บทที่ 43: ปีศาจระดับสูง

บทที่ 43: ปีศาจระดับสูง

รอยรู้สึกเจ็บปวดทันทีที่แส้ฟาดใส่ตัว แสดงให้เห็นถึงพละกำลังอันมหาศาลของปีศาจตนนั้น

ความเจ็บปวดทำให้รอยโกรธ เขารู้สึกได้ว่าปีศาจตรงหน้าไม่ธรรมดา แต่ตอนนี้เขาต้องแสดงความดุร้ายในแบบของปีศาจออกมา

ดังนั้น รอยจึงคำรามลั่น ปล่อยไจแอนท์ลงจากอ้อมแขน แล้วพุ่งเข้าใส่ปีศาจตนนั้น ทันทีที่เท้าแตะพื้น ไจแอนท์ก็เห่ากรรโชกและวิ่งตามรอยไปโจมตี

ปีศาจตนนั้นยืนอยู่ไม่ไกลจากขอบวงเวท การพุ่งชาร์จของรอยพาเขาไปถึงตัวอีกฝ่ายแทบจะทันที เขายื่นกรงเล็บออกไป คว้าคอปีศาจและพยายามกดมันลง

แต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงคือ ปีศาจตนนั้นไม่หลบ แต่กลับใช้หลังมือฟาดเข้าที่มุมปากของรอย แรงมหาศาลเกินกว่าที่รอยจะต้านทานไหว ส่งร่างเขากระเด็นออกไปไกล เมื่อไจแอนท์พุ่งเข้าไปกัดขาปีศาจ มันก็ถูกเตะกระเด็นตามไป ไจแอนท์ร้องเสียงหลงขณะลอยอยู่กลางอากาศ

"อั้ก!" รอยลุกขึ้นจากพื้นและกระอักเลือดสีม่วงแดงออกมา หมัดของปีศาจตนนี้เกือบทำให้ฟันเขาร่วงหมดปาก รอยรู้แล้วว่าคราวนี้เขาเจอของแข็งเข้าให้แล้ว

"ปีศาจตนนี้ระดับกลางเหรอ? หรือว่าเป็นระดับสูงที่เก่งกว่านั้น?"

รอยไม่แน่ใจ แต่เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายจากคู่ต่อสู้ที่กดดันเขาอยู่ ภายใต้อิทธิพลของกลิ่นอายนี้ รอยรู้สึกว่าร่างกายทำงานไม่ปกติ และเขาไม่สามารถใช้พลังได้เต็มที่! นี่คือแรงกดดันที่มีแต่ปีศาจระดับสูงกว่าเท่านั้นที่จะมีได้

หลังจากลุกขึ้น รอยช่วยพยุงไจแอนท์ขึ้นมา หัวทั้งสามของมันหดอยู่ที่เท้าของรอย ราวกับจะฟ้องเจ้านายถึงความคับแค้นใจ

"เอ๊ะ?" เมื่อเห็นภาพนี้ ปีศาจตนนั้นก็แปลกใจเล็กน้อยและอดพูดไม่ได้ "ข้านึกว่าแกถูกส่งตัวมาตอนกำลังสู้กับหมานรกนี่ซะอีก... ดูเหมือนจะไม่ใช่อย่างนั้นสินะ!"

รอยไม่ตอบ เขากางปีกปีศาจ บินขึ้นไป แล้วดิ่งลงมาโจมตีปีศาจโดยอาศัยแรงโน้มถ่วงช่วย

ไม่ใช่ว่าเขาขาดสติ พุ่งเข้าใส่คู่ต่อสู้ที่เก่งกว่า เขารู้ดีว่าผู้อัญเชิญปีศาจย่อมไม่ใช่คนดีแน่ ครั้งนี้รอยเลือกตอบรับการอัญเชิญผิดพลาด เขาไม่อยากทำสัญญากับปีศาจ ดังนั้นเขาต้องขัดขืนและไม่เปิดโอกาสให้ปีศาจได้บอกความปรารถนา

ถ้าอีกฝ่ายบอกความปรารถนาไม่ได้ ก็จะไม่มีสัญญาปีศาจเกิดขึ้น จากนั้นเขาก็จะอาศัยแรงผลักดันของโลกนี้กลับไปยังห้วงอเวจี

และข้อได้เปรียบของรอยในตอนนี้คือ เขามาผ่านประตูแห่งห้วงอเวจี ตราประทับอูโรโบรอสจึงปกป้องวิญญาณเขาจากการถูกทำลาย ต่อให้เขาตายจากการต่อสู้กับอีกฝ่าย เขาก็จะตื่นขึ้นในห้วงอเวจีอยู่ดี

"ปีกปีศาจ? มันมีสายเลือดของปีศาจระดับสูงงั้นรึ?" ปีศาจตนนั้นลังเลเล็กน้อยเมื่อเห็นปีกของรอย จริงๆ แล้วเขาเห็นปีกตั้งแต่ตอนที่รอยปรากฏตัวในวงเวทแล้ว แต่ในตอนที่หุบปีกอยู่ เขาเห็นไม่ชัดและคิดว่ารอยเป็นแค่ปีศาจมีปีกธรรมดา เพิ่งมาเห็นชัดๆ ตอนที่รอยกางปีกออกนี่เอง

ไม่ใช่ปีศาจระดับสูงทุกตัวจะมีปีกปีศาจ แต่พวกที่มีปีกปีศาจย่อมมีสายเลือดระดับสูงแน่นอน นี่เป็นกฎของห้วงอเวจี เมื่อปีศาจตนนี้เห็นว่ารอยกล้าขัดขืน ตอนแรกเขาคิดจะฆ่าทิ้งซะ แต่ก็ล้มเลิกความคิดนั้นหลังจากเห็นปีกของรอย

เขาแสยะยิ้มและยกแส้ในมือเตรียมจะสอยรอยร่วงลงมาจากอากาศ

แต่ในจังหวะนั้นเอง รอยใช้ทักษะ "กระหายเลือด" ใส่ตัวเอง ร่างกายของเขาเปล่งแสงสีแดง พละกำลังและความเร็วเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน ก่อนที่แส้จะถึงตัว รอยก็กระแทกปีศาจตนนี้ล้มลง!

เมื่อก่อนแรงของเขาอาจล้มปีศาจตนนี้ไม่ได้ แต่ตอนนี้ทำได้แล้ว ด้วยการเสริมพลังจากกระหายเลือดและการโจมตีแบบดิ่งพสุธา ปีศาจตนนี้ยืนไม่อยู่ เมื่อเขาล้มลง แรงปะทะของทั้งสองฝ่ายทำให้เกิดหลุมขนาดใหญ่บนพื้น!

ที่ก้นหลุม รอยใช้มือข้างหนึ่งกดหน้าปีศาจไว้ อีกมือทำนิ้วให้ชิดกันเหมือนมีด แล้วแทงตรงไปที่หัวใจของคู่ต่อสู้!

ปีศาจสัมผัสได้ถึงอันตรายจึงเอื้อมมือมาจับกรงเล็บของรอย แต่เล็บที่แข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้าของรอยก็ยังแทงทะลุหน้าอกของเขา เลือดสีม่วงแดงพุ่งกระฉูดออกมาทันที

หลังจากได้รับบาดเจ็บ ปีศาจที่อยู่ใต้ร่างรอยกลับไม่โกรธ แต่ยิ้มออกมา เขาจับข้อมือรอยแน่นไม่ให้แทงลึกไปกว่านี้ "ฮ่าฮ่าฮ่า! ทำได้ดีนี่ ขอข้าเดานะ แกวางแผนจะฆ่าข้าแล้วกลับไปห้วงอเวจีใช่ไหม?"

รอยเมินเฉยด้วยสีหน้าเย็นชา แม้จะดึงมือออกไม่ได้ แต่เขายังมีหาง ปลายหางรูปใบมีดสามแฉกหุบเข้าหากัน ยกสูงขึ้นกลางอากาศ และเล็งไปที่แขนของปีศาจ

ทันใดนั้น ดวงตาทั้งสองข้างภายใต้หมวกเหล็กของปีศาจก็สว่างวาบ!

"อ่อนแอ!"

สิ้นเสียงปีศาจ แสงสลัวปรากฏขึ้นบนตัวรอย แสงนี้หายวับไปในพริบตา ราวกับละลายหายเข้าไปในร่าง วินาทีต่อมา รอยรู้สึกเหมือนออกกำลังกายหนักเกินไป จู่ๆ ก็ปวดเมื่อยและอ่อนแรงไปทั้งตัว ปลายหางของเขาทำได้แค่ขีดข่วนผิวหนังของปีศาจเบาๆ ก่อนจะขยับต่อไม่ได้...

ผลของทักษะกระหายเลือดยังคงอยู่ แต่ดูเหมือนรอยจะสูญเสียการเสริมพลังไปแล้ว ปีศาจที่อยู่ข้างล่างถีบเขากระเด็น!

ทันทีที่ถูกถีบ หัวใจของรอยบีบรัด ปีศาจตนนี้ใช้เวทมนตร์อย่างไม่ต้องสงสัย แต่เวทมนตร์อ่อนแอเพียงบทเดียวกลับหักล้างการเพิ่มพลัง 40% ของทักษะกระหายเลือดได้ เวทมนตร์ของมันระดับสูงแค่ไหนกันนะ?

ไจแอนท์รีบวิ่งเข้ามาปกป้องรอยทันทีที่เขาตกถึงพื้น มันแยกเขี้ยวใส่ปีศาจ ทั้งสามคอคำรามขู่ฟ่อ

หลังจากลุกขึ้น ปีศาจก็ตวัดแส้ใส่ไจแอนท์และรอย!

แม้เขาจะเพิ่งใช้เวทมนตร์ทำให้รอยหมดสภาพการต่อสู้ในพริบตา แต่รูโหว่ที่หน้าอกฝีมือรอยก็ทำให้เขาหวาดกลัวไม่น้อย ถ้าเขาร่ายเวทช้ากว่านี้อีกนิด แขนเขาคงถูกหางรอยแทงทะลุ และเขาอาจไม่มีแรงหยุดรอยไม่ให้แทงหัวใจได้ ถึงตอนนั้นหน้าอกเขาคงเป็นรูโบ๋...

บัดซบ ดูจากกลิ่นอายแล้ว เจ้านี่เป็นแค่ปีศาจระดับต่ำชัดๆ แต่เกือบทำให้ข้าเจ็บหนักได้ ปีศาจอดไม่ได้ที่จะโกรธจัดและฟาดแส้ใส่รอยกับไจแอนท์อย่างบ้าคลั่ง

รอยยังพอมีแรงเหลืออยู่บ้าง แต่เขารู้ว่าไม่มีทางชนะตราบใดที่เวทมนตร์ของอีกฝ่ายยังแสดงผลอยู่ เขาจึงทำได้แค่กอดไจแอนท์ไว้ในอ้อมอก และใช้มือข้างหนึ่งป้องหัวตัวเอง แม้จะถูกเฆี่ยนตี แต่เขาไม่ยอมส่งเสียงร้องให้อีกฝ่ายสะใจแม้แต่แอะเดียว อย่างไรก็ตาม สายตาที่ซ่อนอยู่ใต้แขนจ้องมองปีศาจอย่างเย็นชา

เขาต้องจำหน้ามันไว้ ไอ้เวรเอ๊ย ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ในอนาคตข้าจะตามล่าแกและฆ่าแกให้ได้!

หลังจากฟาดแส้ใส่นับสิบครั้งติดต่อกัน ในที่สุดปีศาจก็หยุด ดูเหมือนเขาจะรับรู้ความคิดของรอย จึงแสยะยิ้มเยาะ "หึ! คิดว่าจะกลับไปได้งั้นเรอะ?"

เขาดึงแส้ให้ตึงจนเกิดเสียงดังเปรี้ยง "บอกไว้ก่อนนะ พลังของเออร์กัช มังกรแห่งความโกลาหล ปกคลุมโลกใบนี้อยู่ ทำให้แรงผลักดันของโลกนี้ที่มีต่อปีศาจจากห้วงอเวจีอ่อนลงมาก! ต่อให้ไม่ทำสัญญาปีศาจ พวกปีศาจก็จะยังคงอยู่ในโลกนี้ได้นาน ถ้าแกอยากกลับไปจริงๆ แกต้องใช้พลังเวทของตัวเองเปิดวงเวทเคลื่อนย้าย หรือไม่ก็... ถูกฆ่าตาย!"

"อะไรนะ?!" รอยตกใจ "เอาจริงดิ?!"

เมื่อเห็นสีหน้าตกตะลึงของรอย ปีศาจก็หัวเราะอย่างพอใจ "ถูกต้อง ไม่อย่างนั้นแกคิดว่าทำไมพวกเราปีศาจถึงยึดที่มั่นและทำสงครามครูเสดในโลกนี้ได้ล่ะ?"

เขาเดินเข้ามาหารอย เตะเขาคว่ำลง แล้วเหยียบอก "แกต้องอยู่ในโลกนี้อย่างน้อยหนึ่งปีก่อนที่แรงผลักดันของโลกจะส่งแกกลับไปได้ ดังนั้นอย่าแม้แต่จะคิดหนี ข้ามีเวลาเหลือเฟือที่จะตามจับแกกลับมา ในขณะเดียวกัน อย่าคิดจะหาเรื่องตาย เพราะที่นี่มีสิ่งที่สามารถทำลายตัวตนของปีศาจได้อย่างสมบูรณ์ ทำตัวให้มันดีๆ หน่อย!"

สัญญาปีศาจปรากฏขึ้นข้างรอยทันที "แต่อย่าหาว่าข้าไม่ดูแลนะ การอยู่ในโลกนี้มีผลประโยชน์มหาศาล เห็นแก่ว่าเราต่างมีสายเลือดชั้นสูงเหมือนกันในฐานะปีศาจระดับสูง ข้าจะให้โอกาสแก เซ็นสัญญานี้และยอมจำนนต่อข้า 'ซีรอน' ซะ จงสู้เพื่อข้า แล้วสัญญานี้จะแบ่งของรางวัลจากการรบให้แก 10% นี่คือข้อเสนอที่ดีที่สุดที่ข้าให้ได้แล้ว!"