บทที่ 38 - บุกนรก พร้อมรวบรวมกองทัพเบี้ยล่างสุดน่ารัก

บทที่ 38 - บุกนรก พร้อมรวบรวมกองทัพเบี้ยล่างสุดน่ารัก

"แต่ถึงจะคุมตัวท็อปสุดไม่ได้ แต่พวกรองบอสนี่น่าจะเสร็จโจร"

"ไม่ว่าจะเป็นปีศาจน้ำแข็ง หรือเอรินเยส ของฝั่งปีศาจ หรือพวกกอริสโตร กับมาริลิธ ของฝั่งอสูร พวกมารอย่างไนท์แมร์กับซัคคิวบัส หรือพวกยูโก้ลอธ ยกเว้นพวกอาร์คานาลอธ"

"พวกนี้มีค่าสัมผัสรับรู้ตามธรรมชาติค่อนข้างต่ำ แต่พลังต่อสู้สูงลิบลิ่ว มงกุฎนี้คุมพวกมันได้สบายๆ"

"ถึงจะคุมพร้อมกันได้แค่ 3 ตัว แต่ฉันสามารถคัดเกรด เลือกผสมผสานทีมเบี้ยล่างระดับหัวกะทิที่เหมาะกับตัวเองที่สุด เพื่อความปลอดภัยของตัวเองได้"

"แต่ในบรรดาสี่เผ่านี้ พวกยูโก้ลอธถูกสร้างขึ้นโดยอัสโมเดียสกับกลุ่มแม่มด ในอดีตอันไกลโพ้นพวกมันถูกกดขี่ข่มเหงมาอย่างยาวนาน"

"ประสบการณ์ชีวิตแบบนั้นทำให้พวกมันเกลียดการถูกบังคับจิตใจเข้าไส้ ถ้าพวกมันเห็นช่องโหว่แม้แต่นิดเดียว พวกมันจะสู้ตายถวายหัว หรือไม่ก็พยายามตีความคำสั่งให้ผิดเพี้ยนที่สุดเพื่อดัดหลังเรา ไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีในการจับมาเป็นทาส"

"ส่วนพวกปีศาจ (Devils) พวกนี้เจ้าเล่ห์เพทุบาย ทางที่ดีอย่าใช้พลังบงการกับพวกปีศาจจะดีกว่า เดี๋ยวจะโดนลูกไม้ที่เราไม่รู้แก้ทางเอา"

ยกตัวอย่างเช่น สิทธิ์ความเป็นเจ้าของวิญญาณของปีศาจที่ถูกบงการ จริงๆ แล้วอาจจะไม่ได้อยู่ที่ตัวมันเอง แต่ถ้าเจ้านายระดับสูงของมันเกิดจับสังเกตความผิดปกติได้...

ความเป็นไปได้แบบนี้ในหมู่ปีศาจถือว่าสูงมาก

"เฮ้อ ไอ้พวกเจ้าเล่ห์แสนกล ชอบขุดหลุมพรางพวกนี้น่ารำคาญชะมัด สู้พวกอสูร (Demons) ที่ซื่อๆ (บื้อๆ) บ้าคลั่ง ไร้สมอง ไม่ได้ รับมือง่ายกว่าเยอะ"

"เพราะพวกอสูรเวลาสู้มันใช้สัญชาตญาณล้วนๆ พอเริ่มตีกันก็โยนสมองทิ้ง ใส่สุดตัว จ้องแต่จะฆ่าแกอย่างเดียว ไอ้พวกหมาบ้าที่เกิดมาเพื่อเป็นเบี้ยล่างชั้นดีแบบนี้แหละ คือเป้าหมายในอุดมคติของเวทบงการ"

ใช่แล้ว ในระดับเดียวกัน อสูรที่ถูกควบคุมจะเก่งกว่าปีศาจที่ถูกควบคุมมาก นี่เป็นเรื่องที่เห็นได้ชัดเจน

เพราะสไตล์การต่อสู้ของพวกอสูรจะไม่ถูกลดทอนประสิทธิภาพลงเมื่อถูกควบคุม และถ้าจับมาดวลกันตัวต่อตัว พลังรบเพียวๆ ของพวกมันก็เหนือกว่าปีศาจในระดับเดียวกันอยู่แล้ว เพราะพวกอสูรโตมากับสนามรบที่เหมือนโรงฆ่าสัตว์ ฆ่ากันเองเพื่อเติบโต

แถมไม่ว่าจะโดนคุมหรือไม่ ด้วยความโกลาหลชั่วร้ายโดยกำเนิด พวกมันก็สู้แบบหมาบ้าอยู่แล้ว พอโดนคุมสมบูรณ์แบบ แค่ชี้เป้าไป พวกอสูรไร้สมองพวกนี้ก็จะเหมือนฝูงตั๊กแตนรุมทึ้งเป้าหมายจนไม่เหลือซาก

"แต่พวกปีศาจนี่คนละเรื่องเลย ปีศาจผู้ยึดมั่นในกฎระเบียบ อาวุธที่ร้ายกาจที่สุดของพวกมันไม่ใช่พละกำลัง แต่เป็นมันสมอง ดังนั้นถ้าโดนบงการ ก็ไม่รู้ว่าจะเหลือสมองให้ใช้เท่าไหร่"

"ดังนั้นถ้าไม่ใช่ระดับสูงจริงๆ พวกปีศาจระดับล่างๆ ไม่ค่อยน่าจับมาใช้เท่าไหร่"

"นอกจากพวกอสูร พวกสัตว์นรกในหมวดมาร (Fiends) ก็คุมง่าย... ไม่สิ ต้องบอกว่าพวกที่คุมง่ายที่สุดก็คือพวกสัตว์นรกในหมวดมารนี่แหละ"

"ตัวที่เจอบ่อยๆ ก็พวกหมานรก (Hell Hounds) กับม้าฝันร้าย (Nightmares) การบงการสัตว์นรกพวกนี้ถือเป็นตัวเลือกที่ความเสี่ยงต่ำที่สุด แต่ประโยชน์ใช้สอยอาจจะไม่มากเท่าไหร่ เอาไว้เป็นตัวเลือกสำรองละกัน"

โนเชียร์พยักหน้าเห็นด้วยกับบทวิเคราะห์ของตัวเอง การวิเคราะห์นี้จำเป็นมาก เพราะการปรากฏตัวของหมวกเกราะใบนี้ ทำให้โนเชียร์ที่เดิมทีไม่มีใจและไม่มีปัญญาจะลงไปป่วนในนรก จู่ๆ ก็มีต้นทุนที่จะลงไปลุยในนรกได้

แต่เรื่องเสี่ยงตายแบบนี้ต้องคิดให้รอบคอบ วางแผนให้ดี และต้องศึกษาความสามารถรวมถึงความเสี่ยงของอุปกรณ์ชิ้นนี้ให้ทะลุปรุโปร่ง ถึงจะลดโอกาสรถผ้าป่าคว่ำได้มากที่สุด

"ยังมีผลการเสริมพลังอย่างที่สาม ซึ่งเป็นต้นทุนสำคัญที่สุดที่ทำให้ฉันเดินกร่างในนรกได้ [สัมผัสอสูรขั้นสูงสุด]! ความสามารถนี้มันโกงบัดซบ"

"ระยะตรวจจับไกลถึง 5 กิโลเมตร ขอแค่สัมผัสรับรู้ต่ำกว่าฉันก็จะไม่มีทางรู้ตัวว่าถูกแอบมอง ด้วยคุณสมบัตินี้ ต่อให้อยู่ในนรก หรือต่อให้อยู่กลางสงครามเลือด ฉันก็สามารถหลบเลี่ยงอันตรายทั้งหมดได้สบายๆ!"

ไร้เทียมทาน! ด้วยหมวกใบนี้ บางทีฉันอาจจะเดินข้ามนรกได้ด้วยตัวคนเดี... ไม่! ใจเย็น!

โนเชียร์ตบหน้าตัวเองฉาดใหญ่ เรียกสติที่กำลังเตลิดกลับมา

"ใจเย็น! ฉันกำลังหลงระเริง ตั้งสติแล้วคิดให้ดีๆ"

โนเชียร์หยุดคิดชั่วคราว กุมขมับพักสมองอยู่ครู่ใหญ่ จนกระทั่งความเยือกเย็นและเหตุผลที่เคยมีกลับคืนมาสู่จิตใจ

ความจองหองคือสิ่งที่โนเชียร์ระวังมาตั้งแต่เด็ก ทุกครั้งที่มันโผล่มา มักจะพาเขาไปเจอเรื่องซวยๆ เสมอ จนตอนนี้เขาสร้างนิสัยที่ว่าพอเริ่มรู้สึกอวดดีปุ๊บ สัญญาณเตือนภัยในหัวจะดังปั๊บ

ชีวิตในอดีตคอยเตือนเขาเสมอว่า ต่อให้ดูเหมือนจะได้เปรียบสุดกู่ ก็ห้ามประมาทเด็ดขาด

ความจองหอง พอเกิดขึ้นในตอนล่าเหยื่อหรือตอนสู้ ผลลัพธ์เบาสุดก็เจ็บหนัก การโดนเหยื่อที่คิดว่าเสร็จเราแล้วแว้งกัด เป็นเรื่องปกติที่เจอได้บ่อยๆ

"ไม่... คุณสมบัตินี้ต้องใช้ระวังๆ หน่อย ใครจะรู้ว่าในนรกมีตัวประหลาดอะไรบ้าง เกิดเปิดเรดาร์กว้างเกินไป ดันไปสะกิดโดนเจ้านรกตัวเป้งๆ หรือเจ้าแห่งอสูรเข้า ผลลัพธ์คงดูไม่จืด"

"เกิดพวกนั้นมิสตี้สเต็ป หรือเปิดประตูมิติโผล่มาตบหัวทิ่ม ฉันก็ทำอะไรไม่ได้ ร่างต้นอ่อนแอเกินไป หมวกนี่ก็ไม่มีท่าโจมตี มีแต่ซัพพอร์ต เพราะงั้นห้ามซ่าเด็ดขาด"

หลังจากสูดหายใจเข้าลึกๆ อีกหลายเฮือก โนเชียร์ก็เริ่มวิเคราะห์สถานการณ์ในนรกอย่างใจเย็น ข้อได้เปรียบที่อุปกรณ์นี้มอบให้ และโอกาสรอดชีวิตของเขาในนรก

"ได้อยู่! ขอแค่ฉันใช้อุปกรณ์นี้อย่างเคร่งครัดตามแผน แค่สกิลสามอย่างแรกก็พอจะลดความเสี่ยงให้อยู่ในระดับที่รับได้แล้ว แถมฉันยังไม่ได้รวมต้นทุนที่สำคัญที่สุดเข้าไปด้วย"

ผลการเสริมพลังสามอย่างแรกสรุปจบแล้ว แต่ละอย่างแยกกันก็ว่าโหดแล้ว พอเอามารวมกันยิ่งเกิดปฏิกิริยาเคมีที่คาดไม่ถึง

แต่ต้องรวมกับผลการเสริมพลังอย่างสุดท้าย อุปกรณ์ชิ้นนี้ถึงจะสมบูรณ์แบบ

และไร้ที่ติ

"ยังมีผลการเสริมพลังอย่างสุดท้าย"

"เวทมนตร์ระดับ 9 ที่ไม่เคยมีมาก่อน ตั้งตามชื่อของฉัน"

"[ราชลักษณ์อสูรแห่งโนเชียร์]"

ความสามารถนี้มันโกงแค่ไหน คงไม่ต้องอธิบายซ้ำแล้วมั้ง

"การได้รับความทรงจำ ความสามารถ และรูปลักษณ์ของปีศาจมาแบบสมบูรณ์ นี่มันเทียบเท่ากับผลของเวทแปลงร่าง (Shapechange) ระดับ 9 เลยนะ"

"ถึงถ้าเทียบกับเวทแปลงร่างระดับ 9 แล้ว การที่ไม่ได้ความสามารถเดิมของตัวเองติดมาด้วย จะทำให้พลังต่อสู้ลดลงไปบ้าง แต่ในแง่ของการปลอมตัวและการแทรกซึม มันสมบูรณ์แบบยิ่งกว่าเวทแปลงร่างซะอีก"

"แต่การปลอมตัวที่สมบูรณ์แบบยังไม่ใช่ส่วนที่โกงที่สุด ที่โกงกว่าคือ ขอแค่ใช้เวทนี้ยึดร่างสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำมาสักสามตัว สำหรับฉันแล้ว มันก็เท่ากับมีชีวิตสำรองเพิ่มมาอีกตั้งสามชีวิต!"

"และถ้าโชคดีได้ร่างอสูรชั้นสูงมา พลังต่อสู้ของฉันก็จะพุ่งกระฉูดจนจินตนาการไม่ออกเลยทีเดียว"

ถ้าฟลุ๊คได้ร่างปีศาจชั้นสูงมาจริงๆ สิ่งที่ฉันจะได้รับไม่ใช่แค่พลัง แต่รวมถึงทรัพย์สมบัติ ข้อมูล กองทัพ และสถานะของมันด้วย

"ทุกสิ่งทุกอย่างของมัน!"

ผลตอบแทนที่มหาศาลขนาดนี้ ทำให้ความคิดที่เพิ่งจะสงบลงของโนเชียร์กลับมาลุกโชนอีกครั้ง ความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นถูกลดทอนลงด้วยการวิเคราะห์ล่วงหน้าจนอยู่ในระดับที่พอรับไหว ส่วนผลตอบแทนนั้นเย้ายวนใจจนน่าตกใจ!

"ไม่ว่าจะเป็นพลัง แต้มแรงบันดาลใจ ความมั่งคั่ง หรือชื่อเสียง หรือแม้แต่เป้าหมายพื้นฐานที่สุดอย่างการกู้เมืองที่ลอยอยู่เหนือสมรภูมิเลือด และการช่วยชีวิตผู้รอดชีวิตนับหมื่นนับพัน"

ทั้งหมดนี้ มีแต่ต้องลงไปในนรกเท่านั้นถึงจะทำได้

"หึหึ ดูท่าคงได้เวลาลงนรกกันจริงๆ แล้วล่ะ"

[จบแล้ว]