บทที่ 21 ยินดีต้อนรับสู่บุนเดสลีกา

ในวันแข่งขันนัดแรกของบุนเดสลีกา ทีมฮอฟเฟนไฮม์ทั้งทีมออกเดินทางไปยังสนามเหย้า เหยียนหยวนเอนหลังพิงเบาะ ปลายนิ้วลูบไล้ตราสโมสรบนแขนเสื้อโดยไม่รู้ตัว

อามิรี่ที่นั่งข้างๆ สวมหูฟัง หลับตาพักผ่อน คู่มือแท็กติกบนตักถูกลมพัดเปิดพลิกไปมาเบาๆ

ความตื่นเต้นที่ถูกกดทับลอยอบอวลอยู่ในรถ นานๆ ทีจะมีคนกระซิบกระซาบกัน แต่ส่วนใหญ่ต่างเงียบ จ้องมองออกไปนอกหน้าต่าง

นี่คือนัดเปิดสนามบุนเดสลีกา ฮอฟเฟนไฮม์เปิดบ้านรับการมาเยือนของ แวร์เดอร์ เบรเมน และไม่มีใครอยากทำพังตั้งแต่เริ่ม

"เฮ้ เด็กใหม่" กัปตัน โฟกต์ หันกลับมาจากเบาะหน้า โยนช็อกโกแลตมาให้

"อย่าทำหน้าเครียดนักสิ ปกติเห็นนายชิวๆ ทำไมวันนี้ดูขึงขังจัง? หุ่นยนต์ของเราเปิดโหมดรบแล้วเหรอ?"

มุกหุ่นยนต์เรียกเสียงหัวเราะครืนในรถอีกครั้ง

เหยียนหยวนรับช็อกโกแลตไว้ มุมปากคลายออกในที่สุด

"ครับกัปตัน โหมดรบ 100% ครับ"

เมื่อรถบัสทีมแล่นเข้าสู่เขตสนาม แฟนบอลในเสื้อสีฟ้าขาวก็มารอรับกันแน่นสองข้างทางแล้ว

มีคนทุบกระจกรถ ตะโกนว่า "ฆ่าพวกนกนางนวลให้ตาย!"

อามิรี่ถอดหูฟัง หรี่ตามองฝูงชน "ดูเหมือนอันดับ 4 ฤดูกาลที่แล้วจะทำให้แฟนบอลเราท้องใหญ่ขึ้นนะ"

เหยียนหยวนมองตามสายตาเขาไป เห็นเด็กน้อยสวมหมวกไหมพรมชูป้ายเบี้ยวๆ เขียนด้วยสีสะท้อนแสงว่า "17 YAN"

หัวใจเขากระตุกวูบ เขามีแฟนคลับแล้วจริงๆ เหรอ?

เมื่อมาถึงห้องแต่งตัว นาเกลส์มันน์เดินเข้ามาเป็นคนสุดท้าย เขาใช้กระดานแท็กติกเคาะกระดานไวท์บอร์ด เสียงนั้นหยุดบทสนทนาเรื่อยเปื่อยได้ชะงัด

วันนี้โค้ชใส่สูทสีดำเข้ารูป แต่เนกไทผูกหลวมๆ เหมือนพร้อมจะกระชากทิ้งลงพื้นได้ทุกเมื่อ

"รู้ไหมก่อนแข่งฉันได้ยินอะไรมา?" เขาเดินไปกลางห้อง

"สื่อบอกว่าเราจิตตกหลังจากแพ้ลิเวอร์พูล บอกว่าทีมบ้านนอกอย่างเราไม่คู่ควรกับรอบคัดเลือกแชมเปียนส์ลีก"

ครามาริชปาผ้าขนหนูลงพื้น "ช่างหัวสื่อสิวะ!"

"ใช่ ช่างหัวแม่ง!" นาเกลส์มันน์ขึ้นเสียง เส้นเลือดที่คอปูดโปน

"แต่ด่าไปก็เท่านั้น เราต้องให้สกอร์บอร์ดเป็นตัวพูด ปีที่แล้วเบรเมนจบที่ 10 วันนี้พวกเขาจะพุ่งเข้าใส่เราเหมือนหมาบ้า เพราะใครๆ ก็อยากเหยียบฮอฟเฟนไฮม์เพื่อพิสูจน์ตัวเองทั้งนั้น!" เขาคว้าขวดน้ำแร่มากระดกสองอึก น้ำหยดลงคางเปื้อนเสื้อเชิ้ต

"ฟังนะ ฉันอยากให้พวกนายจำไว้ 2 เรื่อง: หนึ่ง การขึ้นเกมริมเส้นของเราคมกว่าทีมส่วนใหญ่ในบุนเดสลีกา; สอง วันนี้มีคนดู 30,000 คนในสนามที่รอดูพวกนายอยู่"

เขาชี้ออกไปนอกหน้าต่าง เสียงเพลงเชียร์แว่วมาให้ได้ยิน

เหยียนหยวนก้มลงผูกเชือกรองเท้า พบว่านิ้วตัวเองยังสั่นนิดๆ

นาเกลส์มันน์สังเกตเห็น และเอ่ยชื่อเขา "เหยียน รู้ไหมทำไมนายถึงได้ลงตัวจริง?"

เขาเงยหน้าสบตาดุจเหยี่ยวของนาเกลส์มันน์ เงียบรอฟัง

"เพราะฉันอยากให้พวกตาแก่เบรเมนเห็นว่า เด็ก 17 ของฮอฟเฟนไฮม์วิ่งฉีกแนวรับพวกเขาได้กระจุยแค่ไหน"

"ใช่เลย! หุ่นยนต์นักฆ่าของเรา!"

"ฆ่ามันให้เรียบเลยนะเหยียน!"

"หุ่นยนต์เทอร์มิเนเตอร์ชัดๆ!!"

เสียงผิวปากและเสียงเชียร์ดังลั่นห้องแต่งตัว มีคนตบหลังเขาดังป้าบ ทุกคนส่งใจช่วยเหยียนหยวนที่จะได้เดบิวต์ตัวจริง

เมื่อแสงไฟในอุโมงค์แทงเข้าตา เหยียนหยวนรู้สึกหูอื้อไปหมดจากเสียงเชียร์กระหึ่ม

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นความยิ่งใหญ่ของสนามเหย้าตัวเองแบบเต็มตา

อัฒจันทร์ไรน์-เนคการ์ อารีน่า สูงตระหง่านราวกับหน้าผา แฟนบอลฮาร์ดคอร์ฝั่งทิศเหนือโบกธงยักษ์  สิงโตสีน้ำเงินคำรามบนหน้าจอคือตราสโมสรฮอฟเฟนไฮม์

เขาสูบลมหายใจลึก กลิ่นหญ้าผสมกลิ่นป๊อปคอร์นและเบียร์เตะจมูก — สำหรับนักบอล นี่คือ "กลิ่นดินปืน"

"เฮ้ เหยียน ดูตรงนั้นสิ นายมีแฟนคลับแล้วนะ" อามิรี่กระทุ้งศอกใส่

เหยียนหยวนมองไปทางนั้น เห็นป้ายเชียร์เบอร์ 17 กระจายอยู่แถวมุมอัฒจันทร์ทิศตะวันออกเฉียงใต้ เด็กแว่นคนหนึ่งถึงกับใส่เสื้อก๊อปเกรดเอสกรีนเบอร์เขาด้วย

เพราะโลโก้สปอนเซอร์บนเบอร์เสื้อพิมพ์เบี้ยว เห็นชัดเลยว่าของปลอม

กนาบรี้แซวมาจากข้างหลัง "ดูท่าแฟนคลับนายจะเยอะกว่าครามาริชแล้วมั้งเนี่ย"

เหยียนหยวนทำเป็นไม่ได้ยิน แต่กลั้นยิ้มไม่อยู่

จังหวะที่สองทีมตั้งแถวเช็กถุงเท้าใกล้ๆ กัน

มอยซานเดอร์ กัปตันทีมเบรเมนเหลือบมองเหยียนหยวน แล้วกระซิบ:

"เดี๋ยวนี้ฮอฟเฟนไฮม์ส่งเด็กอนุบาลลงตัวจริงแล้วเหรอวะ?"

เหยียนหยวนกำลังจะสวน แต่อามิรี่ขวางไว้ก่อน:

"มอยซานเดอร์ ฉันแนะนำให้นายจำหน้าหล่อๆ ของมันไว้ให้ดี เดี๋ยวลงไปมันจะทำให้นายร้องหาแม่"

เหยียนหยวนกับอามิรี่ชนหมัดกันอย่างรู้ใจ

โฆษกสนามเริ่มประกาศรายชื่อตัวจริง เสียงประกาศชื่อ "เหยียน-หยวน" ด้วยสำเนียงแปร่งๆ ดังก้องสนาม

เขาได้ยินเสียงเชียร์เบาๆ ดังมาจากอัฒจันทร์ ก่อนจะถูกเสียงเฮที่ดังกว่ากลบไป

จริงๆ ก็ยุติธรรมดี เหยียนหยวนไม่หวังให้แฟนฮอฟเฟนไฮม์ทุกคนจำเขาได้แค่เพราะยิงในบอลถ้วยหรอก

การเดบิวต์ในบุนเดสลีกาเหมือนการวิ่งแก้ผ้า — ไม่ชนะใจด้วยฟอร์มการเล่น ก็โดนเสียงโห่ฉีกทึ้ง — ง่ายๆ แค่นั้น

ช่วงเวลาสุดท้ายก่อนแข่ง

"มานี่ทุกคน!" นาเกลส์มันน์กางแขนออกหน้าม้านั่งสำรอง เหมือนจะดึงทุกคนเข้ามารวมเป็นหนึ่งเดียว

"จำไว้ เราไม่ได้มาเล่นบอล เรามา..."

"เรามาสู้!" ทั้งทีมตะโกนประโยคหลังพร้อมกัน

ท่ามกลางเสียงคำราม เหยียนหยวนตะโกนเสียงดังไม่แพ้ใคร เขาเตรียมตัวมาอย่างหนักเพื่อแมตช์นี้

และในใจเขาก็มีความหวังอีกอย่าง: ถ้าฟอร์มดี เกมหน้าในแชมเปียนส์ลีก โค้ชอาจจะให้โอกาสเขาลงตัวจริงก็ได้

ผู้ตัดสินเป่านกหวีด การแข่งขันเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ

ฮอฟเฟนไฮม์ในระบบ 4-3-3 เดินหน้าเพรสซิ่งทันที แนวรับเบรเมนโดนบีบจนต้องส่งคืนหลังให้ ปาฟเลนก้า ผู้รักษาประตูตั้งแต่นาทีแรกๆ

เหยียนหยวนสปีดขึ้นหน้าทางขวา กางแขนขอบอล แต่บอลถูกถ่ายไปให้กนาบรี้ทางซ้าย

ปีกทีมชาติเยอรมันโยกหลอกตัดเข้าในแล้วส่องไกล บอลเหินข้ามคานไปนิดเดียว

"กนาบรี่ยิงหลุดกรอบไปอย่างน่าเสียดาย! แค่เส้นยาแดงผ่าแปดครับ!" เสียงผู้บรรยายดังก้องสนาม

"ฮอฟเฟนไฮม์เปิดเกมรุกใส่ยับเลยครับ การขึ้นเกมริมเส้นทำเอาแนวรับเบรเมนปั่นป่วนไปหมด! จังหวะแบบนี้ไม่คุ้นตาเลย ผมจำได้ว่าฤดูกาลที่แล้วฮอฟเฟนไฮม์ไม่ได้เล่นเร็วขนาดนี้นะครับ"

เบรเมนพยายามตั้งเกมสู้ โดยมี เดลานีย์ คอยคุมจังหวะแดนกลาง แต่ กริลลิทช์ เข้าบีบเร็วทันที ทำให้กองกลางชาวเดนมาร์กต้องรีบแปะคืนหลัง

แต่การเพรสซิ่งสูงของฮอฟเฟนไฮม์ทำให้เบรเมนต่อบอลลำบาก ช่วง 10 นาทีแรกเกมแทบจะเล่นกันอยู่แต่ในแดนเบรเมน

นาทีที่ 11 เหยียนหยวนได้สัมผัสบอลครั้งแรก

อามิรี่ พลิกบอลหนีตัวประกบแดนกลาง แล้วแทงทะลุช่องออกขวา

จังหวะที่เหยียนหยวนรับบอล ออกุสตินส์สัน แบ็กซ้ายเบรเมนพุ่งเข้ามาถึงตัวแล้ว

เขาเห็นหางตาว่ามีคนเข้ามาข้างหลัง แต่แทนที่จะฝืนเลี้ยง เขาใช้ข้างเท้าด้านในขวาแปเบิ้ลจังหวะเดียวให้ คาเดราเบ็ค ที่วิ่งโอเวอร์แล็ปขึ้นมา แล้วตัวเองก็วิ่งตัดเข้าในทันที

คาเดราเบ็ค รู้ใจ จ่ายยัดเข้ากลางเขตโทษ เหยียนหยวนเข้าชาร์จมุมแคบก่อนที่ มอยซานเดอร์ จะมาบล็อก แต่ ปาฟเลนก้า ล้มตัวใช้ขาเซฟออกหลังไปได้

"การตัดสินใจจังหวะนี้โคตรฉลาดเลยเว้ย!" นาเกลส์มันน์อดสบถชมไม่ได้

นักเตะที่วินัยดี ไม่ถือตัว เล่นบอลฉลาด และมีอนาคตไกลแบบเหยียนหยวน โค้ชคนไหนจะไม่ชอบบ้าง?

"เหยียน! เกือบทำได้เหมือนปาฏิหาริย์ในบอลถ้วยเลยครับ!" ผู้บรรยายตื่นเต้น

"ขอแนะนำหนุ่มน้อยวัย 17 ปีลูกครึ่งอังกฤษ-จีนคนนี้ให้ผู้ชมรู้จักอีกครั้ง เขาเพิ่งยิง 4 ประตูในเกมเดบิวต์บอลถ้วยมาหมาดๆ"

"นั่นเป็นเกมเยือน แฟนบอลฮอฟเฟนไฮม์หลายคนยังไม่เคยเห็นฟอร์ม วันนี้คือเดบิวต์ในบ้านนัดแรก! แฟนๆ จำชื่อนี้ไว้ให้ดีครับ!"

เสียงปรบมือดังเกรียวกราวจากอัฒจันทร์ ผสมกับเสียงเชียร์

เหยียนหยวนไม่ได้คิดอะไรมาก รีบวิ่งกลับไปประจำตำแหน่ง

เขารู้ว่าต้องทำให้ดีกว่านี้ถึงจะชนะใจคนทั้งสนามได้

นาทีที่ 17 ฮอฟเฟนไฮม์ปลดล็อกประตูแรก

กนาบรี้ได้บอลทางซ้าย เผชิญหน้ากับ เซลาสซี่ แบ็กขวาเบรเมน จู่ๆ ก็เปลี่ยนทิศทางตัดเข้าใน ดึงความสนใจจาก เวลจ์โควิช เซ็นเตอร์แบ็ก

พร้อมกันนั้น ชูลซ์ แบ็กซ้ายวิ่งสปีดเติมเกม กนาบรี้ตอกส้นส่งให้ ชูลซ์ เปิดจากสุดเส้นหลัง!

ในกรอบเขตโทษ อูธ วิ่งหลอกที่เสาแรก ปล่อยบอลเลยไปเสาไกล

ครามาริช กระโดดโหม่งชงกลับมาตรงกลางเหนือ มอยซานเดอร์

อูธ ที่เก๋าเกมขยับตัวมารอแล้ว วอลเลย์เต็มข้อโดยไม่จับ! ปาฟเลนก้า หมดสิทธิ์รับ บอลตุงตาข่าย!

"อู้หูวว!!! ฮอฟเฟนไฮม์นำ 1-0! ทีมเวิร์กสมบูรณ์แบบ!" ผู้บรรยายแทบกระโดด

"กนาบรี้ดึงตัวประกบ ชูลซ์เปิดแม่น ครามาริชโหม่งชง และอูธปิดบัญชีเฉียบขาด!"

"คู่กลางเบรเมนลอยสูงเกินไป ปล่อยหน้ากรอบเขตโทษโล่งโจ้ง ส่วนมอยซานเดอร์ก็ประกบพลาด!"

ไรน์-เนคการ์ อารีน่า ระเบิดเสียงเชียร์ ธงสีฟ้าขาวโบกสะบัด

นาเกลส์มันน์กำหมัดคำรามข้างสนาม หันไปแท็กมือกับผู้ช่วยโค้ชแรงๆ

เหยียนหยวนวิ่งไปดีใจกับอูธ อีกฝ่ายหัวเราะขยี้หัวเขา:

"ตาแกแล้วไอ้หนู!"

หลังขึ้นนำ ฮอฟเฟนไฮม์เล่นด้วยความมั่นใจ

เบรเมนพยายามสวนกลับ แต่เกมรุกทื่อมาก โอซาโกะ ยูยะ โดดเดี่ยวในแดนหน้า พยายามเลี้ยงฝ่าหลายครั้งแต่ก็โดน โฟกต์ กับ ฮุบเนอร์ ดักเก็บกินเรียบ

นาทีที่ 35 เหยียนหยวนก็เบิกสกอร์แรกในบุนเดสลีกาได้สำเร็จ

เดลานีย์ พยายามพาบอลขึ้นมากลางสนาม แต่ กริลลิทช์ พุ่งเข้าแย่งบอลจากเท้าได้อย่างขาวสะอาด! กองกลางชาวออสเตรียไม่รอช้า แทงทะลุช่องผ่าแนวรับเบรเมนทันที!

เหยียนหยวนสปีดกงล้อออกตัวทางขวาทันควัน ฉีกแนวรับเบรเมนราวกับสายฟ้าสีน้ำเงิน

ไม่ใช่ว่าเหยียนหยวนวิ่งเร็วจัด สปีดต้นเขาไม่ได้โดดเด่นขนาดนั้น แต่จังหวะการออกตัวของเขาเนี่ยสิยอดเยี่ยม

กองหลังเบรเมนได้ลิ้มรส 'เซนส์การยืนตำแหน่ง' ของเด็กคนนี้เป็นครั้งแรก

"ออกุสติน ตามไป!!!" กัปตัน มอยซานเดอร์ ตะโกนลั่น

ออกุสตินส์สัน กัดฟันวิ่งกวด แต่เหยียนหยวนได้เปรียบกว่าเพราะออกตัวก่อน

เขาเลี้ยงจี้เข้าเขตโทษฝั่งขวา หางตาเห็น โฟกต์ วิ่งเติมขึ้นมาจากแถวสอง

"เหยียนหยวน! หลุดเดี่ยวแล้วครับ!" เสียงผู้บรรยายพุ่งสูง "จะยิงเองไหม? ไม่! เขาเลือกตบกลับมา!"

จังหวะที่ ออกุสตินส์สัน คิดว่าเขาจะเปิดบอล เหยียนหยวนล็อกเข้าขวา เปลี่ยนทางกะทันหันจนเกิดช่องว่าง แล้วตบเข้ากลางด้วยซ้ายไปที่จุดโทษ

โฟกต์ วิ่งมายิงเต็มแรง ปาฟเลนก้า พุ่งปัดออกมาได้ แต่บอลกระดอนมาเข้าทาง เหยียนหยวน พอดี!

เสี้ยววินาทีนั้น เหยียนหยวนไม่ลังเล ใช้หลังเท้าขวาจิ้มบอลสวนตัว ปาฟเลนก้า เข้าประตูไป!

"เหยียนหยวน!!! 2-0! ฮอฟเฟนไฮม์หนีห่าง! เจ้าหนู 17 ปี ประเดิมประตูแรกในบุนเดสลีกาแล้วครับ!" เสียงผู้บรรยายแทบแตกพร่า

"กริลลิทช์ตัดบอลสวยมาก แต่ความเร็วและการตัดสินใจของเหยียนหยวนนั่นแหละที่สมบูรณ์แบบ! เขาใช้จังหวะออกตัวฉีกหนี ออกุสตินส์สัน ก่อนจะใจเย็นมองเพื่อนแล้วตบกลับให้ โฟกต์"

"แม้ ปาฟเลนก้า จะเซฟลูกแรกได้ แต่ลูกซ้ำดาบสองของเหยียนหยวนแสดงให้เห็นถึงสัญชาตญาณเพชฌฆาต!"

ทั้งสนามลุกเป็นไฟ แฟนบอลโบกผ้าพันคออย่างบ้าคลั่ง เด็กหนุ่มใส่เสื้อเบอร์ 17 กอดกันกลมด้วยความดีใจ

นาเกลส์มันน์ชูแขนสองข้างขึ้นฟ้า แล้วหันไปตะโกนบอกม้านั่งสำรอง:

"เห็นไหม? นั่นแหละเหตุผลที่ฉันเลือกเขา!"

เหยียนหยวนวิ่งไปสไลด์เข่าที่มุมธง หญ้ากระจุยกระจาย

เพื่อนร่วมทีมกรูเข้ามาทับถม อามิรี่หัวเราะกอดคอเขา "ไอ้หนู! ประตูแรกในบุนเดสลีกา!!"

อูธ ตบหลังเขา:

"ยินดีต้อนรับสู่บุนเดสลีกา!"

นักเตะเบรเมนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก สีหน้าเครียดขรึม หันไปมองมอยซานเดอร์

พวกเขาไม่คิดเลยว่า เด็ก 17 คนนี้จะฉีกแนวรับพวกเขาเป็นชิ้นๆ ได้ง่ายดายขนาดนี้

แค่วิ่งนิดหน่อย ก็ยิงได้แล้วเหรอ?

ช่วงเวลาที่เหลือของครึ่งแรก ฮอฟเฟนไฮม์ยังคงคุมเกมได้หมด

เหยียนหยวนยิ่งเล่นยิ่งมั่นใจทางกราบขวา ลองตัดเข้าในยิงและเปิดบอลอีกหลายครั้ง แม้เพื่อนจะทำประตูเพิ่มไม่ได้ แต่เสียงเชียร์จากแฟนบอลก็ดังขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อเสียงนกหวีดหมดครึ่งแรกดังขึ้น เสียงปรบมือดังสนั่นไรน์-เนคการ์ อารีน่า

เหยียนหยวนเดินเข้าอุโมงค์ เงยหน้ามองสกอร์บอร์ด 2-0 เดบิวต์บุนเดสลีกาของเขา ไม่เลวเลยทีเดียว