บทที่ 28: พลิกผันฉับพลัน วิกฤตการณ์!!

บทที่ 28: พลิกผันฉับพลัน วิกฤตการณ์!!

เย่ชิงอวิ๋นกำกระดาษโน้ตในมือแน่น จิตใจปั่นป่วนดุจคลื่นลมในมหาสมุทร หากบุกไปตอนนี้อาจเสียแผนที่ท่านผู้อาวุโสวางไว้ แต่หากไม่ไป... ก็เกรงว่าจะพลาดโอกาสสำคัญในการหยุดยั้งพรรคมาร ขณะที่เขากำลังลังเลอยู่นั้น...

ฆ่ามันนนน!! เฮ้!!

เสียงโห่ร้องกัมปนาทและเสียงอาวุธปะทะกันดังก้องมาจากทิศทางหน้าวัด!

สีหน้าของเย่ชิงอวิ๋นเปลี่ยนไปทันที ‘พรรคมารลงมือก่อนกำหนดหรือ?’

เขาไม่รอช้า ร่างสูงโปร่งทะยานออกจากหอคัมภีร์ดุจลูกธนูที่หลุดจากแล่ง มุ่งหน้าสู่ต้นเสียงด้วยความเร็วสูงสุด

ทันทีที่ก้าวพ้นเขตหอคัมภีร์ กลิ่นควันไฟฉุนกึกพุ่งเข้าจมูกจนต้องสำลัก เบื้องหน้าคือภาพที่ทำให้หัวใจหยุดเต้น... วัดเส้าหลินอันศักดิ์สิทธิ์บัดนี้จมอยู่ในทะเลเพลิง! ควันดำทะมึนพวยพุ่งบดบังท้องฟ้า เสียงกรีดร้องและเสียงการต่อสู้ดังระงมราวกับบทเพลงโศกแห่งขุมนรก

เย่ชิงอวิ๋นเร่งฝีเท้า ลัดเลาะผ่านวิหารที่กำลังลุกไหม้ จนมาถึงลานกว้างหน้าวัด ที่นั่น... เหล่ายอดฝีมือพรรคมารและพระสงฆ์เส้าหลินกำลังห้ำหั่นกันอย่างดุเดือด เลือดสีแดงฉานสาดกระเซ็นย้อมพื้นหินเป็นดวงๆ กลุ่มคนพรรคมารสวมชุดดำรัดกุม ใบหน้าเหี้ยมเกรียม แสยะยิ้มอำมหิต ทุกกระบวนท่าหมายเอาชีวิต แม้พระสงฆ์จะต่อต้านสุดกำลัง แต่เห็นได้ชัดว่ากำลังตกเป็นรอง

เย่ชิงอวิ๋นกวาดตามองสถานการณ์ด้วยใจที่หนักอึ้ง พรรคมารเตรียมการมาอย่างดีเยี่ยม ไม่เพียงแต่มีกำลังคนมหาศาล แต่ยังประสานงานกันอย่างรู้ใจ แบ่งแยกและโอบล้อมพระสงฆ์ทีละกลุ่ม บดขยี้การป้องกันของวัดจนพังทลาย

“พวกเดรัจฉานพรรคมาร! ช่างต่ำช้านัก!” เย่ชิงอวิ๋นขบกรามแน่น

ทันใดนั้น สายตาของเขาเหลือบไปเห็นยอดฝีมือพรรคมารเงื้อดาบยาวเตรียมฟันใส่ศิษย์น้องที่บาดเจ็บจนมุม แววตาสิ้นหวังฉายชัดในดวงตาศิษย์ผู้นั้น

วูบ!

ร่างของเย่ชิงอวิ๋นพุ่งเข้าไปขวางราวสายฟ้าแลบ! เขาเกร็งลมปราณ ซัด “ฝ่ามือยูไล” ออกไปเต็มแรง

ตูมมมม!

ร่างของมารร้ายกระเด็นลอยละลิ่วไปกระแทกพื้น เลือดสดๆ พุ่งออกจากปาก การปรากฏตัวอันดุดันของเย่ชิงอวิ๋นดึงดูดสายตาทุกคู่ในบริเวณนั้น

“แค่พระกวาดลานกระจอกๆ ริอาจรนหาที่ตาย!” หนึ่งในยอดฝีมือพรรคมารตะโกนเย้ยหยัน

เย่ชิงอวิ๋นไม่แยแสคำดูถูก เขายืนหยัดปกป้องศิษย์น้องที่บาดเจ็บ แววตาลุกโชนด้วยไฟแค้น ประกาศก้อง

“วันนี้... ข้าจะไม่ยอมให้พวกเจ้าเหยียบย่ำแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ได้แม้แต่ก้าวเดียว!”

ขณะที่เขากำลังจะเข้าปะทะ หางตาก็เหลือบไปเห็นร่างที่คุ้นเคย... หัวใจของเย่ชิงอวิ๋นกระตุกวูบ หันขวับไปมองด้วยความไม่อยากเชื่อสายตา

ท่านผู้อาวุโสสูงสุด!

บัดนี้ท่านกำลังยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับพรรคมาร รุกไล่โจมตีเหล่าเกจิอาจารย์ของวัดเส้าหลินอย่างโหดเหี้ยม!

“เป็นไปได้อย่างไร...” เย่ชิงอวิ๋นเบิกตาโพลง โลกทั้งใบหมุนคว้าง ‘เหตุใดท่านผู้อาวุโสจึงทรยศ? มีความลับอันใดซ่อนอยู่?’

ความสิ้นหวังเริ่มกัดกินใจของเหล่าพระสงฆ์เมื่อเห็นเสาหลักของวัดแปรพักตร์ ขวัญกำลังใจถดถอยฮวบฮาบ ขณะที่ฝ่ายพรรคมารยิ่งฮึกเหิมได้ใจ การโจมตีทวีความรุนแรงขึ้นเป็นทวีคูณ

เย่ชิงอวิ๋นสูดหายใจลึก เรียกสติตัวเองกลับมา ‘ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาหาคำตอบ... ต้องกู้สถานการณ์ก่อน!’

เขามองเห็นจุดอ่อนในวงล้อมทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ จึงตัดสินใจเสี่ยง

“ศิษย์พี่ศิษย์น้อง! ตามข้ามา! ตีฝ่าวงล้อมไปทางนั้น!”

เย่ชิงอวิ๋นระเบิดพลังฝ่ามือยูไลเปิดทาง นำกลุ่มพระสงฆ์ที่รวบรวมได้พุ่งเข้าชนแนวป้องกันของพรรคมาร แต่ศัตรูรู้ทัน รีบระดมพลมาปิดกั้นจนเกิดการปะทะยืดเยื้อ

สถานการณ์ตึงเครียดถึงขีดสุด หากปล่อยไว้เช่นนี้ทุกคนต้องตายกันหมด เย่ชิงอวิ๋นสังเกตเห็นว่าแม้พรรคมารจะมีมาก แต่การประสานงานเริ่มรวนเรเมื่อเจอการต้านทานที่เหนือคาด เขาจึงฉวยโอกาสนั้น ใช้ทักษะการต่อสู้ที่เหนือชั้น ทั้ง “หมัดยาวเส้าหลิน” และ “วิชาตัวเบา” สลับรุกรับ พลิ้วไหวหลบหลีกและโจมตีสวนกลับจุดตาย สร้างความปั่นป่วนให้ศัตรูจนวงล้อมเริ่มคลายตัว

แต่ทว่า... ปัญหาใหญ่ที่สุดยังคงอยู่ นั่นคือ ท่านผู้อาวุโส

การโจมตีของท่านแม่นยำและรุนแรง แนวป้องกันของฝ่ายธรรมะพังทลายลงเรื่อยๆ ภายใต้ฝีมือของท่าน

เย่ชิงอวิ๋นขบคิดอย่างหนัก... จู่ๆ เขาก็นึกถึง “คัมภีร์ทำลายวิชาสะกดจิต” ที่เคยได้มาจากการลงชื่อ ‘หรือว่าท่านถูกควบคุม?’

ด้วยความคิดนี้ เขาตัดสินใจเสี่ยงตาย ผละออกจากวงล้อมพุ่งตรงไปยังท่านผู้อาวุโส!

“เย่ชิงอวิ๋น! เจ้าบ้าไปแล้วรึ!” เสียงมารร้ายตะโกนไล่หลัง

เขาไม่สนใจ ฝ่าดงดาบและคมกระบี่ ร่างกายเริ่มมีบาดแผลเพิ่มขึ้น แต่จิตใจยังมุ่งมั่น กัดฟันฝ่าเข้าไปจนถึงตัวท่านผู้อาวุโส

“ท่านผู้อาวุโส! ตั้งสติหน่อยเถิด!”

ท่านผู้อาวุโสไม่ตอบสนอง แววตาว่างเปล่าไร้ชีวิตชีวา ระดมฝ่ามือใส่เย่ชิงอวิ๋นไม่ยั้ง

เย่ชิงอวิ๋นหลบหลีกพัลวัน สายตาจ้องจับผิด จนสังเกตเห็น รอยประทับประหลาด ที่กะพริบแสงจางๆ บนหน้าผากและต้นคอของท่าน... ใช่แล้ว! วิชาสะกดจิต!

เขาโคจรลมปราณเฉพาะทางตามเคล็ดวิชาในคัมภีร์ ส่งถ่ายพลังเข้าไปในร่างของท่านผู้อาวุโสเพื่อทำลายพันธนาการ

ตูม!

แรงสะท้อนกลับมหาศาลกระแทกเย่ชิงอวิ๋นจนกระอักเลือดถอยกรูด แต่เขาไม่ยอมแพ้ กัดฟันพุ่งเข้าไปอีกครั้ง คราวนี้เขาทุ่มสุดตัว ระเบิดพลังปราณทั้งหมดที่มีเข้าปะทะ!

รอยประทับบนตัวท่านผู้อาวุโสเริ่มสั่นไหวและจางลง... เหงื่อกาฬไหลอาบหน้าเย่ชิงอวิ๋น แต่ดวงตาของเขายังคงแน่วแน่

ในที่สุด... แววตาที่เคยว่างเปล่าของท่านผู้อาวุโสก็ค่อยๆ กลับมามีประกายแห่งสติ

“เย่... เย่ชิงอวิ๋น...” ท่านเอ่ยเสียงแผ่วเบาอย่างยากลำบาก

“ท่านผู้อาวุโส! ท่านกลับมาแล้ว!” เย่ชิงอวิ๋นร้องด้วยความยินดี

ท่านผู้อาวุโสมองไปรอบๆ ด้วยความตื่นตะลึงและเสียใจ “ข้า... ข้าเสียรู้เล่ห์กลของพวกมัน... ถูกยาวิเศษควบคุมจิตใจ...”

“เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนเถิดขอรับ! ตอนนี้เราต้องร่วมมือกันขับไล่พวกมารร้ายออกไป!”

ท่านผู้อาวุโสพยักหน้า แววตาเปลี่ยนเป็นดุดัน “ได้! วันนี้ข้าจะล้างอายด้วยเลือดของพวกมัน!”

สองพลังประสาน หนึ่งหนุ่มผู้ห้าวหาญ กับหนึ่งปรมาจารย์ผู้กลับใจ... หันหน้าเข้าเผชิญกับกองทัพมารนับร้อย

ศึกครั้งนี้ยังไม่จบ... ชะตากรรมของวัดเส้าหลินแขวนอยู่บนเส้นด้าย! พวกเขาจะพลิกสถานการณ์จากหน้ามือเป็นหลังมือได้หรือไม่?

..... โปรดติดตามตอนต่อไป ..... จบตอน