บทที่ 18 - การ 'สอนงาน'!

บทที่ 18 - การ 'สอนงาน'!

"หมอหลู่ อรุณสวัสดิ์..." ตอนหลู่เฉิงเดินผ่านเคาน์เตอร์พยาบาล พยาบาลเซี่ยงย่าลี่ก็ทักทาย

หลู่เฉิงก้มมองนาฬิกา "นี่เจ็ดโมงสี่สิบห้าแล้ว เช้าตรงไหน"

"ย่าลี่ มีเรื่องอะไรคันปากอยากเล่าหรือเปล่า ผมรอฟังอยู่" หลู่เฉิงทำท่าป้องหู

สมฉายา 'เจ้าแม่ข่าวกรอง' ประจำแผนก เซี่ยงย่าลี่มองซ้ายมองขวา "เมื่อคืน แผนกกระดูกรับคนไข้เส้นเอ็นบาดเจ็บไปสองราย"

สีหน้าหลู่เฉิงเปลี่ยนไปแวบหนึ่ง "อ๋อ แผนกกระดูกรับไปแล้วเหรอ มิน่าล่ะพี่หานถึงไม่โทรหาผม"

"อื้ม พี่หลินบอกว่าเมื่อวานลูกชายหัวหน้าเผิงแผนกกระดูกมาที่วอร์ดเรา แล้วต่อมาหมอตู้ที่ห้องตรวจก็ส่งคนไข้ไปแผนกกระดูก..." เซี่ยงย่าลี่พูดจบก็สังเกตสีหน้าหลู่เฉิง

แต่สิ่งที่ทำให้เซี่ยงย่าลี่ผิดหวังคือ หลู่เฉิงไม่ได้โมโห กลับยิ้มมุมปาก "แผนกกระดูกเป็นด่านแรกที่ต้องรับคนไข้เส้นเอ็นบาดเจ็บอยู่แล้ว... ฝีมือหัวหน้าเผิงก็ดีนี่นา"

"ย่าลี่ แต่เช้าเลยนะ จะมาเสี้ยมเหรอ"

เซี่ยงย่าลี่หน้าอวบอิ่ม หุ่นอวบอั๋น ดูรวมๆ แล้วมีเสน่ห์ เป็นตัวแม่เรื่องซุบซิบประจำแผนก เรื่องที่เธอรู้ไม่ใช่ความลับอีกต่อไป "ไม่ได้เสี้ยมย่ะ ถ้าแค่นั้นจะไปสนุกอะไร"

"ทายซิว่าเกิดอะไรขึ้นต่อ"

หลู่เฉิงขี้เกียจเล่นทายปัญหากับเธอ "ผมจะไปเปลี่ยนชุดเตรียมราวน์วอร์ดแล้ว"

แผนกฉุกเฉินไม่มีการรวมพลราวน์วอร์ดแบบแผนกอื่น แต่หมอเจ้าของไข้ต้องเดินดูคนไข้รอบหนึ่ง

เซี่ยงย่าลี่รีบขวางทางหลู่เฉิง "เมื่อคืนอาจารย์เฉินโดนโทรตามมาช่วยกู้สถานการณ์ พอออกจากห้องผ่าตัดแกก็ของขึ้นเลย..."

"อาจารย์เฉินประกาศลั่นว่า ครั้งหน้าถ้ามีเรื่องแบบนี้อีก ใครกล้าโทรหาแก แกจะด่ายันบรรพบุรุษ!!"

"ทำไม่เป็นก็อย่าหาทำ แกไม่ใช่คนคอยเช็ดก้นให้ 'คนพิการ' หัวหน้าหลินเมื่อคืนก็มาที่วอร์ด ไม่ได้นอนทั้งคืน หมอระวังตัวไว้หน่อยนะ..."

หลู่เฉิงฟังแล้วอึ้ง ไม่นึกเลยว่าอาจารย์เฉินซงกินมื้อดึกกลับไปแล้วยังต้องมาเจอเรื่องวุ่นวายขนาดนี้

"โอเค ขอบใจนะ" หลู่เฉิงพยักหน้าขอบคุณ

ข่าวที่ว่าหัวหน้าหลินอารมณ์บ่อจอยถือเป็นข่าวสำคัญ เพราะหัวหน้าหลินเป็น 'หัวหน้า' ทีมศัลยกรรม ทีมศัลยกรรมฉุกเฉินต้องอาศัยใบบุญหัวหน้าหลินทำมาหากิน

ถ้าไม่มีหัวหน้าหลินเฉียนหลง ค่าตอบแทนของทุกคนคงหายไปอย่างน้อยหนึ่งในสาม นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น!

ในโรงพยาบาล คนตำแหน่งสูงกว่าย่อมได้เงินเยอะกว่า แต่มักจะเป็นตำแหน่งสำคัญๆ ที่ทำในสิ่งที่คนอื่นทำไม่ได้ หัวหน้าทีมมักจะเป็น 'ตัวเอก' คนอื่นต้องเกาะหัวหน้าทีมถึงจะมี 'ข้าวกิน'!

ตอนหลู่เฉิงผลักประตูห้องพักแพทย์เข้าไป กลิ่นบุหรี่ก็ปะทะจมูกเข้าอย่างจัง

หัวหน้าหลินเฉียนหลงกับเถียนจ้วงที่เข้าเวรดึกเมื่อคืนกำลังพ่นควันโขมง พอหลู่เฉิงเปิดประตู ทั้งคู่ก็ทำท่า 'ซ่อน' ก้นบุหรี่แบบเก้ๆ กังๆ พอเห็นว่าเป็นหลู่เฉิงไม่ใช่เวรตรวจการณ์ ก็ผ่อนคลายลง

"หัวหน้าหลิน พี่ห้า" หลู่เฉิงทักทายอย่างสุภาพ

เถียนจ้วงหน้ายาวคางตอบ หน้าตาคล้ายจักรพรรดิซ่งไท่จู เป็นลูกคนที่ห้าของบ้าน ในแผนกเลยเรียกกันว่าพี่ห้า "เสี่ยวลู่ มานี่เร็ว รอบนี้นายดังใหญ่แล้ว"

"เมื่อคืน อาจารย์เฉินเพื่อนาย ถึงกับโทรไปด่ากราดท่านผู้อำนวยการ..."

หลินเฉียนหลงได้ยินก็เตะเถียนจ้วงไปทีหนึ่ง บ่นอุบ "อาจารย์เฉินโทรไปด่าแม่รองผอ.เจิงมันเป็นเรื่องดีเหรอ แกไม่ได้ด่าแค่คนอื่นสักหน่อย"

เถียนจ้วงเป็นคนตรงไปตรงมา ผิวเข้ม นิสัยซื่อๆ "จริงด้วย หัวหน้าหลินก็โดนด่าด้วยนี่นา"

หลู่เฉิงชะงักมือที่กำลังติดกระดุมเสื้อกาวน์ ทำหน้าลำบากใจมอง 'พี่ห้า' ผู้ใสซื่อคนนี้ แล้วถาม "หัวหน้าหลิน เกิดอะไรขึ้นครับ"

หลินเฉียนหลงเล่าเหตุการณ์คร่าวๆ ให้ฟัง

สรุปก็คือ หมอเผิงคุนจากแผนกกระดูกอยากลองทำเย็บเส้นเอ็น พ่อบังเกิดเกล้าที่เป็นหัวหน้าแผนกอย่างเผิงไห่โปเลยลงมาสอนงานด้วยตัวเอง

เมื่อคืนทำไปสองเคส เคสแรกคุณภาพพอถูไถ แต่เคสที่สองเย็บไปแล้วไหมหลุดกลางห้องผ่าตัด แทบจะประกาศความล้มเหลวคาที่

การผ่าตัดเย็บเส้นเอ็นล้มเหลวไม่ถึงกับตาย เผิงไห่โปเลยใช้ 'คาถาอัญเชิญ'!

เฉินซงมาช่วยราชการที่แผนกฉุกเฉิน จะให้ช่วยแผนกฉุกเฉินยังพอเข้าใจได้ แต่นี่ให้ข้ามไปเช็ดก้นให้แผนกกระดูก นี่เห็นเฉินซงเป็น 'คนใช้' หรือไง? เฉินซงยอมผ่าให้ก็จริง

แต่คนโทรตามอย่างหัวหน้าหลินเฉียนหลง และรองผอ.เจิงที่รู้จักกับเฉินซง โดนเฉินซงสวดเละเทะ

"ตอนนี้ฝ่ายการแพทย์สั่งระงับการทำหัตถการเย็บเส้นเอ็นของแผนกกระดูกชั่วคราว..." หลินเฉียนหลงสรุปทิ้งท้ายอย่างระมัดระวัง

"อาจารย์เฉินดีกับนายจริงๆ นะ"

หลู่เฉิงเข้าใจว่าเผิงคุนอยากทำเย็บเส้นเอ็นเพื่อขยายอาณาจักรให้แผนกกระดูก และเข้าใจว่าเผิงคุนใช้ 'ทรัพยากร' ที่ตัวเองมีเพื่อปูทางให้ตัวเอง

ถ้าทำได้ก็ดีไป แต่ฝีมือไม่ถึงแล้วยังซ่า นี่มันหาเรื่องใส่ตัวชัดๆ

แต่หลู่เฉิงไม่ได้ลำพองใจ "คนไข้ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ"

"อาจารย์เฉินลงมือเอง ก็ต้องจบสวยอยู่แล้ว ตอนนี้ย้ายมานอนที่วอร์ดสังเกตอาการแผนกฉุกเฉินเราแล้ว อยู่เตียง 6" หลินเฉียนหลงบอก

"เสี่ยวลู่ ทีมศัลยกรรมเราในที่สุดก็มีคนไข้ผ่าตัดเจ็ดคน ทำลายสถิติเดิมแล้ว"

คนไข้ในวอร์ดรวมแผนกฉุกเฉิน มากสุดเคยมีแค่หกคน ส่วนใหญ่มีแค่สองถึงสามคน ไม่เยอะไปกว่านี้

แผนกเฉพาะทางไม่มีทางยอมให้หลินเฉียนหลงแย่งคนไข้ไปเยอะๆ หรอก

"หัวหน้าหลิน วันนี้เตียง 3 จะออกครับ" หลู่เฉิงบอก

"งั้นก็ยังเหลือ 7 คนอยู่ดี... เสี่ยวลู่ นายไม่เข้าใจความหมายของผมเหรอ โรคเส้นเอ็นบาดเจ็บ พออาจารย์เฉินอาละวาดรอบนี้ ก็ตกเป็นของวอร์ดรวมแผนกฉุกเฉินเราโดยปริยาย" หลินเฉียนหลงเตือน

หลู่เฉิงพยักหน้า น้ำเสียงราบเรียบ "ผมรู้ครับหัวหน้า แต่หลุมพรางของการเย็บเส้นเอ็นมันเยอะมาก!!"

"ต่อให้มาอยู่ที่แผนกเรา สิ่งที่เราทำได้ก็มีแค่นั้นแหละครับ"

"ไม่มีอะไรต่างกันหรอก"

เถียนจ้วงยักคิ้วสูงลิ่ว พูดด้วยความซื่อ "มันต้องต่างสิ หัวหน้าเผิงแผนกกระดูกไม่กล้าแย่งคนไข้แล้ว อย่างน้อยก็ต้องรออีกสามเดือนให้อาจารย์เฉินกลับไปก่อน"

"หรือไม่ก็พวกเขายอมกลืนเลือดรับสภาพ ยอมรับความซวยทุกกรณี"

"หัวหน้าหลิน แบบนี้เราก็มีผ่าตัดเพิ่มมาอีกประเภท ค่าตอบแทนก็น่าจะเพิ่มขึ้นไม่น้อยนะ"

หลินเฉียนหลงได้ยินเถียนจ้วงพูดจาขวานผ่าซากแบบนี้ก็โกรธจนควันออกหู ชี้ไปที่ประตู "ไสหัวกลับไปนอนไป๊!~"

"นี่เพิ่งเจ็ดโมงห้าสิบ ผมยังไม่เลิกงาน" เถียนจ้วงแย้ง

"อีกสิบนาทีที่เหลือฉันเข้าเวรแทนแกเอง! กลับไปซะ" หลินเฉียนหลงประชด

"งั้นก็ขอบคุณครับหัวหน้า" เถียนจ้วงหันหลังเดินดุ่มๆ ออกไปอย่างมึนๆ แถมยังไม่ลืมขอบคุณอีกต่างหาก

หลินเฉียนหลงโกรธจนตาแทบเหลือก

หลู่เฉิงกลืนน้ำลายอึกใหญ่ อยากจะพูดอะไรแต่ก็ไม่พูด สุดท้ายก็พูดว่า "หัวหน้าหลิน พี่จ้วงแกซื่อจริงๆ มิน่าหัวหน้าถึงให้แกเขียนแต่ประวัติคนไข้ ไม่กล้าให้ไปคุยกับคนไข้"

ผู้ใหญ่หัวใจเด็กขนาดนี้ หลู่เฉิงเพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรก

คนอื่นส่วนใหญ่แกล้งโง่กันทั้งนั้น

หลินเฉียนหลงกุมขมับ รอยย่นบนหน้าผากลึกขึ้น พยายามข่มอารมณ์ "เสี่ยวลู่ โรคเส้นเอ็นบาดเจ็บนายตั้งใจทำนะ ถ้าโอกาสเหมาะ คนอื่นๆ ในแผนกนายก็ช่วยสอนงานหน่อย"

"ยกเว้นเถียนจ้วง..."

เถียนจ้วงไปจริงๆ เขาให้หลินเฉียนหลงที่อดนอนมาทั้งคืนเข้าเวรแทนสิบนาทีสุดท้ายจริงๆ

หลู่เฉิงตอบอย่างระมัดระวัง "หัวหน้าหลิน ไม่ใช่ผมไม่อยากสอน แต่ผมทำไม่เป็น และอาจจะสอนไม่ได้... การเย็บเส้นเอ็นต้องใช้พื้นฐานการเย็บสูงมาก แถมหลุมพรางก็เยอะ..."

พวกพี่ๆ ในแผนก หลู่เฉิงรับมือไม่ไหวสักคน

ถ้าต้องสอนจริงๆ หลู่เฉิงยอมสอน 'เถียนจ้วง' ยังดีกว่า เพราะเถียนจ้วงจบจากมหาวิทยาลัยจี๋หลิน พรสวรรค์และพื้นฐานดี แต่แค่นิสัยขวานผ่าซากแบบพี่แก หลู่เฉิงก็รับมือไม่ไหวเหมือนกัน!

...

[จบแล้ว]