บทที่ 19: ทุ่มหมดหน้าตัก

บนอัฒจันทร์ฝั่งตรงข้ามกับที่โค้ชจางและเพื่อนนั่งอยู่ มีกลุ่มนักศึกษามหาวิทยาลัยหลายคนกำลังหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูปในสนามอย่างต่อเนื่อง หนึ่งในนั้นนิ้วรัวหน้าจอพิมพ์ข้อความอย่างดุเดือด พวกเขาคือสมาชิกจาก 'เทนนิสบาร์' ในเว็บบอร์ดเทียปาที่เรียนอยู่ในกวางโจว พอรู้ข่าวว่าเกาโม่จะมาแข่งที่นี่ พวกเขาจึงนัดรวมตัวกันมาเชียร์และทำหน้าที่รายงานสดพร้อมภาพประกอบให้เพื่อนสมาชิกคนอื่นได้ติดตาม

ทำไมไม่ดูถ่ายทอดสดทางทีวีล่ะ? ก็เพราะรายการระดับ ITF 15K แบบนี้ แม้แต่รอบชิงชนะเลิศยังไม่มีถ่ายทอดทางช่อง CCTV กีฬาเลย นับประสาอะไรกับรอบคัดเลือกที่ไร้คนเหลียวแล ดังนั้นนอกจากรออ่านข่าวสรุปผลหลังแข่งหรือรอเกาโม่มาโพสต์เอง การมีแฟนคลับมารายงานสดจากขอบสนามจึงเป็นหนทางเดียวที่ชาวบอร์ดจะได้รับข่าวสารที่รวดเร็วทันใจ

【กระทู้รายงานสด – ITF 15K กวางโจว F1】

【เกาโม่ vs เหอเย่เฉิง】

【ระบบชนะ 2 ใน 3 เซต】

【เกาโม่เป็นฝ่ายเสิร์ฟ】

【สวัสดีพี่น้องชาวบอร์ด รายงานสดจากขอบสนาม... เอารูปไปดูก่อน!】

【รูปภาพ】

【รูปภาพ】

【รูปภาพ】

【เปิดหัวมาก็กดเอซใส่เลย เสี่ยวโม่ทรงดีมาก!】

...

【4 แต้มรวด! เสี่ยวโม่เก็บเกมแรกไปแล้ว!】

【เปิดตัวสวย คิดว่าจะผ่านรอบคัดเลือกไหม?】

【น่าจะมีลุ้นนะ ปีที่แล้วตบเด็กทีมมณฑลร่วงไปตั้งสองคน จำไม่ได้เหรอ?】

【จขกท. หายไปไหน? อัปเดตต่อหน่อย!】

...เกาโม่ที่อยู่ในสนามไม่ได้รับรู้ถึงความเคลื่อนไหวในโลกออนไลน์ แต่เขารู้ดีว่ามีชาวบอร์ดคอยเกาะติดสถานการณ์อยู่ และรู้ด้วยว่าพวกนั้นถึงขนาดตั้งกระทู้เชียร์สดให้เขาโดยเฉพาะ

หลังจากพักสั้น ๆ ผู้เล่นทั้งสองสลับแดน คราวนี้ถึงตาเหอเย่เฉิงเป็นฝ่ายเสิร์ฟบ้าง

แม้ลูกเทนนิสจะอยู่ในมือ แต่คิ้วของเหอเย่เฉิงยังคงขมวดมุ่น ข้อมูลก่อนแข่งถูกต้องเป๊ะ... เขาไม่ใช่พวกเชี่ยวชาญเรื่องลูกเสิร์ฟ

ยืนอยู่ที่เส้นท้ายคอร์ต เหอเย่เฉิงประเมินตำแหน่งยืนของเกาโม่ก่อนจะเสิร์ฟลูกแฟลต (Flat Serve) ออกไป ความเร็วอยู่ในระดับปานกลาง ในสายตาเกาโม่น่าจะอยู่ที่ราว 180 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ซึ่งถือว่าคาบเส้นมาตรฐานขั้นต่ำของเทนนิสชายอาชีพพอดี ถ้าจะพูดให้ถนอมน้ำใจก็คือ... ยังมีพื้นที่ให้พัฒนาอีกเยอะ

ดังนั้นเกาโม่จึงไม่รู้สึกกดดันแม้แต่น้อย เขาแค่ตั้งไม้บล็อกลูกรีเทิร์นกลับไปย้อนศรลงในจุดนัดพบอย่างสบายมือ

แน่นอนว่าคนที่โค้ชโจวการันตีว่าเป็นความหวังของทีมมณฑลเจ้อเจียงย่อมไม่ใช่ไก่อ่อน เหอเย่เฉิงตั้งหลักได้ทันที เขาอ่านทางบอลออก ขยับเท้าเข้าหาลูกแล้วหวดโฟร์แฮนด์สวนกลับมา

ลูกโฟร์แฮนด์แบบอินไซด์-เอาต์ (Inside-out) ที่หนักหน่วง บังคับให้รูปเกมกลายเป็นการดวลท้ายคอร์ตอย่างดุเดือด

ตุบ!

ตุบ!

หลังจากโต้กันอยู่หลายไม้ เหอเย่เฉิงจับจังหวะที่เกาโม่ถ่ายน้ำหนักผิดทาง แล้วย้ำลูกไปที่มุมเดิมจนคว้าแต้มแรกไปได้สำเร็จ

"0–15"

เกาโม่พ่นลมหายใจ การเจอกับพวกสายตื้อ (Grinder) นี่กินแรงชะมัด ไม่ว่าจะแพ้หรือชนะ ทุกแต้มต้องแลกมาด้วยเวลาและกำลังขา แต่นี่คือวิถีของเทนนิสสมัยใหม่ และเกาโม่เองก็มีความเป็นสายตื้ออยู่ในตัวเหมือนกัน

ย้ายมาที่ฝั่งแอดคอร์ต (Ad Court) เกาโม่เตรียมตั้งรับ เหอเย่เฉิงเสิร์ฟลูกถัดมาได้ดีขึ้น แต่ก็ยังถือว่าเป็นลูกธรรมดาสำหรับเกาโม่ เขาหวดสวนกลับไป ทั้งคู่กลับเข้าสู่โหมดดวลสโตรกทะแยงมุมกันอีกครั้ง จนกระทั่งผ่านไปไม่กี่ไม้ เกาโม่ก็ฉวยโอกาส

เหอเย่เฉิงวางบอลตื้นเกินไป เกาโม่ก้าวเท้าเข้าหาบอล จัดระเบียบร่างกาย แล้วหวดโฟร์แฮนด์วินเนอร์ขนานเส้น (Down the line) เต็มข้อ

ตูม!

เหอเย่เฉิงวิ่งไปไม่ทัน ได้แต่มองลูกพุ่งผ่านหน้าไป

"15–15"

"เจ้าเล่ห์นักนะ! อยู่ดี ๆ เปลี่ยนทางบอลทำไม... ตีโยกซ้ายขวาไปเรื่อย ๆ ก็ดีอยู่แล้ว!"

เหอเย่เฉิงได้แต่บ่นพึมพำ แต่ลูกเมื่อกี้ทำเอาเขาใจเสีย แค่เผลอตีหลวมไปนิดเดียว เกาโม่ก็ลงโทษเขาได้ทันที จากนี้ไปทุกช็อตต้องเนี้ยบ ห้ามพลาดแม้แต่มิลลิเมตร... แรงกดดันมหาศาลถาโถมเข้ามา

เขาตบแก้มเรียกสติ แล้วก้มหน้าก้มตาเล่นต่อ...

บนอัฒจันทร์ โค้ชโจวเริ่มนั่งไม่ติดเก้าอี้ ความสุขุมเยือกเย็นตอนต้นหายไปจนหมด โค้ชจางที่นั่งอยู่ข้าง ๆ แซวขึ้นมา "ไงล่ะเหล่าโจว เด็กฉันเป็นไงบ้าง?"

"เหนือกว่าแกสมัยก่อนแบบคนละชั้น"

"หึ แน่นอนสิ ถ้าลูกศิษย์ไม่เก่งกว่าอาจารย์ แล้วจะสอนไปทำไม?"

โค้ชโจวเลิกสนใจคำหยอกล้อ แล้วเปลี่ยนสีหน้าเป็นจริงจัง "เด็กของแกมีของจริง ๆ ถ้าปั้นดี ๆ ทะลุท็อป 200 ของโลกได้แน่... เผลอ ๆ อาจถึงท็อป 100 ด้วยซ้ำ"

โค้ชจางหุบยิ้มทันที สำหรับโค้ชรุ่นลายครามอย่างพวกเขา ชีวิตนี้อุทิศให้วงการเทนนิสชายจีนมาตลอด หลายปีที่ผ่านมา สถิติอันดับโลกสูงสุดที่ 170 ของ 'พานปิง' เปรียบเสมือนกำแพงสูงที่ไม่มีใครข้ามได้ จนกระทั่งวันที่ 10 กันยายน 2012 'จางเจ๋อ' ทำลายสถิติด้วยการขึ้นไปอยู่อันดับ 167 (306 คะแนน) กลายเป็นมาตรฐานใหม่ของวงการ

แต่ท็อป 100 ยังคงเป็นยอดเขาที่สูงชัน จางเจ๋อเคยถูกคาดหวังว่าจะทำได้ในช่วงปี 2012-2013 แต่สุดท้ายก็ไปไม่ถึงฝั่งฝัน

"ด้วยพรสวรรค์ของเกาโม่ ฉันกล้าเดิมพันที่ท็อป 100... หรืออาจไปถึงอันดับ 70 หรือ 50 ด้วยซ้ำ" โค้ชจางเอ่ยเสียงขรึม "ติดอยู่อย่างเดียว... ความรู้ของฉันมาสุดทางแค่นี้ เขาต้องการโค้ชที่เก่งกว่าฉัน"

"และต้องการประสบการณ์แข่งมากกว่านี้ด้วย" โค้ชโจวเสริม "ดูวันนี้สิ เขาอ่านออกว่าลูกเสิร์ฟเย่เฉิงไม่ดี แต่กลับไม่บุกโจมตีทันที เลือกที่จะเล่นเพลย์เซฟดึงเกมยาว นี่แหละคืออาการของคนขาดประสบการณ์สนามจริง"