บทที่ 16: ผ่าตัดใส่ขดลวด

ในระหว่างการราวด์วอร์ดต่อจากนั้น โจวโม่เก็บเกี่ยวความรู้ได้เป็นกอบเป็นกำ...

[ติ๊ง... คุณได้รับฟังเคส 'หัวใจเต้นผิดจังหวะ (Arrhythmia)' เข้าใจแก่นแท้ 100% ได้รับความทรงจำถาวร!]

[ติ๊ง... คุณได้สังเกตเคส 'ไขมันในเลือดผิดปกติ (Dyslipidemia)' เข้าใจแก่นแท้ 100% ได้รับความทรงจำถาวร!]

[ติ๊ง... คุณได้สังเกตเคส 'โรคกล้ามเนื้อหัวใจ (Cardiomyopathy)' เข้าใจแก่นแท้ 100% ได้รับความทรงจำถาวร!]

[ติ๊ง...]

เสียงแจ้งเตือนดังรัวๆ... เคสต่างๆ ไหลบ่าเข้าสู่คลังสมองของโจวโม่ไม่ขาดสาย ทำให้ความรู้และประสบการณ์ของเขาพุ่งทะยาน

ความรู้สึกเหมือนตัวลอยได้นี่มันสุดยอดไปเลย!

9:30 น.

การราวด์วอร์ดเสร็จสิ้น!

โจวโม่ยังรู้สึกไม่จุใจ

เขากำลังจะหันหลังเดินกลับไปที่ห้องพักแพทย์เวรพร้อมกับพี่เฉินปิงและคนอื่นๆ เพื่อไปแย่งคอมพิวเตอร์

ทว่า หัวหน้าหนิวก็เอ่ยเรียกไว้ก่อน

"เสี่ยวโม่..."

"ครับหัวหน้า..." โจวโม่ชะงักฝีเท้าทันที

"วันจันทร์หน้าจะมีการราวด์วอร์ดใหญ่ (Grand Ward Round) ฉันเห็นว่าคนไข้เตียง 29 ที่คุณดูแล เคสความดันสูงดื้อยา 10 ปีที่มีสาเหตุจากภาวะหยุดหายใจขณะหลับ เป็นเคสที่น่าสนใจมาก สามารถนำเสนอเป็นเคสตัวอย่างประจำสัปดาห์นี้ในการราวด์วอร์ดใหญ่ได้เลยนะ"

"ฮะ??"

โจวโม่ดีใจจนเนื้อเต้น

โอกาสมาอีกแล้ว?

การราวด์วอร์ดใหญ่จะจัดขึ้นสัปดาห์ละครั้ง โดยปกติจะเป็นวันจันทร์

เป็นการรวมตัวกันของบุคลากรทั้งแผนกอายุรกรรมหัวใจ ทั้งหัวหน้าแผนก รองศาสตราจารย์ ระดับบิ๊กๆ กว่า 20 คน และแพทย์เจ้าของไข้อีกเพียบ มาร่วมสังเกตการณ์

แพทย์เจ้าของไข้หลายคนจะนำเสนอเคสยากๆ หรือเคสคลาสสิก เพื่อให้เหล่าระดับบิ๊กช่วยกันวิจารณ์และให้ความเห็น

【ถ้าฉันทำผลงานได้ดี ก็มีสิทธิ์เข้าตาพวกระดับบิ๊กๆ ไม่ใช่เหรอ?】

อย่าลืมว่า ตอนนี้โจวโม่ยังเป็นแค่แพทย์ฝึกหัดภาคสังคม (Freelance) ยังไม่มีโรงพยาบาลไหนรับเข้าทำงาน ถ้าโรงพยาบาลประจำจังหวัดแห่งที่สองซึ่งเป็นโรงพยาบาลระดับตติยภูมิชั้นนำรับเขาเข้าทำงานได้ ก็คงจะเยี่ยมไปเลย

"ทำให้เต็มที่ เตรียม PPT ให้ดีล่ะ!" หัวหน้าหนิวยิ้มให้กำลังใจ

"ครับหัวหน้า!"

หวงอี้หมิงยืนมองอยู่ด้านหลังด้วยความอิจฉาตาร้อนผ่าว แต่แน่นอนว่าเขาก็อดตื่นเต้นแทนโจวโม่ไม่ได้ เพราะนี่คือการโชว์ตัวต่อหน้าคนทั้งแผนก ถ้าโจวโม่พลาดขึ้นมา ก็จบเห่เหมือนกัน...

โจวโม่, พี่เฉินปิง และแพทย์ประจำบ้านอีกสองสามคนกลับมาถึงห้องพักแพทย์เวร แต่ก็พบว่าคอมพิวเตอร์ถูกจับจองไปหมดแล้ว

คอมพิวเตอร์ไม่เคยพอใช้จริงๆ

เขาอยากจะบ่นเหลือเกินว่าทำไมโรงพยาบาลไม่จัดหาคอมพิวเตอร์มาเพิ่ม จะได้ไม่เสียเวลาหมอและต้องมานั่งทำงานล่วงเวลาทุกวันแบบนี้

เกือบ 10 โมงแล้ว โจวโม่ยังหาเครื่องว่างไม่ได้เลย

"โจวโม่..."

หวงอี้หมิงย่องเข้ามาหาแล้วกระซิบ

"มีอะไร?"

"ฉันแค่อยากถามว่า นายพอจะช่วยพาฉันแอบเข้าไปด้วยได้ไหม ฉันก็อยากดูผ่าตัดเหมือนกัน..."

โจวโม่ลังเล "ไม่น่าจะได้มั้ง... ฉันจำได้ว่ากฎระเบียบเขียนไว้ว่า เฉพาะคนที่มีรายชื่อลงทะเบียนเท่านั้นถึงจะเข้าห้องผ่าตัดได้ ถ้านายไม่มีชื่อ ก็คงเข้าไม่ได้หรอกมั้ง?"

หวงอี้หมิง: "ฮะ? มีกฎแบบนั้นด้วยเหรอ??"

โจวโม่: "มีสิ ไม่งั้นใครต่อใครก็เดินเข้าออกห้องผ่าตัดกันวุ่นวายตายชักสิ จริงไหม?"

เอาจริงๆ โจวโม่ก็ไม่แน่ใจร้อยเปอร์เซ็นต์หรอก แต่ในระเบียบเขียนไว้แบบนั้นว่าต้องลงชื่อทุกคน เขาเองก็ไม่รู้ว่าหน้างานจริงจะเข้มงวดแค่ไหน

หวงอี้หมิงหน้าจ๋อยสนิท สิวบนหน้าดูหมองลงไปถนัดตา

แผนการแอบเนียนเข้าห้องผ่าตัดพังยับเยิน

โจวโม่เช็กเวลา 9:58 น. ... "ได้เวลาแล้ว ฉันต้องไปแผนกสวนหัวใจแล้ว..."

ภายใต้สายตาละห้อยของหวงอี้หมิง โจวโม่เดินออกจากห้องพักแพทย์เวร ตรงไปที่เตียง 28

คุณลุงคนไข้ ลูกสาว ลูกชาย หลานสาว และญาติอีกสองคนมากันครบแล้ว

พวกเขากำลังวุ่นวายกับการเตรียมตัวผ่าตัด

เห็นได้ชัดว่าทั้งลูกสาวและลูกชายดูตื่นเต้นกังวลเล็กน้อย

"คุณหมอคะ ผ่าตัดพ่อฉันมีความเสี่ยงไหมคะ?" ลูกสาวถามด้วยสีหน้ากังวลเมื่อเห็นโจวโม่

ลูกชายพูดแทรกขึ้นมาอย่างไม่ใส่ใจ "เสี่ยงอะไร? พ่อก็เคยทำมาแล้วนี่ ดีกว่าผ่าตัดเปิดหน้าอกเลือดสาดตั้งเยอะ"

คุณลุงคนไข้เหลือบมองลูกชาย ในใจคิดอะไรไม่อาจทราบได้

โจวโม่พูดคุยทักทายเล็กน้อย แล้วออกจากหอผู้ป่วย มุ่งหน้าสู่ศูนย์สวนหัวใจเพื่อการวินิจฉัยและรักษา...

ศูนย์สวนหัวใจ...

"โจวโม่ มาแล้วเหรอ... มาเซ็นชื่อตรงนี้... ตอนนี้มีผ่าตัดค้างอยู่เคสนึง ต้องรอให้เสร็จก่อน..."

จ้าวซินเห็นโจวโม่ก็กวักมือเรียกให้นั่ง แล้วยื่นแบบฟอร์มให้

เซ็นชื่อ

คนอื่นๆ รอบข้างเหลือบมองโจวโม่ผู้แปลกหน้าแวบหนึ่ง แล้วก็ก้มหน้าก้มตาทำงานของตัวเองต่อ

10:15 น. คนไข้มาถึง...

10:20 น. ศาสตราจารย์ลู่มาถึง...

10:40 น. การผ่าตัดเคสก่อนหน้าเสร็จสิ้น คนไข้ถูกเข็นออกมา ตามด้วยการทำความสะอาดฆ่าเชื้อ...

10:50 น. การผ่าตัด "ใส่ขดลวดหัวใจ (PTCA)" ของคนไข้เตียง 28 เริ่มต้นอย่างเป็นทางการ...

การผ่าตัดใส่ขดลวดหัวใจ คือการฉีดสารทึบรังสีไอโอดีนเข้าสู่ร่างกาย จากนั้นใช้เครื่องเอกซเรย์นำทางเพื่อแสดงตำแหน่งของหลอดเลือด แล้วสอดขดลวดเข้าไปในหลอดเลือดหัวใจเพื่อถ่างขยายส่วนที่ตีบตัน ทำให้เลือดกลับมาไหลเวียนเลี้ยงกล้ามเนื้อหัวใจได้ปกติ เป็นการบรรเทาอาการและ "ช่วยชีวิตจากความตาย"

เนื่องจากรังสีเอกซ์ที่ใช้ในการฉีดสีมีความเข้มข้นค่อนข้างสูง หมอและพยาบาลที่เข้าไปในห้องผ่าตัดจึงต้องสวมชุดตะกั่ว หมวกตะกั่ว ปลอกคอตะกั่ว แว่นตะกั่ว และถุงมือตะกั่ว... สรุปคือต้องป้องกันจัดเต็ม

ทันทีที่โจวโม่สวมชุดตะกั่ว เขาก็รู้สึกถึงภาระอันหนักอึ้งทันที

น้ำหนักน่าจะเกิน 10 กิโลกรัมได้...

ไม่นาน

ศาสตราจารย์ลู่เริ่มจากการกรีดเปิดหลอดเลือดแดงที่ข้อมือขวา (Radial Artery) จากนั้นสอดสายสวนไปตามหลอดเลือด ใช้เทคนิคการหมุน เจาะ และเลี้ยวลดคดเคี้ยวต่างๆ... ในที่สุดผ่านไป 30 นาที ก็ไปถึงหลอดเลือดหัวใจ...

สองชั่วโมงผ่านไป...

ใส่ขดลวดสำเร็จ 2 ตัว!

จากนั้นสำหรับจุดตีบที่สอง ก็ทำการขยายด้วยบอลลูน (Balloon Angioplasty) ตามความต้องการของญาติ โดยไม่ใส่ขดลวดเพิ่ม...

ณ จุดนี้ การผ่าตัดเสร็จสิ้น!

โจวโม่ยืนสังเกตการณ์เงียบๆ ตลอดกระบวนการ และรู้สึกว่าเทคนิคหัตถการของศาสตราจารย์ลู่นั้นสุดยอดมาก ระหว่างทำมีจุดโค้งปราบเซียนอยู่ 3 จุด ซึ่งศาสตราจารย์ลู่ก็บังคับลวดนำทาง (Guidewire) ผ่านไปได้อย่างง่ายดาย

[ติ๊ง... คุณได้รับชม 'การผ่าตัดใส่ขดลวดหัวใจ' ด้วยตนเอง เข้าใจแก่นแท้ 100% และทักษะการปฏิบัติของคุณได้รับการยกระดับขึ้นโดยอัตโนมัติ!]

ค่าประสบการณ์จำนวนมหาศาลไหลบ่าเข้ามา!

ความรู้สึกนี้มันช่างวิเศษ!

ในขณะนั้น

มือของโจวโม่เริ่มขยับไปเองโดยไม่รู้ตัว

ที่ปลายนิ้วราวกับมีลวดนำทางที่มองไม่เห็น โจวโม่ขยับนิ้วดัน หมุน และเกี่ยว... ซี๊ดดด

ลื่นไหลจริงๆ~~~

...หลังการผ่าตัด

โจวโม่และจ้าวซินช่วยกันเข็นเตียงคนไข้ออกมาจากศูนย์ฯ

"คุณหมอคะ การผ่าตัดพ่อเป็นยังไงบ้างคะ?"

กลุ่มญาติกรูกันเข้ามา ถามด้วยความร้อนรนพลางมองมาที่โจวโม่

โจวโม่เบี่ยงตัวหลบ "ขอโทษครับ นี่คือหมอจ้าว เป็นผู้ช่วยผ่าตัดครับ..."

สายตาทุกคู่หันไปจับจ้องที่จ้าวซิน

จ้าวซินที่ตอนแรกดูหงอยๆ จู่ๆ ก็หน้าบานขึ้นมาทันตาเห็น พูดเสียงดังฟังชัด "ทุกคนไม่ต้องกังวลครับ การผ่าตัดประสบความสำเร็จดีมาก วางใจได้ครับ..."

พอได้ยินแบบนี้ ญาติๆ ก็ถอนหายใจโล่งอกและกล่าวขอบคุณกันยกใหญ่ "ขอบคุณคุณหมอ ขอบคุณคุณหมอ!"

พวกเขารีบเข็นคนไข้กลับไปที่หอผู้ป่วย

จากนั้นจ้าวซินก็อธิบายข้อควรระวังหลังผ่าตัดให้ญาติฟัง

เช่น ต้องนอนพักบนเตียงห้ามลุกเด็ดขาด เพราะเป็นโรคหัวใจบวกกล้ามเนื้อหัวใจตาย... ต้องดื่มน้ำเยอะๆ และกินอาหารน้อยๆ เพื่อช่วยขับสารทึบรังสี... ต้องยกแขนขวาสูงไว้... เห็นได้ชัดว่าจ้าวซินผู้จืดจางกำลังดื่มด่ำกับความรู้สึกภูมิใจในความสำเร็จนี้สุดๆ!

ในขณะเดียวกัน โจวโม่เดินไปที่เคาน์เตอร์พยาบาล เจอหัวหน้าพยาบาลพอดี

"หัวหน้าครับ ถ้ายุ่งเสร็จแล้ว รบกวนช่วยต่อเครื่องมอนิเตอร์คลื่นหัวใจ (ECG Monitor) กับออกซิเจนให้คนไข้เตียง 28 ด้วยนะครับ..."

ถึงโจวโม่จะเขียนสั่งไว้ในใบคำสั่งแพทย์แล้ว แต่เขาก็ยังเดินมากำชับที่เคาน์เตอร์อีกรอบเพื่อความชัวร์

การติดเครื่องมอนิเตอร์จะช่วยให้ติดตามการเปลี่ยนแปลงการเต้นของหัวใจได้อย่างใกล้ชิด หากเกิดภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ (Arrhythmia) จะได้จัดการได้ทันท่วงที

"ได้จ้ะ เดี๋ยวพี่จัดคนไปดูให้..."