บทที่ 10: เฉิดฉายครั้งแรกที่ OPD

เมื่อโจวโม่และพรรคพวกมาถึงอาคารผู้ป่วยนอก (OPD) พวกเขาก็สัมผัสได้ถึงคำว่า "พลุกพล่าน" ทันที

คนเยอะยิ่งกว่าตลาดสดตอนเช้าเสียอีก

ห้องโถง... ทางเดิน... อัดแน่นไปด้วยผู้คน

แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะนี่คือ โรงพยาบาลประจำจังหวัดแห่งที่สอง โรงพยาบาลอันดับสองของมณฑล คนไข้ย่อมแห่กันมารักษาเป็นธรรมดา

"เอ๊ะ..."

จู่ๆ โจวโม่ก็เห็นคนหน้าคุ้น

นั่นมันพ่อหนุ่มร่างสูงผอมที่เจอบนรถไฟใต้ดิน คนที่เขาสงสัยว่าเป็น กลุ่มอาการมาร์ฟาน (Marfan Syndrome) นี่นา

"โจวโม่ มีอะไรเหรอ?" หวงอี้หมิงถามด้วยความสงสัย

"เปล่า ไม่มีอะไร..." โจวโม่ส่ายหน้า แต่ในใจรู้สึกดีใจลึกๆ เพราะพ่อหนุ่มคนนั้นถือได้ว่าเป็น "คนไข้รายแรก" ของเขา

ไม่นาน โจวโม่และหวงอี้หมิงก็เดินตามอาจารย์หวงฝ่าฝูงชนเข้าไปใน ห้องตรวจที่ 5

ผลักประตู

เข้าไป

"เย้~~ หมอมาแล้ว!"

กลุ่มคนไข้ทำท่าจะกรูตามเข้ามาทันที

ทว่า อาจารย์หวงพูดด้วยใบหน้าเรียบเฉยว่า "อย่าเพิ่งเข้ามา รอเรียกชื่อตามคิวนะครับ!"

ภายใต้สายตาอันจริงจังและน่าเกรงขาม คนไข้ที่ลงทะเบียนไว้ทำได้แค่ถอยร่นออกไปอย่างจ๋อยๆ

เปิดคอมพิวเตอร์ เตรียมความพร้อมต่างๆ

อาจารย์หวงนั่งหน้าคอม ส่วนโจวโม่และหวงอี้หมิงนั่งประกบอยู่ด้านหลัง

คลิกปุ่มเรียกคิว

ไม่นาน คนไข้รายแรกก็เดินเข้ามา

ชายอายุประมาณ 50 ปี

"สวัสดีครับหมอ!"

"เชิญนั่งครับ... คุณเฉินตงใช่ไหม? ไม่สบายตรงไหนมาครับ?"

เฉินตง ขมวดคิ้ว "หมู่นี้ไม่รู้เป็นอะไร ผมรู้สึกเวียนหัวบ่อยๆ แล้วก็แน่นหน้าอก..."

หมอหวงลี่: "เล่าให้ละเอียดหน่อยครับ อาการเป็นยังไง? ที่ว่าแน่นหน้าอก..."

"มันแน่นๆ หายใจไม่ทั่วท้อง เดินขึ้นลงบันไดนิดหน่อยก็เหนื่อยหอบแล้วครับ เพลียมาก..."

"แล้วที่ว่าเวียนหัว มีอาการปวดหัวร่วมด้วยไหม?"

"บางทีก็มีนิดหน่อยครับ..."

"มีความดันโลหิตสูง เบาหวาน ไขมันในเลือดสูง... อะไรพวกนี้ไหม? ประวัติการรักษาเก่า? เคยผ่าตัด เคยป่วยหนัก หรือต้องกินยาประจำไหม..."

"ผมเป็นความดัน... อย่างอื่นไม่มีครับ สุขภาพผมแข็งแรงดี ไม่เคยเจ็บป่วยร้ายแรง... แค่ปกติกินยาความดันอยู่..."

"เป็นความดันมากี่ปีแล้ว? กินยาแล้วคุมความดันได้ไหม?"

"เป็นมาสิบปีแล้วครับ แต่ก็ไม่ได้เป็นหนักอะไร ส่วนยา ก็กินบ้างไม่กินบ้าง..."

"เมื่อเช้ากินยามาหรือยัง? ...เสี่ยวโม่ วัดความดันให้เขาหน่อย..."

"ยังไม่ได้กินครับ..."

ระหว่างที่โจวโม่กำลังวัดความดัน อาจารย์หวงก็ซักประวัติและพิมพ์ข้อมูลลงคอมพิวเตอร์ไปด้วย

ไม่นาน โจวโม่ก็วัดความดันเสร็จ "อาจารย์ครับ ความดัน 130/93 ครับ..."

อาจารย์หวงพยักหน้าแล้วรีบกรอกข้อมูลเข้าระบบ

หลังจากซักถามอีกสองสามคำถาม ในที่สุดอาจารย์หวงก็หยิบ สเตตัสโคป (หูฟังแพทย์) ขึ้นมา "ขอหมอฟังเสียงปอดกับหัวใจหน่อยนะครับ..."

หลังจากฟังเสียงหัวใจและปอดคร่าวๆ ไม่พบสิ่งผิดปกติ ไม่มีเสียงฟู่ (Murmur) จังหวะการเต้นปกติ...

"ไปนอนบนเตียงครับ เดี๋ยวหมอจะตรวจ คลื่นไฟฟ้าหัวใจ (EKG/ECG) ให้..."

ในเมื่อฟังเสียงแล้วไม่เจอปัญหา ก็ต้องตรวจ EKG

ในห้องตรวจมีเครื่อง EKG อยู่แล้ว เครื่องไม่ได้ใหญ่มาก และค่าตรวจก็ไม่แพง แค่สิบกว่าหยวนเอง

"ตึดๆๆ~~~"

ไม่นาน กระดาษกราฟ EKG ก็ถูกปรินต์ออกมาเป็นสาย...

"เอ... EKG ก็ปกตินะ..."

อาจารย์หวงเริ่มงุนงง

อย่างไรก็ตาม บางครั้งปัญหาหัวใจอาจตรวจไม่พบด้วย EKG เพราะ EKG เป็นการตรวจเพียงชั่วขณะ

ถ้าจำเป็น อาจต้องตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจแบบติดตัว 24 ชั่วโมง (Holter Monitor)...

คนไข้ลุกจากเตียง "หมอครับ สรุปหาสาเหตุเจอไหมครับ?"

หวงลี่ส่ายหน้า "ยังไม่เจอครับ เดี๋ยวหมอจะสั่ง อัลตราซาวนด์หัวใจ (Echocardiogram) ให้ไปตรวจดูหน่อย... แล้วก็เจาะเลือดดูด้วยว่าเป็นโลหิตจางหรือเปล่า..."

คนไข้พยักหน้ารัวๆ "ได้ครับ ได้ครับ..."

เดี๋ยวนะ!

คนไข้หันขวับกลับมา "หมอครับ ผมไปทำอัลตราซาวนด์ตอนนี้เลยเหรอ? ทำเสร็จแล้วกลับมาหาหมอได้เลยไหม?"

อาจารย์หวงส่ายหน้า "อัลตราซาวนด์หัวใจต้องจองคิวนะครับ วันนี้น่าจะคิวเต็มแล้ว ลองเช็กในมือถือดูว่ามีคิวว่างไหม..."

"ฮะ? งั้นครั้งหน้าผมก็ต้องลงทะเบียนเสียเงินมาหาหมอใหม่อีกรอบเหรอ?"

"ใช่ครับ"

"โรงพยาบาลพวกคุณนี่หน้าเลือดชะมัด!"

คนไข้บ่นอุบอย่างไม่พอใจ

"กว่าจะจองคิวลงทะเบียนได้ก็ยากแสนยาก มาทีก็ต้องเสียเวลาเป็นชั่วโมงๆ แล้วยังต้องถ่อมาใหม่อีก ทำไมพวกคุณไม่ตรวจให้มันจบๆ ไปทีเดียวเลยวะ?"

"ขอโทษด้วยจริงๆ ครับ..."

อาจารย์หวงส่งยิ้มแบบมืออาชีพให้

ไม่นาน คนไข้ก็เดินจากไปพร้อมใบส่งตรวจอัลตราซาวนด์ด้วยความหงุดหงิด

"เสียเที่ยวจริงๆ อุตส่าห์ลำบากลงทะเบียนมา สุดท้ายก็หาไม่เจอว่าเป็นอะไร หมอห่วยแตก..."

แน่นอนว่าคนไข้ได้แค่บ่นพึมพำในใจ ไม่กล้าพูดออกมาดังๆ

ระหว่างรอเรียกคิวคนไข้รายต่อไป อาจารย์หวงก็หันมาถามโจวโม่และหวงอี้หมิง

ได้เวลาประเมินและแชร์ความรู้แล้ว!

"โจวโม่ นายลองบอกมาซิ นายคิดยังไงกับเคสเมื่อกี้?"

โจวโม่จำลองสถานการณ์ในหัวมาเรียบร้อยแล้ว เขาจึงตอบได้อย่างลื่นไหลและไม่ตื่นเต้นเลยแม้แต่น้อย:

"อย่างแรก คนไข้ค่อนข้างมีอายุ 55 ปี ดังนั้นสิ่งแรกที่ผมคิดถึงคือปัญหาระบบหัวใจหรือปอด เช่น ลิ่มเลือดอุดกั้นในปอด (Pulmonary Embolism) หรือ กล้ามเนื้อหัวใจตาย (Myocardial Infarction) ครับ..."

"อาการแน่นหน้าอก เวียนหัว หายใจไม่ทั่วท้อง ความรู้สึกแบบนี้อาจเกิดจากการทำงานของหัวใจสูบฉีดเลือดลดลง ทำให้ส่งเลือดไปเลี้ยงร่างกายและสมองไม่เพียงพอ พอสมองขาดออกซิเจน ก็เลยเวียนหัว"

"อาจจะเป็น โรคหลอดเลือดหัวใจ (Coronary Heart Disease) หรือ กล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด (Myocardial Ischemia) ก็ได้..."

"ส่วนปอดก็อาจจะมีปัญหาได้เหมือนกัน..."

"ต่อมาคือแนวทางการตรวจ การวัดความดันและใช้สเตตัสโคปฟังเสียงหัวใจและปอดเป็นสิ่งพื้นฐานที่ขาดไม่ได้ในแผนกหัวใจ จากนั้นเพื่อความแม่นยำ EKG คือทางเลือกแรก เพราะราคาถูกและใช้งานได้จริง วินิจฉัยโรคหัวใจส่วนใหญ่ได้..."

"ในเมื่อฟังเสียงแล้วปกติ EKG ก็ปกติ ขั้นต่อไปก็ต้องตรวจละเอียดขึ้นด้วย อัลตราซาวนด์หัวใจ (Echocardiogram) เพราะราคาถูกกว่า CT Scan อัลตราซาวนด์จึงเป็นตัวเลือกแรกครับ..."

"ถ้าผลอัลตราซาวนด์ออกมาแล้วยังไม่เจอปัญหา ก็ค่อยไปทำ CT อาจจะเป็น CT ทรวงอก..."

"และถ้ายังหาไม่เจออีก ก็ต้องมองไปที่สาเหตุอื่น เช่น ระบบต่อมไร้ท่อ ส่งไปแผนกต่อมไร้ท่อดูว่าเป็นไทรอยด์เป็นพิษ ไทรอยด์ต่ำ หรือฮอร์โมนผิดปกติอื่นๆ หรือไม่ อ้อ อาจจะเป็นโลหิตจางก็ได้ครับ..."

คำตอบของโจวโม่ลื่นไหลไม่มีสะดุด

อาจารย์หวงถึงกับสะดุ้ง

การโชว์ฟอร์มครั้งแรกของโจวโม่ในแผนกผู้ป่วยนอก ต้องเรียกว่า "เฉิดฉาย" สุดๆ!!

เขามองสำรวจโจวโม่

【หมอนี่มันเด็กใหม่ไม่มีประสบการณ์จริงดิ?】

【พูดคล่องเกินไปแล้ว!】

【สมัยฉันเป็นแพทย์ฝึกหัด ยังไม่เทพขนาดนี้เลย...】

อาจารย์หวงเดาะลิ้นด้วยความทึ่ง

ในตอนนั้นเอง

คนไข้รายที่สองก็เดินเข้ามานั่งลง

โจวโม่ประหลาดใจ

โลกกลมอะไรขนาดนี้?

หนุ่มมาร์ฟาน?

เขามาลงทะเบียนตรวจกับอาจารย์หวงจริงๆ ด้วย

"คุณหมอ บังเอิญจังเลยครับ..." หนุ่มมาร์ฟานมองโจวโม่ด้วยความประหลาดใจ

"ครับ บังเอิญจริงๆ..." โจวโม่ยิ้ม

"รู้จักกันเหรอ?" อาจารย์หวงมองหนุ่มคนนั้นด้วยความสงสัย ในใจแอบคิดว่าคนไข้คนนี้เป็นหน้าม้าของโจวโม่หรือเปล่า

โจวโม่ส่ายหน้า สื่อความหมายว่า: ไม่ใช่หน้าม้าผมครับ...