ตอนที่ 23: ผลปีศาจของโอมาเอดะ

ตอนที่ 23: ผลปีศาจของโอมาเอดะ

เมื่อโอมาเอดะเห็นว่าดาบของเขาถูกโซราปัดป้องได้ เขาจึงชักดาบอีกเล่มออกมาแล้วเหวี่ยงใส่เธอทันที

โซราชักดาบคาตานะอีกเล่มที่เหน็บเอวอยู่ออกมารับการโจมตีนั้นอย่างรวดเร็ว

เคร้ง!

เสียงดาบสี่เล่มปะทะกันอย่างรุนแรง ก่อให้เกิดคลื่นลมกระแทกกระจายตัวออกจากจุดปะทะ ฝุ่นผงจำนวนมหาศาลฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ

โอมาเอดะรู้จุดอ่อนของตัวเองดี จึงไม่แปลกใจที่โซราจะรับมือเขาได้ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะหมดมุกแค่นี้

โอมาเอดะเบี่ยงตัวหลบฉากอย่างรวดเร็วและฟันสวนกลับไป แต่โซราก็ยังใช้ดาบคาตานะรับไว้ได้ ทันทีที่โอมาเอดะจะถอยตั้งหลักเพื่อหาจังหวะ ดาบอีกเล่มในมือโซราก็ตวัดฟันเข้าใส่เขาแล้ว

โอมาเอดะก้มหัวหลบ คมดาบเฉียดผ่านหน้าเขาไปอย่างหวุดหวิด

โอมาเอดะกระโดดถอยหลังทิ้งระยะห่าง แต่พอเขาตั้งหลักและมองไปข้างหน้า ก็เห็นโซราพุ่งเข้ามาประชิดตัวและแทงดาบคาตานะทะลุหน้าอกของเขา

ดาบเสียบทะลุหัวใจของโอมาเอดะ ของเหลวสีแดงเริ่มไหลทะลักออกจากบาดแผลและมุมปากของเขา

“นายอ่อนแอลงกว่าเมื่อก่อนเยอะเลยนะ เมื่อก่อนเรายังสู้กันได้นานกว่านี้ ดูเหมือนนายจะหลงระเริงกับพลังผลปีศาจจนประมาทสินะ” โซราพูดพลางดึงดาบออกจากร่างของโอมาเอดะแล้วกระโดดถอยหลังออกมา

แปะ แปะ แปะ

เสียงปรบมือดังขึ้นจากด้านหลังโซรา เธอหันขวับไปมองต้นเสียงและพบโอมาเอดะกำลังยืนมองเธอด้วยสายตาดูถูก เขากำลังปรบมือและร่างกายไร้รอยขีดข่วนใดๆ โซรามองเขาด้วยความตกตะลึง “นายรอดมาได้ยังไง? ชั้นมั่นใจว่าแทงทะลุหัวใจนายไปแล้วนะ”

“เธอไม่ได้แทงทะลุตัวชั้นหรอก แต่ชั้นต่างหากที่ ‘อนุญาต’ ให้เธอทำแบบนั้น เพื่อแสดงให้เห็นว่าเธอไม่มีวันเอาชนะชั้นได้ ตั้งแต่ชั้นกินผลไม้ปีศาจเมื่อเดือนก่อน ชั้นก็รู้ทันทีว่าชั้นเกิดมาเพื่อครองโลกใบนี้ และก้าวแรกคือการยึดองค์กรบาร็อคเวิร์คส์ ชั้นต้องการคนแกร่งๆ แบบเธอมาเป็นมือขวา คอยเคียงข้างตอนชั้นครองโลก” โอมาเอดะฉีกยิ้มกว้างขณะพล่ามเรื่องการครองโลก

“คิดจริงๆ เหรอว่าชั้นจะยอมสยบให้นาย เพียงเพราะคำพูดเพ้อเจ้อพวกนั้น” โซรามองโอมาเอดะด้วยสายตาคมกริบ พลางหยิบดาบเล่มที่สามขึ้นมาคาบไว้ในปาก

“ดูเหมือนเธอจะไม่เชื่อสินะว่าชั้นเป็นอมตะ งั้นเพื่อพิสูจน์ ชั้นจะยืนอยู่ตรงนี้ไม่ขยับไปไหน ถ้าเธอทำให้ชั้นบาดเจ็บได้ ชั้นจะเดินจากไปและไม่มายุ่งกับเธออีก” โอมาเอดะขมวดคิ้วเมื่อเห็นโซรางัดดาบเล่มที่สามออกมา เขาเกลียดที่สุดเวลาใครไม่เชื่อคำพูดเขา

“ถ้าอยากตายนัก ก็จัดให้!” โซราไขว้ดาบสองเล่มที่หน้าอก วางดาบที่คาบไว้ในปากในแนวนอนขนานกับดาบทั้งสอง จากนั้นเธอก็พุ่งเข้าหาโอมาเอดะด้วยความเร็วสูง เหวี่ยงดาบไขว้ฟันเป็นกากบาทลงมา พร้อมกับสะบัดดาบในปากฟันขวางจากซ้ายไปขวา

“โอนิ กิริ! (ตัดยักษ์)”

หน้าอกของโอมาเอดะถูกฟันเป็นแผลลึกสามทาง แต่เขายังคงยืนนิ่ง ร่างกายค่อยๆ สมานตัวกลับมาเป็นปกติไร้รอยขีดข่วน จากนั้นเขาก็มองโซราและยิ้มเยาะ “ยอมแพ้ซะเถอะ เธอทำอะไรชั้นไม่ได้หรอก”

โซรายังคงระดมโจมตีไม่หยุดยั้ง แต่ทุกการโจมตีล้วนไร้ผล ราวกับโอมาเอดะมีร่างกายที่เป็นอมตะ ไม่ว่าจะถูกฟันกี่ครั้ง ร่างกายของเขาก็จะกลับคืนสภาพเดิม

ในขณะที่เหตุการณ์ดำเนินไป อีธานก็มาถึงที่เกิดเหตุและเฝ้าดูทุกอย่าง พลางคิดวิเคราะห์ ‘ของเหลวสีแดงที่ไหลออกมาไม่ใช่เลือด... สายโรเกียงั้นเหรอ? ข่าวร้ายชะมัด’

[ภารกิจใหม่พร้อมให้ทำ] [ภารกิจ: มีเซ็กซ์กับคุอินะ! รางวัล: 5,000 แต้ม EXP] [ภารกิจ: มีเซ็กซ์กับโซรา! รางวัล: 30,000 แต้ม EXP] [ภารกิจ: เอาชนะหรือฆ่าโอมาเอดะและลูกสมุน! รางวัล: 10,000 แต้ม EXP]

‘ชั้นยังใช้ฮาคิเกราะไม่เป็น แล้วก็ไม่มีหินไคโรด้วย... ระบบ นายขายสกิลฮาคิเกราะให้ชั้นได้ไหม?’

[ไม่มีสกิลฮาคิเกราะขายในร้านค้าค่ะ ดังนั้นชั้นขายให้คุณไม่ได้ และถึงมี แต้มที่คุณมีตอนนี้ก็ไม่พอซื้อหรอกค่ะ]

“บ้าเอ๊ย! ทำไมนายถึงฟื้นตัวได้หลังจากโดนชั้นฟัน?” โซราเริ่มหงุดหงิดกับไอ้เวรที่ยืนยิ้มหน้าระรื่นอยู่ตรงหน้า อีธานได้ยินคำถามนั้นและตั้งใจฟังอย่างจดจ่อ ‘ขอให้มันเป็นพวกบ้ายอแล้วเผลอบอกความสามารถตัวเองออกมาทีเถอะ เผื่อจะหาจุดอ่อนได้บ้าง’

“ชั้นกินผลสาเก สาเก (ผลเหล้า) เข้าไป ชั้นควบคุมและสร้างเหล้าได้ ร่างกายชั้นเลยกลายเป็นเหล้า เพราะงั้นชั้นถึงทนทานต่อการโจมตีทุกรูปแบบยังไงล่ะ ฮ่าๆๆ” โอมาเอดะหัวเราะลั่นขณะเฉลยความลับ

‘เสร็จกูล่ะ! ใช้ไฟเผามันได้’ อีธานคิดอย่างดีใจ แต่คำพูดถัดมาของระบบทำให้เขาต้องรีบดึงสติตัวเองกลับมา

[คุณเข้าใจผิดแล้วค่ะ ถ้าผู้ใช้ผลปีศาจมีความเชี่ยวชาญ เขาจะสามารถลดปริมาณแอลกอฮอล์ในของเหลวที่สร้างขึ้น หรือในร่างกายจนถึงระดับที่ไม่สามารถติดไฟได้ค่ะ]

‘มันบอกว่าเพิ่งได้ผลปีศาจมาเมื่อเดือนก่อน พนันได้เลยว่ามันยังทำแบบนั้นไม่ได้แน่’ อีธานคิดอย่างจริงจัง แล้วก้าวออกมาแสดงตัวต่อหน้าทุกคน

“สวัสดีครับ ผมชื่ออีธาน ถ้าผมชนะหมอนี่ได้ คุณจะยอมมาเป็นลูกเรือของผมไหมครับ?” อีธานถามโซรา

“ไม่เอา” โซราตอบปฏิเสธทันทีโดยไม่ลังเล เธอคิดในใจ ‘นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน ทำไมใครๆ ก็อยากได้ตัวชั้นไปเข้ากลุ่มนักฟะ’

“อีธาน ยัยนี่เป็นลูกเรือของเราเรียบร้อยแล้ว” ลูซี่หัวเราะร่าพลางชี้ไปที่โซรา

“ชั้นยังไม่ได้ตกลงเลยนะเว้ย!” โซราตะคอกใส่ลูซี่

“เยี่ยมมากลูซี่ ในเมื่อเธอเป็นลูกเรือของเราแล้ว งั้นชั้นก็ต้องจัดการเจ้านี่เพื่อเธอสินะ” อีธานยิ้มและเอ่ยชมลูซี่ ก่อนจะหันไปทำหน้าจริงจังใส่โอมาเอดะ

“หูตึงรึไง? บอกว่ายังไม่ได้ตกลง!”

“อีธาน นายจะสู้กับหมอนั่นจริงๆ เหรอ? ดูมันเก่งมากเลยนะ” ลูซี่มองอีธานและถามด้วยความกังวล เพราะเธอรู้ระดับฝีมือของอีธานดี ตอนสู้กับกลุ่มโจรสลัดอัลบีด้าเขายังไม่เก่งขนาดนั้น

“ไม่ต้องห่วง ชั้นชนะได้น่า” อีธานตอบ

“เลิกเมินชั้นสักทีได้ไหม!” โซราโวยวายด้วยความรำคาญพลางชี้ไปที่อีธานและลูซี่

“โทษที ไม่ได้ตั้งใจเมินนะ” อีธานกล่าวขอโทษ

“อย่ามาเมินกันอีกนะ... เอาเถอะ ถ้านายชนะมันได้จริง ชั้นจะยอมเป็นลูกเรือของนาย แต่มีข้อแม้ข้อเดียว ห้ามมาขวางความฝันในการเป็นนักดาบอันดับหนึ่งของโลกเด็ดขาด” โซราพูดเสียงจริงจังมองหน้าทั้งคู่ แล้วถามต่อ “ตกลงใครเป็นกัปตัน?”

“ชั้นคือกัปตัน” อีธานและลูซี่ตอบพร้อมกัน ทั้งคู่หันมามองหน้ากันยิ้มๆ แล้วหันกลับไปบอกโซรา “เราทั้งคู่เป็นกัปตัน”

จากนั้นอีธานก็เดินเข้าไปหาโอมาเอดะและพูดว่า “แปลกใจจริงๆ นึกว่าแกจะหมดความอดทนแล้วโจมตีเราซะอีก”

“ชั้นอยากฟังเรื่องไร้สาระของพวกแกแล้วขำให้พอใจก่อน เลยยังไม่รีบฆ่า อีกอย่างชั้นอยากเห็นสีหน้าสิ้นหวังของแกตอนที่พยายามจะเอาชนะชั้นแต่ทำไม่ได้ แล้วค่อยๆ ฆ่าแกทิ้งช้าๆ” โอมาเอดะแสยะยิ้มกว้าง

อีธานไม่ตอบโต้ความเย่อหยิ่งของโอมาเอดะ เขาเพียงแค่ยิ้มขณะเดินเข้าไปหา วินาทีถัดมา มือของอีธานก็เริ่มเปลี่ยนแปลง กรงเล็บยาวงอกออกมา เกล็ดสีดำทมิฬปกคลุมมือและลามไปถึงครึ่งแขน ดูราวกับสวมเกราะเหล็กกล้า

“แกก็เป็นผู้ใช้ผลปีศาจเหมือนกันสินะ มิน่าถึงมั่นใจว่าจะชนะชั้นได้ แกคงคิดว่าแค่มีผลปีศาจก็จะเอาชนะชั้นได้ แต่แกคิดผิด ผลปีศาจของชั้นมันพิเศษกว่าผลอื่นๆ เพราะงั้นแกไม่มีทางชนะชั้นหรอก... ชั้นจะให้โอกาสแกและจะไว้ชีวิต ในฐานะที่แกเป็นคนพิเศษที่มีผลปีศาจเหมือนกัน ถ้าก้มหัวขอโทษชั้นซะ แกจะได้มาเป็นผู้ช่วยของชั้นเหมือนกับโซรา” โอมาเอดะพูดอย่างอวดดี ราวกับว่าในโลกนี้ไม่มีใครเก่งไปกว่าเขาอีกแล้วหลังจากได้กินผลปีศาจ

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน