ตอนที่ 12: 12- อัลวิด้า

ตอนที่ 12: 12- อัลวิด้า

“มุดะดะ (เปล่าประโยชน์)” ลูซี่เพียงแค่ฉีกยิ้มขณะที่ลูกกระสุนยืดบุ๋มลงไปในร่างกายของเธอ ก่อนที่แรงยืดหยุ่นจะดีดสะท้อนกระสุนเหล่านั้นกลับออกมาทั้งหมด

โจรสลัดบางคนได้รับบาดเจ็บจากกระสุนที่เด้งกลับมาจากตัวของลูซี่

เหล่าโจรสลัดต่างตกตะลึงที่เห็นกระสุนเด้งออกจากตัวลูซี่ ไม่มีใครเคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนตลอดชีวิตการเป็นโจรสลัด “ยัยเด็กนี่มันสัตว์ประหลาดชัดๆ ใครก็ได้รีบไปรายงานท่านอัลวิด้าเร็วเข้า”

โจรสลัดคนหนึ่งรีบวิ่งแจ้นไปยังเรือโดยสารที่พวกเขากำลังปล้นอยู่ เพราะอัลวิด้าอยู่ที่นั่น

โจรสลัดอีกคนพุ่งเข้าหาลูซี่และพยายามโจมตีด้วยดาบ แต่ลูซี่หลบคมดาบด้วยการก้าวถอยหลัง ก่อนจะยืดขาออกไปเตะเสยโจรสลัดคนนั้น

“มันหลบดาบ แสดงว่าดาบฟันมันเข้า! ทุกคนใช้ดาบจัดการมัน!” โจรสลัดตาไวคนหนึ่งรีบจับจุดอ่อนของลูซี่ได้ จึงทิ้งปืน หยิบดาบขึ้นมา แล้วพุ่งเข้าใส่ลูซี่

เมื่อโจรสลัดเงื้อดาบจะฟันลูซี่ อีธานก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ปล่อยหมัดตรงอันรวดเร็วเข้าที่ศีรษะของมัน

ศีรษะของโจรสลัดถูกกระแทกอย่างแรงจนเซถอยหลังไปสองสามก้าว ก่อนจะล้มตึงลงไปกองกับพื้น หมดสติไปทันที

โจรสลัดอีกคนกระโดดมาจากด้านหลังลูซี่ ตะโกนก้องหมายจะใช้ดาบฟัน แต่ลูซี่ไหวตัวทันและชกสวนกลับไปก่อนที่มันจะได้เริ่มเหวี่ยงดาบเสียอีก

“ชิชิชิ อีธาน มาดูกันว่าใครจะจัดการโจรสลัดได้มากกว่ากัน” ลูซี่หัวเราะร่าขณะมองอีธานด้วยสายตาท้าทาย

“ได้เลย จัดไป” อีธานตอบรับด้วยความตื่นเต้น อะดรีนาลีนสูบฉีดพล่านไปทั่วร่างขณะจ้องมองฝูงโจรสลัด

พวกโจรสลัดรู้สึกเดือดดาลเมื่อได้ยินบทสนทนาระหว่างลูซี่กับอีธาน พากันดาหน้าเข้ามาหมายจะฆ่าหรือสยบทั้งคู่ด้วยคมดาบ

“งั้นเริ่มล่ะนะ” ลูซี่กล่าวเมื่อเห็นโจรสลัดกรูกันเข้ามา

ยังไม่ทันที่อีธานจะตอบตกลง ลูซี่ก็พุ่งตัวเข้าหาดงโจรสลัดอย่างรวดเร็วและระดมรัวหมัดใส่อย่างต่อเนื่อง

“หมัดปืนกล... ยางยืด!!”

ลูซี่จัดการโจรสลัดทั้งหมดร่วงในพริบตา โดยไม่เปิดโอกาสให้อีธานได้เข้าร่วมวงต่อสู้เลยแม้แต่น้อย หลังจากซัดพวกมันจนหมอบ ลูซี่ก็พูดพร้อมเสียงหัวเราะ “ชิชิชิ ชั้นชนะ”

“เออ เธอชนะ” อีธานไม่ได้สนใจเรื่องแพ้ชนะนัก เพราะมันไม่ใช่การพนันจริงจังอะไร แต่เขาคิดในใจ ‘สงสัยชั้นต้องหาผลปีศาจกินบ้างแล้วหลังจากจัดการกลุ่มโจรสลัดนี้ มันดูไม่เท่เลยที่อ่อนแอกว่าลูซี่แบบนี้’

“ตอนนี้ชั้นเข้าใจแล้วว่าทำไมโคบี้ถึงบอกว่าแกเป็นปีศาจ แกกินผลปีศาจเข้าไปสินะ?” เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลังของอีธานและลูซี่ อีธานหันกลับไปมองและจำได้ทันทีว่าบุคคลเบื้องหลังคือ อัลวิด้า

อีธานถึงกับหน้าเบ้เมื่อเห็นรูปลักษณ์ของอัลวิด้า ถ้าจะให้พูดตรงๆ อนิเมะยังวาดความน่าเกลียดของเธอออกมาได้ไม่สมจริงเท่าของจริงเลยสักนิด

เธอเป็นหญิงร่างยักษ์ที่อ้วนฉุ ผมสีดำหยักศกยาว และมีกระ... กระจำนวนมหาศาลเต็มสองแก้ม เธอสวมหมวกคาวบอยสีขาวประดับขนนกสีแดงขนาดใหญ่ ผ้าพันคอสีแดง เสื้อเชิ้ตลายสก๊อตสีชมพู และสวมทับด้วยเสื้อคลุมกัปตันสีน้ำเงิน นิ้วมือสวมแหวนหลายวง เล็บยาวแหลมทาสีแดงสด คาดเอวด้วยผ้าแถบสีม่วงที่มีปืนพกคาบศิลาเหน็บอยู่พร้อมเครื่องเพชรพลอย สวมกางเกงสีเทาและรองเท้าสีแดงติดหัวเข็มขัดทอง อีธานจินตนาการไม่ออกเลยว่าผลปีศาจธรรมดาๆ จะเปลี่ยนสัตว์ประหลาดตนนี้ให้กลายเป็นหญิงสาวบอบบางได้ยังไง

อัลวิด้าเงยหน้าขึ้นมองอีธาน เธอพบว่าเจ้าเด็กหนุ่มนี่มีเสน่ห์ รูปร่างหน้าตาของเขาถูกใจเธอมาก

“เจ้าหนู ถ้าแกมาเข้าร่วมกลุ่มโจรสลัดของชั้น ชั้นจะดูแลแกเป็นพิเศษเลยนะ” อัลวิด้าพูดพลางขยิบตาให้อีธาน ภาพอันน่าสยดสยองตรงหน้าทำเอาอีธานแทบจะอาเจียน

[มีภารกิจใหม่]

[ภารกิจ: มีเซ็กส์กับอัลวิด้า! รางวัล: 1,000 แต้ม EXP]

‘ขอยอมตายดีกว่าต้องมีเซ็กส์กับหญิงอัปลักษณ์พรรค์นี้ ถ้าเธอสวยขึ้นแล้วค่อยว่ากัน แต่ตอนนี้ต่อให้เอามากองให้ล้านแต้ม ชั้นก็ไม่เอาด้วยหรอก’ อีธานหน้าบึ้งตึงทันทีที่เห็นภารกิจใหม่และปฏิเสธในใจอย่างไม่ไยดี

“ยัยอัปลักษณ์นี่ใครอะ?” ลูซี่ชี้หน้าอัลวิด้าแล้วหันไปถามอีธาน

โจรสลัดทุกคนแข็งทื่อเมื่อได้ยินวาจาของลูซี่ ตาเบิกโพลง อ้าปากค้างขณะประมวลผลประโยคฆ่าตัวตายนั้น เส้นเลือดปูดโปนขึ้นบนหน้าผากของอัลวิด้าจนเป็นลวดลาย ก่อนที่เธอจะคำรามด้วยความโทสะ “ไปตายซะ!!!!”

“ตายซะ!!!!” เธอตะโกนก้องด้วยความเกรี้ยวกราด ฟาดกระบองเหล็กลงกลางกบาลของลูซี่เต็มแรง

ลูซี่ยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ก่อนที่รอยยิ้มจะปรากฏขึ้นบนใบหน้า เธอกระดกหน้าขึ้นมองอัลวิด้าที่กำลังตกตะลึงเพราะกะโหลกของเด็กสาวตรงหน้าไม่ได้แตกละเอียดตามคาด

“ชั้นเป็นยางมนุษย์ ของแค่นั้นทำอะไรชั้นไม่ได้หรอก!” สิ้นคำพูด ลูซี่ก็ชกเข้าที่ท้องของอัลวิด้าอย่างจัง แรงหมัดส่งร่างยักษ์ของอัลวิด้าลอยละลิ่วไปกระแทกขอบเรือ ลูกเรือโจรสลัดจ้องมองตาถลน ไม่อยากเชื่อสายตาว่าคนที่น่ากลัว (และหนัก) ที่สุดที่พวกเขารู้จักจะถูกซัดปลิวได้ง่ายๆ ด้วยหมัดเดียว ลูซี่เพียงแค่ยิ้ม ก่อนจะดึงแขนที่ยืดออกไปหลายเมตรกลับคืนมา

อัลวิด้ายันกายลุกขึ้นและหยิบผลไม้รูปร่างประหลาดออกมาจากกล่องที่ซ่อนไว้ระหว่างร่องอก รูปร่างของมันแปลกตามาก มันคือผลไม้สีชมพูผิวมันวาวคล้ายลูกพีช มีลวดลายเกลียวรูปตัว S และมีก้านสีเขียวงอกอยู่ด้านบน

“พวกแกบีบให้ชั้นต้องใช้ผลปีศาจนี้เองนะ ชั้นไม่อยากกินมันเพราะกลัวว่าตำนานที่บอกว่าใครกินเข้าไปจะว่ายน้ำไม่ได้จะเป็นเรื่องจริง” พูดยังไม่ทันจบดี อัลวิด้าก็ยัดผลปีศาจเข้าปากแล้วกลืนลงไปทั้งลูก

ร่างของอัลวิด้าเริ่มผอมลงอย่างรวดเร็ว ผ่านไปครู่หนึ่ง รูปลักษณ์ใหม่ของเธอก็ปรากฏแก่สายตาทุกคน อัลวิด้าดูแตกต่างจากร่างเดิมอย่างสิ้นเชิง กลายเป็นหญิงสาวหุ่นเพรียวบาง ทรวดทรงองค์เอวเย้ายวน นัยน์ตาเปลี่ยนเป็นสีเขียวเข้ม (จากเดิมสีน้ำตาล) โดยยังคงเส้นผมสีเดิมไว้

เสื้อผ้าที่เธอสวมใส่อยู่หลวมโครกคราก อัลวิด้าจึงต้องรีบจัดแจงรัดเสื้อผ้าในบางจุดเพื่อไม่ให้มันหลุดร่วงจนโป๊เปลือย

เมื่อพวกโจรสลัดเห็นรูปลักษณ์ใหม่ของเธอ ดวงตาของพวกมันก็กลายเป็นรูปหัวใจและตกหลุมรักเธอในทันที โจรสลัดคนหนึ่งเดินถือกระจกเข้าไปหาอัลวิด้า “ท่านอัลวิด้า มองในกระจกสิครับ”

อัลวิด้าคว้ากระจกมาส่องดูใบหน้าตัวเอง ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างมีความสุขและพูดว่า “กระบนหน้าชั้นหายไปแล้ว”

“พูดบ้าอะไรของเธอ รูปร่างหน้าตาเธอเปลี่ยนไปทั้งตัวต่างหาก” อัลวิด้าได้ยินคำพูดของลูซี่ก็รู้สึกขัดใจ เธอหันไปถามลูกน้องคนหนึ่งว่า “รูปร่างหน้าตาชั้นเปลี่ยนไปยังไงบ้าง?”

“สิ่งที่เปลี่ยนไปในตัวท่านก็คือ... กระหายไปเท่านั้นเองครับ ท่าาาานอัลวิด้าาา” เหล่าโจรสลัดตะโกนตอบพร้อมกัน

“ใครคือผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก?” อัลวิด้าเอ่ยถาม รอยยิ้มอ่อนโยนประดับบนใบหน้าสวยหวาน

“ท่านอัลวิด้าคือผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก!” โจรสลัดทุกคนตะโกนก้องด้วยดวงตาที่เป็นรูปหัวใจ

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน