บทที่ 23 นักบินหนุ่มน้อยออกบินแล้ว

ในค่ำคืนหลังจบการแข่งขัน สนามซ้อมของฮอฟเฟนไฮม์เงียบสงัด มีเพียงไฟไม่กี่ดวงที่ยังเปิดอยู่

เหยียนหยวนกลับถึงห้องพัก โยนเป้ลงบนโซฟาอย่างไม่ใส่ใจ หยิบน้ำแร่จากตู้เย็นมากระดกสองสามอึก

เหงื่อแห้งไปนานแล้ว แต่ความล้าที่แทรกซึมอยู่ในกล้ามเนื้อยังคงชัดเจน

เขาเปิดแล็ปท็อป ดึงไฟล์วิดีโอการแข่งขันขึ้นมาอย่างคล่องแคล่ว สวมหูฟัง และเริ่มทบทวนผลงานของตัวเองในวันนี้

นี่คือนิสัยที่เขาติดตัวมาตั้งแต่อายุ 12 สมัยอยู่อะคาเดมีเบอร์มิงแฮม: ไม่ว่าผลการแข่งขันจะเป็นยังไง เล่นดีหรือแย่ สิ่งแรกที่เขาทำหลังจบเกมคือการรีเพลย์ดูตัวเองเสมอ

โค้ชสมัยนั้นบอกเขาว่า "ต้องดูรีเพลย์ภายใน 12 ชั่วโมงหลังแข่ง เพราะความทรงจำยังสดใหม่ที่สุด การทบทวนจะได้ผลดีที่สุด"

เขาจำคำสอนนั้นขึ้นใจ

และนี่ก็เป็นเหตุผลที่ทำให้เหยียนหยวนถูกอะคาเดมีปารีส แซงต์-แชร์กแมง เลือกในเวลาต่อมา สมัยนั้นมีแค่เขาคนเดียวที่ยืนหยัดทำแบบนี้ และประโยชน์สูงสุดที่ได้รับคือไอคิวฟุตบอลที่พัฒนาขึ้น

ภาพบนหน้าจอหยุดนิ่งที่จังหวะเขาใช้หน้าแข้งดีดบอลหลบกองหลังสุดเหนือชั้น

เขาปรับภาพช้า ดูซ้ำไปซ้ำมา คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

ท่ายากนั้นสวยงามจริง แต่ก็เสี่ยงมาก ถ้าเวลจ์โควิชฝั่งตรงข้ามปฏิกิริยาไวกว่านี้นิดเดียว หรือน้ำหนักที่หน้าแข้งเขาสัมผัสบอลเพี้ยนไปหน่อย บอลอาจลอยออกหลังไปเลย หรือไม่ก็โดนตัดสวนกลับได้

เขาส่ายหน้าเบาๆ จดลงในสมุดโน้ต:

"ท่าเลี้ยงบอลหวือหวาเกินไป ต้องปรับปรุงเรื่องความชัวร์ ลดท่ายากที่เสี่ยงเกินความจำเป็น"

จากนั้น เขาก็รีเพลย์ดูจังหวะที่กนาบรี้ยิงประตู

ลูกเปิดนั่นแม่นยำก็จริง แต่เขาสังเกตเห็นว่า จริงๆ แล้วเขาสามารถจ่ายบอลได้เร็วกว่านั้น ถ้าเขาปาดเลียดเข้ากลางตั้งแต่จังหวะแรก ไม่ต้องแต่งบอลดึงจังหวะอีกที กนาบรี้อาจจะมีมุมยิงที่เปิดกว้างกว่านี้

ตอนอยู่ในสนามเขาก็รู้สึกว่าลูกนั้นจ่ายไม่ค่อยดี แต่โชคดีที่เพื่อนร่วมทีมเก่ง

เขาจดเพิ่ม: "จังหวะจ่ายบอลต้องเด็ดขาดกว่านี้ ลดการแต่งบอลที่ไม่จำเป็น"

กว่าครึ่งชั่วโมงผ่านไป หลังจากรีวิวช็อตสำคัญครบถ้วน เขาพับหน้าจอแล็ปท็อป หลับตาลงแล้วพ่นลมหายใจยาว

"ระบบ ตรวจเช็กสภาพร่างกาย"

หน้าต่างระบบภายในร่างกายเด้งขึ้นมาอัตโนมัติ ตัวหนังสือข้อมูลที่มองเห็นได้เฉพาะเขาปรากฏขึ้นในสายตา:

【ประเมินสภาพร่างกาย】

ระดับความเหนื่อยล้าโดยรวม: ปานกลาง

กล้ามเนื้อต้นขาขวา  ล้าเล็กน้อย (เวลาฟื้นฟูโดยประมาณ: 12 ชั่วโมง)

ข้อเท้าซ้ายตึงเล็กน้อย (ล้าสะสม)

พลังงานสำรอง: 67% (ปานกลาง)

เหยียนหยวนพยักหน้าเบาๆ

เกมวันนี้ใส่กันยับ เขาเล่นเต็มเกม แต่สภาพร่างกายหลังแข่งดีกว่าที่คิด

เขาเปิดร้านค้าระบบ เลื่อนดูหมวดไอเทมฟื้นฟู แล้วเช็กแต้มคงเหลือ ตอนนี้เขามี 4,126 แต้ม ซึ่งได้จากการสะสมผ่านการซ้อมและการแข่งที่ผ่านมา

หน้าจอระบบแสดงผล:

【ตัวเลือกการฟื้นฟู】

การฟื้นฟูพื้นฐานแบบปรับแต่งเฉพาะบุคคล (800 แต้ม/ครั้ง): ให้แผนการฟื้นฟูเบื้องต้นที่เหมาะกับสภาพความล้าหรือการบาดเจ็บเล็กน้อย เร่งการซ่อมแซมกล้ามเนื้อ และป้องกันการบาดเจ็บแฝง

การฟื้นฟูระดับกลางแบบปรับแต่งเฉพาะบุคคล (5,000 แต้ม/ครั้ง): เหมาะสำหรับอาการกล้ามเนื้อฉีกขาดหรือข้อต่ออักเสบ อาการเสื่อมสภาพก่อนวัยอันควร ฯลฯ วางแผนเฉพาะบุคคล ความเร็วในการฟื้นฟูเร็วกว่าระดับต้น 50%

การฟื้นฟูระดับสูงแบบปรับแต่งเฉพาะบุคคล (20,000 แต้ม/ครั้ง): ออกแบบมาเพื่อรับมือการบาดเจ็บรุนแรง เช่น เอ็นฉีก กระดูกหัก เอ็นร้อยหวายขาด วางแผนเฉพาะบุคคลเพื่อซ่อมแซมเนื้อเยื่อที่เสียหายให้กลับมาสมบูรณ์ได้ถึง 98% ของสภาพก่อนเจ็บ

เหยียนหยวนเลือกการฟื้นฟูพื้นฐาน

800 แต้มถือว่ากำลังดี เขาพอมีแต้มสะสมอยู่

กดยืนยันการแลก ระบบทำการสแกนร่างกายเขาอีกครั้ง ครู่เดียว แผนการฟื้นฟูอย่างละเอียดก็ปรากฏขึ้นในหัว:

1. ประคบเย็น + ยืดเหยียดเบาๆ (15 นาที): เน้นคลายกล้ามเนื้อต้นขาขวา
2. จ็อกกิ้งในน้ำเบาๆ (20 นาที): ใช้แรงพยุงของน้ำลดภาระข้อต่อ
3. นวดกดจุดด้วยปืนนวด (10 นาที): เน้นจุดที่ตึงบริเวณข้อเท้าซ้าย
4. อาหารเสริมโปรตีน + เครื่องดื่มเกลือแร่: เร่งซ่อมแซมกล้ามเนื้อ (ระบุน้ำหนักที่ต้องการในภายหลัง)

ระบบนี้ละเอียดจริงๆ ไม่ใช่แค่วางแผนให้ แต่ยังบอกปริมาณสารอาหารที่ต้องกินหลังแข่งได้เป๊ะถึงระดับกรัม

มองดูแต้มที่เหลือ 3,000 กว่าแต้ม เหยียนหยวนอดไม่ได้ที่จะกดดูสกิลในฝัน — "กายาเหล็กแห่งผืนหญ้า" (100,000 แต้ม)

ถ้าเปิดใช้งานสกิลนี้ จะป้องกันอาการบาดเจ็บจากการเล่นกีฬาได้ถาวร เป็น 'ยันต์กันตาย' ของนักกีฬาอาชีพชัดๆ

แต่ราคาแพงระยับ ด้วยอัตราการเก็บแต้มปัจจุบัน เขาต้องเล่นไปอีกหลายปีเป็นอย่างน้อย

"เฮ้อ ดูไปก่อนละกัน สักวันจะซื้อให้ได้" เขาพึมพำกับตัวเอง แล้วปิดระบบลง

หลังปิดระบบ เหยียนหยวนกำลังจะพับหน้าจอคอม

ไม่รู้นึกยังไง เขาเปิดเบราว์เซอร์ เข้าเว็บไซต์ที่มีรูปพี่สาวฝรั่ง 'ทรงโต' สุดเซ็กซี่ขึ้นมาดู

พี่สาวคนนี้ใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้น แต่ใหญ่จริง แถมยังซีทรูอีกต่างหาก

เหยียนหยวนเป็นเด็กหนุ่มเลือดร้อน แถมวันนี้เพิ่งผ่านเกมหนักมา อารมณ์มันก็เลยพลุ่งพล่านเป็นธรรมดา

คิดอยู่ครู่หนึ่ง เหยียนหยวนก็ตัดใจปิดหน้าจอไม่ลง กลืนน้ำลายเอื้อก แล้วถาม

"ระบบ ขอใช้บริการ 'นักบิน'  ได้ไหม?"

"พฤติกรรมนี้สูญเสียโปรตีนเล็กน้อย และสร้างสารโดพามีนจำนวนมาก โฮสต์ตัดสินใจเองได้"

"มีแนะนำไหม?"

"ไม่มี"

"เค งั้นหาเอง"

ในหอพักของฮอฟเฟนไฮม์ นักบินหนุ่มน้อยกำลังจะนำเครื่องขึ้นสู่น่านฟ้า

...

วันที่สองเป็นวันหยุดพักผ่อนหลังแข่ง นักเตะฮอฟเฟนไฮม์ส่วนใหญ่เลือกนอนยาวอยู่บ้าน หรือไม่ก็ออกไปผ่อนคลาย

เหยียนหยวนที่เมื่อวาน 'บิน' ไปแล้วรอบหนึ่ง วันนี้ตื่นมาแปดโมงเช้า ก็ตรงดิ่งไปที่ห้องฟื้นฟูร่างกายของสโมสร

แม็กซิมิเลียน นักกายภาพบำบัดกำลังจัดเก็บอุปกรณ์อยู่ พอเห็นเหยียนหยวนผลักประตูเข้ามาก็เลิกคิ้วแปลกใจ "เหยียน? ลมอะไรหอบมาเนี่ย วันนี้วันหยุดนะ"

"กล้ามเนื้อมันตึงๆ น่ะครับ อยากมาฟื้นฟูหน่อย" เหยียนหยวนยิ้ม วางเป้ลง

แม็กซิมิเลียนพยักหน้า ยื่นผ้าขนหนูให้ "ให้ฉันช่วยจัดคอร์สฟื้นฟูมาตรฐานให้ไหม?"

"ไม่เป็นไรครับ ผมมีแผนของผมแล้ว" เหยียนหยวนพูดพลางเดินไปที่เครื่องทำน้ำแข็ง ปรับอุณหภูมิและเวลาอย่างคล่องแคล่ว แล้วเอาถุงน้ำแข็งประคบขาขวา

นักกายภาพบำบัดมองดูเขาอย่างสนใจ "ใครเขียนโปรแกรมฟื้นฟูให้นายเนี่ย? ดูมืออาชีพเชียว"

"เอเยนต์ผมเขาจ้างนักบำบัดมาดูแลให้น่ะครับ" เหยียนหยวนตอบหน้าตาย นี่เป็นข้ออ้างที่เขาเตรียมไว้แล้ว

แม็กซิมิเลียนไม่ซักไซ้ต่อ ยักไหล่ "โอเค ขาดเหลืออะไรเรียกฉันได้ตลอดนะ"

สองชั่วโมงต่อมา เหยียนหยวนทำตามแผนฟื้นฟูของระบบอย่างเคร่งครัด

ขณะจ็อกกิ้งในน้ำ เขารู้สึกถึงแรงนวดเบาๆ ของสายน้ำที่กระทำต่อกล้ามเนื้อ; แรงสั่นสะเทือนของปืนนวดค่อยๆ สลายความตึงเครียดที่ข้อเท้าซ้าย; สุดท้าย เขาชงโปรตีนเชคตามปริมาณที่ระบบระบุเป๊ะๆ ดื่มเข้าไปเพื่อเติมพลังงานที่เสียไป

นึกถึงพี่สาวเมื่อคืน เขายังรู้สึกกระชุ่มกระชวยอยู่เลย

"ถ้าได้โบนัสทำประตูสัปดาห์นี้ เดี๋ยวถอย 'กระป๋อง'  ดีๆ สักอันดีกว่า อ้อ เจลหล่อลื่นก็จะหมดแล้วด้วย..." เหยียนหยวนตั้งเป้าหมายเล็กๆ

ในแง่นี้ เหยียนหยวนถือว่ามีวินัยในตนเองสูง แต่เป็นวินัยคนละแบบ

นักกีฬาชายที่โด่งดังตั้งแต่อายุน้อย น้อยคนนักที่จะคุมความต้องการทางเพศได้ หลายคนถึงกับเสียคนเพราะเรื่องผู้หญิง

วินัยของเหยียนหยวนในเรื่องนี้ คือการยอม 'จัดการตัวเอง' ดีกว่าไปยุ่งกับคนที่ไม่สมควรยุ่ง

ถึงเที่ยง เขารู้สึกตัวเบาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ความล้าที่ขาขวาหายไปเกือบหมด ข้อเท้าซ้ายก็ไม่ตึงแล้ว

ระบบฟื้นฟูได้ดีกว่าที่คิดเสียอีก

แม็กซิมิเลียนเดินมาตบไหล่ "รู้สึกยังไงบ้าง?"

"ดีขึ้นเยอะเลยครับ" เหยียนหยวนยิ้ม ยืดขาขวาให้ดู

แม็กซิมิเลียนตรวจเช็กซ้ำอีกรอบ ผลออกมาดีเยี่ยม เทียบกับสภาพปกติแล้ว สมรรถภาพร่างกายของเหยียนหยวนฟื้นกลับมาสมบูรณ์เต็มร้อยแล้วจริงๆ

"แผนฟื้นฟูของนายเจ๋งจริงว่ะ" นักกายภาพบำบัดพยักหน้ายอมรับ

เมื่อเหยียนหยวนเดินออกจากห้องฟื้นฟู แสงแดดข้างนอกสว่างจ้า เขาเงยหน้ามองฟ้า สูดลมหายใจลึก

วินัยและระบบคืออาวุธที่ร้ายกาจที่สุดของเขา การฟื้นฟูร่างกายในวันนี้ เป็นเพียงการเตรียมตัวเล็กๆ น้อยๆ เพื่อเกมถัดไปเท่านั้น