บทที่ 28: ความจริง

บทที่ 28: ความจริง

หลังจากรอยจากไปได้พักใหญ่ เหล่าแวมไพร์ที่หลบซ่อนอยู่ตามมุมมืดก็ค่อยๆ โผล่หัวออกมาอย่างกล้าๆ กลัวๆ

เจ้าสาวทั้งสามของแดร็กคูลาเข้ามารุมล้อมเขาและถามด้วยความกังวล "นายท่าน ท่านจะขอความช่วยเหลือจากปีศาจอีกครั้งจริงๆ หรือ?"

แดร็กคูลาโอบกอดพวกเธอไว้ "นี่เป็นแค่แผนสำรอง ตอนนี้อิกอร์กำลังพยายามซ่อมแซมเครื่องมือของแฟรงเกนสไตน์อยู่ ถ้าอุปกรณ์วิทยาศาสตร์พวกนั้นสามารถชุบชีวิตลูกๆ ของเราได้ เราก็ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาปีศาจ แต่ถ้าเครื่องจักรพวกนั้นไม่ได้ผล ปีศาจตนนี้ก็คือความหวังสุดท้ายของเรา!"

แดร็กคูลาหมายถึงเครื่องมือที่นักวิทยาศาสตร์แฟรงเกนสไตน์เคยใช้ชุบชีวิตอสุรกายของเขา ในเมื่อเครื่องมือเหล่านี้สามารถปลุกชีพศพที่เย็บต่อกันให้ฟื้นคืนมาได้ มันก็น่าจะทำให้ทารกแวมไพร์มีชีวิตรอดได้เช่นกัน น่าเสียดายที่อสุรกายตัวนั้นหายสาบสูญไปในกองเพลิงและแดร็กคูลาก็ยังตามหามันไม่เจอ ไม่อย่างนั้นแดร็กคูลาคงมั่นใจกว่านี้ถ้ามีตัวต้นแบบอยู่กับตัว

เจ้าสาวทั้งสามยอมรับแผนการของแดร็กคูลาโดยดุษณี หนึ่งในนั้นเอ่ยขึ้นว่า "นายท่าน อีกสองสามวันก็จะถึงคืนพระจันทร์เต็มดวงแล้ว เรามาจับตัวแอนนาไป แล้วให้เธอดูวีเคน น้องชายของเธอแปลงร่างเป็นมนุษย์หมาป่าครั้งแรกกันเถอะ! ให้เธอเห็นกับตาว่าพี่น้องของตัวเองกลายเป็นสัตว์ประหลาด เราจะได้ไม่ต้องกังวลว่าเธอจะไม่ยอมจำนน!"

"นอกจากแอนนาแล้ว ยังมีอีกคน!" สีหน้าของแดร็กคูลาเคร่งขรึมลง "นายกเทศมนตรีแห่งทรานซิลวาเนีย บารอนลูเซียส! บ้าเอ๊ย ข้าไม่นึกเลยว่ามันจะกล้าอัญเชิญปีศาจ แม้ข้าจะไม่รู้รายละเอียดสัญญาของมันกับปีศาจ แต่เราต้องระวังตัวไว้ เกิดมันขอพลังจากปีศาจหรือขอเปลี่ยนร่างเป็นสัตว์ประหลาดเหมือนมนุษย์หมาป่าขึ้นมาจะทำยังไง? เมืองนี้มีผู้ปกครองได้แค่คนเดียว และคนคนนั้นต้องเป็นข้า!"

"ไปตามหามัน จับตัวมันกลับมา แล้วฆ่ามันเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม!" แดร็กคูลาออกคำสั่งกับสามเจ้าสาว "ทำให้มันทำตามสัญญาปีศาจไม่สำเร็จ!"

"เจ้าค่ะ นายท่าน!" สามเจ้าสาวแวมไพร์โค้งคำนับรับคำสั่ง

แดร็กคูลาหารู้ไม่ว่า รอยเป็นคนจงใจเปิดเผยชื่อของลูเซียสให้เขารู้ก่อนจากมา! และปฏิกิริยาของแดร็กคูลาก็เป็นไปตามที่รอยต้องการเป๊ะๆ

คนโลภอย่างลูเซียสนั้น แม้แต่ปีศาจยังรังเกียจ ดังนั้นตั้งแต่แรกแล้ว รอยทำสัญญากับเขาเพียงเพื่อจะรั้งอยู่ในโลกนี้เท่านั้น เขาไม่เคยคิดจะปล่อยให้ลูเซียสทำตามสัญญาได้สำเร็จเลย

ในพันธสัญญาปีศาจมีข้อกำหนดอยู่ข้อหนึ่งที่ระบุว่า: "หากคู่สัญญาที่ทำสัญญากับปีศาจไม่สามารถปฏิบัติตามสัญญาได้ ปีศาจมีสิทธิ์ที่จะช่วงชิงวิญญาณของคู่สัญญาผู้นั้น!"

วิญญาณของลูเซียสได้เข้าสู่สภาวะตกต่ำแล้ว เมื่อเทียบกับวิญญาณคุณภาพต่ำทั่วไป รอยย่อมอยากได้วิญญาณของเขามากกว่า ดังนั้นเขาจึงจงใจเปิดเผยตัวตนของลูเซียสผู้เป็นผู้อัญเชิญให้แดร็กคูลารู้ และด้วยความที่แดร็กคูลาเคยมีบทเรียนเจ็บแสบมาก่อน มีโอกาสสูงมากที่เขาจะจัดการเก็บลูเซียสซะ

หากเขาฆ่าลูเซียส ก็เท่ากับสัญญาของรอยกับลูเซียสสิ้นสุดลง และรอยก็จะได้รับวิญญาณตกต่ำของลูเซียสมาครอบครองอย่างราบรื่น

หลังจากเซ็นสัญญาแล้ว ปีศาจอาจลงมือฆ่าคู่สัญญาเองไม่ได้ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะใช้วิธี "ยืมดาบฆ่าคน" ไม่ได้นี่นา...

ขณะบินอยู่บนท้องฟ้ายามราตรี รอยก็ขบคิดถึงแผนการของตน หากแดร็กคูลาไม่โง่จนเกินไป เขาคงจะจับตัวลูเซียสมาขังไว้ก่อน เพื่อขัดขวางไม่ให้ลูเซียสมีโอกาสทำตามสัญญาปีศาจ ลูเซียสจะยังไม่ตายในทันที และรอยก็จะยังไม่ถูกเนรเทศกลับห้วงอเวจีแห่งโลกปีศาจในช่วงเวลานี้ แดร็กคูลาจะได้ใช้เวลานี้คิดหาวิธีทำข้อตกลงกับรอย

อย่างไรก็ตาม รอยยังคงกังขาเรื่อง "วิญญาณสูงส่ง" ของแอนนาที่แดร็กคูลาพูดถึง เขารู้สึกว่ามันดูเพ้อฝันไปหน่อย แดร็กคูลาอาจจะพูดด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม แต่สิ่งที่เขาไม่รู้คือศาสนจักรได้ส่ง แวน เฮลซิง มาที่นี่แล้ว

หากบังเอิญ แวน เฮลซิง ฆ่าแดร็กคูลาได้เหมือนในหนัง แผนการทั้งหมดของแดร็กคูลาก็จะพังทลายลง

นี่คือเหตุผลที่รอยไม่รับปากอะไรแดร็กคูลา แต่บอกให้เขาไปเอาวิญญาณของแอนนามาให้ได้ก่อน

แต่ยังมีข้อมูลอีกชิ้นที่รอยให้ความสนใจเป็นพิเศษ ดูเหมือนว่านอกจากปีศาจที่คอยเก็บเกี่ยววิญญาณแล้ว สวรรค์เองก็ไล่เก็บวิญญาณเหมือนกัน!

แดร็กคูลาบอกว่าวิญญาณสูงส่งจะถูกสวรรค์รับไปทันทีหลังจากเจ้าของวิญญาณตาย แทนที่จะล่องลอยอยู่ในโลกมนุษย์เหมือนวิญญาณคุณภาพต่ำ

นี่หมายความว่ายังไง? มันหมายความว่าวิญญาณสูงส่งคือสิ่งที่สวรรค์ต้องการ!

รอยไม่เคยเห็นเทวทูตมาก่อน แต่ในเมื่อมีปีศาจ ก็ย่อมต้องมีเทวทูต ในเมื่อมีห้วงอเวจีแห่งโลกปีศาจ ก็ย่อมต้องมีสวรรค์ชั้นสูง และทั้งสองฝ่ายต่างก็กระหายดวงวิญญาณ

เมื่อพิจารณาร่วมกับระบบปรับแต่งส่วนตัวของเขา และกลไกการใช้วิญญาณเพื่อแลกเปลี่ยน รอยคิดว่าวิญญาณอาจเป็นแหล่งพลังงานชนิดพิเศษ ปีศาจได้รับพลังเวทจากการกินวิญญาณ ขณะที่เทวทูตอาจได้รับพลังศักดิ์สิทธิ์จากวิญญาณเช่นกัน!

ข้อถกเถียงเรื่องคนตายแล้วขึ้นสวรรค์หรือลงนรกนั้นล้วนเป็นเรื่องโกหก มันก็แค่ว่าวิญญาณตกต่ำเป็นที่โปรดปรานของปีศาจ ส่วนวิญญาณสูงส่งเป็นที่ต้องการของสวรรค์ ก็แค่นั้นเอง...

"เดี๋ยวๆ ช้าก่อน! ดูเหมือนข้าจะรู้อะไรมากไปแล้ว!" รอยรีบหยุดจินตนาการเรื่อง 'เรื่องหลอกลวงระดับโลก' ไว้ก่อนที่จะเตลิดไปไกล

"ถ้าอย่างนั้น หากแดร็กคูลาหาทางเอาวิญญาณสูงส่งของแท้มาจากแอนนาได้จริงๆ ปีศาจอย่างข้าจะใช้วิญญาณสูงส่งนี้ได้ไหมนะ?"

"ถ้าปีศาจชอบพลังงานด้านลบในวิญญาณตกต่ำ สิ่งที่สถิตอยู่ในวิญญาณสูงส่งก็น่าจะเป็นพลังงานด้านบวก ถ้าเป็นอย่างนั้น ปีศาจจะยังกินวิญญาณสูงส่งได้หรือเปล่า?"

แดร็กคูลาไม่ใช่ปีศาจ และเขาไม่รู้ว่าทำไมปีศาจถึงต้องการวิญญาณ เขาแค่คิดง่ายๆ ว่าวิญญาณสูงส่งน่าจะเป็นของดี แต่ในฐานะปีศาจ รอยต้องคำนึงถึงความเป็นไปได้ที่จะเกิดอาการ "อาหารเป็นพิษ" ด้วย...

ไม่นานนัก รอยก็กลับมาถึงคฤหาสน์ของลูเซียส และเมื่อเขาร่อนลงจอด รอยก็ได้ข้อสรุปแล้ว

ปีศาจอาจกินวิญญาณสูงส่งไม่ได้จริงๆ แต่เขาสามารถใช้ระบบของเขาเพื่อรีไซเคิลและนำมันมาเสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเองได้เหมือนกัน

ดังนั้น รอยจึงตัดสินใจ หากเป็นไปได้ เขาจะลองยุให้แดร็กคูลาทำตามแผนดู ถ้าเขาได้วิญญาณสูงส่งมาจริงๆ ก็เท่ากับว่าเขาจะได้วิญญาณคุณภาพสูงถึงสองดวงในโลกนี้รวดเดียวจบ จะได้ไม่เสียเที่ยวเปล่า

เมื่อเห็นลูเซียสออกมาต้อนรับ รอยจึงเรียกเขาเข้ามาใกล้และกระซิบสั่งความข้างหู

ลูเซียสพยักหน้าหงึกหงักขณะรับฟัง

หลังจากนั้น รอยก็ลงไปกบดานอยู่ในห้องใต้ดินของคฤหาสน์ ขณะที่ลูเซียสออกไปดำเนินการตามที่รอยสั่ง

รอยเก็บตัวอยู่แต่ข้างใน โดยปกติเขาจะเคลื่อนไหวได้สะดวกเฉพาะตอนกลางคืนเท่านั้น หากมีใครเห็นเขาตอนกลางวันจะรู้ทันทีว่ามีปีศาจปรากฏตัว และเขาไม่มีเจตนาจะเปิดเผยตัวตน ดังนั้น เขาจึงขลุกอยู่ในห้องใต้ดินและศึกษาฟังก์ชันต่างๆ ของระบบ...