บทที่ 29 ฉีกเกมรับกราบซ้ายเอฟเวอร์ตันด้วยตัวคนเดียว!

ต่างจากความสงบนิ่งที่ม้านั่งสำรอง ความเข้มข้นในสนามฟุตบอลพุ่งสูงขึ้นเมื่อเกมใกล้จะจบลง

"ใจเย็น!"

เดอ บรอยน์เตือนตัวเองไม่ให้ไหลไปตามบรรยากาศในสนาม

ยิ่งช่วงเวลาวิกฤติ ยิ่งต้องรักษาสติให้มั่นคง นี่คือบทเรียนแรกที่เขาได้เรียนรู้สมัยฝึกซ้อมเยาวชน

และเขาก็ทำแบบนี้มาตลอดตั้งแต่เป็นนักเตะอาชีพ

เมื่อเขาทำชิ่งหนึ่งสองและเคลื่อนที่ต่อเนื่องทางกราบขวา เขาก็ดึงให้แนวรับของเอฟเวอร์ตันขยับตามได้สำเร็จ

แต่เขาสังเกตเห็นว่าแบร์รี่ยังค่อนไปทางซ้ายอยู่

เขารู้ทันทีว่าโอกาสมาถึงแล้ว จึงตัดสินใจจ่ายบอลทแยงมุมออกไป

ขวับ! ลูกฟุตบอลพุ่งเลียดผ่านยอดหญ้าด้วยความเร็วสูง แต่ก็ถูกเท้าขวาของฉินหมิงหยุดไว้อย่างนิ่งสนิท

คราวนี้โคลแมนฉลาดขึ้น ไม่ผลีผลามเข้าพรวด

แต่แบร์รี่สัมผัสได้ถึงอันตราย

ประกบติด รบกวน และแย่งบอล!

ฉินหมิงตอบโต้ด้วยกลยุทธ์ถอยเพื่อรุก หลังจากหลบการแย่งบอลจังหวะแรกของแบร์รี่ได้ เขาใช้เท้าขวาดึงบอลและหมุนตัวหันหน้าเข้าหาเส้นข้าง

โคลแมนทนไม่ไหวอีกต่อไป รีบพุ่งเข้ามาบีบพื้นที่

ในวินาทีนี้ สำหรับสายตาของฉินหมิง การเคลื่อนไหวของทั้งสองคนดูเหมือนจะช้าลง

โอกาสเพียงเสี้ยววินาทีในช่องว่างเล็กๆ ถูกจับภาพได้อย่างชัดเจน

จังหวะที่เท้าขวาดึงบอลกลับอีกครั้ง ทั้งสองคนยื่นเท้าเข้ามาสกัดโดยสัญชาตญาณ

ตุ้บ! แต่แล้วการสะบัดข้อเท้าอย่างรวดเร็วก็ส่งลูกบอลพุ่งออกไปราวกับลูกธนู ลอดผ่านช่องว่างระหว่างทั้งสองคนไปได้อย่างเหลือเชื่อ

ภายใต้สายตาจับจ้องของแฟนบอลนับหมื่นในสนาม ฉินหมิงสปีดตามไปทันลูกฟุตบอล

"ลื่นไหลราวกับสายน้ำ!"

"ม้วนเดียวจบ!"

"เขาฉีกเกมรับกราบซ้ายของเอฟเวอร์ตันด้วยตัวคนเดียวครับ!"

เบื้องหลังร่างที่กำลังสปีดหนีของฉินหมิง คือมือของแบร์รี่ที่ยกขึ้นแล้วก็ลดลง เขามีใบเหลืองติดตัวอยู่แล้ว ถ้าทำฟาวล์ตัดเกมอีกครั้ง คงโดนไล่ออกแน่

แต่เขาลืมไปว่าเวลาการแข่งขันเหลืออีกไม่มากแล้ว

ขณะที่ฉินหมิงสัมผัสสายลมเย็นจากแม่น้ำเมอร์ซีย์ เขาก็เห็นพื้นที่ว่างทางกราบขวาและเพื่อนร่วมทีมที่วิ่งเติมขึ้นมา

ตุ้บ! ลูกบอลออกจากเท้าซ้ายของเขา กลิ้งไปหาเดอ บรอยน์

จากนั้น เขายังคงวิ่งต่อไปตามเส้นข้าง ดึงความสนใจของสโตนส์ให้ตามมา

"หยุดมันไว้!"

เสียงตะโกนสั่งการของฮาวเวิร์ดดังขึ้น จากีลก้าที่อยู่ใกล้ที่สุดตัดสินใจวิ่งเข้าใส่เดอ บรอยน์

คนเบลเยียมเชื่อในปรัชญาการเล่นฟุตบอลที่เรียบง่าย

ดังนั้น เขาไม่ลังเลเลยที่จะจ่ายบอลออกไปทันทีที่ได้รับ

ส่งให้ใคร?

บาส ดอสท์ อดีตดาวซัลโวลีกเอเรดิวิซี่ ตอนนี้เป็นกองหน้าสำรองของโวล์ฟสบวร์ก

บอลมาเข้าเท้าดอสท์อย่างแม่นยำ และเขาไม่เปิดโอกาสให้ฮาวเวิร์ดที่ถลันออกมาปิดมุม ยิงสวนเสียบเสาสองเข้าไปดื้อๆ!

"เสมอแล้วครับ!"

"เสมอแล้ว!"

"โวล์ฟสบวร์กตีเสมอได้ในนาทีบาป!"

"ดอสท์ ตัวสำรองที่ลงมาทำประตูสำคัญได้สำเร็จ!"

"แต่ผมคิดว่าจังหวะหนีตัวประกบสุดสวยของฉินหมิงที่ริมเส้น สำคัญยิ่งกว่าครับ!"

"ดูภาพช้าสุดมหัศจรรย์นี่สิครับ ทุกการเคลื่อนไหวของเขาดูเหมือนเตรียมพร้อมสำหรับจังหวะต่อไปเสมอ!"

"เหลือเชื่อครับ! เด็กอายุแค่ 17 ปีทำไมถึงมีทักษะขนาดนี้?"

สองคำผุดขึ้นมาในหัวจ้าน จุน: พรสวรรค์

พระเจ้าช่างไม่ยุติธรรมจริงๆ

"ฮ่าๆ โลกนี้มันไม่ยุติธรรมอยู่แล้วครับ เจ้าแม่หนี่วาอาจจะปั้นผมแบบลวกๆ แต่บรรจงปั้นเท้าคู่นั้นให้เสี่ยวฉินอย่างประณีตก็ได้ครับ"

จาง ลู่ ก็อดทึ่งไม่ได้เช่นกัน

สนามกูดิสัน พาร์ค

เมื่อฉินหมิงเห็นลูกฟุตบอลชนเสาแล้วเด้งเข้าประตู เขาก็คำรามลั่น "เยี่ยมมาก!"

ในช่วงเวลาสุดท้ายของเกม เขาเอาชนะความกดดัน พาบอลแหวกวงล้อม จ่ายให้เดอ บรอยน์ที่ว่างอยู่ แล้วเดอ บรอยน์ก็ส่งต่อให้ดอสท์

โชคดีที่กองหน้าดัตช์ไม่ทำให้ผิดหวัง ไม่อย่างนั้นเขาคงเซ็งแย่

ดอสท์ตื่นเต้นจนหน้าแดงก่ำ เหวี่ยงกำปั้นอย่างบ้าคลั่งที่มุมธง แม้จะเคยเป็นดาวซัลโวลีกดัตช์ แต่สถานะของเขาในโวล์ฟสบวร์กกลับไม่ค่อยดีนัก

ถ้าเบนท์เนอร์ไม่ทำตัวเอง เขาคงไม่มีโอกาสแม้แต่จะนั่งสำรองด้วยซ้ำ

โชคดีที่ความพยายามตลอดหลายปีสัมฤทธิผล ทำให้เขายิงประตูสำคัญได้ในช่วงเวลาวิกฤติที่สุด

ตรงข้ามกับความดีใจของนักเตะโวล์ฟสบวร์ก นักเตะเอฟเวอร์ตันรู้สึกเหมือนกลืนแมลงวันเข้าไป อึดอัดบอกไม่ถูก โดยเฉพาะโคลแมนและแบร์รี่

พูดตามตรง ประตูนี้พวกเขาต้องรับผิดชอบไปเต็มๆ

ถ้าไม่ใช่เพราะฉินหมิงแหวกสองคนมาได้ บอลจะไปถึงเท้าเดอ บรอยน์ และไปถึงเท้าดอสท์ได้ยังไง?

"ฉันรู้สึกเหมือนตามหลังเขาอยู่ก้าวนึงตลอดเลย"

โคลแมนไม่ได้หาข้อแก้ตัว เขาแค่พูดความจริงจากใจ

ทุกครั้งที่เขาพยายามจะแย่งบอล ฉินหมิงดูเหมือนจะอ่านทางออกล่วงหน้าและตอบสนองเร็วกว่าเขาเสมอ

"ถ้านายเคยดวลกับเมสซี่ นายจะรู้สึกยิ่งกว่านี้อีก"

แบร์รี่ถอนหายใจ

เขาเข้าใจความหมายของโคลแมน: ถ้ามองในมุมวิทยาศาสตร์ ฉินหมิงมีเวลาตอบสนองสั้นมากและมีปฏิกิริยาโต้ตอบฉับพลันที่รวดเร็ว

นั่นคือเหตุผลที่พวกเขาแย่งบอลไม่ได้

"มาดูกันว่าจะยิงได้อีกสักลูกไหม"

แบร์รี่ปลุกใจตัวเองและกระตุ้นเพื่อนร่วมทีม

แต่เมื่อเกมเริ่มใหม่ได้ไม่นาน เสียงนกหวีดหมดเวลาก็ดังขึ้น

เอฟเวอร์ตัน 2-2 โวล์ฟสบวร์ก!

สำหรับโวล์ฟสบวร์กที่ได้กลับมาเล่นบอลยุโรปอีกครั้งในรอบ 4 ปี และต้องบุกมาเยือนทีมแกร่งอย่างเอฟเวอร์ตัน การได้ผลเสมอกลับไปถือเป็นเรื่องที่ยอมรับได้

สิ่งที่ทำให้แฟนบอลโวล์ฟสบวร์กตื่นเต้นยิ่งกว่า คือฉินหมิง

พวกเขาค้นพบว่าเด็กหนุ่มคนนี้มักนำความประหลาดใจและความสุขมาให้พวกเขาเสมอ

และทุกครั้งที่ดูเขาจับบอลหรือจ่ายบอล ก็จะรู้สึกตื่นตาตื่นใจอย่างบอกไม่ถูก

ในสนาม ฉินหมิงเงยหน้ามองสกอร์บอร์ด ยังรู้สึกเจ็บใจนิดหน่อย

จริงๆ เกมนี้เขามีโอกาสหลายครั้ง แต่จังหวะเลี้ยงบอลไม่ผ่านคู่แข่งก็มีหลายที ถ้ากุสตาโวไม่รีบมาซ้อน ผลลัพธ์อาจจะแย่กว่านี้มาก

ดังนั้น เขาจึงซึ้งถึงความยากของฟุตบอลอาชีพ และรู้ว่าต่อให้มีเทมเพลตโรนัลดินโญ่ เขาก็ยังต้องรดน้ำพรสวรรค์ด้วยหยาดเหงื่อ เพื่อให้มันออกดอกออกผลได้อย่างงดงามที่สุด

"เควิน นายต้องเร่งฟอร์มหน่อยนะ! วันนี้นายยิงไม่ได้สักลูกเลย!"

ฉินหมิงกอดคอเดอ บรอยน์ แล้วเริ่มปั่นหัว

เดอ บรอยน์: "..."

ทำไมฉินหมิงพูดเหมือนการยิงประตูเป็นเรื่องง่ายขนาดนั้นนะ?

แต่ก็นะ...

เขารู้สึกจริงๆ ว่าฟอร์มตัวเองดรอปลงเมื่อเจอกับเกมหนักๆ เร็วๆ

ฉินหมิงพูดถูก

ฉันต้องพยายามให้หนักกว่านี้

"งั้นเรามาพัฒนาไปด้วยกันเถอะ"

เดอ บรอยน์ไม่ยอมโดนปั่นหัวฝ่ายเดียว สวนกลับนิ่มๆ

กล้องจับภาพทั้งสองเดินเคียงคู่กันเข้าสู่อุโมงค์นักเตะ ทิ้งภาพแผ่นหลังหมายเลข 13 และ 14 ไว้เบื้องหลัง

งานแถลงข่าวหลังเกม

มาร์ติเนซแสดงความไม่พอใจที่ทำได้แค่เสมอ และเปรยๆ ว่าสนใจในตัวฉินหมิง

เมื่อเทียบกับเงินเดือนในบุนเดสลีกา ค่าเหนื่อยในพรีเมียร์ลีกสูงกว่ามาก แถมสื่อยังให้ความสนใจมากกว่าด้วย

เอฟเวอร์ตันกำลังจะเปลี่ยนเจ้าของใหม่ ซึ่งตอนนั้นจะมีงบประมาณมหาศาล

แค่เอาเงินฟาดหัว

เขาเชื่อว่าเด็กหนุ่มคนนั้นคงปฏิเสธเขาได้ยาก

ในห้องประชุมอีกแห่ง พอทราบข่าว ดีเทอร์ เฮคกิ้ง ก็ประกาศกร้าวทันที: ฉินหมิงไม่ได้มีไว้ขาย

ยังไงซะ มันก็ขึ้นอยู่กับเงินทุนที่มี

เมื่อเทียบกับ บิล เคนไรท์ โปรดิวเซอร์ละครเวที โฟล์คสวาเกน กรุ๊ป ย่อมมีเงินหนากว่าเห็นๆ