สุดยอดคู่มือการเอาชีวิตรอดในโลกมาร์เวล ตอนที่ 81 ภารกิจพิเศษ

สุดยอดคู่มือการเอาชีวิตรอดในโลกมาร์เวล ตอนที่ 81 ภารกิจพิเศษ

แม้ว่าเกาเฟยจะเข้าใจดีว่าการตีหน้าเศร้าเป็นหนึ่งในไม้ตายของแฟรงก์ แต่ตาแก่นี่ก็ดูน่าสงสารจริง ๆ ในบรรยากาศเทศกาล

จะว่าไปแล้ว เกาเฟยเป็นญาติเพียงคนเดียวของแฟรงก์ ดังนั้นจึงไม่เหมาะที่จะทำเย็นชากับแฟรงก์ในวันหยุดสำคัญแบบนี้

“แฟรงก์ ผมดื่มไม่ได้ แต่ผมกินพิซซ่าเป็นเพื่อนลุงได้นะ” เกาเฟยพูดอย่างใจดี แล้วหยิบพิซซ่าชิ้นหนึ่งมากิน

ในฐานะหนึ่งในอาหารแคลอรี่สูง เกาเฟยซึ่งต้องการพลังงานจำนวนมากจึงโปรดปรานพิซซ่าเป็นอย่างยิ่ง

เมื่อเห็นเกาเฟยกินพิซซ่าอย่างเอร็ดอร่อย แฟรงก์ก็ยิ้มอย่างโล่งใจบนใบหน้าเหี่ยวย่น แม้ว่าเกาเฟยจะยังไม่ยอมดื่ม แต่การแบ่งปันพิซซ่าก็เป็นสิ่งที่อบอุ่นที่สุดที่ทั้งสองทำร่วมกันในปีนี้

อย่างไรก็ตามเมื่อเกาเฟยกินพิซซ่าชิ้นแรกหมด โทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้นกะทันหัน

เมื่อก้มลงมองก็เห็นว่าเป็นเบอร์ของแฮงค์

“ฮัลโหล แฮงค์” เกาเฟยรับสาย

“สุขสันต์วันคริสต์มาส เพื่อนยาก” น้ำเสียงของแฮงค์แฝงความกังวล เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้โทรมาอวยพร

“เกิดอะไรขึ้นครับ แฮงค์? มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?” เกาเฟยถามอย่างระมัดระวัง

แฮงค์หัวเราะแห้ง ๆ “ใช่ เกาเฟย มีเหตุยิงกันอย่างรุนแรงที่ถนนสาย 17 หวังว่านายจะมาได้นะ”

“อะไรนะ? เข้าใจผิดหรือเปล่า? คืนนี้วันคริสต์มาสอีฟนะ!” เกาเฟยหน้าเหี่ยว “มีคนก่ออาชญากรรมวันคริสต์มาสจริง ๆ เหรอ?”

“แน่นอน อาชญากรไม่หยุดงานวันหยุดหรอก” แฮงค์ยิ้มขื่น ๆ “มาเถอะเกาเฟย เพื่อนร่วมงานคนอื่นในสถานีมาถึงกันหมดแล้ว น่าเสียดายที่เรื่องนี้ทำลายเทศกาลของนาย แต่เทศกาลของทุกคนก็พังเหมือนกันแหละ นี่คือชะตากรรมของตำรวจอย่างเรา”

“โอเค เข้าใจแล้ว” เกาเฟยพยักหน้า แล้ววางสาย

แฟรงก์เงยหน้าขึ้นถาม “มีคนก่ออาชญากรรมวันคริสต์มาสจริง ๆ เหรอ?”

“แน่นอนสิ” เกาเฟยเบ้ปาก “เห็นไหม เป็นทางเลือกที่ฉลาดจริง ๆ ที่ผมไม่ดื่ม”

“งั้นเหรอ” แฟรงก์ผายมือ “โชคดีนะ”

ดังนั้นเกาเฟยจึงสวมเครื่องแบบตำรวจ พกปืน และเดินลงไปข้างล่างเพื่อไปยังที่เกิดเหตุ ไม่มีรถเชฟโรเลต เขาทำได้เพียงเดินทางด้วยสองเท้า โชคดีที่ถนนสาย 17 อยู่ไม่ไกลจากอพาร์ตเมนต์ของเกาเฟย

ถนนสาย 17 เป็นถนนสายเล็ก ๆ ที่เงียบเหงาและสกปรก แม้ในวันคริสต์มาสอีฟก็ยังรกร้าง ร้านค้าบนถนนปิดเร็ว และไม่มีคนเดินถนนมากนัก

‘สถานที่แบบนี้เป็นสวรรค์ของอาชญากรรมจริง ๆ’ เกาเฟยบ่นในใจ

เลี้ยวหัวมุม เกาเฟยเห็นเจ้าหน้าที่ตำรวจจากสถานีสาขา 109 ยืนติดอาวุธครบมืออยู่ที่นี่ทันที

โรเจอร์ แซม และแอนนา เข้าแถวถือปืนอยู่สองฝั่งถนน พวกเขาจ้องมองไปที่ตรอกมืด ๆ กลางถนน แม้แต่นายอำเภอชไนเดอร์ก็รุดมายังที่เกิดเหตุ

“โอ้ เจ้าหน้าที่เกาเฟย มาได้จังหวะพอดี คนร้ายถูกพวกเราต้อนเข้าไปในตรอกแล้ว” ชไนเดอร์พูดเสียงเข้ม “คนร้ายซ่อนตัวอยู่ในรถและอาจพุ่งออกมาได้ทุกเมื่อ”

“แฮงค์อยู่ไหน?” เกาเฟยถามอย่างกังวล “เขาไปไหนแล้ว?”

“เขาเฝ้าอยู่อีกฝั่งของตรอก พื้นที่ฝั่งนั้นไม่พอให้รถออกไปได้ แต่คนร้ายอาจทิ้งรถแล้วหนี แฮงค์เลยต้องไปเฝ้าดูไว้” นายอำเภอชไนเดอร์กล่าว

เกาเฟยอดไม่ได้ที่จะเหงื่อตกแทนคู่หูเก่า “แฮงค์ไม่อันตรายแย่เหรอ? คนร้ายถืออาวุธชนิดไหน?”

“ปืนพกกึ่งอัตโนมัติ รุ่นยังไม่แน่ชัด” นายอำเภอชไนเดอร์กล่าว “แต่ผมคิดว่าแฮงค์รับมือได้”

“ผมไปช่วยเขาดีกว่า” เกาเฟยพูดอย่างเป็นกังวล เขาไม่อยากให้แฮงค์ตกอยู่ในอันตรายในช่วงเทศกาล

อย่างไรก็ตามในขณะนั้น จู่ ๆ ก็มีเสียงคำรามของเครื่องยนต์ดังสนั่นในตรอก!

สีหน้าของนายอำเภอชไนเดอร์เปลี่ยนไป “แย่แล้ว! คนร้ายเตรียมจะฝ่าวงล้อมหนี!”

จากนั้นเขาก็สั่งเสียงดัง “กองกำลังตำรวจ 109 เตรียมพร้อม!”

แซม โรเจอร์ และแอนนา รีบยกปืนขึ้น

“รับทราบครับ/ค่ะ หัวหน้า!”

นายอำเภอชไนเดอร์ก็ชักปืนที่เอวออกมา เตรียมพร้อมสยบคนร้ายได้ทุกเมื่อ

หลังจากนั้นเครื่องยนต์คำราม และเห็นรถเก๋งคันหนึ่งพุ่งออกมาจากตรอก เกาเฟยตาไว และชักกล็อกออกจากเอวในพริบตา

แต่เมื่อเขาเล็งปืนไปที่เป้าหมาย เขาก็อดไม่ได้ที่จะชะงักเล็กน้อย เขาเห็นคนขับรถคันนี้สวมชุดคลุมสีแดง เคราขาว จมูกโตสีชมพูที่ดูปลอมมาก และแว่นตากลมเล็ก ๆ บนดั้งจมูก

นี่มันซานตาคลอสชัด ๆ!

เกาเฟยฉี่ราดคาที่ คอสเพลย์ซานตาคลอสออกมาฆ่าคนในวันหยุดใหญ่ คนร้ายคนนี้ช่างมีอารมณ์ขันจริง ๆ!

อย่างไรก็ตามหลังจากมองดูใกล้ ๆ เกาเฟยก็ประหลาดใจอีกครั้ง ซานตาคลอสคนนี้ดูคุ้น ๆ นะ นี่มันพี่แฮงค์ไม่ใช่เหรอ?

ก่อนที่เกาเฟยจะเข้าใจ นายอำเภอชไนเดอร์ได้กดมือที่ถือปืนของเกาเฟยลงล่วงหน้าแล้ว เจ้าหน้าที่ตำรวจคนอื่น ๆ เหนี่ยวไก แต่ริบบิ้นหลากสีสันถูกพ่นออกมาจากปากกระบอกปืน

“สุขสันต์วันคริสต์มาส!”

เจ้าหน้าที่ตำรวจสถานี 109 ตะโกนพร้อมกัน พร้อมรอยยิ้มที่กลั้นมานานบนใบหน้า

นายอำเภอชไนเดอร์ถึงกับตบไหล่เกาเฟย “สุขสันต์วันคริสต์มาส เจ้าหน้าที่เกาเฟย”

เกาเฟยงงเป็นไก่ตาแตก นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย?

ในขณะนี้รถหยุดตรงหน้าเกาเฟย และ “ซานตาคลอส” แฮงค์ในที่นั่งคนขับก็ขยับร่างที่ “บวมฉุ” ออกมาจากตัวรถอย่างยากลำบาก

“สุขสันต์วันคริสต์มาส ลูกหลานของฉัน เจอกันครั้งแรก ฉันคือซานตาคลอส โฮ่ โฮ่ โฮ่!”

เกาเฟยมีเส้นสีดำพาดผ่านใบหน้าในตอนแรก แต่ไม่นานก็หัวเราะออกมา

“ซานตาคลอสบ้านป้าคุณสิ! คุณคือแฮงค์คู่หูผม! คิดว่าผมจำไม่ได้เหรอตอนใส่ชุดคลุมสีแดง!”

แฮงค์หัวเราะ โอบไหล่เกาเฟยอย่างกระตือรือร้น และยัดกุญแจรถใส่มือเขา

“สุขสันต์วันคริสต์มาส เพื่อนยาก นี่คือของขวัญคริสต์มาสของนาย”

“อะไรนะ?!” เกาเฟยตกใจ จากนั้นหันไปมองรถ มันเป็นรถออดี้มือสองที่สะอาดสะอ้านมาก พร้อมสติ๊กเกอร์ข้างรถที่เขียนว่า “แด่เกาเฟย”

จนกระทั่งวินาทีนี้ เกาเฟยถึงได้ตระหนักว่าไม่มีเหตุยิงกันในคืนนี้ และรถคันนี้ไม่ใช่เครื่องมือหลบหนีของคนร้าย ทุกอย่างเป็นเซอร์ไพรส์ที่สถานี 109 เตรียมไว้ให้เกาเฟย และรถออดี้คันนี้คือของขวัญคริสต์มาสของเกาเฟย

ในขณะนี้เกาเฟยรู้สึกเพียงว่าสมองของเขาว่างเปล่า แต่เขาควบคุมรอยยิ้มโง่ ๆ บนใบหน้าไม่ได้

“เพื่อนฝูง . . . ทุกคน . . . พวกคุณคือ . . . ผมหมายถึง . . .”

ความตื่นเต้นของเกาเฟยทำให้พูดไม่รู้เรื่อง เขาไม่เคยมีประสบการณ์แบบนี้มาก่อน

แฮงค์ตบไหล่เกาเฟยและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “อย่าตื่นเต้นไป ไอ้หนู นายสมควรได้รับมัน นายเสียรถไปหนึ่งคันระหว่างปฏิบัติภารกิจ ดังนั้นทุกคนจึงคิดว่ารถใหม่เหมาะจะเป็นของขวัญคริสต์มาสสำหรับนาย”

“รถมือสองคันใหม่” โรเจอร์แก้คำพูดแฮงค์อย่างเคร่งครัด โดยเน้นเสียงที่คำว่า “มือสอง” “อย่าหลอกเกาเฟย ตำรวจจน ๆ อย่างพวกเราซื้อรถใหม่ป้ายแดงไม่ไหวหรอก”

“ไม่ใช่ว่านายอำเภอชไนเดอร์ยืนกรานจะซื้อออดี้เหรอ งบประมาณเลยหมดแค่นั้น จริง ๆ แล้วเราซื้อรถฮอนด้าหรือฮุนไดใหม่เอี่ยมได้เลยนะ แต่นายอำเภอเชื่อว่ารถเยอรมันเท่านั้นที่ไว้ใจได้ และรถอื่นมันบางกรอบ ชนนิดเดียวก็พัง” แอนนาบ่นอย่างไม่พอใจ “ขอร้องเถอะ นายอำเภอชไนเดอร์ ฉันรู้ว่าคุณมีเชื้อสายเยอรมัน แต่คุณไม่ต้องภักดีต่อรถเยอรมันขนาดนั้นก็ได้มั้ง?”

นายอำเภอชไนเดอร์พูดอย่างภูมิใจ “แต่พูดตามตรง รถเยอรมันแข็งแกร่งกว่านะ ถ้ารถออดี้คันนี้เป็นคันที่บังคับให้คนร้ายหยุด มันคงไม่ถูกบดขยี้และเหยียบย่ำเหมือนเชฟโรเลตของเกาเฟยจนกลายเป็นปลากระป๋องหรอก”

แอนนาผายมืออย่างหมดหนทาง “โอเค คุณถูก ใครใช้ให้คุณเป็นนายอำเภอล่ะ?”