนุษย์ต่างหาก

พิษจากบาดแผลถูกขับออกไปจนหมดแล้ว และรูโหว่ที่ปีกก็กำลังค่อยๆ สมานตัว

"อืม... ทะ... ท่านพี่..."

ลูกมังกรสาวพึมพำละเมอไม่ได้ศัพท์ ไม่รู้ว่านางกำลังฝันถึงเรื่องอะไรอยู่ เป็นไปได้ไหมว่าที่แม่มังกรให้อิสตี้เป็นคนจัดสรรอาหาร เพราะนังหนูนี่หน้าตาดีงั้นหรือ?

แต่เรื่องพวกนั้นไม่สำคัญ เนสซาร์ฟาดกรงเล็บใส่ใบหน้ามังกรของน้องสาวเต็มแรง!

"อย่ามัวแต่หลับ ยัยมังกรไร้ประโยชน์!"

"โอ๊ย!"

อิสตี้สะดุ้งโหยงตื่นขึ้นเพราะแรงตบของเนสซาร์ และเมื่อเห็นหน้าพี่ชาย นางถึงเพิ่งนึกเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อวานออก

"วันนี้อากาศดีเกินไปแล้ว"

คำพูดของเนสซาร์ทำให้อิสตี้งุนงง นางยังคงหงุดหงิดเล็กน้อยจากการถูกปลุก

"อากาศดีแล้วมันไม่ดียังไง? พวกเรายังติดแหง็กอยู่ที่นี่นะ..."

แต่เมื่อนางเงยหน้ามองเนสซาร์และเห็นสีหน้าเคร่งขรึมของเขา นางก็หยุดบ่นทันที

"อากาศดีนั่นแหละคือเรื่องแย่"

"ยะ... แย่ตรงไหน?"

อิสตี้มองใบหน้าจริงจังของเนสซาร์แล้วไม่กล้าโวยวาย

"ฝนตก ระดับน้ำในบึงก็จะสูงขึ้น พื้นที่ของเกาะวงแหวนก็จะเล็กลงเรื่อยๆ"

พอได้ยินดังนั้น อิสตี้ก็รีบมองไปรอบๆ ทันที

เนสซาร์พูดถูก พื้นที่ของเกาะวงแหวนเล็กๆ แห่งนี้ดูเหมือนกำลังหดตัวลง ระดับน้ำที่สูงขึ้นเปรียบเสมือนนาฬิกานับถอยหลังชีวิตของมังกรทั้งสอง

ราชาจระเข้หวาดเกรงแม่มังกรจึงไม่กล้าขึ้นฝั่งง่ายๆ แต่ทว่า หากน้ำท่วมสูงจนเกาะวงแหวนจมมิด หรือพื้นที่หดหายไปจนถึงระดับหนึ่ง... ราชาจระเข้จะบุกโจมตีอย่างไม่ลังเล และเมื่อถึงตอนนั้น มังกรทั้งสองก็จะเป็นเหมือนปลาบนเขียงที่รอให้เชือด

"แล้วเราจะทำยังไงดี?" อิสตี้ถามด้วยความกังวล

โดยไม่รู้ตัว อิสตี้ได้กลายเป็นผู้ที่พึ่งพาเนสซาร์ไปอย่างสมบูรณ์แล้ว อันที่จริงเนสซาร์คิดหาทางหนีทีไล่ไว้ตั้งแต่ตอนที่ตัดสินใจมาช่วยอิสตี้แล้ว

เนสซาร์เรียกใช้ 'แสงลวงตา' ทันที ร่างของเนสซาร์อีกร่างหนึ่งปรากฏขึ้นข้างกายอิสตี้ นี่คือทักษะที่เขาได้รับหลังจากกินละมั่งแสงลวง ซึ่งช่วยให้เขาสร้างภาพลวงตาจากการหักเหของแสง

เนสซาร์เคยทดสอบทักษะนี้มาก่อน เขาสามารถควบคุมภาพลวงตาได้ไกลสุด 50 เมตร ระยะทางจากใจกลางเกาะวงแหวนถึงฝั่งประมาณ 100 เมตร เขาสามารถใช้ร่างเงาล่อราชาจระเข้ไปในทิศทางตรงกันข้ามก่อน แล้วพวกเขาทั้งสองค่อยว่ายหนีไปขึ้นฝั่งพร้อมกัน

ปัญหาคือ เนสซาร์คำนวณดูแล้วว่าด้วยความเร็วของราชาจระเข้ หลังจากที่มันรู้ตัวว่าโดนหลอกที่ระยะ 50 เมตร มันก็ยังมีเวลาเหลือเฟือที่จะว่ายกลับมาจับพวกเขา เพราะอิสตี้ว่ายน้ำไม่เป็น เนสซาร์จึงต้องแบกนางไว้บนหลัง ซึ่งจะทำให้ความเร็วลดลงอย่างมาก

สรุปสั้นๆ คือ โอกาสรอดริบหรี่

แต่ตอนนี้พวกเขาไม่มีทางเลือก เวลาไม่คอยท่าอีกแล้ว หลังจากเนสซาร์บอกแผนการให้อิสตี้ฟัง ใบหน้าของอิสตี้ก็เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

"เนสซาร์ เจ้าหนีไปก่อนเถอะ... ถ้าพาข้าไปด้วยจะกลายเป็นตัวถ่วงเจ้าเปล่าๆ..."

เมื่อเห็นท่าทางน่าสงสารของอิสตี้ เนสซาร์ก็พยักหน้า

"ถ้าอย่างนั้น ข้าไปก่อนล่ะนะ"

อิสตี้ถึงกับอึ้ง ไม่คิดว่าไอ้หมอนี่จะไม่มีความเห็นอกเห็นใจ หรือสำนึกของความเป็นพี่ชายที่ต้องปกป้องน้องสาวบ้างเลยหรือไง เดิมทีนางก็คิดถึงความปลอดภัยของเนสซาร์และอยากให้เขาหนีไปก่อนจริงๆ แต่พอมันตอบรับง่ายๆ แบบนี้ นางก็ฟิวส์ขาดขึ้นมาทันที

"ไอ้สารเลว! ถ้างั้นข้ายืนยันว่าจะตามเจ้าไป!"

หนังตาของเนสซาร์กระตุก ยอมใจเลยจริงๆ จิตใจของผู้หญิงนี่ช่างยากแท้หยั่งถึงมาแต่โบราณกาล

เนสซาร์อุตส่าห์หลงคิดว่ายัยนี่จะมีจิตสำนึกแห่งการเสียสละ ที่ไหนได้ก็แค่เรียกร้องความสนใจ "เออๆ งั้นตอนข้าว่ายน้ำ เจ้าก็หัดขยับขาใหญ่อวบๆ ของเจ้าถีบน้ำช่วยบ้าง อย่าเอาแต่นอนนิ่งเป็นมังกรอ้วนอยู่บนหลังข้า"

"เจ้าสิมังกรอ้วน! อีกอย่าง มังกรแดงโครงสร้างร่างกายกำยำโดยธรรมชาติย่ะ..."

เนสซาร์บีบปากอิสตี้ให้หุบลง เขาละทนไม่ไหวกับเสียงบ่นงุ้งงิ้งของลูกมังกรสาวตัวนี้จริงๆ

หลังจากมังกรทั้งสองซ่อนตัวเรียบร้อย เนสซาร์ก็ควบคุมร่างแยกแสงลวงตาให้เดินไปที่ริมตลิ่ง แล้วทำให้ร่างนั้นลอยลงสู่ผิวน้ำ

แทบจะในวินาทีที่ร่างลวงตาสัมผัสน้ำ คลื่นก็กระเพื่อมไปทั่วทั้งบึง ราชาจระเข้มันดักซุ่มอยู่ใต้น้ำจริงๆ ด้วย!

"ราชาจระเข้มาแล้ว"

"โฮก!"

ร่างแยกแสร้งทำเป็นตกใจ แล้วรีบว่ายหนีไปยังส่วนลึกของบึง

ทันใดนั้น หัวขนาดมหึมาและดุร้ายของราชาจระเข้ก็โผล่พ้นน้ำ ฟาดหางยักษ์ไล่ตามไปด้วยความเร็วสูง เมื่อมันไล่กวดไปได้สักสี่ห้าสิบเมตร...

ตอนนี้แหละ!

เนสซาร์พุ่งตัวออกมาจากโขดหินบนเกาะวงแหวน กระโจนลงสู่บึงน้ำ แล้วว่ายสุดชีวิตไปยังฝั่งตรงข้าม

กรุบ!

ราชาจระเข้อ้าปากกว้างงับร่างลวงตา

ทว่า ในขณะที่มันคิดว่าจะบดขยี้และกลืนกินเหยื่อได้ ร่างตรงหน้ากลับกลายเป็นลำแสงและสลายไปทันทีที่ถูกโจมตี

ซ่า! ซ่า! ซ่า!

เสียงตีน้ำดังแว่วมาจาด้านหลังของราชาจระเข้

เมื่อมันหันขวับกลับไป ก็พบสัตว์กึ่งมังกรกำลังแบกมังกรแดงที่บาดเจ็บ ว่ายน้ำลัดเลาะหนีไป

พอรู้ตัวว่าถูกหลอก ราชาจระเข้ก็บันดาลโทสะ

ด้วยเสียงคำรามกึกก้อง จระเข้บึงเกล็ดเน่าตัวอื่นๆ เหมือนได้รับคำสั่งให้ว่ายตรงดิ่งมาหาเนสซาร์

"ให้ตายสิ มันเรียกพวกได้ด้วย!"

พวกเขายังไปได้แค่ครึ่งทาง แต่ตอนนี้กลับถูกวงล้อมของจระเข้บึงเกล็ดเน่าบีบเข้ามา ในขณะเดียวกัน ราชาจระเข้ก็กำลังพุ่งตรงมาหาพวกเขาด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ

"เบลซ!" (เผาผลาญ!)

จังหวะนั้นเอง อิสตี้ที่เกาะอยู่บนหลังเนสซาร์ก็อ้าปากพ่นลมหายใจมังกรเพลิงออกมา

จระเข้บึงเกล็ดเน่าพวกนี้กลัวไฟโดยสัญชาตญาณ ที่ใดที่เปลวเพลิงมังกรกวาดผ่าน พวกมันต่างแตกฮือเปิดทางให้

เมื่อเห็นลมหายใจมังกรของอิสตี้เปิดทางได้ เนสซาร์ก็เร่งความเร็วฝ่าวงล้อมออกไปอย่างไม่ลังเล ทว่า การหลบหนีของพวกเขาก็ยังล่าช้าลงอยู่ดี

เมื่ออยู่ห่างจากฝั่งอีกเพียง 20 เมตร ราชาจระเข้ก็ตามมาทัน

ราชาจระเข้อ้าปากกว้าง หมายจะกลืนกินลูกมังกรทั้งสองลงท้องไปพร้อมกัน

อิสตี้รู้สึกหวาดกลัวสุดขีด ทันใดนั้นเนสซาร์ก็กระชากตัวนางลงมาจากหลัง

"สุดท้ายเจ้าก็จะทิ้งข้าจริงๆ สินะ?"

เนสซาร์จับตัวอิสตี้ไว้ เขาสามารถโยนนางกลับไปด้านหลังเพื่อใช้เบี่ยงเบนความสนใจราชาจระเข้ แล้วตัวเองก็หนีรอดไปได้ทุกเมื่อ

ทว่า วินาทีถัดมา เนสซาร์กลับเหวี่ยงอิสตี้สุดแรงเกิดพุ่งตรงไปยังริมฝั่ง

"ยัยมังกรอ้วน ขยับปีกบินซะบ้างสิโว้ย!"

ร่างของอิสตี้ลอยคว้างกลางอากาศ นางหันกลับมามองเนสซาร์ด้วยสายตาไม่อยากเชื่อ

นัยน์ตาของนางสะท้อนภาพของเนสซาร์ และปากมรณะที่กำลังจะกลืนกินเขา

"ไป!"

กรุบ!

หลังจากกลืนเนสซาร์ลงไป ราชาจระเข้ก็ดำดิ่งลงใต้น้ำทันที กวาดม้วนลงไปราวกับพายุ แล้วบึงน้ำก็กลับสู่ความเงียบงันในชั่วพริบตา

กว่าอิสตี้จะได้สติ ก็เหลือเพียงเศษซากศพครึ่งท่อนลอยอยู่เหนือน้ำ ซึ่งถูกรุมทึ้งโดยจระเข้บึงเกล็ดเน่าที่กรูกันเข้ามาแย่งชิง

"ท่านพี่!"