บทที่ 29: ความจริงปรากฏ พลิกผันสถานการณ์
บทที่ 29: ความจริงปรากฏ พลิกผันสถานการณ์
บทที่ 29: ความจริงปรากฏ พลิกผันสถานการณ์
การกลับเข้าร่วมสมรภูมิของเย่ชิงอวิ๋นและท่านผู้อาวุโส เปรียบประดุจพยัคฆ์ร้ายกระโจนเข้าสู่ฝูงแกะ สร้างความปั่นป่วนให้แก่กองทัพพรรคมารอย่างมหาศาล
ทว่า... จำนวนของฝ่ายอธรรมนั้นมากมายมหาศาล ซ้ำยังมีกำลังเสริมหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย
ท่ามกลางการต่อสู้อันดุเดือด สายตาอันเฉียบคมของเย่ชิงอวิ๋นสังเกตเห็นยอดฝีมือพรรคมารผู้หนึ่ง กำลังแอบร่ายรำกระบวนท่าพิสดารบางอย่างอยู่ที่มุมอับ
‘มันคิดจะทำอะไร?’
ใจของเขากระตุกวูบ สัญชาตญาณร้องเตือนถึงอันตราย เขาไม่ห่วงความปลอดภัยของตนเอง พุ่งทะยานเข้าหามารร้ายผู้นั้นทันที!
ทันทีที่เข้าประชิดตัว ยอดฝีมือพรรคมารกลับหันขวับมา แสยะยิ้มประหลาดที่ชวนขนลุก
เย่ชิงอวิ๋นไม่มีเวลาไตร่ตรอง สองฝ่ามือวาดออกด้วยความเร็วสูงสุด ซัด “ฝ่ามือยูไล” อันดุดันออกไป เสียงลมฝ่ามือคำรามก้อง กดทับร่างของอีกฝ่ายดุจคลื่นยักษ์โถมซัด
แต่ทว่า... เจ้ามารร้ายกลับมีท่าทีเยือกเย็น ร่างกายของมันพลิ้วไหววูบวาบ หลบหลีกการโจมตีได้อย่างแยบยล ในพริบตาเดียวกันนั้น มีดสั้นสีดำทมิฬก็ปรากฏขึ้นในมือของมัน แทงสวนกลับมาที่ลำคอของเย่ชิงอวิ๋น!
วูบ!
เย่ชิงอวิ๋นเบี่ยงตัวหลบคมมีดเฉียดฉิว ปลายมีดกรีดผ่านเสื้อผ้าจนขาดวิ่น ความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านจนขนลุกชัน
ในเสี้ยววินาทีนั้น หางตาของเขาเหลือบเห็นท่านผู้อาวุโสกำลังตกที่นั่งลำบาก ถูกรุมล้อมด้วยยอดฝีมือพรรคมารหลายคน การโจมตีถาโถมเข้ามาดั่งคลื่นคลั่ง
ความกังวลปะทุขึ้นในใจ ‘ต้องรีบจัดการเจ้าหมอนี่ แล้วไปช่วยท่านผู้อาวุโส!’
เขาสูดลมหายใจลึก โคจรลมปราณจนถึงขีดสุด พุ่งเข้าโจมตีศัตรูตรงหน้าอีกครั้ง ครานี้กระบวนท่ารวดเร็วและรุนแรงยิ่งกว่าเดิม ทุกฝ่ามือแหวกอากาศจนเกิดเสียง หวีดหวิว น่าสะพรึงกลัว
ยอดฝีมือพรรคมารเริ่มตระหนักถึงแรงกดดัน รอยยิ้มบนใบหน้าเลือนหายไป แทนที่ด้วยความเคร่งเครียด มันตวัดมีดสั้นสร้างม่านแสงสีดำขึ้นป้องกันการรุกราน
ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงปะทะดังสนั่นหวั่นไหว คลื่นพลังจากการต่อสู้กระแทกพื้นดินรอบข้างจนแตกร้าว
เย่ชิงอวิ๋นต่อสู้พลางเหลือบมองสถานการณ์ของท่านผู้อาวุโสพลาง เห็นท่านเริ่มอ่อนแรง บาดแผลปรากฏตามร่างกาย เลือดสีแดงฉานย้อมจีวรจนชุ่ม
หัวใจเขาบีบรัดแน่น... ตัดสินใจไม่ยั้งมืออีกต่อไป!
“วิชาเก้าเอี๊ยง!”
เปลวเพลิงแห่งลมปราณเก้าเอี๊ยงปะทุขึ้นรอบกาย เย่ชิงอวิ๋นดูราวกับเตาหลอมยักษ์ที่กำลังลุกโชน เขาคำรามก้อง ผลักฝ่ามือออกไปเต็มกำลัง ปราณฝ่ามือรูปฝ่ามือยักษ์ที่อัดแน่นด้วยพลังเก้าเอี๊ยงพุ่งเข้าใส่ศัตรู!
มารร้ายหน้าถอดสี หมายจะหลบหนีแต่สายเกินการณ์
ตูมมมม!
ร่างของมันปลิวละลิ่วไปไกลหลายจ้าง กระแทกพื้นอย่างแรงแน่นิ่งไป ไม่รู้เป็นตายร้ายดี
เย่ชิงอวิ๋นไม่รอช้า รีบพุ่งทะยานไปหาท่านผู้อาวุโส ร่างกายเคลื่อนไหวดุจสายฟ้าฟาด ฝ่ามือซัดศัตรูที่ขวางทางกระเด็นไปคนละทิศละทาง
“ท่านผู้อาวุโส! ท่านเป็นอย่างไรบ้าง!”
ท่านผู้อาวุโสปาดเลือดที่มุมปาก “ข้ายังไหว... เจ้าพวกมารชั่วพวกนี้มันน่ารังเกียจนัก!”
หลังปรับลมหายใจ ทั้งสองก็หันหลังพิงกัน เตรียมพร้อมรับศึกอีกครา
ทว่า... เย่ชิงอวิ๋นสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติบนต้นคอของท่านผู้อาวุโสอีกครั้ง ลวดลายสีดำทมิฬ ที่ดูเหมือนจะมีชีวิต มันค่อยๆ บิดเบี้ยวเคลื่อนไหวตามจังหวะการต่อสู้ แผ่กลิ่นอายชั่วร้ายออกมาจางๆ
‘ท่านผู้อาวุโสยังไม่หลุดพ้นจากการควบคุมโดยสมบูรณ์!’
อาศัยจังหวะพักหายใจ เย่ชิงอวิ๋นรีบกล่าว “ท่านผู้อาวุโส ดูเหมือนท่านจะถูกวิชามารควบคุมอยู่ ข้าจะหาทางช่วยท่านถอนมันออก!”
ท่านผู้อาวุโสชะงัก “มิน่าเล่า... เมื่อครู่สติของข้าจึงเลือนลาง ราวกับไม่ใช่ตัวข้าเอง”
เย่ชิงอวิ๋นพยักหน้า “ท่านประคองตัวไว้ก่อน ข้าจะพยายามถอนวิชานี้เดี๋ยวนี้!”
เวลาไม่คอยท่า เขาต้องต่อสู้ไปพร้อมกับการรักษา เย่ชิงอวิ๋นแบ่งสมาธิส่งพลังลมปราณเข้าไปสำรวจในร่างของท่านผู้อาวุโส พบว่ามีขุมพลังเย็นยะเยือกชั่วร้ายกำลังกัดกินชีพจรและสติสัมปชัญญะของท่านอยู่
เขาตั้งสมาธิ โคจร “วิชาคัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็น” ประสานกับ “วิชาเก้าเอี๊ยง”
หนึ่งป้องกันชีพจรด้วยปราณทองคำอันแข็งแกร่ง อีกหนึ่งใช้อัคคีเก้าเอี๊ยงแผดเผาขับไล่ความชั่วร้าย!
เหงื่อกาฬไหลอาบหน้าเย่ชิงอวิ๋น ลวดลายสีดำเริ่มจางลง แต่พลังมารนั้นดื้อด้านยิ่งนัก มันดิ้นรนต่อต้านสุดฤทธิ์
ศัตรูรอบด้านดูเหมือนจะรู้ทัน ต่างระดมโจมตีเข้ามาอย่างบ้าคลั่งเพื่อขัดขวาง เย่ชิงอวิ๋นต้องรับมือทั้งศึกนอกและศึกใน สถานการณ์วิกฤตถึงขีดสุด
ทันใดนั้น... ยอดฝีมือพรรคมารฉวยโอกาสที่เย่ชิงอวิ๋นเผลอ แทงกระบี่เข้าที่ด้านหลัง!
‘หลบไม่ทันแล้ว!’
ฉึก!
แต่ความเจ็บปวดกลับไม่มาถึง... เมื่อเขาลืมตาขึ้น ก็พบว่าท่านผู้อาวุโสเอาตัวเข้ามาขวางรับคมกระบี่แทน!
“ท่านผู้อาวุโส!!” เย่ชิงอวิ๋นตะโกนลั่นด้วยความตื้นตันและเจ็บปวด
ความโกรธแค้นแปรเปลี่ยนเป็นพลังมหาศาล เขาคำรามก้อง ระเบิดพลังลมปราณกระแทกศัตรูรอบข้างกระเด็นถอยกรูด แล้วทุ่มเทพลังทั้งหมดที่มีไปที่การรักษาท่านผู้อาวุโส
เปลวเพลิงเก้าเอี๊ยงลุกโชนในชีพจรท่านผู้อาวุโส แผดเผาไอมารจนมอดไหม้... ในที่สุด ลวดลายสีดำก็เลือนหายไปจนหมดสิ้น!
แววตาของท่านผู้อาวุโสกลับมาแจ่มใส แฝงด้วยความรู้สึกผิดและโกรธแค้น “เย่ชิงอวิ๋น... ขอบใจเจ้ามาก หากไม่ได้เจ้า ข้าคงกลายเป็นคนบาปของเส้าหลิน”
“อย่าเพิ่งกล่าวโทษตัวเองเลยขอรับ ตอนนี้เราต้องร่วมมือกันกำจัดมารร้ายพวกนี้ให้สิ้นซาก!”
ทั้งสองประสานใจเป็นหนึ่ง เย่ชิงอวิ๋นใช้วิชาพิสดารที่ร่ำเรียนมาเข้าห้ำหั่นศัตรู ส่วนท่านผู้อาวุโสใช้ประสบการณ์อันเก๋าเกมบัญชาการรบ ปลุกขวัญกำลังใจให้เหล่าพระสงฆ์จนสถานการณ์เริ่มพลิกกลับมาเป็นต่อ
ฝ่ายพรรคมารเริ่มตื่นตระหนก ไม่คาดคิดว่าศึกที่ตนมั่นใจว่าจะชนะ กลับกลายเป็นหนังคนละม้วน
แต่แล้ว... เสียงหัวเราะอันชั่วร้ายเย็นยะเยือกก็ดังแว่วมาจากฟากฟ้า
เงาร่างในชุดคลุมดำสวมหน้ากากกะโหลก ลอยตัวลงมาอย่างเชื่องช้า แผ่กลิ่นอายมรณะที่ทำให้พื้นดินรอบข้างจับตัวเป็นน้ำแข็ง!
“คิดว่าจะขับไล่พวกข้าไปได้ง่ายๆ งั้นรึ? ช่างไร้เดียงสานัก!”
เย่ชิงอวิ๋นและท่านผู้อาวุโสสบตากัน รู้ทันทีว่า “ตัวจริง” ได้ปรากฏตัวแล้ว
มารร้ายหน้ากากกะโหลกประสานอินอย่างรวดเร็ว อากาศรอบด้านเย็นลงจนหิมะโปรยปราย จากนั้น... หนามน้ำแข็งสีดำ นับไม่ถ้วนก็ผุดขึ้นจากพื้นดิน พุ่งเข้าโจมตีฝ่ายธรรมะ!
เย่ชิงอวิ๋นซัดฝ่ามือยูไลทำลายหนามน้ำแข็ง แต่พลังของอีกฝ่ายรุนแรงเกินไป พระสงฆ์จำนวนมากถูกแทงทะลุล้มตาย
“ข้าจะไปจัดการมันเอง! ท่านผู้อาวุโสคุมเชิงอยู่ที่นี่!” เย่ชิงอวิ๋นตัดสินใจเด็ดขาด
เขาโคจรพลังผสาน “กายาทองคำมารพุทธะ” และ “วิชาเก้าเอี๊ยง” ร่างกายส่องแสงสีทองอร่ามลุกโชนด้วยเปลวเพลิง พุ่งทะยานเข้าหาจอมมาร!
“อวดดี!” มารกะโหลกสร้างกำแพงน้ำแข็งยักษ์ขึ้นขวาง
ตูม!
เย่ชิงอวิ๋นพุ่งชนกำแพงน้ำแข็งจนแตกกระจาย แล้วระดมซัดฝ่ามือใส่ไม่ยั้ง ทั้งสองปะทะกันกลางอากาศ เกิดคลื่นพลังสะเทือนเลือนลั่น
ในจังหวะชุลมุน เย่ชิงอวิ๋นเห็นช่องโหว่เพียงเสี้ยววินาที เขาเสี่ยงชีวิตพุ่งเข้าประชิดตัว ซัดฝ่ามือเข้าที่จุดตายของมารกะโหลก!
อั่ก!
มารร้ายกระอักเลือดกระเด็นไป แต่ยังไม่ทันที่เย่ชิงอวิ๋นจะซ้ำเติม เหล่าสมุนพรรคมารก็นับร้อยก็แห่กันเข้ามาขวางทาง ปกป้องนายของมันและรุมล้อมเย่ชิงอวิ๋นไว้
วงล้อมมรณะก่อตัวขึ้นอีกครั้ง! แม้จะสร้างความเสียหายให้ศัตรูได้มาก แต่ชัยชนะที่แท้จริงยังดูห่างไกล...
เย่ชิงอวิ๋นและท่านผู้อาวุโสจะนำพาวัดเส้าหลินฝ่าวิกฤตครั้งสุดท้ายนี้ไปได้อย่างไร? ชะตากรรมของยุทธภพขึ้นอยู่กับพวกเขาแล้ว!
..... โปรดติดตามตอนต่อไป ..... จบตอน