บทที่ 3: กฎแห่งโลกปีศาจ

บทที่ 3: กฎแห่งโลกปีศาจ

ไข่ปีศาจเริ่มทยอยฟักตัวออกมาเป็นระลอก ราวกับถึงเวลาอันสมควร

จะว่าอย่างไรดี ภาพตรงหน้ามันช่างเหมือนฉากในหนังเรื่อง 'จูราสสิค พาร์ค' ตอนที่ไดโนเสาร์ฟักออกจากไข่ไม่มีผิด เหล่าปีศาจน้อยต่างพากันแหกเปลือกออกมา ทำให้ชายหาดแห่งนี้กลายเป็นแหล่งกำเนิดของสัตว์ประหลาดในชั่วพริบตา...

รูปร่างหน้าตาของปีศาจน้อยแต่ละตนนั้นแตกต่างกันออกไป บางตนมีรูปร่างคล้ายมนุษย์เหมือนกับรอย แต่บางตนก็มีรูปร่างเหมือนสัตว์เดรัจฉานที่เดินสี่ขา นอกจากนี้ยังมีปีศาจรูปร่างคล้ายแมลงที่มีขามากมาย ยิ่งไปกว่านั้น บางตนยังมีปีกแข็งเหมือนปีกแมลงงอกออกมาที่กลางหลัง! ดูเหมือนจะเป็นสายพันธุ์ที่บินได้ตั้งแต่เกิด

นอกจากรูปร่างแล้ว สีผิวของพวกมันก็ยังแตกต่างกัน ส่วนใหญ่จะเป็นสีแดงดำ แต่ก็มีพวกสีเทาเข้ม สีเขียวคราม และบางพวกที่มีผิวหนังซ้อนทับกันหลายชั้น

ดูเหมือนว่าคำว่า 'ปีศาจ' จะเป็นเพียงคำเรียกขานโดยรวม แท้จริงแล้วในหมู่ปีศาจเองก็น่าจะมีการแบ่งแยกเผ่าพันธุ์และสายพันธุ์เช่นกัน

ต่างจากรอยที่มัวแต่สังเกตการณ์สภาพแวดล้อมหลังเกิด ปีศาจน้อยเหล่านี้ดูเหมือนจะถูกขับเคลื่อนด้วยสัญชาตญาณให้กินเปลือกไข่ทันทีที่หลุดออกมา เสียงขยับตัว สวบสาบ และเสียงเคี้ยว กรุบกรับ ดังระงมไปทั่วทั้งหาด เมื่อปีศาจนับแสนหรือราวสองในสามของทั้งหมดกำลังตั้งหน้าตั้งตาสวาปามเปลือกไข่ของตนเอง ภาพที่เห็นอาจทำให้คนที่เป็นโรคกลัวรู ถึงกับขนลุกขนพองและอยากจะมุดหนีไปให้พ้นๆ!

รอยเฝ้ามองภาพนั้นด้วยความระแวดระวัง เขาไม่ได้รู้สึกผูกพันหรือมีมิตรจิตมิตรใจกับเจ้าพวกนี้เลยสักนิด อย่างไรก็ตาม เขาสังเกตเห็นบางอย่าง ปีศาจน้อยที่เพิ่งเกิดเหล่านี้ต่างจากตอนที่เขาเกิด ร่างกายส่วนใหญ่ของพวกมันค่อนข้างแห้ง และในเปลือกไข่ก็ไม่มีเมือกหลงเหลืออยู่มากนัก ผิดกับเปลือกไข่ของรอยที่มีเมือกกองอยู่ก้นเปลือกเพียบ จนทำให้ตัวเขาเปียกโชกตอนที่คลานออกมา

รอยตระหนักได้ทันทีว่าขนาดตัวของเขาไม่ได้ใหญ่โตเท่าปีศาจน้อยพวกนี้ แถมพละกำลังก็ดูจะด้อยกว่าพวกที่มีสีผิวคล้ายๆ กัน...

นี่คือผลพวงของการคลอดก่อนกำหนดสินะ?

ผ่านไปครู่หนึ่ง เหล่าปีศาจน้อยก็กินเปลือกไข่จนหมดเกลี้ยง และเริ่มทำสิ่งที่ทำให้รอยรู้สึกหนาวสะท้านไปถึงขั้วกระดูก

ห่างออกไปทางขวามือของรอยราวๆ ยี่สิบเมตร มีปีศาจน้อยผิวดำหน้าตาน่าเกลียดน่ากลัวตนหนึ่ง มันมีดวงตาสี่ดวงบนหน้าผาก โดยที่รูม่านตาข้างในเป็นแนวตั้ง ด้านหลังมีหางสั้นๆ งอกอยู่ รอยมองดูเจ้าปีศาจสี่ตาตนนั้นตบพุงตัวเองเบาๆ หลังกินอิ่ม จากนั้นมันก็ก้มลงหยิบหินลาวาที่เย็นตัวแล้วขึ้นมา แล้วกระโดดหยองแหยงตรงไปยังชายหาดส่วนที่ลึกเข้าไปทางด้านหลัง

ยังมีไข่ปีศาจอีกจำนวนมากบนหาดที่ยังไม่ฟักตัว เจ้าปีศาจสี่ตาเดินไปหยุดอยู่หน้าไข่ใบหนึ่งที่ยังไม่ฟัก มันเงื้อหินขึ้นด้วยสองมือ แล้วทุบลงไปที่เปลือกไข่อย่างแรง

เพล้ง!

เปลือกไข่แตกร้าวทันทีที่ถูกกระแทก แต่เจ้าปีศาจสี่ตาไม่หยุดแค่นั้น มันระดมทุบซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเปลือกไข่แตกกระจาย!

เมือกเหนียวข้นภายในไข่ไหลทะลักออกมา ปีศาจน้อยที่อยู่ข้างในมีร่างกายครบสมบูรณ์แล้ว และดูเหมือนมันจะรับรู้ถึงอันตราย มันพยายามดิ้นรนลืมตาและตะเกียกตะกายออกจากเปลือก แต่เจ้าปีศาจสี่ตานั้นโหดเหี้ยมอำมหิต มันยกหินขึ้นและทุบหัวปีศาจน้อยที่อยู่ข้างในอย่างไม่ปรานี!

ความเจ็บปวดแสนสาหัสทำให้ปีศาจน้อยตนนั้นกรีดร้องโหยหวน ทว่าด้วยการเคลื่อนไหวที่ติดขัดในเปลือกไข่ ทำให้มันไม่อาจหยุดยั้งการกระทำอันป่าเถื่อนของปีศาจสี่ตาได้ เสียงกรีดร้องค่อยๆ แผ่วเบาลงตามจังหวะการทุบทำลาย

มันรู้ตัวโดยสัญชาตญาณว่าคงต้องตายทั้งที่ยังไม่ได้ลืมตาดูโลก...

ปีศาจตนอื่นๆ ส่วนใหญ่ที่ฟักออกมาแล้วก็ทำแบบเดียวกันราวกับนัดหมายกันมา พวกมันใช้อาวุธใกล้มืออย่างก้อนหิน ทุบทำลายไข่ของพวกที่ยังไม่ฟัก แล้วสังหารปีศาจน้อยที่อยู่ภายในอย่างเลือดเย็น

รอยรู้สึกเย็นวาบไปทั่วแผ่นหลังกับภาพเหตุการณ์อันโหดร้ายป่าเถื่อนนี้

นี่คือกฎแห่งการเอาชีวิตรอดในโลกปีศาจงั้นหรือ?!

พวกมันไม่เห็นปีศาจตนอื่นเป็นพวกพ้องเลยแม้แต่น้อย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพวกแปลกปลอมอย่างรอย รอยหันกลับไปมองรอบๆ และพบว่าปีศาจน้อยหลายตนกำลังตบมือ กระโดดโลดเต้นอย่างภาคภูมิใจ บ้างก็ส่งเสียงร้อง กว๊ากๆ และหัวเราะร่าราวกับว่าการฆ่าฟันนี้เป็นเพียงเกมสนุกๆ เกมหนึ่ง

ความโหดร้ายและสัญชาตญาณนักฆ่าดูเหมือนจะเป็นสันดานดิบที่มีมาตั้งแต่เกิด แม้แต่ในหมู่ทารกปีศาจก็ตาม

ในตอนนั้นเอง ปีศาจสี่ตาที่อยู่ไม่ไกลจากรอยก็จัดการเหยื่อของมันเสร็จสิ้น กลุ่มก้อนแสงสว่างขนาดเล็กดวงหนึ่งลอยออกมาจากซากศพของปีศาจน้อยที่ตายไป มันพยายามจะลอยหนี แต่ทว่ามือมรณะของฆาตกรก็คว้าหมับเข้าเสียก่อน!

หลังจากจับดวงแสงนั้นได้ เจ้าปีศาจสี่ตาก็โยนมันเข้าปากแล้วกลืนลงคอไปทั้งดวง

ร่างกายของปีศาจสี่ตาสั่นระริก และเข้าสู่สภาวะแปลกประหลาดทันที แม้แต่คนนอกอย่างรอยยังดูออกว่ามัน... กำลังฟินสุดขีด!

จู่ๆ เนื้อเพลงท่อนหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวรอย เฮโย่ว ฉันรู้สึกเหมือนชีวิตได้ขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ด...

ไอ้ลูกบอลแสงนั่นคือ... ดวงวิญญาณ?! รอยได้สติแล้วรีบกวาดตามองไปรอบๆ ก็พบว่าพวกปีศาจที่ฟักออกมาก่อน ต่างกำลังไล่เก็บเกี่ยวดวงวิญญาณจากเหยื่อที่พวกมันสังหาร แล้วกลืนกินอย่างเอร็ดอร่อย!

หลังจากกินเข้าไป ทุกตนต่างแสดงสีหน้าเคลิบเคลิ้มเปี่ยมสุข...

นี่สินะที่เกิดจาก 'อาการเสพติดการกลืนกินวิญญาณ' ตามธรรมชาติของปีศาจ มิน่าล่ะ ในตำนานต่างๆ ถึงได้ผูกเรื่องราวของปีศาจไว้กับดวงวิญญาณเสมอ...

รอยมองเห็นช่องทางในการครอบครองดวงวิญญาณดวงแรกแล้ว... เป้าหมายคือพวกปีศาจน้อยที่ยังออกมาจากไข่ไม่ได้นั่นเอง!

ในฐานะทารกคลอดก่อนกำหนดที่อ่อนแอ รอยตระหนักถึงวิกฤตความปลอดภัยอย่างรุนแรง จากการสังเกตการณ์ สัญญาณทุกอย่างบ่งบอกว่ามีเพียงผู้ที่แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะอยู่รอดในโลกปีศาจแห่งนี้ เขาไม่อาจรับประกันได้ว่าพวกปีศาจร้ายรอบตัวจะไม่หันมาเล่นงานคนอ่อนแออย่างเขา ดังนั้น เขาต้องรีบเพิ่มต้นทุนให้ตัวเองไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม เพื่อเพิ่มโอกาสในการรอดชีวิต

คิดได้ดังนั้น รอยก็รีบคว้าหินลาวาก้อนหนึ่ง แล้ววิ่งตรงไปยังไข่ปีศาจฟองหนึ่งทันที

รอยกัดฟันแข็งใจทุบหินลงไปที่เปลือกไข่ โป๊ก! รอยร้าวปรากฏขึ้นตั้งแต่การทุบครั้งแรก

เขาระดมทุบต่อไปจนกระทั่ง เพล้ง! เปลือกไข่แตกออกในที่สุด เมือกเหนียวไหลทะลัก สิ่งที่อยู่ข้างในคือปีศาจสีดำที่มีปากแหลมยาวเหมือนหนอน มันกำลังตะเกียกตะกายพยายามเลื้อยออกมาตามสัญชาตญาณเอาตัวรอด

ทว่า รูปลักษณ์ที่ดูน่าเกลียดน่ากลัวและดุร้ายของมัน ช่วยลดความรู้สึกผิดในใจรอยลงไปได้โข เขาเงื้อหินขึ้นแล้วทุบลงไปที่หัวของเจ้าหนอนปีศาจ

ด้วยรูปร่างประหลาดของมัน ทำให้ดูไม่ออกว่าตรงไหนคือหัว แต่ถ้าระดมทุบไปแถวๆ ปากแหลมๆ นั่นก็คงไม่ผิดตัวแน่ รอยกัดฟันแน่นแล้วกระหน่ำทุบซ้ำๆ ร่างของหนอนปีศาจเละกลายเป็นโจ๊กสีขาวขุ่นผสมปนเปกับเลือดปีศาจสีม่วง ดูแล้วน่าสะอิดสะเอียนพิลึก

รอยกลั้นความคลื่นเหียน จัดการสังหารเหยื่อรายแรกสำเร็จ แล้วคว้าจับดวงวิญญาณที่ลอยออกมาจากซากหนอนปีศาจ ทว่าลูกบอลแสงดวงนี้ดูหม่นหมองและมีขนาดเล็กไปสักหน่อย ดูเหมือนคุณภาพจะไม่ค่อยดีนัก

แต่อย่างไรก็ตาม รอยก็ได้ครอบครองดวงวิญญาณดวงแรกแล้ว ในที่สุดเขาก็มีสิ่งของไปแลกเปลี่ยนเพื่อใช้ฟังก์ชัน 'บันทึก' ในการอัปเกรดตัวเองเสียที...