บทที่ 22: พิธีพบปะสุดพิเศษขององค์หญิงชิโฮอิน

บทที่ 22: พิธีพบปะสุดพิเศษขององค์หญิงชิโฮอิน

คาโทริ นานะสึกิเห็นชื่อชิโฮอิน โยรุอิจิบนรายชื่อ!

นี่หาใช่ใครอื่นนอกจากองค์หญิงแห่งตระกูลชิโฮอิน หนึ่งในห้าตระกูลขุนนางชั้นสูงแห่งโซลโซไซตี้และเป็นทายาทแห่งเท็นชิโฮ บันโชบัง (หน่วยพิทักษ์ศาสตราสวรรค์) ผู้นำตระกูลชิโฮอินรุ่นที่ 22 ในอนาคต, หัวหน้าหน่วยที่สอง, และผู้บัญชาการหน่วยลับออนมิทสึกิโด!

ที่สำคัญที่สุด...นางสามารถแปลงร่างเป็นแมวดำได้!

แม้ว่าโควตาการรับศิษย์ใหม่ของนานะสึกิจะเต็มแล้ว แต่นั่นก็ไม่ได้หยุดเขาจากการเพิ่มชื่อของชิโฮอิน โยรุอิจิเข้าไปในรายชื่อเป้าหมายการรับสมัครส่วนตัวของเขาอย่างเงียบ ๆ

เขาระลึกได้ว่าอุราฮาระ คิสึเกะและโยรุอิจิเป็นคนรู้จักกันตั้งแต่เด็กและอาจจะเข้าเรียนที่วิทยาลัยด้วยกัน เขาจึงรีบกวาดสายตาดูรายชื่ออีกครั้งเพื่อตรวจสอบหาชื่อของอุราฮาระ คิสึเกะ...หากเขาอยู่ในชั้นเรียนเดียวกัน นี่ก็เป็นโอกาสที่เขาจะปล่อยให้หลุดลอยไปไม่ได้

น่าเสียดายที่ไม่มีชื่อของคิสึเกะปรากฏอยู่ที่ไหนเลย

“ท่านอาจารย์คาโทริ ท่านแน่ใจหรือว่าไม่ต้องการความช่วยเหลือในหลักสูตรซันจุตสึขั้นสูง?” ท่านอาจารย์ดันมุเดินเข้ามาถาม

“ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับ ในหมู่นักเรียนปีหก มีเพียงสิบกว่าคนที่ลงทะเบียนเรียนหลักสูตรซันจุตสึขั้นสูงเท่านั้น ข้าคิดว่าข้าจัดการได้สบายมากครับ” นานะสึกิตอบ

“อ่า งั้นข้าคงต้องติดหนี้บุญคุณท่านแล้วล่ะครับ ท่านอาจารย์คาโทริ เอาจริง ๆ นะ ข้าควรจะเลี้ยงเหล้าท่านสักสัปดาห์เต็มเลย!” ท่านอาจารย์ดันมุเกาศีรษะอย่างเก้อเขิน เขาคิดว่าพวกเขาจะแบ่งกันสอนหลักสูตรนี้ แต่ท่านอาจารย์คาโทริกลับรับทั้งสามคาบต่อสัปดาห์ไปไว้บนบ่าของตนเอง

“ท่านพูดเกินไปแล้วครับ ท่านอาจารย์ดันมุ ไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนั้นหรอกครับ เย็นนี้ข้าก็มีธุระอยู่แล้วด้วย อีกอย่าง ข้ายอมรับว่าข้ามีเจตนาแอบแฝง...ตอนนี้โรงฝึกคาโทริริวได้กลับมาเปิดรับนักเรียนอีกครั้งแล้ว ข้าก็เลยใช้โอกาสนี้ในการเฟ้นหาผู้มีพรสวรรค์ด้านดาบที่โดดเด่นน่ะครับ”

นานะสึกิไม่อยากจะไปดื่มเหล้ากับท่านอาจารย์ดันมุเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ เขาจึงเสนอข้ออ้างที่สะดวกสบาย

“ข้าเข้าใจแล้ว... ก็สมเหตุสมผลดี” ท่านอาจารย์ดันมุพยักหน้าอย่างเข้าใจ “อย่างไรก็ตาม ขอบคุณอีกครั้งนะครับ ท่านอาจารย์คาโทริ! หากท่านต้องการอะไรก็บอกข้าได้เลยนะ ข้าจะไปเข้าสอนแล้ว...ไว้เจอกันครับ!”

เมื่อเขาจากไปแล้ว ท่านอาจารย์ซาไคที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามโต๊ะก็กล่าวอย่างอิจฉาว่า “ภาควิชาซันจุตสึโชคดีจริง ๆ ที่มีเพื่อนร่วมงานอย่างท่านนะคะ ท่านอาจารย์คาโทริ ที่ภาควิชาคิโดน่ะ แค่จะหาคนมาสอนแทนก็ยากพอแล้ว”

ข่าวที่นานะสึกิรับสอนคาบเพิ่มนั้นแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว คณาจารย์ส่วนใหญ่ต่างชื่นชมที่มีเพื่อนร่วมงานที่พึ่งพาได้เช่นนี้อยู่ในทีม

“ถ้าข้าอยู่ในภาควิชาคิโด ข้าก็คงจะช่วยท่านเองแล้วล่ะครับ” นานะสึกิพูดติดตลก

“อย่างไรก็ขอบคุณค่ะ” ท่านอาจารย์ซาไคหัวเราะ แล้วก็ลุกขึ้นและเดินไปเข้าสอน

นานะสึกิเหลือบมองไปยังที่นั่งว่างของท่านอาจารย์สึนะยาชิโระ ขาดอีกแล้ว ดูเหมือนจะโดดงานอีกตามเคย

ถึงกระนั้น ชั้นเรียนนั้นก็ประกอบด้วยนักเรียนที่เกิดในเซย์เรย์เทย์...ส่วนใหญ่มาจากครอบครัวที่มีการศึกษาดี พัฒนาการของพวกเขาคงจะไม่ล้าหลัง

นานะสึกิลุกขึ้นยืน ได้เวลาสอนแล้ว บทเรียนแรกของเขาในเช้านี้คือสำหรับชั้นเรียนปีหก ไม่กี่อึดใจต่อมา เขาก็มาถึงห้องซันจุตสึ

มีนักเรียนอยู่ข้างในแล้ว 25 คน

เขารีบเช็คชื่ออย่างรวดเร็ว

ชั้นเรียนนี้มีนักเรียนทั้งหมด 26 คน...ขาดไปหนึ่งคน

เขาตรวจสอบเวลา การขานชื่อเสร็จสิ้นแล้ว และถึงเวลาเริ่มเรียนอย่างเป็นทางการ

นักเรียนที่ขาดเรียนน่ะรึ? หาใช่ใครอื่นนอกจากองค์หญิงแห่งตระกูลชิโฮอิน...ชิโฮอิน โยรุอิจิ

นานะสึกิสันนิษฐานว่านางคงจะมาสายหรือไม่ก็โดดเรียน เขาจึงมองหาใครสักคนเพื่อจะถาม

แต่ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกเย็นวาบไปถึงสันหลัง ขนที่คอของเขาลุกชันขึ้น

มีใครบางคนกำลังยืนอยู่ข้างหลังเขา!

ข้างหลังเขามีเด็กสาวผิวคล้ำผมสีม่วงยืนอยู่ ดวงตาของนางเป็นประกายเจ้าเล่ห์ขณะที่นางยกถังน้ำที่เต็มเปี่ยมขึ้นและเล็งมาที่เหนือศีรษะของเขา

“ฮ่าฮ่าฮ่า!”

ทันใดนั้น ดวงตาของนางก็เบิกกว้าง ร่างของนานะสึกิขยับเพียงเล็กน้อย...และฝักดาบฟันวิญญาณที่เอวของเขาก็ขยายใหญ่ขึ้นในสายตาของนาง

‘บัดซบ!’

ความคิดนั้นเพิ่งจะแวบผ่านเข้ามาในหัวของนางก่อนที่ฝักดาบจะกระแทกเข้าที่คางของนาง

นางลอยขึ้นไปในอากาศจากแรงกระแทกและร่วงลงมากระแทกพื้น

ถังน้ำพลิกคว่ำกลางอากาศ ตกลงมาครอบศีรษะของนางพอดิบพอดี

น้ำข้างในสาดกระจายออกมาทันที ทำให้เครื่องแบบของนางเปียกโชก เนื้อผ้าที่เปียกแนบสนิทไปกับผิวสีแทนของนาง เผยให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งใต้ร่มผ้า

คางของนางเจ็บแปลบจากแรงกระแทก และศีรษะของนางก็หมุนติ้ว ใช้เวลาอยู่นานกว่านางจะฟื้นตัว

นานะสึกิมองดูผิวสีคล้ำของนางและเดาตัวตนของนางได้ทันที เขาเหลือบมองหน้าต่างสถานะ

[ชิโฮอิน โยรุอิจิ]

[พรสวรรค์: S]

[แรงดันวิญญาณ: Lv42]

[ระดับชื่อเสียง: คนแปลกหน้า]

[สถานะ: มึนงง (พลาดซะได้...)]

เป็นไปตามที่เขาคิด...ชิโฮอิน โยรุอิจิ

เขาถอดถังออกจากศีรษะของนาง เผยให้เห็นเส้นผมที่เปียกลู่แนบหน้าผาก

“ชิโฮอินซัง ข้าควรจะถือว่านี่เป็นพิธีต้อนรับของเจ้าสำหรับอาจารย์ของเจ้างั้นรึ?” นานะสึกิยิ้ม

“อ่า... พลาดซะได้!” โยรุอิจิครวญคราง “ข้านึกว่าคนที่มาแทนท่านอาจารย์มุราตะจะเป็นพวกอ่อนหัดซะอีก ดูเหมือนข้าจะประเมินท่านต่ำไปนะ ท่านอาจารย์คาโทริ!”

นางลุกขึ้นยืนและถามอย่างสงสัย “ท่านเห็นข้าได้อย่างไร? ข้านึกว่าวิชาซ่อนตัวของข้าจะดีพอตัวแล้วเสียอีก”

นางได้ฝึกฝนอย่างหนักกับอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญในหน่วยลับออนมิทสึกิโดและได้พัฒนาทักษะการซ่อนตัวที่น่าประทับใจแล้ว

นางเคารพท่านอาจารย์มุราตะซึ่งแข็งแกร่งในแบบของท่าน แต่หลังจากได้ยินว่าอาจารย์ใหม่...ซึ่งปกติจะถูกมอบหมายให้สอนนักเรียนปีหนึ่ง...จะมาแทนท่าน นางก็เริ่มสงสัย

แม้ว่านางจะไม่ชอบวิชาซันจุตสึมากนัก แต่นางก็ไม่ต้องการให้คนอ่อนแอมาเป็นผู้รับผิดชอบ เพราะถึงแม้จะเป็นแค่อาจารย์ประจำชั้นชั่วคราว ก็จะต้องนำพวกเขาไปฝึกภาคสนามอยู่ดี หากเขาขาดความแข็งแกร่ง เขาก็จะนำพวกเขาไปสู่ความตาย

เพื่อนร่วมชั้นของนางหลายคนก็รู้สึกเช่นเดียวกัน เมื่อถูกพวกเขายุยง นางจึงตัดสินใจที่จะใช้วิชาซ่อนตัวของนางเพื่อทดสอบความสามารถของเขา

“วิชาซ่อนตัวของเจ้าดีมาก แต่เจ้ายืนอยู่ใกล้เกินไป” นานะสึกิอธิบาย “ตอนแรกข้าก็ไม่ทันสังเกตเจ้าเหมือนกัน แต่ข้ามีความรู้สึกไวเป็นพิเศษกับคนข้างหลังน่ะ ทันทีที่เจ้าเข้ามาใกล้ ข้าก็รู้สึกเย็นวาบไปถึงสันหลังเลย”

“ดูเหมือนข้ายังต้องฝึกอีกเยอะสินะ” โยรุอิจิส่ายศีรษะ หยดน้ำกระเด็นออกจากผมที่เปียกของนาง

“ความกระตือรือร้นของเจ้าทำให้อาจารย์ของเจ้าตกใจไม่น้อยเลยนะ” นานะสึกิกล่าวพร้อมรอยยิ้มหยอกล้อ

“ชิ จะลงโทษก็ลงโทษมาเลย ข้า ชิโฮอิน โยรุอิจิ ทำแล้วยอมรับ!”

“ถ้างั้นสำหรับคาบเรียนนี้ เจ้าช่วยคัดลอกคำว่า ‘ข้าขออภัย’ เพื่อปลอบขวัญหัวใจที่บอบช้ำของอาจารย์ของเจ้าดีไหม?”

“หา? กี่จบคะ?”

“เอาเป็นว่า... จนกว่าจะหมดคาบเรียนแล้วกัน นั่นน่าจะเพียงพอสำหรับข้าแล้ว”

“อะไรนะคะ?!”

การพบกันครั้งแรกของนานะสึกิกับองค์หญิงชิโฮอินไม่ได้เป็นไปตามที่เขาคาดไว้เสียทีเดียว แต่นั่นก็ไม่ได้หยุดเขาจากการดำเนินการสอนต่อไป

“สวัสดีทุกคน ก่อนอื่นขอแนะนำตัวเองก่อน ข้าชื่อคาโทริ นานะสึกิ เป็นอาจารย์ประจำชั้นรักษาการและเป็นอาจารย์สอนซันจุตสึแทน อ้อ และข้าก็จะสอนหลักสูตรซันจุตสึขั้นสูงของพวกเจ้าในปีนี้ด้วย พวกเจ้าทุกคนเรียกข้าว่าอาจารย์คาโทริได้เลย”