บทที่ 4 ผลมนุษย์ โมเดลพืช

ณ แดนศักดิ์สิทธิ์แมรี่จัวส์ ภายในคฤหาสน์ของจิโซฟิส องครักษ์หลายนายกำลังตามหาเจ้านายของตนด้วยความร้อนรน เมื่อคนหนึ่งผลักประตูเข้าไปในห้องผ่าตัด ภาพเบื้องหน้าก็ทำให้เขาแข็งทื่อไปทั้งร่าง

ร่างอ้วนใหญ่ที่ถูกครอบด้วยโถแก้ว นอนจมกองเลือดอยู่ภายใน

สายเลือดแห่งพระผู้สร้าง... ถูกสังหารแล้ว!

"แย่...แย่แล้ว!! ท่านจิโซฟิส...ถูกลอบสังหารแล้ว!!" องครักษ์ตัวสั่นเทาขณะหยิบแมลงโทรสารออกมา

กองบัญชาการกองทัพเรือ มารีนฟอร์ด ห้องทำงานจอมพล

เวลานั้น จอมพลเซ็นโงคุ กำลังขมวดคิ้ว วางแผนรับมือเหตุการณ์จลาจลครั้งใหญ่ของทาสที่เกิดขึ้นในแมรี่จัวส์

ทันใดนั้น แมลงโทรสารบนโต๊ะก็ส่งเสียง "ปุรุ ปุรุ" เซ็นโงคุรีบคว้าหูโทรศัพท์ขึ้นมาทันที

"ว่าไงนะ?!!"

แม้จะเป็นเซ็นโงคุผู้สุขุม ก็ยังต้องตกตะลึงจนลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้

เผ่ามังกรฟ้าถูกสังหาร!

นับตั้งแต่เหตุการณ์ที่ก็อดวัลเลย์ ก็ผ่านมาหลายปีแล้วที่ไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น!

"ยืนยันแล้วใช่ไหม? ศพคือท่านจิโซฟิสตัวจริงแน่รึ?" เซ็นโงคุถามลอดไรฟัน

เมื่อได้รับการยืนยัน เซ็นโงคุวางหูโทรศัพท์อย่างไม่ลังเล แล้วกดโทรออกไปยังแมลงโทรสารอีกตัวทันที

"บอร์ซาลิโน่! ทิ้งงานทุกอย่าง แล้วรีบไปแมรี่จัวส์ให้เร็วที่สุด!"

กองบัญชาการกองทัพเรือ ห้องทำงานพลเรือเอก

คิซารุที่กำลังนั่งไขว่ห้างอ่านหนังสือพิมพ์อย่างสบายอารมณ์ มีถ้วยชาร้อนๆ วางอยู่บนโต๊ะ

เมื่อได้รับคำสั่งจากเซ็นโงคุ เขาก็ทำหน้าตาตื่นตระหนกแบบโอเวอร์

"ว้าว~~~ น่ากลัวจริงๆ แฮะ~ เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ที่แมรี่จัวส์ แถมเผ่ามังกรฟ้ายัง..."

"ไม่ใช่เวลามาเล่นลิ้นนะบอร์ซาลิโน่ ออกเดินทางเดี๋ยวนี้! ไล่ล่าคนร้ายที่ฆ่าเผ่ามังกรฟ้า และปราบปรามกบฏทาสให้สิ้นซาก"

"รับทราบครับ ใช้งานคนเก่งจริงนะ~" คิซารุค่อยๆ ลุกขึ้น สวมเสื้อคลุมทหารเรือที่มีคำว่า 'ยุติธรรม' ปักอยู่ด้านหลัง

"เผ่ามังกรฟ้าถูกฆ่า... เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลย มีคนไม่กลัวตายก่อเรื่องใหญ่เข้าให้แล้วสินะ~"

สิ้นเสียง ร่างของเขาก็เริ่มเปล่งแสงสีทองเจิดจ้า อนุภาคแสงนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้น

"ยาตะ โนะ คางามิ"

วินาทีต่อมา ลำแสงสีทองพุ่งออกจากอาคารกองบัญชาการกองทัพเรือ ตรงดิ่งไปยังแดนศักดิ์สิทธิ์แมรี่จัวส์!

พลเรือเอกคิซารุ กำลังรบสูงสุดของกองทัพเรือ ออกปฏิบัติการอย่างเป็นทางการ!

ระดับความยากในการหลบหนีของเหล่าทาส พุ่งทะยานสู่ระดับนรกแตกเพราะการตายของเผ่ามังกรฟ้า

ภายนอกคฤหาสน์ของจิโซฟิส

สมาชิก CP0 จ้องมองร่างของอุราเมชิ ยูสึเกะ ที่ล้มฟุบหมดสติด้วยสายตาเย็นชา

"ใครก็ได้มานี่ที" เสียงทุ้มต่ำของเขาดังก้อง

องครักษ์หลายนายที่คุมเชิงอยู่ด้านนอกรีบวิ่งเข้ามาทันที

"ใส่กุญแจมือหินไคโรกับปลอกคอทาสให้มัน แล้วไปจับกุมทาสคนอื่นต่อ" สมาชิก CP0 ออกคำสั่ง

"ครับ!" พวกองครักษ์ไม่กล้าชักช้า รีบนำกุญแจมือหินไคโรและโซ่ตรวนมาล่ามมือและเท้าของยูสึเกะไว้แน่นหนา

จากนั้นปลอกคอระเบิดก็ถูกสวมเข้าที่คอของเขา

สมาชิก CP0 ชำเลืองมองเด็กหนุ่มชุดเขียวที่สร้างปัญหาให้เขาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะใช้ 'ก้าวพริบตา' หายตัวไปเพื่อไล่ล่าทาสคนอื่น

องครักษ์แยกย้ายกันไปคนละทิศละทาง ไม่มีใครสังเกตเห็นเลยว่า ลวดลายจางๆ กำลังค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนผิวหนังของยูสึเกะที่กำลังนอนหมดสติอยู่

อีกด้านหนึ่ง ระหว่างทางที่เหล่าทาสมุ่งหน้าสู่ท่าเรือ

ฮิงาชิโนะ อากิระ แฝงตัวอยู่ในกลุ่มผู้หลบหนี กำปืนพกแน่น สัมผัสถึงแต้มอิทธิพล 3,268 แต้มลึกในวิญญาณ

'ไม่ไหว อันตรายเกินไป!' เห็นภาพทาสถูกยิงร่วงอยู่รอบตัว ในฐานะคนธรรมดา เขาอาจตายได้ทุกเมื่อในพื้นที่โกลาหลแห่งนี้

ต้องอัญเชิญครั้งที่สองเดี๋ยวนี้!

ไม่รอช้า อากิระปลีกตัวออกจากฝูงชน แวบเข้าไปในบ้านหลังหนึ่งใกล้ๆ ที่เพิ่งดับไฟและยังคละคลุ้งไปด้วยควันดำ

เขาพิงผนังที่ยังอุ่นๆ หอบหายใจถี่ แล้วเรียกใช้ความสามารถพิเศษ

"ใช้แต้ม 2,500 แต้ม ทำการอัญเชิญ!"

ประตูแห่ง 'คลังสมบัติ' ระเบิดออกในวิญญาณ แต้มอิทธิพล 2,500 แต้มหอบเอาเงาร่างหนึ่งฝ่าข้ามเส้นแบ่งระหว่างความจริงและภาพลวงตา!

ร่างสีขาวซีดเลือนรางค่อยๆ ก่อตัวขึ้นจากความว่างเปล่า

อากิระตระหนักได้ทันทีว่าสิ่งที่กำลังจะปรากฏคือ 'เซ็ตสึขาว' ธรรมดาจากเรื่องนารูโตะ ซึ่งตอนนี้เขาสามารถใช้วิธีถักทอความทรงจำได้แล้ว

'ความภักดีต้องมาก่อน! แล้วค่อยแก้ประวัติและที่มาของเซ็ตสึขาวในความทรงจำ' อากิระถ่ายทอดความคิดลงสู่ความสามารถทางวิญญาณ

(แต้มอิทธิพลถูกใช้ไป 521 แต้ม! การถักทอความทรงจำเสร็จสมบูรณ์)

"นายท่าน เซ็ตสึขาวรอรับคำสั่งขอรับ"

ร่างสีขาวซีดก่อตัวเป็นรูปร่างสมบูรณ์ตรงหน้าอากิระ

เป็นครั้งแรกในรอบนานที่อากิระรู้สึกปลอดภัย เซ็ตสึขาวตัวนี้มีค่าตัวประมาณห้าพันแต้ม แม้จะไม่เก่งเรื่องสู้รบปรบมือ แต่ความสามารถในการปลอมตัว หลบหนี และฟื้นฟูร่างกายผู้ที่มันสิงสู่ คือสิ่งที่เขาต้องการที่สุดในตอนนี้

"เซ็ตสึขาว สิ่งมีชีวิตที่นี่ไม่มีจักระ วิชาสปอร์ของแกจะได้ผลไหม?" อากิระถามด้วยความกังวล

"นายท่าน จักระถูกกลั่นมาจากพลังกายและพลังใจ ตราบใดที่เป็นสิ่งมีชีวิต ข้าก็สามารถกลั่นจักระจากพวกมันได้อย่างเงียบเชียบ และดูดซับทันทีที่ใช้วิชาสปอร์ฝังตัว โดยไม่ส่งผลต่อการเติบโตของร่างแยกขอรับ" เซ็ตสึขาวตอบ

"ฟังดูมีเหตุผล ตอนแรกโลกนินจาก็ไม่มีจักระ เซียนหกวิถีเป็นคนเอามาเผยแพร่ ดูเหมือนเซ็ตสึขาวเองก็มีความสามารถนี้สินะ" อากิระนึกถึงเนื้อเรื่องในนารูโตะ

"เซ็ตสึขาว ใช้วิชาสปอร์ฝังตัวใส่สิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่แกสัมผัสได้ไม่เลือกหน้า! แล้วสิงร่างฉันเพื่อรักษาและคุ้มกัน พอเสร็จแล้ว ให้ใช้วิชากายาแมลงปอพาเราดำดินหนีไปทันที!"

"รับทราบ นายท่าน"

เซ็ตสึขาวตีหน้านิ่ง สปอร์สีขาวนับพันลอยออกมาจากร่างซีดเซียว เบายิ่งกว่าฝุ่นผง ปลิวไปตามกระแสลม

สปอร์เหล่านี้จะฝังตัวในทุกคนไม่เลือกหน้า แอบดึงพลังกายและพลังใจของโฮสต์มาสังเคราะห์เป็นจักระ ใช้เป็นสารอาหารสร้างร่างแยกนับไม่ถ้วน

หลังปล่อยสปอร์เสร็จ เซ็ตสึขาวก็หันมาหาอากิระ

"นายท่าน อดทนหน่อยนะขอรับ"

ร่างของเซ็ตสึขาวกลายเป็นของเหลวสีขาวซีด ไหลซึมเข้าสู่ร่างของฮิงาชิโนะ อากิระ

อากิระรู้สึกถึงพลังงานอันอ่อนโยนไหลเข้ามาเติมเต็ม พละกำลังเอ่อล้น บาดแผลหายเป็นปลิดทิ้ง สภาพร่างกายสมบูรณ์ขีดสุดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

"ไปที่ท่าเรือเลย"

วินาทีถัดมา ร่างของอากิระก็จมหายลงไปในพื้นดินราวกับจมน้ำ

นั่นคือวิชากายาแมลงปอ!

โดยไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ พวกเขามุ่งหน้าสู่ท่าเรือด้วยความเร็วเหนือสามัญสำนึกอยู่ใต้ดิน

ท่าเรือแมรี่จัวส์

เหล่าทาสที่หนีรอดมาถึงที่นี่กำลังปะทะกับกองกำลังป้องกันดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ประจำการอยู่

เพื่อแย่งชิงเรือไม่กี่ลำที่จอดเทียบท่า ทาสต่อสู้กับทหารยามอย่างดุเดือด แววตาแดงก่ำ ท่ามกลางเสียงคำราม เสียงอาวุธปะทะกัน และเสียงกรีดร้องโหยหวน

ขณะนั้น อากิระที่อยู่ใต้ดินสัมผัสสถานการณ์ด้านบน พร้อมกับรับรู้ตัวเลขที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ลึกในวิญญาณ

แต้มอิทธิพล: 2,125... 3,533... 4,672...

ทันใดนั้น!

ขณะที่จอมพลเซ็นโงคุได้รับข่าวการตายของเผ่ามังกรฟ้า และพลเรือเอกคิซารุออกเดินทาง...

9,896!

แต้มอิทธิพลพุ่งพรวดเดียวสองเท่า! แทนที่จะดีใจ อากิระกลับรู้สึกหนาวสันหลังวาบ!

"พุ่งขึ้นรวดเร็วขนาดนี้ในพริบตาเดียว ผิดปกติแล้ว! หรือว่าศพเผ่ามังกรฟ้าถูกเจอแล้ว?"

"หรือยูสึเกะใช้กระสุนวิญญาณนัดเดียวเป่าพวกยามตายไปหลายคน? พอร่างแยกสปอร์ของเซ็ตสึขาวก่อตัวเสร็จ ให้รีบไปสิงร่างยูสึเกะแล้วพาหนีลงดินทันที เพื่อความปลอดภัย"

"หวังว่าจะไม่ใช่พลเรือเอกถูกส่งมานะ!"

อากิระรออยู่ใต้ดินต่อไป สถานการณ์ที่ท่าเรือก็เริ่มพลิกผันไปในทางที่ดีขึ้น

"คาราเต้มนุษย์เงือก - หมัดกระเบื้องฉลาม!"

เสียงตะโกนทุ้มต่ำทรงพลังดังกึกก้องราวกับฟ้าผ่า!

มนุษย์เงือกผิวแดงร่างกำยำ ไว้จอนหนา พุ่งเข้าใส่กลุ่มทหารยามราวกับกระสุนปืนใหญ่