สุดยอดคู่มือการเอาชีวิตรอดในโลกมาร์เวล ตอนที่ 11 แสงแห่งชาวจีน

สุดยอดคู่มือการเอาชีวิตรอดในโลกมาร์เวล ตอนที่ 11 แสงแห่งชาวจีน

คริสตกตะลึงอยู่กับที่เมื่อเห็นเกาเฟยจัดการสี่คนของฝ่ายเฒ่าเทย์เลอร์ได้ด้วยตัวคนเดียว สมัยเรียนเขาจำไม่ได้เลยว่าเกาเฟยต่อสู้เก่งขนาดนี้ หรือว่าเจ้าเด็กนี่แอบไปฝึกการต่อสู้มาเงียบ ๆ หลังจากเรียนจบ?

ความตกตะลึงที่แปรเปลี่ยนเป็นแต้มบูชานั้นถูกส่งเข้ามายังเบื้องหลังของเกาเฟยอย่างต่อเนื่อง ซึ่งทำให้เขาจนปัญญาอย่างยิ่ง และการต่อสู้อันดุเดือดนี้ยังดึงดูดผู้คนให้มามุงดูเป็นจำนวนมาก บนถนนที่เคยเปลี่ยวร้างกลับมีผู้คนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

เพื่อหลีกเลี่ยงการได้รับแต้มบูชาเพิ่มขึ้น เกาเฟยจึงต้องรีบจบการต่อสู้

“เฮ้ เฒ่าเทย์เลอร์ นี่คือความสามารถของแกเหรอ? แกมันเป็นไอ้ขี้ขลาดที่น่าผิดหวังเหมือนกับลูกชายแกไม่มีผิด!” เกาเฟยถ่มน้ำลายแล้วกล่าวอย่างดูถูก

ประโยคนี้ทำให้เฒ่าเทย์เลอร์โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เขาดิ้นรนลุกขึ้น แล้วเดินไปยังรถยนต์อย่างสบถสาปแช่ง ดวงตาที่เคยเฉื่อยชาของเขาบัดนี้เต็มไปด้วยความดุร้าย

คริสที่อยู่ไกลออกไปตระหนักถึงอันตรายได้ในทันที เขาวิ่งพรวดออกไปอย่างไม่คิดชีวิตและตะโกนว่า “เกาเฟย! หนีเร็ว! หนีเร็ว!”

น่าเสียดายที่ตอนนี้มันสายเกินไปที่จะหนีแล้ว เฒ่าเทย์เลอร์หยิบปืนออกมาจากรถด้วยมืออันสั่นเทา ไม่เหมือนกับฌอนลูกชายของเขา ตาเฒ่าคนนี้เห็นได้ชัดว่ากำลังถือปืนจริงอยู่

“ไอ้หนู แกตายแน่ . . .” เฒ่าเทย์เลอร์ถูกเตะจนฟันร่วงไปสองซี่ เวลาพูดปากจึงมีแต่ลม แต่เขากลับหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง และรอยยิ้มที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดของเขาก็ยิ่งดูน่าสยดสยองยิ่งขึ้น

อย่างไรก็ตามเกาเฟยที่ถูกเฒ่าเทย์เลอร์ใช้ปืนจ่ออยู่กลับหัวเราะออกมาเช่นกัน

“น่าสนใจดีนี่ แกเก่งกว่าลูกชายแกเยอะ และในที่สุดก็ทำให้ฉันได้เห็นของจริงเสียที”

ในขณะนี้เกาเฟยรู้สึกตื่นเต้นอย่างยิ่ง ในสายตาของเขา สิ่งที่เฒ่าเทย์เลอร์ถืออยู่ในมือนั้นไม่ใช่ปืน แต่เป็นตั๋วเดินทางกลับสู่โลกแห่งความจริงของเขา! แผนของเกาเฟยจะประสบความสำเร็จก็ต่อเมื่อตาเฒ่านี่ยอมเหนี่ยวไก

“มาสิ เฒ่าเทย์เลอร์ ให้ฉันเห็นหน่อยว่าแกไม่ใช่ไอ้ขี้ขลาด!” เกาเฟยเยาะเย้ย “ยิงเลย เร็วเข้า!”

ผู้ที่มุงดูอยู่ต่างพากันเหงื่อตกแทนเกาเฟย และคริสก็ตกใจจนทำปูในมือหล่นทั้งหมด ฌอนกล้าแค่เล่นปืนปลอมจริง ๆ แต่สิ่งที่อยู่ในมือของเฒ่าเทย์เลอร์นั้นเป็นของจริง!

“เกาเฟย! นั่นมันปืนจริงนะ!” คริสตะโกนอย่างสิ้นหวัง

เกาเฟยผิวปากอย่างไม่ใส่ใจ “แบบนี้สิดี”

และทันทีที่เสียงผิวปากเงียบลง เสียงปืนก็ดังขึ้น

ผู้คนบนถนนต่างพากันหาที่กำบังโดยสัญชาตญาณ

รอยยิ้มของเกาเฟยกว้างขึ้นไปอีก ตอนนี้เขาสามารถกลับไปได้ในที่สุด แต่ครึ่งวินาทีต่อมาเขาก็พบว่าตนเองไม่รู้สึกเจ็บเลยแม้แต่น้อย ดูไม่เหมือนว่าเขาถูกยิงเลย

เขาก้มศีรษะลงตรวจสอบและพบว่าไม่มีบาดแผลใด ๆ บนร่างกาย เมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง เฒ่าเทย์เลอร์ที่ยืนอยู่ตรงข้ามก็ถูกยิงเข้าที่ศีรษะและล้มลงไปกองกับพื้น

“บ้าเอ๊ย?!”

เกาเฟยสิ้นหวังและตะโกนออกมาอย่างหดหู่ เมื่อมองย้อนกลับไปก็เห็นแฮงก์ยืนอยู่บนถนนไม่ไกลนัก ในมือถือปืนกล็อกมาตรฐานของกรมตำรวจนิวยอร์ก

“ไม่ต้องเกรงใจ” แฮงก์พยักหน้าให้เกาเฟย จากนั้นก็สั่งให้ลูกน้องของเฒ่าเทย์เลอร์คุกเข่าลงข้างถนนเสียงดัง

เกาเฟยแทบจะล้มทั้งยืน!

ไม่ต้องเกรงใจบ้านน้องสาวลุงสิ!

ฉันตระเวนไปทั่วบรูกลิน ทั้งวันทั้งคืนมาสามวัน ในที่สุดก็ได้เจอฆาตกรที่กล้าชักปืนออกมายิงจริง ๆ แล้วคคุณก็ยิงเขาตายในนัดเดียวเนี่ยนะ?

แล้วยังมีหน้ามาบอกว่าไม่ต้องเกรงใจอีก!

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะเนี่ย?!

เห็นได้ชัดว่าแฮงก์ไม่รู้ถึงเจตนาดีของเกาเฟย และคิดว่าเขาโชคดีที่รอดชีวิตมาได้ ตำรวจเฒ่าคุมเชิงลูกสมุนที่เหลือของเฒ่าเทย์เลอร์ด้วยปืนพลางออกคำสั่งกับเกาเฟย “พ่อหนุ่ม ช่วยฉันตรวจดูหน่อยสิว่าเจ้าพวกนี้มีปืนรึเปล่า กล้าพกปืนมาในเขตของฉัน เฒ่าเทย์เลอร์นี่มันเก่งจริง ๆ”

กรมตำรวจนิวยอร์กมีสไตล์การทำงานที่แข็งกร้าว และเขาไม่ลังเลที่จะฆ่าอันธพาล เฒ่าเทย์เลอร์มีประวัติอาชญากรรม และเขาก็ข่มขู่ชีวิตผู้อื่นอย่างเปิดเผยในที่สาธารณะด้วยปืน แฮงก์จึงไม่ให้โอกาสเขาได้ยิงเลย

ลูกน้องอีกสามคนมาที่นี่เพื่อแวะพักไม่กี่แห่ง และไม่มีใครอยากจะเข้าไปยุ่งกับปัญหา เมื่อเห็นว่าเฒ่าเทย์เลอร์ถูกยิงเสียชีวิต พวกเขาก็รีบคุกเข่าลงข้างถนนและยอมให้จับกุม ปล่อยให้เกาเฟยค้นตัวพวกเขาจนทั่ว

ดังนั้นด้วย ‘ความช่วยเหลือ’ ของแฮงก์ เกาเฟยจึงพลาดโอกาสอันดีที่จะได้กลับไปยังโลกเดิมของเขา และหลังจากนั้นเขาก็ต้องตามแฮงก์ไปที่สถานีตำรวจเพื่อจัดการเรื่องต่าง ๆ ต่อไป

อย่างไรก็ตามการเดินทางครั้งนี้ก็ไม่ได้สูญเปล่า เกาเฟยเพียงได้ผ่านขั้นตอนการเข้าทำงานบางส่วนล่วงหน้า และได้พบกับหัวหน้าและเพื่อนร่วมงานในอนาคตเพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับสภาพแวดล้อมการทำงาน แม้ว่าจะมีโอกาสไม่มากนักที่จะได้ทำงานในสายงานนี้ก็ตาม

หลังจากวิ่งวุ่นอยู่พักหนึ่ง เมื่อเกาเฟยกลับถึงบ้านก็เป็นเวลาเช้าตรู่ของอีกวันหนึ่งแล้ว ในตอนนี้เขาทั้งเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ ทันทีที่เข้าประตู เขาก็ล้มตัวลงบนโซฟาและผล็อยหลับไป

. . .

ห้าชั่วโมงต่อมา เกาเฟยถูกปลุกให้ตื่นจากความหลับใหลด้วยแต้มบูชาที่ปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่องในระบบเบื้องหลัง เกาเฟยที่ยังงัวเงียเรียกหน้าต่างคุณสมบัติขึ้นมาและเห็นว่าข้อมูลในเบื้องหลังแทบจะทำให้ระบบล่ม

[แต้มบูชาจากมาร์ค หลิว +3]

[แต้มบูชาจากแมรี่ จาง +3]

[แต้มบูชาจากจูปิเตอร์ +3]

[แต้มบูชาจากหู อี้เหลียน่า +3]

. . .

ยิ่งแต้มบูชาเพิ่มขึ้นมากเท่าไหร่ เกาเฟยก็ยิ่งมึนงง และในไม่ช้าเขาก็ค้นพบรูปแบบของแต้มบูชาเหล่านี้ แต้มบูชาทั้งหมดมาจากชาวจีน!

“นี่มันเรื่องอะไรกัน?”

เกาเฟยขยี้ตาที่ง่วงงุน และรีบลุกขึ้นไปดูในอินเทอร์เน็ต เป็นไปตามคาด รายงานเกี่ยวกับคดีของเฒ่าเทย์เลอร์ได้แพร่กระจายไปทั่วเว็บไซต์ข่าวหลายแห่งแล้ว

เฒ่าเทย์เลอร์มีตัวตนที่ละเอียดอ่อนและเป็นนักเหยียดผิวที่รู้จักกันดีในย่านบรูกลิน ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาด้วยจำนวนชาวจีนที่เพิ่มขึ้นในนิวยอร์ก เฒ่าเทย์เลอร์ได้แสดงการปฏิเสธชาวจีนอย่างเปิดเผยหลายครั้ง โดยเชื่อว่าพวกเขาได้ยึดทรัพยากรทางสังคมไปเป็นจำนวนมาก ในการเคลื่อนไหวเพื่อต่อต้านการเลือกปฏิบัติ เฒ่าเทย์เลอร์ถึงกับนำคนไปทำร้ายชาวจีนหลายคน ดังนั้นเฒ่าเทย์เลอร์จึงสร้างศัตรูไว้มากมายในแวดวงชาวจีนในบรูกลิน

ครั้งนี้เกาเฟยได้แสดงความกล้าหาญในการจับกุมฌอน อันธพาลที่ปล้นซูเปอร์มาร์เก็ตก่อน จากนั้นก็ต่อสู้กับเฒ่าเทย์เลอร์ นักเหยียดผิวที่มาเพื่อแก้แค้น ในที่สุดเขาก็บีบให้เฒ่าเทย์เลอร์ต้องชักปืนออกมาและถูกกรมตำรวจนิวยอร์กยิงเสียชีวิตคาที่ ปฏิบัติการชุดนี้ช่างสะใจและมีชีวิตชีวายิ่งนัก

นักข่าวชาวจีนหลายคนจากเครือข่ายเว็บไซต์ข่าวได้รายงานข่าวอย่างละเอียดเป็นครั้งแรก และเปิดเผยสาเหตุและผลของเหตุการณ์เฒ่าเทย์เลอร์ ในช่วงเวลานี้นิวยอร์กกำลังส่งเสริมการเคลื่อนไหวต่อต้านการเลือกปฏิบัติพอดี ดังนั้นผู้บริหารสื่อจึงตัดสินใจอย่างชาญฉลาดที่จะมีส่วนร่วมในการโหมกระพือเหตุการณ์นี้

ดังนั้นเกาเฟยจึงได้รับการรายงานข่าวอย่างกว้างขวางในภาพลักษณ์ของ ‘แสงแห่งชาวจีน’ และเขาได้รับการบูชาจากชาวจีนในนิวยอร์ก

“ให้ตายเถอะ . . . ไม่ใช่ใช่ไหม?”

เมื่อเห็นรายงานบนหน้าเว็บ จิตใจของเกาเฟยก็ระเบิดออกทันที เมื่อดูจากอัตราการเติบโตของแต้มบูชาในปัจจุบัน อีกไม่นานเขาก็จะเลื่อนระดับอีกครั้ง

ก่อนที่เขาจะทันได้คิดหามาตรการรับมือ เสียงพูดคุยจอแจจากนอกอพาร์ตเมนต์ก็ทำให้เขาตกใจจนเหงื่อตกอีกครั้ง

“เกาเฟยน่าจะอยู่ที่นี่ . . .”

“ว่ากันว่าเหตุการณ์เกิดขึ้นที่ชั้นล่างของบ้านเกาเฟย เขาต้องอยู่ในอาคารอพาร์ตเมนต์นี้แน่ ๆ”

“เราลองถามดูสิ ย่านนี้ไม่น่าจะมีคนจีนมากนัก หาง่ายจะตาย . . .”

เกาเฟยมองลอดหน้าต่างออกไปและเห็นนักข่าวล้อมรอบอยู่ชั้นล่าง จุดประสงค์ของพวกเขาชัดเจนมาก และเห็นได้ชัดว่าพวกเขามาที่นี่เพื่อสัมภาษณ์และรายงานข่าวเพิ่มเติม

“น้องสาวแกสิ! ปล่อยฉันไปได้ไหม!”

ตอนนี้แต้มบูชาของเขาพุ่งกระฉูดแล้ว หากเขาถูกนักข่าวสัมภาษณ์และยังคงสร้างความนิยมต่อไป เกรงว่าในอีกไม่กี่วันอันดับของเขาจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า! ถึงตอนนั้นเมื่อคุณสมบัติทั้งหมดแข็งแกร่งขนาดนั้นแล้ว จะตายอย่างเงียบ ๆ ได้อย่างไร?

“ไม่ได้ ฉันต้องเก็บตัว . . .” เกาเฟยตัดสินใจทันทีที่จะปลอมตัวและหลบหนีเพื่อหลีกเลี่ยงการสัมภาษณ์ระลอกนี้

ไม่คาดคิดว่าในขณะนั้นเอง เสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากชั้นล่าง

“พวกคุณมาสัมภาษณ์เกาเฟยกันเหรอครับ เพื่อนนักข่าว? เขาอยู่ชั้นบน ไม่ต้องห่วง ผมจะทำให้แน่ใจว่าเขายอมรับการสัมภาษณ์ของคุณ แต่ก่อนหน้านั้น ผมคิดว่าคุณควรจะสัมภาษณ์ผมก่อนนะ ลุงแฟรงค์ผู้ยอดเยี่ยม!”