บทที่ 25 คู่ซ้อมของเพื่อนรัก

เหลือเวลาอีก 3 วันก่อนถึงศึกแชมเปียนส์ลีก รอบคัดเลือก นัดที่ 2

เหยียนหยวนนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานในหอพัก สมุดโน้ตแท็กติกกางอยู่ตรงหน้า หน้าจอคอมพิวเตอร์เปิดคลิปการแข่งขันล่าสุดของลิเวอร์พูล

ขณะที่จดบันทึกนิสัยการยืนตำแหน่งของโรเบิร์ตสันและอาร์โนลด์ ในหัวเขาก็จำลองสถานการณ์ต่างๆ ที่อาจเจอในสนามทางกราบขวาไปด้วย

แต่สิ่งที่เขากังวลมากกว่าการเตรียมแท็กติก คือจุดอ่อนของตัวเอง

เขาเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมา หน้าจอแสงสีฟ้าอ่อนคลี่ออกตรงหน้า แสดงค่าความสามารถต่างๆ ในแผงคุณสมบัติส่วนตัวอย่างชัดเจน:

【คุณสมบัติทางเทคนิค】

การครองบอล: S

การเลี้ยงบอล: B+

การส่งสั้น: B-

การส่งยาว: C-

การยิงประตู: A-

การโหม่ง: D

...

สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ "การโหม่ง" และ "การส่งยาว" เป็นเวลานาน

การโหม่งระดับ D ถือว่าเป็นจุดอ่อนที่สุดในบรรดาเทคนิคทั้งหมดของเขาอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่เมื่อพิจารณาว่าเขาเล่นปีกขวา และระบบของนาเกลส์มันน์ก็ไม่ได้พึ่งพาการโหม่งของปีกมากนัก การจะมาเร่งพัฒนาตรงนี้ในระยะสั้นดูจะไม่คุ้มค่าเท่าไหร่

อีกอย่าง ทักษะการโหม่งไม่ใช่ของที่จะฝึกกันได้ใน 3 วัน การโหม่งต้องฝึกการกระโดดสปริงข้อเท้าทุกวัน การฝืนฝึกพิเศษอาจส่งผลกระทบต่อการฝึกซ้อมส่วนอื่นที่สำคัญกว่า

"ช่างเถอะ เอาไว้ก่อน" เขาส่ายหน้า หันไปสนใจจุดอ่อนอีกอย่าง: การส่งยาว

การส่งยาวระดับ C- อาจจะพอถูไถได้ในระดับทีมกลางค่อนล่างของบุนเดสลีกา

แต่ในเวทีแชมเปียนส์ลีก โดยเฉพาะเมื่อต้องเจอกับทีมระดับท็อปอย่างลิเวอร์พูล การวางบอลพลาดแม้แต่ครั้งเดียว อาจหมายถึงการโดนสวนกลับจนเสียประตูได้

นัดที่แล้วกับแวร์เดอร์ เบรเมน ลูกครอสให้กนาบรี้เกือบโดนตัดได้ ถ้ากนาบรี้ปฏิกิริยาไม่ไวพอ โอกาสทองลูกนั้นคงหลุดลอยไปแล้ว

"ต้องอัปเกรดการส่งยาวด่วน" เหยียนหยวนตัดสินใจ

เขาเปิดร้านค้าระบบ เลื่อนดูแพ็กเกจฝึกซ้อมต่างๆ ในหมวด "ฝึกฝนทักษะ"

【แพ็กเกจฝึกฝนทักษะ】

การฝึกส่งยาวพื้นฐาน (500 แต้ม): เหมาะสำหรับผู้เริ่มต้น เพิ่มความแม่นยำในการส่งยาว 10%-15%

การฝึกส่งยาวระดับกลาง (1,500 แต้ม): ออกแบบมาเพื่อนักเตะอาชีพ เพิ่มความแม่นยำ 20%-30% และปรับปรุงวิถีโค้งของลูกบอล

การฝึกส่งยาวระดับสูง (5,000 แต้ม): โปรแกรมฝึกระดับปรมาจารย์ เพิ่มความแม่นยำอย่างมีนัยสำคัญ (40%-50%) และเพิ่มความหลากหลายของวิถีบอล (เช่น ไซด์ก้อย, ลูกเลียดเร็ว ฯลฯ)

ตอนนี้เหยียนหยวนมีแต้มเหลืออยู่ 3,000 กว่าแต้ม พอจะซื้อระดับกลางได้ แต่ยังห่างไกลจากระดับสูงอีกโข

เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่พิจารณาความคุ้มค่าแล้ว สุดท้ายก็เลือกแพ็กเกจระดับกลาง

แม้ระดับสูงจะดีกว่า แต่ใช้แต้มเยอะเกินไป และพื้นฐานการส่งยาวของเขาตอนนี้ยังแค่ระดับ C- ยังไม่แน่นพอ ขืนข้ามรุ่นไปฝึกระดับสูงอาจจะได้ผลไม่ดีเท่าที่ควร

"ยืนยันการแลก"

【ติ๊ง! ใช้ 1,500 แต้ม ได้รับ "แพ็กเกจฝึกส่งยาวระดับกลาง" ×1】

แต้มของเหยียนหยวนลดฮวบลงทันที แต่เขาไม่เสียดาย แต้มหาใหม่ได้ แต่โอกาสไปแชมเปียนส์ลีกมีแค่ครั้งเดียว

คู่มือการฝึกของแพ็กเกจปรากฏขึ้นในหัวทันที:

【แพ็กเกจฝึกส่งยาวระดับกลาง】

เนื้อหาการฝึก:

1. ซ้อมวางบอลนิ่ง (30 นาที): เปิดบอลจากจุดตายตัว เน้นความแม่นยำพื้นฐาน
2. ซ้อมวางบอลเคลื่อนที่ (45 นาที): จำลองการวิ่งเปิดบอลในเกมจริง เพิ่มความสามารถในการปรับแต่งจังหวะ
3. ลงทีมซ้อมวางบอล (45 นาที): จ่ายบอลภายใต้แรงกดดันเบาๆ เพื่อเพิ่มความคุ้นเคยในสนาม

ผลลัพธ์ที่คาดหวัง: ความแม่นยำการส่งยาว +25%, วิถีบอลดีขึ้น, ความเร็วในการออกบอลเพิ่มขึ้น

แผนการฝึกเฉพาะ: ...

เหยียนหยวนอ่านรายละเอียดอย่างถี่ถ้วน ในหัววางแผนไว้เรียบร้อยแล้ว

เริ่มพรุ่งนี้ หลังซ้อมปกติ เขาจะซ้อมวางยาวต่อตามโปรแกรมของระบบอย่างเคร่งครัด

นอกหน้าต่าง ค่ำคืนของฮอฟเฟนไฮม์ยังคงเงียบสงบ แต่ในใจเหยียนหยวนลุกโชนไปด้วยไฟแห่งการต่อสู้

อีก 3 วัน ที่แอนฟิลด์ เขาต้องพร้อมที่สุดสำหรับการเดบิวต์แชมเปียนส์ลีก

...

3 วันก่อนแข่งแชมเปียนส์ลีก สนามซ้อมฮอฟเฟนไฮม์คึกคักกว่าปกติ

หมอกยามเช้ายังไม่ทันจาง เหยียนหยวนก็มายืนวอร์มอัพคนเดียวในสนามซ้อมแล้ว

เขายังคงรักษานิสัยมาก่อนเวลาเสมอ

นาเกลส์มันน์ยืนอยู่ข้างสนาม เขาเองก็มาเช้าเหมือนกัน พยักหน้าทักทายเหยียนหยวนจากไกลๆ เป็นอันรู้กัน

ในคาบเรียนแท็กติกช่วงเช้า ผู้ช่วยโค้ชเปิดคลิปจุดอ่อนเกมรับลิเวอร์พูลให้ดูซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เหยียนหยวนนั่งแถวหน้าสุด สมุดโน้ตเต็มไปด้วยลูกศรและสัญลักษณ์

"ฟูลแบ็กพวกเขาชอบเติมสูง แต่การกลับตัวเป็นจุดอ่อน..." นาเกลส์มันน์อธิบายจุดสำคัญทุกอย่างของลิเวอร์พูลให้ทุกคนฟัง ส่วนเหยียนหยวนขีดเส้นใต้เน้นๆ ตรงชื่อ อาร์โนลด์ กับ โรเบิร์ตสัน

ช่วงบ่ายลงทีมซ้อม เหยียนหยวนถูกจัดให้อยู่ชุดหลัก รับผิดชอบเกมรุกฝั่งขวา

อูธ วิ่งทำทางอยู่ในแดนหน้า หันมาตะโกนบอกเขาเป็นระยะ "เหยียน วางยาวข้ามหัวมาเลย!"

เหยียนหยวนลองวางยาวหลายครั้ง มีทั้งเข้าเป้าและหลุดเป้าสลับกันไป

ความแน่นอนยังเป็นปัญหาจริงๆ

หลังเลิกซ้อม เขาเรียกรั้งตัวกนาบรี้ที่กำลังจะกลับบ้านไว้ "แซร์จ ช่วยอยู่ซ้อมวางบอลยาวเป็นเพื่อนหน่อยได้ไหม?"

กนาบรี้กำลังเอาน้ำแร่ราดหัว ได้ยินดังนั้นก็สะบัดผมเปียกๆ

"ซ้อมอีกแล้ว? เมื่อเช้าเราก็ซ้อมกันไปแล้วไม่ใช่เหรอ?"

"นั่นแค่ 10 ลูกเอง ขออีก 50 ลูกน่า" เหยียนหยวนงัดลูกบอลอีกลูกออกมาจากตะกร้า

"ห๊ะ??? 50 ลูก?" กนาบรี้กุมอกทำท่าเจ็บปวด "เหยียน นายกะจะฆ่าเพื่อนร่วมทีมหรือไง?"

เหยียนหยวนหนีบลูกบอลไว้ข้างเอว ยิ้มเจ้าเล่ห์ "ไม่ให้ซ้อมฟรีหรอก เดี๋ยวสอนท่าดีดส้นน่องหลบคนให้"

ตากนาบรี้ลุกวาวทันที

เขายังจำช็อตนั้นติดตา "ท่าที่นายใช้ในเกมเจอเบรเมนน่ะเหรอ? ที่ดีดข้ามหัวกองหลังน่ะ?"

เหยียนหยวนพยักหน้า "ใช่ ท่านั้นแหละ วางบอล 50 ลูกแลกกับหนึ่งท่าเลี้ยง คุ้มไหมล่ะ?"

"ดีล! แต่บอกไว้ก่อนนะ ถ้าสอนไม่เป็นต้องเลี้ยงข้าวฉันนะ ฉันอยากกินอาหารจีน นายต้องช่วยสแกนร้านให้ด้วย" กนาบรี้รีบรับคำ

"ไม่มีปัญหา"

ทั้งคู่เดินไปที่สนามว่างอีกฝั่ง หัวเราะหยอกล้อกันไป

อูธ ที่เดินไปถึงประตูห้องแต่งตัวแล้ว เห็นเข้าก็เดินกลับมา ช่วงนี้เขากระตือรือร้นน่าดู

"เหยียน แซร์จ ซ้อมกันอีกแล้วเหรอ? ขอแจมด้วยคนดิ"

ภาพที่น่าสนใจเกิดขึ้นในสนามซ้อม: กนาบรี้ และ อูธ ผลัดกันวิ่งไปตามจุดต่างๆ ส่วนเหยียนหยวนวางบอลยาวจากหลายมุม

อูธ และ กนาบรี้ คอยตะโกนบอกจุดแก้ไขให้เหยียนหยวนเป็นระยะ

เดี๋ยวก็วางเรียด เดี๋ยวก็วางโด่งย้อยๆ เดี๋ยวก็ปั่นไซด์โค้ง

"เหยียน เท้านายพัฒนาเร็วเวอร์! ลูกวางเมื่อกี้ดีกว่านัดที่แล้วคนละเรื่องเลย" อูธรับลูกวางยาวระยะ 40 เมตรได้อย่างแม่นยำแล้วชมเปาะ

"วินัยล้วนๆ ครับพี่" เหยียนหยวนปาดเหงื่อตอบ

กนาบรี้วิ่งเหยาะๆ เข้ามา กระทุ้งศอกใส่ "ถึงเวลาทำตามสัญญาแล้วมั้ง?"

เหยียนหยวนจำใจวางบอลลง สาธิตท่ากระดกบอลให้ดูช้าๆ

"กุญแจสำคัญคือข้อเท้าต้องบิดแบบนี้ตอนสัมผัสบอล..."

กนาบรี้ลองทำตาม ถ้าไม่เตะบอลโด่งไป 5 เมตร ก็หยุดบอลไม่ได้ดั่งใจ

"บ้าเอ๊ย! ยากกว่าที่เห็นเยอะเลยแฮะ!"

"ไม่เป็นไร ค่อยๆ ฝึก มีอะไรถามได้ตลอด" เหยียนหยวนหัวเราะ "ซ้อมส่งต่อไหม?"

"งั้นขออีก 20 ลูก แต่รอบนี้ฉันจะวิ่งท่ายากกว่าเดิมนะ..."

การฝึกซ้อมวันที่สองเป็นระบบมากขึ้น

เหยียนหยวนทำตามแผนของระบบเป๊ะๆ เริ่มจากวางบอลนิ่ง ซ้ำๆ ท่าเดิมจุดเดิม

นาเกลส์มันน์เดินผ่านมาหยุดดูอยู่ 10 นาที ไม่พูดอะไร แต่ตบไหล่ให้กำลังใจก่อนเดินจากไป

การซ้อมพิเศษของเหยียนหยวนทั้งหมดทำหลังจากซ้อมปกติเสร็จแล้ว และนาเกลส์มันน์ก็จะพยายามปล่อยให้เหยียนหยวนบริหารเวลาหลังซ้อมเอง

เขารู้ว่าเด็กคนนี้รู้ความ ไม่ซ้อมน้อยไป และไม่หักโหมจนเกินไป

ช่วงบ่ายลงทีมซ้อม เหยียนหยวนวางบอลยาวเป็นแอสซิสต์ได้ถึง 3 ลูก ลูกหนึ่งวางยาวข้ามหัวกองหลังให้กนาบรี้หลุดกับดักล้ำหน้าเข้าไปยิง

"สวย! ลูกนี้ดีกว่าเมื่อวานเยอะ!" กนาบรี้วิ่งกลับมาแท็กมือหลังยิงเข้า

เหยียนหยวนหัวเราะหอบๆ "ยังห่างไกลอีกเยอะครับ"

เขาสังเกตเห็นนาเกลส์มันน์คุยกับผู้ช่วยโค้ชอยู่ข้างสนาม ทั้งคู่มองมาทางเขาบ่อยครั้ง

วันที่สาม เป็นการซ้อมมื้อสุดท้ายก่อนแข่ง ฝนตกพรำๆ แต่ความเข้มข้นของการซ้อมไม่ลดลงเลย

ลูกวางยาวของเหยียนหยวนเสถียรขึ้นมาก แม้หญ้าจะลื่นก็ไม่ส่งผลกระทบ

ตอนกนาบรี้รับบอลจากเขา ถึงกับแซวว่า "เหยียน นายแอบไปเปลี่ยนขาขวาทองคำมาหรือเปล่าเนี่ย?"

"ซ้อมลับน่ะ อยากรู้เคล็ดลับต้องเพิ่มอีก 50 ลูก" เหยียนหยวนขยิบตา

"เรียกพี่เถอะน้อง พอเถอะ!" กนาบรี้ทำท่าจะหนี แต่เหยียนหยวนคว้าตัวไว้

"เฮ้ย อย่าเพิ่งหนีสิพี่ชาย..."

ในการซ้อมแท็กติก นาเกลส์มันน์เน้นลูกสูตรริมเส้นรับมือลิเวอร์พูลโดยเฉพาะ

เหยียนหยวนต้องสลับตำแหน่งกับกองกลางบ่อยครั้ง เดี๋ยวตัดเข้าใน เดี๋ยวฉีกออกปีก

"ดูจังหวะจ่ายให้ดี กองหลังลิเวอร์พูลไม่ได้เป๊ะทุกจังหวะกับการเปลี่ยนสปีดบอลแบบนี้" โค้ชตะโกนสั่ง

ในห้องแต่งตัวหลังซ้อม กนาบรี้ฮัมเพลงพลางเปลี่ยนเสื้อผ้า

อูธ ชะโงกหน้ามาถามเหยียนหยวน "ตื่นเต้นไหมไอ้หนู? พรุ่งนี้ไปแอนฟิลด์แล้วนะ"

เหยียนหยวนก้มผูกเชือกรองเท้าอยู่ เงยหน้าขึ้นตอบ "นิดหน่อยครับ แต่ตื่นเต้นอยากเล่นมากกว่า"

อูธ พูดอย่างจริงจัง "นายทำได้ดีแน่ พัฒนาการ 3 วันมานี้ทุกคนเห็นหมด โดยเฉพาะลูกจ่ายของนาย"

นาเกลส์มันน์เรียกเหยียนหยวนที่กำลังจะเดินออกไปไว้ที่หน้าประตูห้องแต่งตัว ตั้งใจจะติวเข้มให้อีกหน่อย

เขายื่นแฟลชไดรฟ์ให้อันหนึ่ง

"เหยียน นี่คือการบ้านลับเฉพาะ ในนี้มีวิเคราะห์ โรเบิร์ตสัน ของลิเวอร์พูล คู่ดวลของนาย คืนนี้ดูให้จบนะ"

"ได้ครับโค้ช" เหยียนหยวนรับไว้

โค้ชช่างเอาใจใส่จริงๆ

ระหว่างทางกลับหอพัก เขาเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมาดู พบว่าค่าพลังการส่งยาวเปลี่ยนจาก C- เป็น C แล้ว

แม้จะขยับขึ้นมาแค่นิดเดียว แต่ลูกจ่ายแม่นๆ ให้เพื่อนร่วมทีมและเหงื่อที่เสียไปในสนามซ้อม คือเครื่องยืนยันความมั่นใจที่ดีที่สุดสำหรับเกมที่จะมาถึง