สุดยอดคู่มือการเอาชีวิตรอดในโลกมาร์เวล ตอนที่ 16 ซิ่งทะลุนรก

สุดยอดคู่มือการเอาชีวิตรอดในโลกมาร์เวล ตอนที่ 16 ซิ่งทะลุนรก

เกาเฟยจอดรถฟอร์ดทอรัส ณ ที่เกิดเหตุอย่างแม่นยำ เจ้าหน้าที่วิทยุสื่อสารของกรมตำรวจนิวยอร์กกำลังรายงานตำแหน่งแบบเรียลไทม์ของรถบรรทุกคันที่ก่อเหตุ เกาเฟยเอนตัวมองออกไปนอกรถ และเขาก็พอจะมองเห็นสัตว์ประหลาดยักษ์ที่กำลังซิ่งอยู่บนทางหลวงได้ราง ๆ

“ทางแยกหลักในเขตใต้อยู่ข้างหน้านั่น อย่าให้ไอ้สัตว์ร้ายนี่ขับผ่านไปได้!” แฮงก์มีสีหน้าเคร่งขรึม พลางเหลือบมองรถพยาบาลที่พลิกคว่ำอยู่ริมถนน “บัดซบ ดูเหมือนว่าคนจรจัดสองคนนั้นจะช่วยไม่ทันแล้ว . . .”

เจ้าหน้าที่ตำรวจหลายนายในรถลงไปทีละคน แต่เกาเฟยยังคงนั่งอยู่ที่ตำแหน่งคนขับ แฮงก์เพิ่งจะก้าวออกจากห้องโดยสาร เกาเฟยก็เอนตัวไปปิดประตู

“เกาเฟย?” แฮงก์ทำหน้างุนงง “นายจะทำอะไร ไอ้หนู?”

เกาเฟยที่นั่งอยู่ในรถยิ้มให้แฮงก์เล็กน้อย “ผมขอยืมรถคุณก่อน ผมต้องหยุดรถบรรทุกคันใหญ่นั่นให้ได้”

“นายจะหยุดมันได้ยังไง?” แฮงก์เบิกตากว้าง “ด้วยรถทอรัสคันนี้เนี่ยนะ?”

เกาเฟยไม่ตอบ เพียงแค่เหยียบคันเร่งแล้วพุ่งตรงออกไปราวกับลูกธนู!

“บ้าเอ๊ย!” แฮงก์ตกตะลึง ไอ้เด็กนี่มันอยากจะเล่นไล่ล่าบนท้องถนนชัด ๆ แต่การไล่ล่ารถบรรทุกหนักด้วยรถฟอร์ดทอรัสเพียงลำพังก็ไม่ต่างอะไรกับการเอาก้อนหินไปทุบไข่

แฮงก์หยิบวิทยุสื่อสารโมโตโรล่าออกมาแล้วสั่งการอย่างฉุนเฉียว “เกาเฟย หยุดเดี๋ยวนี้นะ! ตำรวจในควีนส์เริ่มตั้งด่านสกัดแล้ว นายไม่ต้องไปตายหรอก!”

เกาเฟยมีความคิดของตัวเอง “ข้างหน้าเป็นทางแยกหลักแล้ว มันสายเกินไปที่จะตั้งด่านสกัดชั่วคราว แฮงก์ ผมจะปล่อยให้ความปลอดภัยของประชาชนถูกคุกคามไม่ได้!”

เกาเฟยไม่สนใจการขัดขวางของแฮงก์ ความเร็วของเขายิ่งเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ทอรัสเป็นหนึ่งในรถตำรวจที่ดีที่สุดของกรมตำรวจนิวยอร์กในปัจจุบันและมีการควบคุมที่ยอดเยี่ยม

หลังจากแซงรถยนต์ส่วนตัวไปสองคันรวด ในที่สุดเกาเฟยก็ล็อกเป้ารถบรรทุกคันที่ก่อเหตุได้ในสายตา จากลายพิมพ์บนตัวถังแล้ว ดูเหมือนว่ารถคันนี้จะเป็นของบริษัทขนส่งที่ไม่ค่อยมีชื่อเสียงในนิวยอร์ก

เสียงไซเรนดังลั่น รถฟอร์ดทอรัสที่ควบตะบึงอยู่บนทางหลวงเปรียบดั่งลูกธนูสีน้ำเงินขาว และคนขับรถบรรทุกที่ก่อเหตุก็เห็นรถตำรวจที่อยู่ข้างหลังแล้วอย่างชัดเจน เจ้าหมอนั่นจึงเริ่มเร่งความเร็วอย่างสุดชีวิต

บนถนนข้างหน้ามีรถยนต์มากขึ้นเรื่อย ๆ และอีกห้ากิโลเมตรก็จะเป็นทางเข้าร่วม หากรถบรรทุกคันนี้ขับไปถึงที่นั่น มันจะต้องก่อให้เกิดอุบัติเหตุต่อเนื่องที่น่าสะพรึงกลัวอย่างแน่นอน

เกาเฟยกระทืบคันเร่งและควบตะบึงไปตามช่องทางฉุกเฉินแคบ ๆ รถยนต์ข้างหน้าต่างพากันหลีกทางให้ เปิดช่องทางด่วนให้เกาเฟยไล่ตามรถบรรทุก

ผู้โดยสารในรถต่างพากันนอนเกาะหน้าต่างเพื่อดูการไล่ล่าอันดุเดือดนี้อย่างตื่นเต้น ฉากที่รถตำรวจผู้กล้าหาญและโดดเดี่ยวของกรมตำรวจนิวยอร์กไล่ล่ารถบรรทุกหนักนั้นหาดูได้ยากในมหานครนิวยอร์ก

หลังจากไล่ตามกันเกือบสามสิบวินาที ในที่สุดรถฟอร์ดทอรัสของเกาเฟยก็เข้าใกล้รถบรรทุกหนัก รถบรรทุกเปลี่ยนเลนบ่อยครั้งเพื่อพยายามสกัดเกาเฟย แต่ขนาดที่เทอะทะของมันก็จำกัดประสิทธิภาพของมัน

เกาเฟยเห็นโอกาส ตอนแรกแสร้งทำเป็นเข้าใกล้จากทางขวา จากนั้นก็ชะลอความเร็วแล้วอ้อมจากด้านหลังรถบรรทุกไปทางซ้าย เร่งความเร็วขึ้นอย่างกะทันหันแล้วแซงไปอย่างบ้าคลั่ง

รถบรรทุกคันใหญ่ไม่กล้าที่จะเปลี่ยนความเร็วบ่อยครั้งขนาดนั้น และทำได้เพียงมองดูเกาเฟยแซงขึ้นมาจากด้านใน

ไม่ไกลนักคือทางเข้าร่วม ตำรวจในควีนส์เห็นได้ชัดว่ายังไม่มีเวลาปิดถนน เกาเฟยเงยหน้าขึ้นและเหลือบมองการจราจรที่หนาแน่นข้างหน้าที่ไม่ตระหนักถึงอันตราย

ถึงเวลาที่จะได้ตายอย่างวีรบุรุษแล้ว!

“หยุดเดี๋ยวนี้! ไอ้ตัวใหญ่ การเดินทางสิ้นสุดที่นี่แล้ว!”

ตัวถังขนาดเล็กของฟอร์ดทอรัสวาดโค้งอยู่หน้ารถบรรทุก จากนั้นก็ถูกคันหลังกัดเข้าที่บั้นท้าย แรงกระแทกอันรุนแรงทำให้ทอรัสเสียการทรงตัวในทันที หมุนติ้วราวกับเข็มนาฬิกาแล้วเหินออกไป

ภายในรถทุกอย่างกลับตาลปัตร และถุงลมนิรภัยก็ทำงานอย่างรวดเร็ว เกาเฟยได้ยินเพียงเสียงของแฮงก์ที่ตะโกนเรียกชื่อเขาอย่างบ้าคลั่งในวิทยุสื่อสาร และเขาก็หมดสติไปอย่างสมบูรณ์ในวินาทีต่อมา

“ในที่สุดก็ได้ . . . กลับไปแล้วสินะ?”

นี่คือความคิดสุดท้ายที่แวบเข้ามาในหัวของเกาเฟย และรถบรรทุกสินค้าหนักก็เสียการควบคุมหลังจากถูกชนท้ายและเหินขึ้นไป พุ่งตรงทะลุราวกันตกข้างทาง และชนเข้ากับตอม่อรับน้ำหนักของสะพานลอยที่ไม่ไกลนักจนต้องหยุดลง การชนอย่างรุนแรงทำให้ด้านหน้ารถบรรทุกยุบตัวลงเหมือนกระป๋องที่ถูกเหยียบ และคนขับรถบรรทุกก็เสียชีวิตคาที่โดยไม่มีข้อสงสัยใด ๆ

ทางเข้าร่วมที่อยู่ห่างออกไป 300 เมตรยังคงเต็มไปด้วยรถรา และมียานพาหนะใหม่ ๆ เข้ามาในถนนสายหลักอย่างต่อเนื่อง คนเดินเท้าส่วนใหญ่ไม่ทันสังเกตเห็นการไล่ล่าอันน่าตื่นเต้นที่เพิ่งเกิดขึ้นบนถนนด้านหลัง พวกเขาเพียงแค่อยากจะกลับบ้านไปพบหน้าครอบครัวเร็ว ๆ

สามนาทีต่อมา ตำรวจก็มาถึงและปิดกั้นสี่แยกได้ทันท่วงที และวิกฤตบนทางหลวงอันน่าตื่นเต้นก็จบลงอย่างสมบูรณ์ ยกเว้นรถพยาบาลบนถนนสาย 88 รถบรรทุกสินค้าหนักก็ถูกสยบลงได้สำเร็จก่อนที่จะก่ออุบัติเหตุครั้งที่สอง

รถฟอร์ดทอรัสซึ่งไล่ตามรถบรรทุกที่ก่ออุบัติเหตุเพียงลำพัง คือวีรบุรุษผู้สมควรได้รับคำยกย่องในการช่วยเหลือครั้งนี้

. . .

หลังจากเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ ในที่สุดเกาเฟยก็ค่อย ๆ ฟื้นคืนสติ

เขารู้สึกเหมือนเพิ่งจะหลับไป และกล้ามเนื้อในร่างกายก็แข็งทื่อไปหมดแล้ว

เมื่อลืมตาขึ้นเกาเฟยก็แทบจะรอไม่ไหวที่จะได้เห็นห้องนอนที่คุ้นเคย หลังจากการตายอย่างบ้าคลั่งครั้งล่าสุด ในที่สุดเขาก็สามารถกลับสู่ความเป็นจริงได้แล้วใช่ไหม?

อย่างไรก็ตามเมื่อเขามองไปรอบ ๆ ความรู้สึกสิ้นหวังก็ถาโถมเข้ามา

นี่คือห้องผู้ป่วยแบบอเมริกันทั่วไป ไม่ใช่ห้องนอนที่เขาเคยอยู่มาก่อน ร่างที่คุ้นเคยกำลังสัปหงกอยู่ข้างเตียงของเขา คือเฉิงเจี๋ยเชี่ยนที่ไปร่วมงานเลี้ยงกับเขา

“บ้าเอ๊ย ไม่ตายเหรอ?”

เกาเฟยแทบจะล้มทั้งยืน เขาโกรธจนสบถออกมา ทำให้เจี๋ยเชี่ยนซึ่งยังไม่หลับลึกก็ตื่นขึ้นมาทันทีและกล่าวอย่างมีความสุข “เกาเฟย คุณฟื้นแล้วเหรอ? ในที่สุดคุณก็ฟื้น!”

“ผมหลับไปนานแค่ไหน?” เกาเฟยพยายามขยับร่างกายและพบว่าหน้าอกและแขนของเขาได้รับบาดเจ็บในระดับที่แตกต่างกัน แต่ก็ไม่รุนแรงนัก ซึ่งเกี่ยวข้องกับค่าสถานะร่างกาย 1.6 ของเขา

ไม่ใช่สิ! หน้าต่างคุณสมบัติในหัวของเกาเฟยบอกเขาว่าในช่วงเวลาที่เขาสลบไป เขาได้เลื่อนระดับขึ้นอีกครั้ง และค่าสถานะร่างกายของเขาในตอนนี้ไม่ใช่ 1.6 อีกต่อไป แต่เป็น 1.8

—

สมรรถภาพร่างกาย : 1.8

พละกำลัง : 1.3

ความว่องไว : 1.5

จิตวิญญาณ : 1.3

—

ค่าสถานะร่างกายเป็นตัวกำหนดความสามารถในการต่อสู้และรักษาตัวของเขา ร่างกาย 1.8 หมายความว่าเขาสามารถทนต่อความเสียหายทางกายภาพได้มากกว่าชายหนุ่มปกติ 1.8 เท่า นอกจากนี้ระบบสัญชาตญาณการหลีกเลี่ยงอันตรายยังช่วยออกแบบเส้นทางที่ปลอดภัยที่สุดให้เขาเมื่อเขาพุ่งเข้าใส่รถตู้ ดังนั้นหลังจากอุบัติเหตุที่น่าเศร้าเช่นนี้ เขาก็แค่มีกระดูกหน้าอกและแขนหัก บวกกับการกระทบกระเทือนในระดับปานกลาง

‘ระบบนี้มันจะโกงเกินไปแล้วไหม? รถบรรทุกที่แข็งแกร่งขนาดนั้นยังรอดตายได้เหรอ? ใครก็ตามที่ออกแบบระบบนี้ ประสบการณ์ของโฮสต์มันไม่ดีเอาซะเลย . . .’ เกาเฟยคร่ำครวญในใจ

เฉิงเจี๋ยเชี่ยนให้คำตอบสำหรับคำถามก่อนหน้านี้ของเขา “คุณสลบไปชั่วโมงกว่า ๆ”

“แค่ชั่วโมงกว่า ๆ เองเหรอ?” เส้นสีดำปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเกาเฟยทันที “ผมนึกว่าผมสลบไปสามวันสามคืนซะอีก!”

“คุณคิดว่าฉันจะอยู่กับคุณในโรงพยาบาลสามวันสามคืนรึไง?” เจี๋ยเชี่ยนกลอกตา “ฉันไม่ได้ว่างขนาดนั้นนะ! แล้วก็ถ้าคุณยังไม่รู้จักป้องกันตัวเองอีก ฉันจะ . . .ฉันจะ . . .”

หลังจากพูดว่า “ฉันจะ” ไปสองครั้ง เฉิงเจี๋ยเชี่ยนก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อ ท้ายที่สุดแล้วเกาเฟยได้ป้องกันอุบัติเหตุรถชนครั้งใหญ่ด้วยตัวคนเดียว แฮงก์บอกเธอว่าถ้ารถบรรทุกพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วขนาดนั้น ผ่านทางเข้าร่วมไป อย่างน้อยก็จะทำให้เกิดการชนกันต่อเนื่องของรถยนต์หลายสิบคัน ซึ่งหมายความว่าครอบครัวหลายสิบครอบครัวจะแตกสลาย

เกาเฟยได้ช่วยชีวิตครอบครัวหลายสิบครอบครัวโดยแลกกับความปลอดภัยของตัวเอง เฉิงเจี๋ยเชี่ยนจะทนตำหนิเขาได้อย่างไร?

เพียงแต่เฉิงเจี๋ยเชี่ยนรู้ว่าสิ่งที่เกาเฟยทำนั้นถูกต้อง แต่เธอก็ยังไม่อยากให้เกาเฟยทำ เธอเข้าใจว่ามันเป็นความเห็นแก่ตัวของเธอเอง แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะเห็นแก่ตัว