บทที่ 26 ห้าล้านหินปราณ

บทที่ 26 ห้าล้านหินปราณ

ห้าล้านหกแสนหินปราณ... เมื่อ หลินเย่ เห็นตัวเลขนี้ปรากฏอยู่ตรงหน้า ร่างทั้งร่างก็พลันแข็งทื่อไปชั่วขณะ

เวลาเพิ่งจะผ่านไปเพียงชั่วโมงเศษนับตั้งแต่เริ่มการไลฟ์ แต่ของขวัญมูลค่ารวมกว่า 5 ล้านหินปราณกลับถูกส่งเข้ามาอย่างถล่มทลาย หากเทียบกับค่าเงินในโลกเก่าของเขา มันคือเงินจำนวนมหาศาลถึง 56 ล้านหยวน!

แม้แต่สตรีมเมอร์ระดับท็อปในโลกก่อน ก็ยังยากที่จะสร้างสถิติอันเหลือเชื่อขนาดนี้ ต่อให้หักส่วนที่หลินเย่แอบปั่นยอดออกไป ก็ยังเหลือส่วนแบ่งจริงๆ กว่า 4 ล้านหินปราณ

"น่ากลัว... พวกหื่นกามพวกนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว! แค่สตรีมเมอร์สาวที่เห็นหน้าแค่ในจอ ถึงกับยอมทุ่มเงินหลายล้านหินปราณขนาดนี้เชียวหรือ"

"โดยเฉพาะ 'นายน้อยหอดารา' (Young Pavilion Master of Star Pavilion) คนนั้น ลำพังเขาคนเดียวก็ปาเข้าไป 2.5 ล้านหินปราณแล้ว ท่าทางจะเป็น 'ปลาตัวใหญ่' ของจริง! ห้ามปล่อยให้หลุดมือเด็ดขาด เวลานี้ หลินเย่ยิ้มแก้มปริจนหุบไม่อยู่

แม้ว่าตามสัญญาที่ให้ไว้ รายได้จากของขวัญทั้งหมดจะยกให้ หลิวหรูเยียน เป็นการส่วนตัว แต่ในฐานะเดี๋ยวต้องให้หรูเยียนส่งรูปเซลฟี่ไปเซอร์วิสสักหน่อยแล้ว"

ศิษย์พรรคมาร หินปราณเหล่านั้นสุดท้ายก็ต้องหมุนเวียนกลับเข้ามาสู่ระบบเศรษฐกิจของพรรคอยู่ดี ไม่ว่าจะมองมุมไหน งานนี้พรรคมารก็มีแต่ได้กับได้

"ต่อเลย! ข้าอยากรู้นักว่าขีดจำกัดของพวกบ้ากามพวกนี้จะไปสิ้นสุดที่ตรงไหน!"

พูดจบ เขาก็หันกลับไปมองหลิวหรูเยียนที่กำลังพูดคุยกับผู้ชมในไลฟ์อย่างเป็นธรรมชาติ ตอนนี้ยอดผู้ชมออนไลน์พุ่งทะลุ 100,000 คนไปเรียบร้อยแล้ว และยังมีผู้บำเพ็ญเพียรหลั่งไหลเข้ามาอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย

แม้คนส่วนใหญ่จะไม่ใจป้ำเท่า 'นายน้อยหอดารา' แต่การควักกระเป๋าจ่ายหลักสิบหรือหลักร้อยหินปราณก็ไม่ใช่เรื่องเหนือบ่ากว่าแรงสำหรับพวกเขา

เพียงแลกกับรอยยิ้มหวานๆ จากหญิงงามล่มเมืองอย่าง 'เซียนหญิงหรูเยียน' และได้มีชื่อเสียงปรากฏไปทั่วทวีปเทียนหยวน แค่นี้ก็คุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้ม

ไม่นานหน้าจอไลฟ์สตรีมก็เต็มไปด้วยเอฟเฟกต์ของขวัญระยิบระยับ ยอดรวมของขวัญในระบบหลังบ้านพุ่งทะลุเพดานครั้งแล้วครั้งเล่า

ปรากฏการณ์นี้ไม่เพียงแต่สร้างความตกตะลึงให้กับหลินเย่ แต่ยังทำให้เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรทั่วทวีปเทียนหยวนที่กำลังรับชมอยู่ถึงกับอุทานออกมาไม่หยุดปาก

...

ณ ลานศิษย์สายในของ สำนักกระบี่วิญญาณ (Lingjian Sect) บนเขากระบี่วิญญาณแห่งดินแดนตะวันออก

ศิษย์สำนักกว่า 30 คนในชุดเขียวสะพายกระบี่ กำลังมุงล้อมรอบชายหนุ่มคนหนึ่งอย่างหนาแน่น สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่หน้าจอโทรศัพท์ในมือชายหนุ่มเขม็ง พร้อมกับส่งเสียงฮือฮาออกมาเป็นระยะ

"เซียนหญิงหรูเยียนช่างมีกลิ่นอายเทพธิดาจริงๆ แม้แต่ตอนเลิกคิ้วยังงดงามปานนี้"

"ถ้าข้าได้เป็นคู่บำเพ็ญกับนาง ข้ายอมสละโอกาสเป็นเซียนเลยเอ้า!"

"ฝันกลางวันแล้วเจ้าหนู"

"ดูนั่นเร็ว! นายน้อยหอดาราส่ง 'TikTok No. 1' ให้นางอีกแล้ว! นี่มันอันที่เท่าไหร่แล้ววะเนี่ย?"

"ข้าเดาว่าน่าจะเป็นพันแล้วมั้ง"

"ศิษย์พี่... เจ้า TikTok No. 1 นี่ราคาเท่าไหร่นะขอรับ?"

เมื่อได้ยินคำถาม สวีผิงอัน ศิษย์รุ่นที่เจ็ดแห่งสำนักกระบี่วิญญาณผู้ถือโทรศัพท์มือถือ ก็เปิดหน้าต่างของขวัญให้เหล่าศิษย์น้องดูเต็มๆ ตา

"เห็นไหม? TikTok No. 1 หนึ่งชิ้นราคา 1,000 หินปราณ คืนนี้นายน้อยหอดาราส่งไปอย่างน้อย 4,000 ชิ้น... คิดเป็นเงินก็ 4 ล้านหินปราณ!"

สิ้นเสียงของเขา กลุ่มศิษย์ด้านหลังก็ระเบิดเสียงฮือฮาดังสนั่น

"4 ล้านหินปราณ! สวรรค์ช่วย... เบี้ยเลี้ยงรายเดือนข้าแค่ 500 หินปราณ ต่อให้ทำภารกิจสำนักแทบตายก็ได้แค่เดือนละพัน ข้าต้องเก็บเงินตั้ง 300 ปีถึงจะได้ขนาดนั้น!"

"น่ากลัวเกินไปแล้ว สมกับเป็นนายน้อยสำนักอันดับหนึ่ง พลังเปย์ช่างเหลือล้นจริงๆ"

"งั้นเงิน 4 ล้านหินปราณนั่นก็ตกเป็นของเซียนหญิงหรูเยียนหมดเลยสิ? ไลฟ์แค่ครั้งเดียว นางหาเงินได้ตั้ง 4 ล้าน!"

"มากกว่านั้นอีก!" สวีผิงอันส่ายหน้า "นั่นแค่ส่วนของนายน้อยหอดาราคนเดียว ยังมี 'ฮั่นลี่' จากหุบเขาเมฆาเหลืองที่เปย์ไปเป็นล้าน แล้วก็ 'ฉู่เฟิง' จากเกาะเฟยเสียอีกหลายแสน รวมๆ แล้วไลฟ์นี้เซียนหญิงหรูเยียนฟันกำไรไปไม่ต่ำกว่า 10 ล้านหินปราณแน่นอน"

"จริงสิ พวกเจ้าพอจะมีหินปราณติดตัวบ้างไหม? แบ่งข้าหน่อยสิศิษย์พี่ ข้าอยากส่งของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ให้นางบ้าง จะได้เข้ากลุ่มแฟนคลับของนาง เห็นว่ามีสิทธิพิเศษสำหรับคนเข้ากลุ่มด้วยนะ"

พูดจบ สวีผิงอันก็ขยิบตาให้เหล่าศิษย์น้อง

กลุ่มศิษย์น้องต่างรีบควักเศษหินปราณที่พอมีติดตัวส่งให้สวีผิงอันอย่างกระตือรือร้น

แต่ทว่า... ในจังหวะที่สวีผิงอันกำลังจะกดส่งของขวัญ เสียงแค่นเสียงเย็นชาก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

"ศิษย์พี่! นังมารจิ้งจอกนั่นมีดีอะไรนักหนา? พวกท่านเป็นศิษย์สำนักกระบี่วิญญาณแท้ๆ ดึกดื่นไม่หลับไม่นอน ไม่ยอมฝึกวิชา แต่กลับมารุมดูโทรศัพท์กันแบบนี้... ระวังเถอะ ข้าจะไปฟ้องท่านพ่อ!"

สวีผิงอันรีบหันขวับไปมอง ก็พบกับหญิงสาวในชุดกระโปรงยาวสีเขียวมรกต ใบหน้างดงามแต่บึ้งตึง ยืนเท้าสะเอวด้วยความโกรธจัดอยู่ไม่ไกล

นางคือศิษย์น้องของเขา ซูเหยา ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของ ซูเหวิน เจ้าสำนักกระบี่วิญญาณนั่นเอง

"แหะๆ ศิษย์น้อง เข้าใจผิดแล้ว พวกข้าแค่ดูเรื่องสนุกๆ ผ่อนคลายหลังฝึกวิชาเท่านั้นเอง"

"เรื่องสนุก? เมื่อกี้ข้าได้ยินเต็มสองหูว่าท่านจะส่งของขวัญให้นังมารนั่น! นังมารนั่นมีเสน่ห์ตรงไหนกัน? ก็แค่แต่งตัวประหลาดๆ โชว์เนื้อหนังมังสา!" ซูเหยาว่ากล่าวอย่างเหลืออด

"ศิษย์น้อง เซียนหญิงหรูเยียนไม่ใช่อย่างที่เจ้าคิดนะ นางเป็นผู้มีการศึกษา พูดจาไพเราะอ่อนหวาน มีเสน่ห์แต่ไม่ยั่วยวนจนน่าเกลียด"

"ใช่ๆๆ ศิษย์พี่พูดถูก แค่ได้ฟังเสียงนางก็มีความสุขแล้ว"

"ถึงคนดูจะเยอะขนาดไหน แต่นางใส่ใจตอบทุกคอมเมนต์ที่เห็น แถมยังเรียกพวกเราว่า 'ครอบครัว' อีกต่างหาก ข้ากำพร้าแต่เด็ก เพิ่งเคยมีคนเรียกข้าว่าครอบครัวก็คราวนี้แหละ"

"ขนาดนายน้อยหอดาราเปย์หนักขนาดนั้น นางยังวางตัวได้เหมาะสม ไม่ได้แสดงท่าทีประจบสอพลอเลยสักนิด"

ได้ยินศิษย์พี่ศิษย์น้องรุมปกป้องหลิวหรูเยียน ซูเหยาก็โกรธจนหน้าแดงก่ำ โดยเฉพาะคำชมจากปากสวีผิงอัน เพื่อนเล่นสมัยเด็กของนาง

"ฮึ! พวกผู้ชายนี่มันใช้ไม่ได้เลยจริงๆ!"

สะบัดหน้าพูดจบ นางก็วิ่งหนีกลับห้องไป

เมื่อกลับถึงห้องนอน ซูเหยาก็หยิบโทรศัพท์มือถือที่ซื้อมาพร้อมกับสวีผิงอันตอนลงเขาขึ้นมา เปิดแอป TikTok แล้วค้นหาห้องไลฟ์ของหลิวหรูเยียนทันที

"ข้าจะดูซิว่านังมารนี่ใช้วิธีไหนล่อลวงผู้ชาย ถึงทำให้ศิษย์พี่กับคนอื่นๆ หลงหัวปักหัวปำขนาดนั้น"

นางจ้องมองหลิวหรูเยียนในจอด้วยสายตาจับผิด พยายามเพ่งมองทุกซอกทุกมุมเพื่อหาข้อบกพร่องมาวิจารณ์

แต่ยิ่งดู นางก็ยิ่งพบความจริงที่น่าเจ็บใจ... หลิวหรูเยียนไม่เพียงแต่รูปร่างหน้าตาสวยหมดจด แต่กิริยาท่าทางยังสง่างาม ทุกรอยยิ้มและการขยับตัวเต็มไปด้วยเสน่ห์ที่ดึงดูดใจอย่างประหลาด

แถมคำพูดคำจาของนางยังแฝงข้อคิดดีๆ ที่ช่วยเตือนสติผู้บำเพ็ญในห้องไลฟ์ เป็นคำพูดที่ตลกขบขันแต่ลึกซึ้ง ฟังแล้วสบายใจ

ที่สำคัญ นางยังเล่นดนตรีเก่งและร้องเพลงเพราะมาก บรรยากาศในห้องไลฟ์จึงคึกคักอยู่ตลอดเวลาไม่มีแผ่ว

ดูไปดูมา ความโกรธของซูเหยาก็ค่อยๆ จางหายไป แทนที่ด้วยความชื่นชมลึกๆ ในใจ

"ในโลกนี้มีผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบขนาดนี้อยู่จริงหรือ?"

"แต่ชุดกับเครื่องประดับที่นางใส่นั่น... สวยจังเลยแฮะ ถ้าข้าแต่งตัวแบบนั้นบ้าง ศิษย์พี่จะหันมาสนใจข้าไหมนะ?"

ขณะพึมพำกับตัวเอง สายตาของซูเหยาก็ไปสะดุดเข้ากับถุงน่องสีขาวที่เรียวขาของหลิวหรูเยียน

และในจังหวะนั้นเอง หลิวหรูเยียนในจอก็เปลี่ยนหัวข้อสนทนาพอดี

"เมื่อสักครู่ หรูเยียนเห็นคนในครอบครัวถามถึงเสื้อผ้าและเครื่องประดับที่หรูเยียนใส่อยู่..."

"เดี๋ยวหลังจากจบไลฟ์ หรูเยียนจะนำเสื้อผ้าและเครื่องประดับบางส่วนที่หรูเยียนออกแบบและตัดเย็บเอง ลงไว้ในตะกร้าสินค้านะคะ หากใครสนใจ สามารถกดสั่งซื้อได้เลยค่ะ"

ทันทีที่ได้ยิน ดวงตาของซูเหยาก็เป็นประกายวาววับ

"เยี่ยมเลย! ข้าจะได้ใส่ชุดกับเครื่องประดับแบบเดียวกับนางแล้ว!"