บทที่ 7: ขดลวดหัวใจ... เตียง 29

กลุ่มหมอกลุ่มใหญ่ห้อมล้อม เตียง 29 ราวกับผู้ชมกำลังดูการแสดง

ยืนอยู่แถวหน้าสุดคือ หัวหน้าหนิว และข้างๆ เขาคือหมอเจ้าของไข้คนใหม่ โจวโม่

ส่วนหมอคนอื่นๆ ยืนกระจายออกเป็นรูปพัด ไล่เรียงตามลำดับชั้นยศ ตั้งแต่ รองศาสตราจารย์แพทย์, แพทย์เจ้าของไข้, แพทย์ประจำบ้าน ไปจนถึง แพทย์ฝึกหัดภาคสังคม

ส่วน หวงอี้หมิง น่ะเหรอ... ยืนเกาะขอบอยู่วงนอกสุดนู่น

หวงอี้หมิงแอบดีใจอยู่ลึกๆ เพราะเขากลัวโดนจี้ถามคำถาม การยืนอยู่วงนอกสุดแบบนี้ เขาคงรอดตัวไปได้แบบเนียนๆ

"รายงานอาการคนไข้มาซิ..."

หัวหน้าหนิวมองไปที่โจวโม่ ตั้งใจจะทดสอบภูมิ

เมื่อคืนนี้ ลูกศิษย์ของเขา เฉินปิง โทรมาคุยโม้เรื่องโจวโม่ให้ฟังเป็นพิเศษ ทำให้หัวหน้าหนิวรู้สึกสนใจในตัวเด็กคนนี้ขึ้นมา

อาจเป็นเพราะใกล้เกษียณแล้ว แกเลยอยากให้โอกาสคนรุ่นใหม่และใจดีกับเด็กๆ มากขึ้น

โจวโม่พยักหน้า "ครับ..."

จากนั้นเขาก็เริ่มรายงานประวัติการรักษาของคุณยายเตียง 29

"เตียง 29 นางหวังเจาตี้ รับเข้าแอดมิทเมื่อวานซืนเวลาบ่าย 3 โมง อาการสำคัญคือ ความดันโลหิตสูงแบบดื้อยา (Refractory Hypertension) มา 10 ปี แรกรับความดันวัดได้ 150/90..."

"ลักษณะอาการของคนไข้มีดังนี้ครับ: หนึ่ง เคยลองใช้ยาลดความดันมาหลายสูตรแล้ว แต่คุมความดันได้ไม่ดีเลย สอง คนไข้มีอาการปวดหัวเรื้อรังมานาน"

"เมื่อวานตอนราวด์วอร์ด เราสังเกตเห็นว่าคนไข้มีอาการง่วงซึม และทราบว่าคุณภาพการนอนตอนกลางคืนไม่ดี ทำให้เราสงสัยว่าอาจมี ภาวะหยุดหายใจขณะหลับ (Sleep Apnea Syndrome) ร่วมด้วย... ดังนั้น เมื่อคืนตอน 3 ทุ่ม เราจึงเริ่มใช้เครื่องตรวจการนอนหลับ (Sleep Respiratory Monitor) ผลปรากฏว่า... ค่า AHI อยู่ที่ 25 ครั้ง/ชั่วโมง และค่าความอิ่มตัวของออกซิเจนในเลือดต่ำสุดขณะนอนหลับอยู่ที่ 80%..."

"เมื่อพิจารณาว่าคนไข้เป็นความดันสูงดื้อยามา 10 ปีและคุมอาการไม่ได้ ผมจึงมีเหตุผลที่จะสงสัยว่า สาเหตุหนึ่ง หรืออาจจะเป็นสาเหตุหลัก คือ ภาวะหยุดหายใจขณะหลับในช่วงกลางคืนครับ!"

"แผนการรักษาปัจจุบัน คืนนี้เราวางแผนจะใช้ เครื่องช่วยหายใจแรงดันบวกแบบต่อเนื่อง (Non-Invasive Ventilator) เพื่อปรับปรุงคุณภาพการนอน พร้อมกับติดเครื่องวัดความดันโลหิตตลอด 24 ชั่วโมง (Ambulatory Blood Pressure Monitor) เพื่อดูว่าเครื่องช่วยหายใจจะช่วยให้อาการความดันสูงและอาการปวดหัวดีขึ้นหรือไม่ครับ..."

"รายงานจบแล้วครับ"

โจวโม่พูดทุกอย่างได้อย่างลื่นไหล

หัวหน้าหนิวแอบประหลาดใจอยู่ลึกๆ

ไอ้หนูนักศึกษาแพทย์คนนี้มีของแฮะ

แต่เขาก็ไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมา กลับเริ่มเข้าสู่ช่วงทดสอบของจริง

"ปริมาณปัสสาวะตอนกลางคืนเท่าไหร่?"

"เมื่อคืน 1,800 มล. ครับ..."

"แล้วคืนก่อนหน้านั้นล่ะ?"

"1,500 มล. ครับ..."

โจวโม่จำตัวเลขได้แม่นยำโดยไม่ต้องหยุดคิดแม้แต่น้อย

ภาวะหยุดหายใจขณะหลับมักมาพร้อมอาการทางคลินิกคือเหงื่อออกมากและปัสสาวะบ่อย (Polyuria)

"คนไข้มีประวัติครอบครัวเป็นโรคหยุดหายใจขณะหลับไหม?" หัวหน้าหนิวถามต่อ

คำถามพวกนี้มักถูกมองข้ามได้ง่ายๆ โดยเฉพาะกับพวกมือใหม่

หัวหน้าหนิวกำลังทดสอบความรอบคอบและความเข้าใจในตัวโรคของโจวโม่

แต่นั่นก็ยังไม่เกินความสามารถของโจวโม่

โจวโม่ตอบอย่างฉะฉาน "ซักประวัติแล้วครับ ไม่มีประวัติทางพันธุกรรมในครอบครัวครับ..."

หัวหน้าหนิวพอใจมาก

ผลงานระดับนี้ถือว่ายอดเยี่ยมมากสำหรับนักศึกษาแพทย์มือใหม่

จากนั้น

หัวหน้าหนิวก็ยิงคำถามต่อเนื่องอีกหลายชุด ล้วนเป็นคำถามเจาะลึกเพื่อทดสอบภูมิความรู้ล้วนๆ และโจวโม่ก็ตอบกลับได้อย่างชัดเจนรวดเร็ว แสดงให้เห็นถึงคลังความรู้ที่แน่นปึ้ก

หัวหน้าหนิวอารมณ์ดีขึ้นมาทันตาเห็น ความสนใจในตัวเด็กคนนี้พุ่งสูงปรี๊ด

พอเครื่องติด แกก็เริ่มเล่าประสบการณ์ แบ่งปันเรื่องราวเคสความดันสูงแปลกๆ ที่เคยเจอมา... เช่น คนไข้ที่มีผนังกั้นจมูกคด (Deviated Nasal Septum) พอผ่าตัดแก้ไขแล้ว ความดันสูงที่เป็นมาหลายปีก็หายวับไปกับตา... ประสบการณ์ทางคลินิกเหล่านี้ล้วนเป็นของล้ำค่า

[ติ๊ง... คุณได้รับฟังประสบการณ์ที่ถ่ายทอดจากผู้เชี่ยวชาญด้านหัวใจและหลอดเลือดอย่างตั้งใจ...]

เสียงระบบดังขึ้นในหัว

"จริงสิ แล้วนักศึกษาแพทย์อีกคนไปไหนล่ะ?"

ทันใดนั้น หัวหน้าหนิวที่กำลังเครื่องติดก็นึกขึ้นได้ว่านักเรียนอีกคนหายตัวไป

หวงอี้หมิงที่กำลังยืนอู้อย่างมีความสุขอยู่หลังสุดของฝูงชน: "..."

ร่างกายแข็งทื่อไปชั่วขณะ!

ซวยแล้ว!

ฉันตายแน่!

เขาค่อยๆ ยกมือขึ้นอย่างกล้าๆ กลัวๆ "อยู่... อยู่นี่ครับ..."

สายตาอันใจดีของหัวหน้าหนิวมองประเมินหวงอี้หมิง เห็นความตื่นตระหนกของอีกฝ่ายก็หมดอารมณ์จะทดสอบทันที

"เอาล่ะ สำหรับเตียง 29 ให้ดำเนินการตามแผนของโจวโม่ไปก่อน ถ้าความดันดีขึ้น เราค่อยทยอยลดตัวยาอื่นลง..."

"รับทราบครับหัวหน้า!"

พอเห็นหัวหน้าหนิวไม่ระดมยิงคำถามใส่ หวงอี้หมิงก็ถอนหายใจโล่งอก

แต่สักพัก เขาก็เริ่มรู้สึกห่อเหี่ยว

การไม่โดนถามแสดงว่าผลงานเขาแย่จนไม่อยู่ในสายตา หัวหน้าถึงได้เมินข้ามไป

สำหรับคนที่เคยเป็นเด็กระดับท็อปมาตลอด เรื่องนี้มันน่าผิดหวังชัดๆ...

หลังจากเสร็จเตียง 29 พวกเขาข้ามเตียง 28 ไป เพราะคนไข้ยังไม่ได้ทำ การฉีดสีสวนหัวใจ (Coronary Angiography) ซึ่งเป็นขั้นตอนสำคัญที่สุด... จากนั้นทีมราวด์วอร์ดก็ไปตรวจคนไข้ห้องอื่นต่อ...

10 โมงเช้า

ทีมราวด์วอร์ดระดับหัวหน้า ตรวจคนไข้สำคัญๆ ไปแค่ 9 ราย

จบการราวด์วอร์ด

หมอทุกคนใน กลุ่ม 5 แยกย้าย

โจวโม่กลับมาที่เตียง 28 คนไข้และญาติไม่อยู่แล้ว คาดว่าคงไปห้องสวนหัวใจกันแล้ว

ผลการฉีดสีต้องรออีกครึ่งชั่วโมง โจวโม่เลยไม่รีบร้อน เขากลับไปที่ห้องพักแพทย์เวร เตรียมหาคอมพิวเตอร์เพื่อแก้ไขบันทึกและคำสั่งแพทย์

เขามองไปรอบๆ และพบว่า...

คอมพิวเตอร์ทุกเครื่องมีคนจองหมดแล้ว!

ช่วงเวลาเร่งด่วนของการใช้คอม!

มาช้าไป!

ชีวิตรันทด!

แม้ในแผนกจะมีคอมพิวเตอร์เยอะ แต่ก็ไม่เคยพอใช้ ทุกคนต้องแย่งชิงเก้าอี้ดนตรีกันในช่วงเวลาพีคๆ

โจวโม่ทำได้แค่หยิบมือถือออกมาอ่านหนังสือฆ่าเวลา

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง โจวโม่ก็เลือกหนังสือชื่อ 'คำตอบจากหมอดัง: การฟื้นฟูหลังใส่ขดลวดหลอดเลือดหัวใจ' ขึ้นมาอ่าน

เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับคนไข้เตียง 28 โดยเฉพาะ...

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป

คนไข้เตียง 28 ก็กลับมา

โจวโม่ชำเลืองมองไปในห้องพักแพทย์เวร เห็นรุ่นพี่คนหนึ่งกำลังลุกจากที่นั่งพอดี

โจวโม่สปรินต์ตัวเข้าไปเสียบเก้าอี้ทันที

เขานั่งลง เปิดระบบระเบียนคนไข้ของเตียง 28 ก่อน แต่ผลฉีดสียังไม่ขึ้น

เขาเลยเปิดระเบียนของคุณยายเตียง 29 ขึ้นมาแก้ไข เพิ่มผลตรวจหยุดหายใจขณะหลับ และปรับคำสั่งแพทย์เพิ่ม เครื่องช่วยหายใจ (Non-Invasive Ventilator) และการวัดความดันตลอดคืน... เขาจัดการเสร็จอย่างรวดเร็ว

จากนั้นเขาก็เปิดระเบียนเตียง 28 อีกครั้ง

ผลฉีดสีสวนหัวใจ (Coronary Angiography) ออกแล้ว!

โจวโม่กวาดสายตาดู

แล้วเขาก็ต้องตกตะลึง

ผลการฉีดสีครั้งนี้เผยให้เห็นปัญหา 2 จุด

ปัญหาที่หนึ่ง: หลอดเลือดหัวใจส่วนหนึ่งมีการตีบตันบางส่วนเนื่องจาก ภาวะหลอดเลือดแดงแข็ง (Atherosclerosis) ทำให้เลือดไหลเวียนไม่สะดวก ซึ่งน่าจะเป็นสาเหตุของอาการเจ็บหน้าอกและกล้ามเนื้อหัวใจตายในครั้งนี้

ปัญหาที่สอง: พบว่าตำแหน่งที่ใส่ขดลวดอันเดิม มีขนาดไม่สัมพันธ์กับหลอดเลือดส่วนปลาย (Distal vessel) อย่างมาก หลอดเลือดส่วนนั้นตีบแคบและไม่เข้ากับขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของขดลวดเดิมเลย

แม้โจวโม่จะมีความรู้เรื่อง ศัลยกรรมผ่านสายสวน (Interventional Surgery) เพียงน้อยนิด แต่เขาก็พอจะมองออกว่า คนไข้รายนี้อาจต้องผ่าตัดใส่ ขดลวดหัวใจ (Cardiac Stent) เพิ่ม

และไม่ใช่แค่อันเดียว... แต่ต้องใช้ถึง 2 อัน... ไม่สิ 3 อัน!

ขดลวดอันแรก: สำหรับหลอดเลือดที่ตีบตันจนทำให้เกิดอาการเจ็บหน้าอกรอบนี้ ต้องใส่ขดลวดเพื่อถ่างขยายหลอดเลือดให้เลือดกลับมาไหลเวียนปกติ หรืออาจใช้วิธีบอลลูนขยายหลอดเลือดแทนขดลวด แต่วิธีนี้จะอยู่ได้ไม่นานเท่าขดลวด

ขดลวดอันที่สองและสาม: ต้องใส่เพื่อแก้ปัญหาบริเวณขดลวดอันเก่า โดยใส่อันหนึ่งที่ส่วนต้น (Proximal) และอีกอันที่ส่วนปลาย (Distal)...

รวมเป็น 4 อันในหัวใจดวงเดียว?

ซี๊ดดด~~~

แบบนี้หัวใจไม่กลายเป็น "หัวใจก้านไม้ขีด" (หัวใจที่เต็มไปด้วยโลหะ) ไปเลยเหรอ?