บทที่ 22 โถงแห่งความคิด

บทที่ 22 โถงแห่งความคิด

“ภารกิจการต่อสู้ ‘หนีตายจากอันตราย’ เสร็จสมบูรณ์!”

“ท่านได้รับรางวัลภารกิจ: สิทธิ์วิวัฒนาการทักษะ +1 (ต่ำกว่าระดับ S)”

เมื่อกลุ่มของพวกเขาหนีพ้นวงล้อมของสัตว์อสูรและหาจุดซ่อนตัวได้ หน้าต่างระบบของหลินเหยียนก็แจ้งเตือนขึ้นมาอีกครั้งว่าเขาทำภารกิจสำเร็จและได้รับรางวัลแล้ว

สำหรับหลินเหยียน รางวัลภารกิจนี้มีค่ามากกว่าวิชาท่าร่างระดับ SS เสียอีก เพราะวิชาท่าร่างระดับ SS นั้นมีราคาค่างวด เขาสามารถสะสมแต้มผลงานเพื่อไปแลกในระบบคัมภีร์ลับของกองทัพได้

แต่โอกาสในการ ‘วิวัฒนาการทักษะ’ นั้นหาได้ยากยิ่ง

เขาลูงเลอยู่ครู่หนึ่ง ไม่แน่ใจว่าเงื่อนไข ‘ต่ำกว่าระดับ S’ นั้นรวมถึงทักษะระดับ S ด้วยหรือไม่ เขายังคาดหวังกับทักษะติดตัวอย่าง ‘ความชำนาญวิชาดาบ’ อยู่ลึกๆ เพราะรู้สึกว่ามันยังมีขอบเขตให้จินตนาการต่อยอดได้อีกมาก

ทว่าสุดท้ายเขาก็ไม่ได้ทดลองเสี่ยง และตัดสินใจใช้โอกาสนี้กับ ‘Data Strike’ ซึ่งเป็นทักษะที่มีความสำคัญต่อเขามากที่สุด

การวิวัฒนาการทักษะนั้นแตกต่างจากการอัปเกรดทักษะ มันจะนำมาซึ่งความเปลี่ยนแปลงต่อทักษะดั้งเดิมมากกว่า ระดับของทักษะอาจไม่ได้เพิ่มขึ้น แต่การวิวัฒนาการเพียงครั้งเดียวอาจนำไปสู่ความก้าวหน้าอย่างน่าตื่นตะลึง

ส่วนเรื่องที่จะใช้โอกาสนี้กับวิชาดาบระดับ A เหล่านั้น หลินเหยียนไม่เก็บมาคิดให้เสียเวลา แม้จะมีความเป็นไปได้สูงที่จะวิวัฒนาการไปเป็นวิชาระดับ SS หรือสูงกว่าได้โดยตรง แต่เขาก็ไม่ได้มีวิสัยทัศน์สั้นขนาดนั้น

ก็แค่วิชาดาบ

ถ้าระดับไม่สูงพอ ก็แค่เปลี่ยนไปฝึกวิชาใหม่

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เขาก็เริ่มมีความคืบหน้ากับ ‘ดาบผลาญทัพ’ แล้ว ซึ่งมันก็เป็นวิชาดาบระดับ SS และช่วยเพิ่มพลังการต่อสู้ให้เขาได้อย่างมหาศาลเช่นกัน

ยืนยันที่จะวิวัฒนาการทักษะ ‘Data Strike’ (ระดับ E) หรือไม่?

ยืนยัน!

ทันใดนั้น การมองเห็นของหลินเหยียนก็มืดดับลง ดวงตาของเขาลืมโพลงแต่กลับมองไม่เห็นสิ่งใด ความเจ็บปวดแสนสาหัสแล่นพล่านไปทั่วสมอง ราวกับศีรษะกำลังจะระเบิด เหมือนมีบางสิ่งกำลังก่อตัวขึ้นภายใน แม้แต่หัวใจก็หยุดเต้นไปชั่วขณะ

ร่างกายของเขาโซซัดโซเซ หอบหายใจอย่างหนัก จนเกือบจะล้มพับลงไปกองกับพื้น

“หลินเหยียน!”

“นายเป็นอะไรไป?!”

ฉู่เว่ยรีบเข้ามาประคองเขาพร้อมร้องอุทานด้วยความตกใจ

ในเวลานี้ หลินเหยียนไม่สามารถตอบคำถามของใครได้ ประสาทสัมผัสทั้งห้าค่อยๆ เลือนหายไป เขาไม่เห็น ไม่ได้ยิน และพูดไม่ได้ ความรู้สึกทางกายภาพหายไป ราวกับเขากำลังล่องลอยอยู่ในห้วงอวกาศอันเวิ้งว้าง จมดิ่งลงสู่ความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด

เส้นสายสีเทาปรากฏขึ้นทีละเส้น

พวกมันเชื่อมต่อกัน ถักทอจนกลายเป็นตาข่าย เส้นสายจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ปรากฏบนตาข่ายนั้น ถี่กระชั้นจนดูเหมือนผืนผ้า

ผืนผ้านั้นหมุนวน ยืดขยาย และคลี่ออกจนกลายเป็นท้องฟ้าสีเทาเหนือศีรษะ

เหนือท้องฟ้านั้น เมฆหมอกสีเทาก่อตัวขึ้น

เส้นสายสีเทายาวเหยียดราวกับสายฟ้าฟาดผ่านกลุ่มเมฆสีเทา เขาเริ่มได้ยินเสียงอีกครั้ง เสียงฟ้าร้องดังกึกก้องกัมปนาท

ตามมาด้วยเสียงฝนที่เทกระหน่ำ

แต่สิ่งที่ร่วงหล่นลงมาจากก้อนเมฆไม่ใช่เม็ดฝน แต่เป็นเส้นสายหยาบๆ ราวกับฝีแปรงของจิตรกรมือสมัครเล่น เมื่อเส้นสายเหล่านี้ตกลงมา แผ่นดิน เมืองเหล็กกล้า และโครงร่างของมนุษย์ที่เดินอยู่บนถนนก็ปรากฏขึ้น

โถงขนาดใหญ่แห่งหนึ่งพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า!

จิตสำนึกของเขาก็กระโจนขึ้นสู่ก้อนเมฆเช่นกัน!

เส้นสายหยาบๆ เหล่านั้นเผยให้เห็นรูปร่างของหยดน้ำโปร่งใส และสีของก้อนเมฆก็เปลี่ยนเป็นสีดำเข้มราวกับน้ำหมึก สรรพสิ่งในโลกล้วนถูกแต่งแต้มด้วยสีสัน!

ทว่า โถงแห่งนั้นกลับสลัดทิ้งซึ่งรูปธรรม ราวกับเป็นเพียงโครงร่างที่วาดด้วยเส้นสายหลากสี แต่เพียงแค่หลินเหยียนนึกคิด เส้นสายเหล่านี้ก็สามารถแปรเปลี่ยนเป็นสิ่งใดก็ได้!

“จงเปลี่ยนเป็นฉัน”

หลินเหยียนนึกคิด เส้นสายเหล่านั้นก็ถักทอเป็นรูปร่างมนุษย์ แสงสีฟ้าสว่างวาบตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วกลายสภาพเป็นรูปลักษณ์ของตัวเขาเอง

“จงเปลี่ยนเป็นขีปนาวุธนำวิถีแม่นยำสูง gtoe-43”

ร่างจำลองของเขาในโถงเสมือนจริงยื่นมือออกไป เส้นสายไหลมารวมตัวกัน ก่อร่างเป็นโครงสร้างเหล็กสูงกว่าร้อยเมตรในความว่างเปล่า ภายในบรรจุขีปนาวุธสีขาวดำที่มีอักษรระบุว่า “gtoe-43”

“ยิง!”

สิ้นเสียงคำสั่ง เครื่องยนต์บูสเตอร์ที่ส่วนท้ายของขีปนาวุธก็ขับเคลื่อนให้มันพุ่งทะยานขึ้น หลังจากขึ้นสู่ท้องฟ้า มันก็ระเบิดออกทันที!

เปลวเพลิงมหาศาลและกลุ่มควันพวยพุ่ง!

ปฏิกิริยาพลังงานอันน่าตื่นตะลึง!

คลื่นกระแทกกำลังจะพุ่งเข้าหาหลินเหยียนในโถงเสมือนจริง แต่กำแพงแสงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา พลังงานทั้งหมดกระแทกเข้าใส่กำแพงแสง แต่มันกลับไม่สะเทือนแม้แต่น้อย

ข้อมูลนับไม่ถ้วนรวมตัวกัน ถูกถอดรหัส และสลายหายไปต่อหน้าต่อตาเขา

เขายิ้ม แล้วเลือนหายไปจากโถงเสมือนจริงแห่งนั้น

“หลินเหยียน!”

“เป็นอะไรไป?!”

ความรู้สึกเหมือนเวลาผ่านไปเนิ่นนาน แต่เมื่อสติกลับคืนสู่ร่าง เขาพบว่าเวลาในโลกความจริงผ่านไปไม่ถึงหนึ่งในพันของวินาทีด้วยซ้ำ

Data Strike (ระดับ E) วิวัฒนาการสำเร็จ!

ทักษะ Data Strike ในแถบทักษะกลายเป็นสีโปร่งใส แล้วจางหายไป แสงสีทองปรากฏขึ้นแทนที่ ทักษะอื่นๆ ทั้งหมดของเขาเป็นตัวอักษรสีขาว แต่ทักษะใหม่นี้กลับเป็นสีทองอร่าม

โถงแห่งความคิด (Thinking Hall) (ไม่ทราบระดับ)

จิตสำนึกของหลินเหยียนแตะไปที่ตัวอักษรสีทอง ‘โถงแห่งความคิด’ และรับรู้ถึงข้อความพิเศษ

“ยังไม่มีสิทธิ์เข้าถึงในขณะนี้ ระดับทักษะจะสามารถดูได้หลังจากการอัปเดตระบบ”

นี่ไม่ใช่ข่าวร้าย

สิ่งนี้บ่งบอกว่าระดับของทักษะ ‘โถงแห่งความคิด’ ได้ก้าวข้ามการแบ่งระดับทักษะที่มีอยู่เดิม เข้าสู่ลำดับขั้นใหม่และไปถึงระดับความยิ่งใหญ่ของจักรวาลอันไพศาล

ประการที่สอง การอัปเดตระบบแสดงให้เห็นว่าระบบยังมีพื้นที่สำหรับการพัฒนา หรือจะพูดให้ถูกคือ สิ่งที่เขาเห็นตอนนี้เป็นเพียงยอดภูเขาน้ำแข็งเท่านั้น

หัวใจของหลินเหยียนลุกโชนด้วยความตื่นเต้น

เส้นทางของนักสู้ เส้นทางแห่งวิวัฒนาการ

ทิวทัศน์แบบไหนกันนะที่รอเขาอยู่ หากเขายังคงมุ่งหน้าต่อไปในเส้นทางนี้?

“ผมไม่เป็นไรครับ”

หลินเหยียนยืนตั้งหลักได้อย่างมั่นคง มองดูสายตาที่เป็นห่วงของทุกคนด้วยความรู้สึกตื้นตันใจ

หลิวหมิงเจา แม้สภาพของตัวเองจะเต็มไปด้วยคราบเลือดและดูย่ำแย่ แต่ก็ยังพูดกับหลินเหยียนว่า “ถ้ารู้สึกไม่สบายตรงไหน ต้องรีบบอกพวกเรานะ”

หลินเหยียนยิ้ม “ผมรู้ครับ ไม่ต้องห่วง ผมแค่ล้าทางจิตใจนิดหน่อย”

การใช้ ‘โถงแห่งความคิด’ จะเผาผลาญพลังจิตของเขา และปริมาณที่ใช้จะขึ้นอยู่กับรูปแบบการใช้งาน การจำลองการระเบิดของขีปนาวุธ gtoe-43 ในโถงแห่งความคิดเมื่อครู่ เกือบจะสูบพลังจิตของเขาไปจนหมดเกลี้ยง

ตอนนี้เขาจึงอยู่ในสภาวะเหนื่อยล้าทางจิตใจอย่างรุนแรงจริงๆ

อันที่จริง การคำนวณข้อมูลของ Data Strike ก็ใช้พลังจิตเช่นกัน แต่ปกติแล้วการเผาผลาญจะไม่มากนัก

ตอนนี้ ความสามารถในการคำนวณข้อมูลของเขาได้ก้าวไปสู่ระดับที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งขึ้น แต่สำหรับการคำนวณข้อมูลช่วยรบพื้นฐาน การเผาผลาญก็ยังคงใกล้เคียงกับเมื่อก่อน

หลินเหยียนมองดูรางวัลระบบสำหรับการเลื่อนระดับเป็น ‘ระดับขุนพล’ และการเปิดเส้นทางสู่การเป็น ‘ผู้ใช้พลังจิต’ (Mental Power Master) เมื่อถึงเวลานั้น เขาจะสามารถเพิ่มพูนพลังจิตและใช้ประโยชน์จากโถงแห่งความคิดได้ดียิ่งขึ้น

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย เขาจะสามารถใช้ความสามารถของโถงแห่งความคิดเพื่อฝึกฝน ‘ดาบผลาญทัพ’ ให้สำเร็จได้หรือไม่นะ?

ดูเหมือนจะเป็นไปได้

อย่างไรก็ตาม พลังจิตของเขาตอนนี้ใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้ว เขาต้องพักผ่อนและฟื้นฟูสภาพร่างกายก่อนจึงจะใช้งานมันได้อีกครั้ง

หลิวหมิงเจาเห็นว่าหลินเหยียนไม่มีอาการผิดปกติอื่นใด และดูเหมือนจะแค่เหนื่อยล้าทางใจจริงๆ จึงวางใจลง “การต่อสู้ในวันนี้ต้องขอบคุณนายจริงๆ ทุกคนเหนื่อยกันมามากแล้ว พักผ่อนกันก่อนเถอะ มีอะไรค่อยคุยกันหลังจากหายเหนื่อย”

...

“กระสุนนัดที่เจ็ด”

พวกเขาทุกคนต่างหวนนึกถึงคำพูดแผ่วเบาไม่กี่คำที่ดังผ่านหูฟังสื่อสารในสนามรบ

แต่มันกลับเป็นทักษะที่เหนือจินตนาการของมนุษย์ ใกล้เคียงกับพลังของพระเจ้า

พวกเขาจินตนาการไม่ออกเลยว่าเด็กหนุ่มวัย 18 ปีที่มีใบหน้าหล่อเหลาเกลี้ยงเกลาคนนี้ สามารถเหนี่ยวไกปืนอย่างเยือกเย็นท่ามกลางการต่อสู้ที่ดุเดือด คว้าโอกาสที่มีเพียงในทฤษฎี และสร้างปาฏิหาริย์เช่นนั้นขึ้นมาได้อย่างไร

บางที...

พวกเขาคิดว่า ตัวเขาเองนั่นแหละคือปาฏิหาริย์