บทที่ 27: ของขวัญสิบล้านและร้านเสื้อผ้าสตรี

บทที่ 27: ของขวัญสิบล้านและร้านเสื้อผ้าสตรี

เวลาล่วงเลยมาถึง 5 ทุ่ม หลังจากไลฟ์สดติดต่อกันยาวนานถึง 4 ชั่วโมงเต็ม ในที่สุด หลิวหรูเยียน ก็ยุติการออกอากาศ

ทันทีที่นางกดปิดไลฟ์ หลินเย่ ก็เป็นผู้นำเหล่าผู้ฝึกตนแห่ง สำนักนารีสราญรมย์ ปรบมือเกรียวกราวให้นางทันที

ห้องไลฟ์สดที่ถูกสร้างขึ้นเป็นพิเศษเพื่อหลิวหรูเยียนกึกก้องไปด้วยเสียงปรบมือแห่งความยินดี เมื่อได้ยินเสียงนั้น ใบหน้าของหลิวหรูเยียนก็ฉายแววตื้นตันและทำตัวไม่ถูกกับเกียรติยศที่ได้รับ

ผ่านไปร่วมหนึ่งนาที เสียงปรบมือจึงค่อยๆ ซาลง

"หรูเยียน เจ้าลำบากมากแล้ว การไลฟ์ครั้งนี้ของเจ้าประสบความสำเร็จอย่างงดงาม จากข้อมูลหลังบ้าน คืนนี้มีผู้ฝึกตนเข้ามาดูเจ้ากว่า 400,000 คน และมียอดผู้ชมสูงสุดพร้อมกันถึง 150,000 คน"

"ส่วนยอดของขวัญรวมทั้งหมดอยู่ที่ 12 ล้านหินวิญญาณ!"

ฮือฮา...

ทันทีที่ หลินเย่ เอ่ยตัวเลข 12 ล้านออกมา ทั้ง หลิวหรูเยียน และศิษย์สำนักนารีสราญรมย์นับร้อยชีวิตในที่นั้น ต่างก็แสดงสีหน้าช็อกสุดขีด

ในฐานะศิษย์สำนักนารีสราญรมย์ เบี้ยเลี้ยงรายเดือนของพวกนางมีแค่ราวๆ 600 หินวิญญาณเท่านั้น เงินจำนวน 12 ล้านหินวิญญาณเป็นสิ่งที่พวกนางไม่เคยกล้าแม้แต่จะจินตนาการถึง

และประโยคถัดมาของ หลินเย่ ยิ่งทำให้สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง

"เพื่อเป็นการชื่นชมความสำเร็จ ข้าตัดสินใจมอบหินวิญญาณทั้ง 12 ล้านก้อนนี้ให้แก่หรูเยียนแต่เพียงผู้เดียว และตั้งแต่นี้เป็นต้นไป หรูเยียนจะได้รับการแต่งตั้งเป็น 'ว่าที่ธิดาศักดิ์สิทธิ์' แห่งสำนักนารีสราญรมย์อย่างเป็นทางการ!"

ได้ยินดังนั้น หลิวหรูเยียน ถึงกับยืนแข็งทื่ออยู่กับที่

แม้ก่อนหน้านี้ หลินเย่ จะเคยบอกไว้แล้วว่าของขวัญทั้งหมดจะเป็นของนาง แต่ใครจะไปคิดว่ามันจะเยอะมหาศาลขนาดนี้

ไม่ใช่ 1,200 แต่เป็น 12 ล้านหินวิญญาณ! รายได้ของพรรคมารทั้งพรรครวมกันต่อเดือนยังได้แค่ประมาณนี้เอง

แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญที่สุด สิ่งสำคัญที่สุดคือสถานะ 'ธิดาศักดิ์สิทธิ์' (Saintess) ต่างหาก

สำนักนารีสราญรมย์มีการสืบทอดอำนาจแบบสายเดียว รองจาก ราชินีเงา (Yin Hou) ก็คือธิดาศักดิ์สิทธิ์ และเมื่อราชินีเงาสละตำแหน่ง ผู้สืบทอดคนต่อไปย่อมต้องถูกเลือกมาจากเหล่าธิดาศักดิ์สิทธิ์อย่างแน่นอน

นั่นหมายความว่า หลิวหรูเยียน ได้กระโดดข้ามขั้นจากศิษย์ธรรมดา กลายเป็นว่าที่ผู้สืบทอดสำนักนารีสราญรมย์ การเปลี่ยนแปลงสถานะอย่างกะทันหันนี้ทำให้สมองของนางประมวลผลไม่ทันจนแทบจะน็อคไปชั่วขณะ

ผ่านไปครู่ใหญ่ นางถึงได้สติกลับมา

ตุบ!

ต่อหน้าทุกคนในที่นั้น หลิวหรูเยียน ทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้น

"ขอบพระคุณเจ้าค่ะท่านประมุข ขอบพระคุณเจ้าค่ะ"

"แต่หรูเยียนมิกล้ารับความดีความชอบ การไลฟ์ครั้งนี้สำเร็จได้ล้วนเป็นเพราะคำชี้แนะของท่านประมุขทั้งสิ้น"

"ดังนั้น หรูเยียนขอมอบหินวิญญาณ 12 ล้านก้อนนี้เข้ากองกลางของสำนักเจ้าค่ะ"

ได้ยินคำพูดของนาง แววตาของ หลินเย่ ก็ฉายแววชื่นชมขึ้นมา

"ดูเหมือนนางจะไม่เพียงแค่สวยและฉลาด แต่ยังมีวุฒิภาวะทางอารมณ์ที่สูงส่งอีกด้วย"

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลินเย่ ก็ปรับสีหน้าให้เคร่งขรึม

"นี่คือสิ่งที่ข้าประทานให้เจ้า จะให้ข้าคืนคำได้อย่างไร? หินวิญญาณทั้งหมดนี้เป็นของเจ้าแต่เพียงผู้เดียว"

"ไม่ใช่แค่หรูเยียน แต่ในอนาคต ของขวัญที่พวกเจ้าทุกคนได้รับจากการไลฟ์ ก็จะเป็นของพวกเจ้าเองทั้งหมดเช่นกัน"

เมื่อ หลินเย่ โบกมือประกาศกร้าวเช่นนี้ เหล่าศิษย์สาวต่างพากันดีใจจนเนื้อเต้น

ตอนเห็น หลิวหรูเยียน ได้รับของขวัญรัวๆ ถ้าบอกว่าไม่อิจฉาก็คงโกหก เพราะในโลกผู้บำเพ็ญเพียรนี้ หินวิญญาณคือทุกสิ่งทุกอย่าง

พอได้ยินว่าพวกนางเองก็มีสิทธิ์ไลฟ์และรับของขวัญเข้ากระเป๋าตัวเองได้แบบหรูเยียน จะไม่ให้ตื่นเต้นได้อย่างไรไหว?

"อย่างไรก็ตาม ข้ามีเงื่อนไขหนึ่งข้อ... ไม่ว่าแฟนคลับจะเปย์ให้เจ้าหนักแค่ไหน หรือพูดคุยระบายความในใจกับเจ้ายังไง ห้ามพวกเจ้านัดเจอพวกเขเป็นการส่วนตัว และห้ามมีความรู้สึกรักใคร่ชอบพอกับพวกเขาจริงๆ เด็ดขาด"

"นี่คือข้อห้ามร้ายแรงสำหรับอาชีพสตรีมเมอร์ การรักษาเส้นแบ่งนี้ไว้เท่านั้น ถึงจะทำให้พวกเจ้าไปได้ไกลในเส้นทางนี้"

"นอกจากนี้ ข้ามีคาถาให้พวกเจ้าท่องจำไว้ให้ขึ้นใจ: ไม่เริ่มก่อน, ไม่ปฏิเสธ, ไม่สัญญา, และไม่รับผิดชอบ"

สิ้นคำของ หลินเย่ เหล่าสาวงามต่างพยักหน้าหงึกหงัก พลางขบคิดความหมายของคาถาสี่บทสุดท้ายไปด้วย

ส่วน หลิวหรูเยียน ในฐานะผู้มีพรสวรรค์ด้าน 'การบริหารเสน่ห์' โดยกำเนิด เพียงแค่ท่องทวนไม่กี่รอบก็เข้าใจแจ่มแจ้งและทำหน้าบรรลุธรรมทันที

หลังจากชี้แนะแนวทางให้ศิษย์สาวเสร็จ หลินเย่ ก็หันไปมอง ไป๋ชิงเสวียน ที่ยืนอยู่ข้างกาย

ในตอนนี้ ไป๋ชิงเสวียน กำลังถือแท่งถ่านวาดเขียนขยุกขยิกอยู่บนสมุดโน้ต ภาพลักษณ์ที่เป็นผู้ใหญ่ สุขุม และจริงจังของนาง แผ่เสน่ห์ดึงดูดใจในแบบฉบับที่ไม่เหมือนใคร

หลินเย่ เผลอมองนางจนเหม่อไปชั่วครู่ ก่อนจะเดินเข้าไปหา

เมื่อเพ่งมองใกล้ๆ ก็พบว่า ไป๋ชิงเสวียน กำลังออกแบบชุดสตรีชุดหนึ่งอยู่ ดีไซน์นี้ผสมผสานความคลาสสิกเข้ากับความทันสมัย เน้นอวดสรีระของผู้หญิงอย่างกล้าหาญแต่ยังคงไว้ซึ่งความสง่างาม

"ศิษย์น้อง เจ้าเกิดมาเพื่อเป็นแฟชั่นดีไซเนอร์จริงๆ"

ได้ยินเสียง หลินเย่ ไป๋ชิงเสวียน ที่กำลังจมอยู่ในห้วงความคิดก็ยิ้มแก้มปริทันที

"แน่นอนสิเจ้าคะ ท่านประมุขคิดว่าชุดที่ข้าออกแบบเป็นอย่างไรบ้าง?"

"สวยงามมาก แต่ข้าว่าถ้าเจ้าเพิ่มดีเทลลูกไม้ตรงคอเสื้อเข้าไปอีกหน่อย น่าจะดียิ่งขึ้น"

"ลูกไม้? ลูกไม้คืออะไรเจ้าคะ?"

"แบบนี้ไง"

ว่าแล้ว หลินเย่ ก็ถือวิสาสะจับมือนุ่มนิ่มของ ไป๋ชิงเสวียน แล้วเริ่มวาดลายเส้นลงบนกระดาษด้วยแท่งถ่านในมือของนาง ไป๋ชิงเสวียน ซึ่งบำเพ็ญเพียรมานับพันปีถึงกับใจเต้นระรัวในชั่วพริบตา

นางเพิ่งจะได้สติก็ตอนที่ หลินเย่ วาดเสร็จแล้ว

"นี่ไง แบบนี้แหละ ดีไซน์นี้เอาไปประยุกต์ใช้กับเสื้อผ้าผู้หญิงได้หลายแบบเลยนะ วันหลังเจ้าลองเอาไปปรับใช้ดู"

พูดจบ หลินเย่ ก็เปลี่ยนเรื่องคุย

"เมื่อกี้ข้าลองเช็กดูแล้ว ผู้ชมในไลฟ์ไม่ได้มีแค่ผู้ชาย แต่มีผู้ฝึกตนหญิงเข้ามาดูเยอะมากเหมือนกัน ดังนั้น ข้าคิดว่าพวกเจ้าควรหันมาให้ความสำคัญกับเสื้อผ้าแฟชั่นผู้หญิงด้วย กำลังซื้อของผู้ฝึกตนหญิงเผลอๆ จะสูงกว่าผู้ชายด้วยซ้ำ"

ได้ยินดังนั้น ไป๋ชิงเสวียน ที่ตั้งสติได้แล้วก็พยักหน้ารับคำทันที

"รับทราบเจ้าค่ะ ท่านประมุข ข้าจะจัดการเรื่องนี้ให้!"

"จำไว้นะ ทุกหินวิญญาณที่เรากอบโกยมาจากผู้ฝึกตนฝ่ายธรรมะได้ เท่ากับลดจำนวนยันต์ระเบิดที่จะถูกปาใส่หน้าเราในสงครามธรรมะ-อธรรมไปได้หนึ่งแผ่น!"

"เอาล่ะ วันนี้ดึกมากแล้ว ข้าขอตัวกลับก่อน พวกเจ้าก็ลองไปย้อนดูไลฟ์ของหรูเยียนวันนี้ แล้วสรุปบทเรียนกันดูนะ"

สิ้นคำ หลินเย่ ก็วาร์ปหายตัวไปจากสำนักนารีสราญรมย์ ท่ามกลางสายตาอาลัยอาวรณ์ของ ไป๋ชิงเสวียน

ทันทีที่เขากลับไปแล้ว ไป๋ชิงเสวียน ก็กลับมาตีหน้าขรึมและเย็นชาตามเดิม

"ได้ยินที่ท่านประมุขสั่งเมื่อกี้แล้วใช่ไหม? พวกเจ้าต้องรู้จักสรุปและแยกแยะ พอกลับไปแล้วทุกคนต้องไปดูย้อนหลังไลฟ์ของหรูเยียนให้ละเอียด"

"ส่วนหลัวลี่, เหยียนซี, และคนอื่นๆ พาคนของพวกเจ้าไปเร่งตัดเย็บเสื้อผ้าผู้หญิงเดี๋ยวนี้"

"เจ้าค่ะ ท่านราชินีเงา!"

"ส่วนคนที่เหลือ ไปคิดมาว่าจะสร้างคาแรคเตอร์ให้ตัวเองยังไง และจะจัดห้องไลฟ์ของตัวเองแบบไหน"

"แยกย้ายไปทำงานได้!"

สิ้นคำสั่งของ ไป๋ชิงเสวียน สำนักนารีสราญรมย์ที่ควรจะเงียบสงบในยามวิกาล กลับกลายเป็นคึกคักวุ่นวายขึ้นมาทันที

ในขณะเดียวกัน หลินเย่ ที่เพิ่งกลับถึงห้องพักก็ไม่ได้นิ่งนอนใจ

ความสำเร็จของไลฟ์สด หลิวหรูเยียน เป็นเครื่องพิสูจน์ชั้นดี เขาจึงอยากใช้โอกาสนี้ดึงคนให้เข้าสู่วงการไลฟ์สดมากขึ้น เพื่อให้เหล่าผู้ฝึกตนรู้ว่า ไม่ใช่แค่การบำเพ็ญเพียรอย่างหนักเท่านั้นที่จะเปลี่ยนชีวิตได้ แต่การทำ ติ๊กต็อก และไลฟ์สด ก็สามารถ 'พลิกชะตาฟ้าลิขิต' ได้เช่นกัน

หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่ใหญ่ ในที่สุดเขาก็หยิบมือถือเครื่องใหม่ออกมา ลงทะเบียนบัญชีใหม่ และตั้งชื่อว่า "สารานุกรมติ๊กต็อก"