บทที่ 10: หนึ่งพันล้าน?

ในขณะที่สวี่เจี๋ยแห่งเซาท์เวสต์กรุ๊ปกำลังเริ่มมีอารมณ์ฉุนเฉียว เจ้าหน้าที่อีกคนหนึ่งก็วิ่งเข้ามารายงาน

"รายงานครับท่านผู้อำนวยการ ผลการทดสอบความทนทานออกมาแล้ว! เราทดสอบด้วยกรดเข้มข้น และมันไม่เกิดปฏิกิริยาใดๆ เลยครับ"

"กรดเข้มข้นไม่มีผลกระทบต่อมันแม้แต่น้อย วัสดุนี้สามารถนำไปใช้เป็นวัสดุก่อสร้างในสถานที่พิเศษบางแห่งได้เลยครับ"

หลังจากเขาพูดจบ เจ้าหน้าที่อีกหลายคนก็ทยอยเดินเข้ามา

"รายงานครับท่านผู้อำนวยการ การทดสอบแรงกระแทกเสร็จสิ้นแล้ว! มันสามารถดูดซับพลังงานกระแทกได้อย่างน้อย 20,000 กิโลจูลต่อตารางเมตร โดยไม่มีการแตกร้าวหรือแตกหักครับ"

"รายงานครับ การทดสอบการทนไฟเสร็จสิ้นแล้ว! ประสิทธิภาพการทนไฟของคอนกรีตชนิดนี้สามารถรักษาความสมบูรณ์ของโครงสร้างได้ที่อุณหภูมิสูงถึง 1,500 องศาเซลเซียสครับ"

"รายงานครับ การทดสอบความทนทานต่อการแช่แข็งและละลายเสร็จสิ้นแล้ว! สสารนี้สามารถทนต่อวงรอบการแช่แข็งและละลายได้อย่างน้อย 300 รอบครับ"

"รายงานครับ การทดสอบความทึบน้ำเสร็จสิ้นแล้ว! สสารนี้สามารถต้านทานแรงดันน้ำได้สูงถึง 120 เมกะปาสกาล โดยไม่มีการรั่วซึมครับ"

"รายงานครับ การทดสอบน้ำหนักเบาเสร็จสิ้นแล้ว! ความหนาแน่นของคอนกรีตชนิดนี้มีค่าประมาณ 1.5 เท่าของคอนกรีตทั่วไป และมวลของมันเบากว่าคอนกรีตทั่วไปมากครับ"

เมื่อได้ฟังรายงานเหล่านี้ทีละรายการ ชายชราผู้รับผิดชอบดูแลห้องแล็บก็เริ่มรู้สึกไม่มั่นใจในตัวเอง

ในโลกนี้จะมีคอนกรีตแบบไหนกันที่ยังคงสภาพสมบูรณ์ได้ในอุณหภูมิสูงถึง 1,500 องศา?

คนรอบข้างต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ เพราะข้อมูลเหล่านี้มันดูเกินจริงไปมาก

เกินจริงจนพวกเขาไม่กล้าเชื่อ ถึงขั้นสงสัยว่าอุปกรณ์ทดสอบอาจจะเสีย

แต่ถ้าอุปกรณ์เสีย มันก็คงเป็นไปไม่ได้ที่จะเสียพร้อมกันทุกเครื่อง

สวี่เจี๋ยที่ยืนอยู่ข้างๆ ขมวดคิ้วแน่นขึ้น เขาแค่นเสียงเย็นชาและกล่าวว่า "เหอะ รักษาความสมบูรณ์ของโครงสร้างที่อุณหภูมิสูง 1,500 องศา? นั่นมันเกือบจะเท่าจุดหลอมเหลวของเหล็กแล้วไม่ใช่หรือไง?"

"ผมอยากจะเห็นนักว่าคอนกรีตของคุณมันจะวิเศษขนาดนั้นจริงไหม ห้องทดสอบการทนไฟของคุณอยู่ที่ไหน?"

"ถ้ามันสามารถคงสภาพโครงสร้างในอุณหภูมิสูงขนาดนั้นได้จริง ผมสัญญาว่าจะมอบเงินทุนให้คุณ 1,000 ล้านในปีหน้า"

เมื่อได้ยินดังนั้น ดวงตาของชายชราผู้เป็นผู้อำนวยการศูนย์วิจัยก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

"คุณสวี่ เชิญทางนี้ครับ ผมจะพาคุณไปดู!"

เขาเคยเห็นความแข็งแกร่งของคอนกรีตชนิดนี้กับตาตัวเองมาก่อน และเขารู้สึกว่า 1,500 องศาก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้ หากได้เงิน 1,000 ล้านก้อนนั้นมา หลังจากนี้พวกเขาคงไม่ต้องกังวลเรื่องเงินทุนอีกต่อไป

ครู่ต่อมา ทุกคนก็มาถึงห้องปฏิบัติการทดสอบการทนไฟ

ผู้อำนวยการอาวุโสไม่รอช้า สั่งการเจ้าหน้าที่ข้างกายทันที

"เอาคอนกรีตชิ้นใหม่มาทดสอบการทนไฟ ให้คุณสวี่ได้เห็นประสิทธิภาพการทนความร้อนของคอนกรีตตัวนี้หน่อย"

เมื่อได้รับคำสั่ง เจ้าหน้าที่ก็รีบควบคุมเครื่องมือ วางชิ้นส่วนคอนกรีตลงไป และเริ่มทำการเพิ่มความร้อน

จากนั้น ตัวเลขอุณหภูมิบนหน้าจอก็เริ่มพุ่งสูงขึ้น

อุณหภูมิพุ่งพรวดจาก 100 องศา ไปถึง 1,000 องศาเซลเซียสในพริบตา

ผ่านกระจกนิรภัย ทุกคนสามารถมองเห็นได้ว่าชิ้นคอนกรีตที่วางอยู่ข้างในเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน

ภายใต้อุณหภูมิสูงลิบลิ่ว คอนกรีตชิ้นนั้นดูราวกับทองคำที่กำลังเปล่งแสงสว่างจ้า

จากนั้น อุณหภูมิยังคงไต่ระดับขึ้นไป และแตะที่ 1,500 องศาเซลเซียสอย่างรวดเร็ว

เมื่อถึงอุณหภูมินี้ ในที่สุดคอนกรีตก็ทนไม่ไหว และโครงสร้างของมันเริ่มถูกทำลาย

เจ้าหน้าที่ผู้ทดสอบจึงหยุดการทดสอบลง

ในวินาทีนี้ ทุกคนที่เฝ้าดูอยู่ต่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก

แม้แต่ผู้อำนวยการศูนย์วิจัยที่เตรียมใจมาบ้างแล้ว ก็ยังอึ้งจนตัวแข็งเมื่อได้เห็นภาพนี้กับตา

นี่มันคือคอนกรีตจริงๆ หรือ?

ส่วนสวี่เจี๋ยที่ปั้นหน้าเย็นชามาตลอด ก็หน้าถอดสีทันทีที่เห็นภาพตรงหน้า

ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าข้อมูลพวกนี้ต้องเป็นของปลอม และเป็นไปไม่ได้ที่คอนกรีตจะทำได้ถึงระดับนี้

แต่เมื่อได้เห็นการทดสอบนี้กับตาตัวเอง เขาก็ไม่สามารถรักษาความเยือกเย็นได้อีกต่อไป

"นี่มัน... นี่มันคอนกรีตชนิดไหนกัน? คุณแน่ใจนะว่านี่คือคอนกรีต?"

เมื่อได้ยินคำถาม ผู้อำนวยการก็พยักหน้า

"ครับ มันน่าจะเป็นเทคโนโลยีคอนกรีตที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน คอนกรีตตัวนี้แข็งแกร่งกว่า 'ซี 130' ที่ล้ำสมัยที่สุดของประเทศเราหลายสิบเท่า"

"จากข้อมูลที่เราคำนวณ คอนกรีตนี้สามารถทำให้ตึกที่สูงที่สุดในโลกเพิ่มความสูงได้อีกอย่างน้อย 5 เท่า หรือแม้แต่ 10 เท่าก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้"

เมื่อได้ยินดังนั้น ดวงตาของสวี่เจี๋ยก็เต็มไปด้วยความกระหาย เขาขบกรามแน่นและกำหมัดพร้อมกล่าวว่า

"พวกคุณเอาคอนกรีตนี้มาจากไหน? เซาท์เวสต์กรุ๊ปของเราต้องครอบครองเทคโนโลยีนี้ให้ได้"

เทคโนโลยีนี้มันท้าทายสวรรค์เกินไปแล้ว หากกลุ่มบริษัทของพวกเขาไม่ได้ครอบครองมัน เซาท์เวสต์กรุ๊ปอาจจะถูกแทนที่ได้ในทันที

เหมือนกับที่กล้องฟิล์มถูกแทนที่ด้วยกล้องดิจิทัลในอดีต

เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้อำนวยการรีบเรียกพนักงานคนก่อนหน้านี้เข้ามา

"เธอบอกคุณสวี่ซิ ว่าคอนกรีตนี้ได้มาจากไหน?"

เมื่อได้ยินคำสั่ง พนักงานคนนั้นก็รีบรายงาน "คุณสวี่ครับ ของสิ่งนี้ถูกนำมาโดยทายาทเศรษฐีรุ่นสองที่ครอบครัวทำโรงงานโม่หินครับ ผมคาดว่าครอบครัวของพวกเขาน่าจะบังเอิญผสมมันขึ้นมาได้โดยโชคช่วย ก็เลยเอามาให้ผมทดสอบ"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สวี่เจี๋ยก็พยักหน้า

"ดี ทดสอบข้อมูลด้านอื่นให้ผมต่อ ถ้าข้อมูลเป็นจริงอย่างที่พวกคุณว่า เทคโนโลยีนี้ก็ถือว่าไม่ธรรมดาเลยทีเดียว"

"การถือกำเนิดของเทคโนโลยีนี้มีความสำคัญไม่น้อยไปกว่าการถือกำเนิดของเหล็กกล้า และมันจะพาอุตสาหกรรมการก่อสร้างก้าวไปสู่อีกระดับอย่างแน่นอน"

"ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าเซาท์เวสต์กรุ๊ปของเราเปิดตัวเทคโนโลยีนี้ หุ้นของเราจะพุ่งทะลุ 2 ล้านล้านหยวนทันที กลายเป็นองค์กรที่ทรงอิทธิพลทัดเทียมกับ 'เหมาไถกรุ๊ป'"

"ดำเนินการทดสอบต่อไป แล้วก็ให้คนของคุณพาคนกลุ่มนั้นไปที่ห้องรับรอง ดูแลปูเสื่อเลี้ยงดูปูเสื่อด้วยอาหารและเครื่องดื่มอย่างดี"

เมื่อได้ยินคำสั่งของสวี่เจี๋ย ทุกคนก็พยักหน้ารับคำอย่างพร้อมเพรียง

จากนั้น พวกเขาก็ดำเนินการทดสอบต่อไป

ในขณะเดียวกัน โจวเผิงและซุนเทาที่รออยู่ด้านนอกยังไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นข้างใน

พวกเขานั่งรอมาหลายชั่วโมงแล้ว แต่ก็ไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ

ซุนเทาเริ่มกระวนกระวายใจขึ้นมาบ้างแล้ว

เขามองซ้ายมองขวาแล้วพูดกับโจวเผิงว่า "ลูกพี่ ไอ้หมอนั่นมันคงไม่ได้เชิดเงินลูกพี่แล้วเงียบหายไปเฉยๆ ใช่ไหม?"

เมื่อได้ยินดังนั้น แววตาของโจวเผิงก็ขุ่นมัวลง แต่เขาก็ส่ายหน้า

"ไม่น่าใช่ ฉันเคยเจอมันครั้งหนึ่งในวงเหล้า มันเป็นไปไม่ได้ที่รับเงินแล้วจะไม่ทำงาน รออีกหน่อยเถอะ"

"พอรายงานผลออกมา เราจะไปแจ้งจับไอ้เด็กซูอี้ทันที ข้อหาใช้คอนกรีตคุณภาพต่ำและทำถนนบางเฉียบ"

"เป็นผู้สอบได้คะแนนอันดับหนึ่งของประเทศงั้นเหรอ? เก่งนักใช่ไหม? ฉันจะส่งแกเข้าคุก คอยดูสิว่าจะยังเก่งอยู่อีกไหม"

ในขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกัน พนักงานที่เข้าไปก่อนหน้านี้ก็เดินออกมาพร้อมรอยยิ้ม

เมื่อเห็นดังนั้น โจวเผิงก็รีบเดินเข้าไปหา

"เป็นไงบ้าง? ผลออกมาหรือยัง?"

พนักงานได้ยินดังนั้นก็ส่ายหน้า

"ต้องรออีกหน่อยครับ แต่ใกล้เสร็จแล้ว ผมมีข่าวดีมาบอกพวกคุณสองคนด้วย"

"เทคโนโลยีคอนกรีตของพวกคุณยอดเยี่ยมมาก และตอนนี้เซาท์เวสต์กรุ๊ปก็ให้ความสนใจแล้ว เมื่อพวกเขาถามราคา อย่าลืมเรียกให้สูงๆ ไว้ล่ะ"

เมื่อได้ยินแบบนี้ โจวเผิงและซุนเทาก็ยืนงงเป็นไก่ตาแตก

อะไรนะ? เทคโนโลยีคอนกรีตนี้ได้รับความสนใจ?

นี่มันไม่ใช่คอนกรีตห่วยๆ ที่ซูอี้ทำขึ้นมาหรอกหรือ?

ซุนเทาได้ยินดังนั้นก็เตรียมจะอ้าปากบอกว่าเทคโนโลยีนี้ไม่ใช่ของพวกเขา

แต่พนักงานคนนั้นก็พูดแทรกขึ้นมาทันทีว่า "สำหรับเทคโนโลยีคอนกรีตตัวนี้ เซาท์เวสต์กรุ๊ปจะจ่ายให้พวกคุณอย่างน้อย 1,000 ล้าน พวกคุณรวยเละแน่ อย่าลืมส่วนแบ่งผมนะ เข้าใจไหม?"

ซุนเทาที่กำลังจะพูดถึงกับกลืนคำพูดลงคอทันที

"นะ... หนึ่งพันล้าน?"

ทั้งสองคนยืนอึ้งกิมกี่ไปในทันที เงินเยอะขนาดนั้นเชียว?

ทันใดนั้น ทั้งสองก็หันมาสบตากัน ต่างฝ่ายต่างมองเห็นความโลภที่ฉายชัดอยู่ในแววตาของอีกฝ่าย

หนึ่งพันล้าน... มากพอให้พวกเขาใช้ไปได้อีกหลายชาติ...