บทที่ 20: ชัยชนะแรกในอาชีพ

ขณะที่โค้ชทั้งสองบนอัฒจันทร์กำลังวิเคราะห์รูปเกม เกาโม่ในสนามก็เริ่มจับทางได้... เกมท้ายคอร์ตของเหอเย่เฉิงนั้นเหนียวแน่นก็จริง แต่ลูกเสิร์ฟกลับธรรมดามาก ไม่มีความจำเป็นต้องไปดวลสโตรกยืดเยื้อให้เปลืองแรง แค่เปิดเกมบุกใส่ลูกเสิร์ฟ (Attack the Return) ก็พอ แม้จะเสี่ยงกว่า แต่ก็เปิดโอกาสทำแต้มได้มากกว่า เทนนิสมันก็ง่าย ๆ แค่นี้... 'เสี่ยงมาก ได้มาก' (High Risk, High Reward) ขอแค่เบรกเกมเสิร์ฟได้สักครั้ง เขาก็จะเป็นฝ่ายคุมสถานการณ์ทันที

เมื่อแผนในใจชัดเจน เกาโม่ก็รู้ว่าต้องเดินเกมอย่างไร หลังจากรักษาเกมเสิร์ฟขึ้นนำ 3-2 เขาก็ขยับมายืนชิดเส้นท้ายคอร์ตมากขึ้นอีกครึ่งก้าวเพื่อเตรียมรับลูกเสิร์ฟของเหอเย่เฉิง

อีกฝั่งของเน็ต เหอเย่เฉิงไม่ทันสังเกตความเปลี่ยนแปลง เขามุ่งสมาธิไปที่การรักษาเกมเสิร์ฟ แต่นั่นทำให้เขาต้องชดใช้ตั้งแต่แต้มแรก

ปัง!

เป็นไปตามคาด เหอเย่เฉิงเสิร์ฟลูกสปินที่วางตำแหน่งดีแต่ความเร็วปานกลางมาตามสูตรเดิม คราวนี้เกาโม่ไม่ตั้งรับ เขาก้าวสวนเข้าไปแล้วสะบัดแบ็กแฮนด์ยิงสวนขนานเส้น (Up the line) ทันที

วิถีลูกเฉียบคมกริบ เหอเย่เฉิงต้องถลันไปรับอย่างทุลักทุเล เกาโม่ไม่รอช้า พุ่งเข้าหาตาข่ายแล้ววอลเลย์ซ้ำลงในพื้นที่ว่างอย่างเลือดเย็น

เยี่ยม!

เกาโม่กำหมัดขวาแน่น มือซ้ายยังถือไม้ แผนนี้ได้ผล และนั่นคือสิ่งที่สำคัญที่สุด

เขาจะดวลท้ายคอร์ตให้ชนะก็ได้ แต่จะเปลืองแรงเปล่า ๆ พรุ่งนี้ยังมีแข่งอีก การเบรกเกมเสิร์ฟเพื่อทำลายความมั่นใจคู่แข่งคือทางลัดที่ดีที่สุด

และก็เป็นไปตามคาด เหอเย่เฉิงเริ่มเกร็ง ความระมัดระวังตัวที่มากเกินไปบวกกับลูกเสิร์ฟที่ไม่เด็ดขาดกลายเป็นจุดตาย เกาโม่เบรกเกมเสิร์ฟได้สำเร็จ ก่อนจะเบรกซ้ำอีกครั้ง ปิดเซตแรกไปด้วยสกอร์ 6-2

เกาโม่เดินไปที่ม้านั่ง เช็ดเหงื่อและจิบเครื่องดื่มเกลือแร่

ที่ม้านั่งอีกฝั่ง เหอเย่เฉิงนั่งเหม่อลอย ทำไมเด็กที่ไม่มีสังกัดคนนี้ถึงเก่งขนาดนี้? เหนือกว่าเขาทุกด้าน เซตนี้เขาแพ้แบบหมดรูป

แล้วทำไมปีศาจแบบนี้ถึงมาโผล่ในรอบคัดเลือก? อ้อ จริงสิ เด็กใหม่ ไม่มีไวลด์การ์ด ก็ต้องเริ่มจากรอบคัดเลือก... ซวยชะมัดที่มาเจอตั้งแต่รอบแรก

เทนนิสก็เหมือนหวย ถ้าจับสลากเจอสายอ่อน มีพลิกล็อกบ้าง ก็อาจหลุดเข้าไปถึงรอบรองฯ ได้สบาย ๆ แต่ถ้าโชคร้ายเจอพวก 'บิ๊กโฟร์' (Big Four) มากองรวมกันในสายเดียว—ขนาดเฟเดอเรอร์กับเมอร์เรย์ช่วงนั้นยังหลุดท็อป 4—ก็ถือว่าเป็นนรกแตก

เวลาช่วงพักเปลี่ยนแดนมีแค่ 120 วินาที เมื่อเซตสองเริ่มขึ้น เหอเย่เฉิงตัดสินใจเปลี่ยนมุมมอง... ถือซะว่ามาซ้อมกับมือระดับสูง แพ้ชนะช่างมัน ขอแค่ได้พัฒนา

เขาเดินเข้าสู่สนามด้วยความคิดเพียงว่าจะตีโต้ให้ได้อีกสักลูกก็ยังดี

ด้วยทัศนคตินี้ ฟอร์มเขาดีขึ้นผิดหูผิดตา เซฟเบรกพอยต์ได้ถึงสี่ครั้งและเกือบเบรกคืนได้หนึ่งครั้ง แต่สุดท้ายก็ต้านทานความแข็งแกร่งไม่ไหว พ่ายไปอีก 6-2

"เกม เซต แมตช์... เกาโม่ ชนะ 2-0 เซต!"

ที่หน้าเน็ต เหอเย่เฉิงยื่นมือมาจับ "ยินดีด้วยครับ"

"คุณเล่นได้เยี่ยมเลย โดยเฉพาะลูกสวย ๆ ในเซตสอง" เกาโม่เอ่ยชม

"ยังห่างชั้นกับคุณเยอะ ผมแก่กว่าตั้งหลายปีแต่ฝีมือคนละเรื่องเลย โชคดีในรอบต่อ ๆ ไปนะครับ"

"ขอบคุณครับ หวังว่าผลงานแมตช์หน้าของคุณจะออกมาดีเช่นกัน"

ไม่มีการบลัฟกันให้เสียอารมณ์ ความพ่ายแพ้เป็นเรื่องปกติในวงการกีฬา แม้แต่บิ๊กโฟร์ก็ยังแพ้เป็น พวกเขาจับมือกับกรรมการแล้วเดินออกจากสนาม รายการระดับนี้ไม่มีนักข่าวมาสัมภาษณ์อยู่แล้ว

เกาโม่หันหลังเตรียมเดินออก เพราะเจ้าหน้าที่ต้องรีบเคลียร์สนามให้คู่ต่อไป

"เสี่ยวโม่!"

จากบนอัฒจันทร์ เพื่อน ๆ สมาชิกจาก 'เทนนิสบาร์' กำลังยืนโบกมือเรียกเขาอย่างตื่นเต้น