- หน้าแรก
- วันพีซ เรือแห่งราคะ
- ตอนที่ 29: พ่อค้าทาส
ตอนที่ 29: พ่อค้าทาส
ตอนที่ 29: พ่อค้าทาส
ตอนที่ 29: พ่อค้าทาส
“อีธาน นายเอาไอ้นั่นมาด้วยทำไม?” อัลบีด้าถามพลางมองชิ้นส่วนร่างกายของบากี้ที่อีธานหอบหิ้วมาด้วย
“ชั้นจะเอามันไปทิ้งทะเล หรือไม่ก็ฝังไว้บนเกาะร้างสักแห่ง” อีธานตอบพร้อมรอยยิ้มชั่วร้าย
“ฮ่าๆ นายนี่โหดร้ายจริงๆ” อัลบีด้าหัวเราะเบาๆ แล้วเลิกสนใจ
ความจริงแล้วอีธานอยากจะทดสอบอะไรบางอย่าง ในช่วงต้นของอนิเมะ บากี้สามารถแยกชิ้นส่วนร่างกายไปไว้ที่เกาะอื่นได้ แต่ในภาคอิมเพลดาวน์กลับมีการอธิบายว่าบากี้ไม่สามารถแยกชิ้นส่วนร่างกายออกนอกระยะที่กำหนดได้ อีธานจึงคิดว่า ‘เป็นไปได้ว่าบากี้กำหนดระยะนี้ขึ้นมาเพราะถ้าชิ้นส่วนออกนอกระยะ เขาจะควบคุมไม่ได้ หรือถ้าออกนอกระยะ ชิ้นส่วนนั้นจะบินไม่ได้’
เมื่อทุกคนกลับขึ้นเรือ อีธานก็โยนชิ้นส่วนของบากี้ไปกองไว้มุมหนึ่ง แล้วเริ่มออกเดินทางต่อ อีธานคิดในใจ ‘ต่อไปเราจะไปหมู่เกาะเก็กโก สงสัยจังว่าคายะหน้าตาจะเป็นยังไง แล้วเธอยังมีชีวิตอยู่รึเปล่า’
อีธานค่อนข้างกังวลว่าคุโระอาจจะลงมือฆ่าเธอไปแล้ว เขาจึงอยากรีบไปให้ถึงที่นั่นโดยเร็วที่สุด
.... ... ... ... ... ...
หนึ่งวันผ่านไป
ตอนนี้อีธานกำลังฝึกร่างกายอยู่ เขาจัดตารางการฝึกให้ตัวเองโดยแบ่งเป็นการฝึกความแข็งแกร่งของร่างกาย ฝึกการควบคุมธาตุ และพยายามเรียนรู้วิธีบินด้วยปีก
ขณะที่นามิกำลังนอนอาบแดดอยู่บนเก้าอี้ชายหาดกับอัลบีด้า เสียงของโซราก็ดังขึ้น “อีธาน มีเรือสำราญอยู่ข้างหน้า”
“ปล่อยผ่านไปเถอะ ไม่ต้องสนใจ” อีธานบอกเสียงเรียบ โซราทำตามคำสั่งและเมินเรือลำนั้นไป
แต่ระบบไม่ยอมปล่อยผ่านและแจ้งเตือนขึ้นมา [ถ้าคุณปล่อยเรือลำนั้นไป คุณจะเสียใจภายหลังนะคะ เพราะนั่นคือเรือค้าทาสที่ปลอมตัวเป็นเรือสำราญค่ะ]
[ภารกิจใหม่พร้อมให้ทำ] [ภารกิจ: ช่วยเหลือ #### จากเงื้อมมือของพ่อค้าทาส! รางวัล: 5,000 แต้ม EXP] [ภารกิจ: มีเซ็กซ์กับ ####! รางวัล: 1,000 แต้ม EXP]
‘ผู้หญิงคนนี้มาทำอะไรที่นี่? เธอไม่ควรจะโดนพวกค้าทาสจับตัวสิ นี่มันต่างจากเนื้อเรื่องต้นฉบับลิบลับเลยนะ’ อีธานตกใจมากเมื่อเห็นชื่อที่ระบุในภารกิจ
(หมายเหตุจากผู้แต่ง: ลองเดากันดูนะครับว่าตัวละครหญิงคนนี้คือใคร)
อีธานลุกพรวดขึ้นแล้วประกาศเสียงดังฟังชัด “เตรียมตัวให้พร้อม เราจะบุกเรือลำนั้น!”
“หา? เมื่อกี้ยังบอกให้ปล่อยผ่านอยู่เลยนี่” โซราแปลกใจที่อีธานเปลี่ยนใจปุบปับ
“นายจะโจมตีเรือสำราญทำไม? ไหนนายสัญญากับชั้นแล้วไงว่ากลุ่มโจรสลัดของนายจะไม่ทำร้ายพลเรือนและผู้บริสุทธิ์?” นามิลุกขึ้นมาโวยวายด้วยน้ำเสียงโกรธเคือง น้ำตาคลอเบ้า เธอคิดว่าอีธานหลอกลวงเธอ
“นามิ เชื่อใจชั้นหน่อยสิ ชั้นไม่มีทางทำร้ายคนบริสุทธิ์หรอก เรือนั่นมันเรือค้าทาสที่ปลอมตัวมา เราจะไปช่วยคนที่ถูกจับต่างหาก” อีธานรีบอธิบายให้นามิเข้าใจและใจเย็นลง
“นายรู้ได้ยังไง?” คุอินะถามด้วยความสงสัย พลางคิดในใจ ‘อีธานไม่ได้ขยับไปไหนเลย แถมไม่ได้มองเรือลำนั้นด้วยซ้ำ แล้วเขารู้ได้ไงว่าเป็นเรือค้าทาส’
“มันเป็นความสามารถพิเศษของผลปีศาจชั้นน่ะ เอาเถอะ เลิกถามแล้วไปช่วยคนกันดีกว่า” อีธานโกหกหน้าตาย แต่นั่นก็เป็นคำโกหกที่ดีที่สุด เพราะเขาสามารถโยนความสามารถแปลกๆ ทุกอย่างไปที่ผลปีศาจได้
เมื่อได้ยินคำอธิบายของอีธาน ทุกคนก็เชื่อสนิทใจ แล้วเริ่มเบนหัวเรือมุ่งหน้าสู่เรือค้าทาส
... ... ... ...
ภายในเรือค้าทาส
ข้างในเรือเต็มไปด้วยกรงขังมากมาย มีผู้คนถูกขังอยู่ข้างในแออัดยัดเยียด ส่วนใหญ่เป็นหญิงสาวหน้าตาดีและเด็กสาวบริสุทธิ์ ที่เหลือเป็นเด็กเล็กและผู้ชายร่างกายกำยำ
“รอบนี้เราจับสาวบริสุทธิ์มาได้เพียบ แถมสวยๆ ทั้งนั้น ขายให้พวกชนชั้นสูงได้ราคาดีแน่ ฮ่าๆๆ” ชายคนหนึ่งหัวเราะร่าขณะมองคนในกรงราวกับเห็นเป็นกองเงินกองทอง
“โดยเฉพาะยัยนั่น ชั้นว่าคงขายได้ราคาสูงกว่าคนอื่นลิบเลยล่ะ” ชายอีกคนยิ้มกริ่มพลางมองไปที่กรงหนึ่ง ภายในกรงมีเด็กสาวนั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่
“แต่ถ้ายัยนั่นเอาแต่ร้องไห้แบบนี้ เดี๋ยวความสวยก็หดหมด ราคาตกกันพอดี” ชายคนที่สามขมวดคิ้วแล้วเดินตรงไปที่กรงนั้น เขาเตะกรงอย่างแรงแล้วตวาดลั่น
“หยุดร้องได้แล้ว นังแพศยา! ถ้าไม่หยุด ข้าจะให้ลูกน้องข้ารุมโทรมแกซะ ไม่อยากให้เป็นแบบนั้นใช่ไหมล่ะ?” แน่นอนว่าเขาไม่โง่พอจะให้ลูกน้องแตะต้องสินค้าเกรดพรีเมียมแบบนี้ เพราะราคาจะตกฮวบ เขาแค่ขู่ให้กลัวเพื่อให้เธอหยุดร้อง และดูเหมือนจะได้ผล เพราะเด็กสาวหยุดร้องทันที
ชายร่างยักษ์คนหนึ่งวิ่งหน้าตั้งเข้ามาหาคนที่เตะกรง แล้วรายงานด้วยความเคารพ “ท่านโนวาครับ มีเรือลำหนึ่งกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ครับ เราจะเอายังไงดี?”
“เรือเหรอ? กองทัพเรือรึเปล่า?” โนวาถามชายร่างยักษ์เสียงเครียด
“ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่กองทัพเรือ ดูเหมือนจะเป็นเรือเล็กๆ หรูๆ น่าจะเป็นเรือส่วนตัวของขุนนาง หรือไม่ก็พ่อค้าเศรษฐีครับ” ชายร่างยักษ์คาดเดา
“ล็อกห้องนี้ไว้ แล้วซ่อนทางเข้าให้เนียน เดี๋ยวข้าจะออกไปดูเองว่าเป็นเรือของใคร” โนวาสั่งการอย่างจริงจังแล้วเดินออกจากห้องไป ทิ้งยามบางส่วนเฝ้าข้างใน ที่เหลือตามเขาออกไป หลังจากออกมา พวกเขาก็ปิดตายห้องขังและอำพรางทางเข้าอย่างดี
... ... ... ... ...
“เราเข้ามาใกล้ขนาดนี้แล้ว แต่พวกมันยังไม่โจมตีเลยแฮะ” นามิพูดขณะมองเรือลำยักษ์ตรงหน้า
“พวกมันคงไม่เห็นเราอยู่ในสายตาหรอก เรือเราเล็กนิดเดียว” โซราพูดอย่างดูแคลน
“และเป็นไปได้ว่าพวกมันอาจคิดว่าเราเป็นขุนนางหรือเศรษฐี เลยไม่กล้าโจมตีสุ่มสี่สุ่มห้า” คุอินะเสริมขณะพิจารณาเรือของอีธานที่ดูหรูหรา
สักพัก เรือของอีธานก็มาเทียบข้างเรือค้าทาส อีธานมองขึ้นไปเห็นชายหนุ่มหน้าตาดีผมแดงตาสีฟ้าในชุดหรูหรากำลังจ้องมองลงมา
“มีธุระอะไรให้กระผมรับใช้ครับ?” โนวาถามด้วยท่าทีนอบน้อม
แต่พอพูดจบ เขาก็สังเกตเห็นใบหน้าของโซราและคุอินะ สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดทันทีและส่งสัญญาณให้ลูกน้องเตรียมพร้อมโจมตี
“ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลงให้เสียเวลา โซรา... ฆ่าพวกค้าทาสบนเรือนั่นให้หมด!” สิ้นคำสั่ง อีธานก็กระโดดข้ามไปบนเรือค้าทาสทันที เขาเห็นแล้วว่าโนวาจำโซราและคุอินะได้ เพราะงั้นก็ไม่มีประโยชน์ที่จะคุยกันดีๆ อีกต่อไป
... ... ... ... ... ... ... ... ...
[คุณได้รับแต้มรวม 1,800 แต้ม!]
[สถานะ] • ชื่อ: อีธาน บราวน์ • เลเวล: 24 (43,800/44,000 EXP) • ความแข็งแกร่ง: 74(+10%) = 81 • ความอึด: 50(+10%)=55 • ความว่องไว: 63(+10%)=69 • พลังชีวิต: 51(+10%)=56 • แต้มสถานะคงเหลือ: 104
[สกิล] ■ เสริมแกร่งร่างกายขั้นพื้นฐาน / เลเวลสูงสุด ■ โหมดผลิตทายาท / เลเวลสูงสุด ■ มาตรวัดราคะและความรัก / เลเวลสูงสุด ■ มวยสากล / เลเวล 5 ■ วิชาดาบ / เลเวล 15 ■ หัตถ์นวดเฟ้น / เลเวล 4 ■ รัศมีฟีโรโมนแห่งราคะ / เลเวล 1
โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน