บทที่ 22 หยอกล้อดาราบาเยิร์น! เพื่อน บอลอยู่ไหน?

นาทีที่ 63 ของครึ่งหลัง ลูก้า โทนี่ ฉลองประตูเป็นครั้งที่ 3 ในเวสต์ฟาเลน

เขาวิ่งทำท่าขันน็อตข้างหูไปรอบสนาม เรียกเสียงโห่ดังสนั่นจากคนดู 8 หมื่นกว่าคน

สำหรับโทนี่ผู้เจนจัดสังเวียน นี่เป็นเรื่องจิ๊บจ๊อย เขาฉลองกับเพื่อนร่วมทีมด้วยสีหน้าเรียบเฉย

วินาทีนี้ นอกจากโห่โทนี่ แฟนเจ้าถิ่นจะทำอะไรได้อีก? เชียร์ทีมตัวเองเหรอ?

เล่นกันเละเทะ โดนบาเยิร์นกดอยู่ฝ่ายเดียว ไม่มีทรงเอาซะเลย

ไม่โห่ทีมตัวเองก็บุญโขแล้ว!

ปู่ฟริตซ์เอนหลังพิงเบาะ ส่ายหน้าไปมา มือผอมแห้งสั่นระริก

"ขยะ! โดนนำสองลูกก็ยอมแพ้แล้ว! ไอ้อ่อนเอ๊ย!"

“ถ้าเป็นเมื่อก่อน ฉันจะเอาพานท้ายปืนเมาเซอร์ฟาดหัวพวกงี่เง่านี่ให้ตื่นซะ!”

"ใจเย็นๆ ค่ะคุณพ่อ ใจเย็นๆ"

ป้ามาเรียหัวเราะแห้งๆ ปลอบใจคนแก่

ปู่แกเป็นความดันสูงอยู่แล้ว หมอห้ามไม่ให้ตื่นเต้น เกมแพ้เรื่องเล็ก แต่ถ้าต้องเข้าโรงพยาบาลเพราะเรื่องนี้คงไม่คุ้ม

"พาคุณปู่กลับก่อนไหม? ดูแกจะไม่สนุกกับเกมเท่าไหร่แล้ว"

มาเรียหันไปมองลูกสาวที่นั่งเงียบกริบอยู่ข้างๆ

"ไม่ เราชนะได้"

"หือ?"

"เกมยังไม่จบ เขายังไม่ได้ลงเลย"

"โธ่ เด็กน้อย เกมขาดขนาดนี้แล้ว พลิกไม่ได้หรอกลูก"

มาเรียคิดว่าแอนนากำลังงอแง

ลุงฮันส์ถือแก้วเบียร์เดินเข้ามากอดคอลูกสาวแน่น

"สมเป็นเจ้าหญิงน้อยของพ่อ จงรักภักดีต่อสีเหลืองดำจริงๆ! เฉินยังไม่ลง แต่ถ้าเขาลงมาเมื่อไหร่ เราพลิกนรกได้แน่!"

"เพลาๆ หน่อย เหม็นเหล้าจะตายอยู่แล้ว"

ป้ามาเรียบีบจมูกทำหน้าเหม็น

ลุงฮันส์เอื้อมมือไปกอดภรรยาอีกคน หน้าแดงก่ำซบลงกับตัวเธอ

"ต้องเชื่อใจเฉินสิ! ใช่ไหมพวกเรา?"

"ถูกต้อง!"

กลุ่มแฟนพันธุ์แท้ "Yellow Black Prussia" รอบๆ ชูแก้วเฮกันลั่น

"พลิกนรก! พลิกนรก! พลิกนรก!"

หน้าอัฒจันทร์ แกนนำกลุ่มกองเชียร์ฮึกเหิมขึ้นมา โบกธงเหลืองดำนำร้องเพลงเชียร์ประจำทีม:

"Heja BVB! Heja BVB!" (เฮยา เบเฟาเบ! เฮยา เบเฟาเบ!)

"Heja Heja, Heja BVB!"

"วันนี้เราจะคว้าชัย!"

"เราบุกแหลก!"

"โบรุสเซีย ดอร์ทมุนด์ สำแดงเดช!"

"สู้จนตัวตาย!"

ตอนทีมโดนนำ 0-3 คาบ้าน นูริ ซาฮิน นั่งกอดเข่าซึม หมดอาลัยตายอยากไปแล้ว

จนกระทั่งเสียงเพลงคุ้นหูเริ่มดังก้องสนาม เขาถึงค่อยๆ เงยหน้าขึ้น:

"พวกเขายังไม่ยอมแพ้"

"อย่าเพิ่งยอมแพ้ จนกว่าเกมจะจบสิ"

เฉินเทาจ้องสนามตาไม่กะพริบ อ่านเกมอย่างตั้งใจ เขาแทบจะเป็นกล้องวงจรปิดเคลื่อนที่อยู่แล้ว

"เตรียมตัว เดี๋ยวเราจะได้ลงแล้ว"

"จะเป็นไปได้ยังไง..."

นูริ ซาฮิน พูดยังไม่ทันจบ ผู้ช่วยโค้ช ดิ๊ก เฟรน ก็รีบวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา

"พวกนายสองคน รีบเปลี่ยนชุด เร็วเข้า"

"หา?"

นูริ ซาฮิน มองเฉินเทาอย่างไม่อยากเชื่อ

เฉินเทาชี้ที่ขมับตัวเอง:

"อ่านเกมสิเพื่อน"

เขาคอยสังเกตทุกรายละเอียดในสนามอยู่ตลอด

ติงก้า กองกลางบราซิลหลุดตำแหน่งบ่อยครั้ง ครึ่งหลังไม่ค่อยวิ่งไล่บอล จ่ายบอลเสียเยอะขึ้น ฟอร์มหลุดลุ่ยทั้งรุกและรับ

ส่วนปีกขวา บลาสซีคอฟสกี้ แทบจะหายไปจากเกม

บอลไปถึงกราบขวาทีไรก็เงียบกริบ สร้างความอันตรายไม่ได้ แถมยังทำเกมรุกสะดุด

จากความเข้าใจในตัว โธมัส ดอลล์ โค้ชคงจะใช้ไม้ตายก้นหีบ "หมาจนตรอก" ส่งดาวรุ่งสองคนลงไปวัดดวงเฮือกสุดท้าย

หลายนัดที่ผ่านมาก็เป็นแบบนี้ ตอนตามหลังมักจะเปลี่ยนตัวแพทเทิร์นเดิม

ไม่น่าพลาด วันนี้ก็คงเหมือนกัน

เป็นไปตามที่เฉินเทาคาดการณ์เป๊ะ โธมัส ดอลล์ ดึงทั้งสองคนไปสั่งแทคติกสั้นๆ ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

"นูริ ลงไปช่วยประคองเกมรับก่อน แล้วหาจังหวะวางบอลไปทางขวา ป้อนบอลให้เฉินเยอะๆ"

"เฉิน..."

โธมัส ดอลล์ มองเฉินเทา ลังเลอยู่นาน สุดท้ายก็มีคำสั่งเดียว:

"ลืมแทคติกไปซะ เล่นในแบบของนาย... เลี้ยงผ่านพวกมันให้หมด"

"ได้ครับ"

หัวหน้าโค้ชเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีอาวุธลับอยู่ในทีม

ส่งรายชื่อเปลี่ยนตัว ผู้ตัดสินที่ 4 และเจ้าหน้าที่สมาคมตรวจสอบคุณสมบัติและเครื่องแต่งกาย

ตอนตรวจเฉินเทา พวกเขาชี้ไปที่ถุงมือสีดำเป็นพิเศษ

"ถอดออกมาดูหน่อย"

ตรวจดูอย่างละเอียด ไม่พบเครื่องประดับหรืออุปกรณ์ผิดกฎ ผู้ตัดสินที่ 4 ก็อดแซวไม่ได้:

"แฟนให้มาล่ะสิ?"

"อืม" เฉินเทาขี้เกียจแก้ตัว

"ดี รักษาไว้ให้ดีล่ะ"

ยืนรอข้างสนาม เฉินเทาสวมถุงมือกลับเข้าไป รู้สึกอบอุ่นแปลกๆ ท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บต้นฤดูหนาว

ตัวอักษร "โชคดี" ที่ปักเบี้ยวๆ บนหลังมือซ้าย ตอนนี้ดูสวยขึ้นเป็นกอง

เฉินเทาเผลอลูบมันเบาๆ หวังว่าคำอวยพรของแอนนาจะส่งมาถึง

...

"เฮ้ยๆๆ!! ลงแล้วๆ! ลูกลงแล้ว!"

เห็นภาพโคลสอัพเฉินเทา ติงหรูตื่นเต้นจนเผลอจิกแขนเฉินเจี้ยนผิงอย่างแรง จนพ่อต้องร้องจ๊าก

"ลูกลงก็ลงสิ จะมาจิกพ่อทำไมเล่า?"

บนหน้าจอทีวี เฉินเทามีสีหน้าผ่อนคลาย รอยยิ้มมุมปากแฝงความยโสตามประสาเด็กหนุ่มวัย 15 ปี

เฉินเจี้ยนผิงทั้งดีใจและกังวล

ดอร์ทมุนด์อาการหนักขนาดนี้ ลำพังเฉินเทาคนเดียวคงกู้สถานการณ์ลำบาก

ขอแค่ลูกไม่เจ็บตัว โชว์ฟอร์มให้เต็มที่ ไม่ต้องเสียใจภายหลังก็พอแล้ว

"เอาล่ะครับ เราเห็นดอร์ทมุนด์ขอเปลี่ยนตัว!"

"หมายเลข 7 ติงก้า และหมายเลข 16 บลาสซีคอฟสกี้ ถูกถอดออกครับ"

"คนที่ลงมาแทนคือหมายเลข 35 นูริ ซาฮิน และหมายเลข 24... อัจฉริยะวัย 15 ปีของเรา เฉินเทา ครับ!"

นี่เป็นครั้งแรกจริงๆ ที่ ต้วนซวน ได้อ่านชื่อนักเตะจีนในการถ่ายทอดสดบุนเดสลีกาทาง CCTV

เขาพลาดโอกาสสมัย หยางเฉิน ระเบิดฟอร์มในบุนเดสลีกา พอหมดยุคนักเตะจีนค้าแข้งต่างแดนอย่าง ซุนจีไห่, หลี่เถีย, เจิ้งจื้อ ก็เหลือแค่ "คิงตง" คนเดียวในลีกสูงสุดยุโรป

ดาวรุ่งความหวังที่แฟนบอลฝากผีฝากไข้ กลับกลายเป็นคนตูดด้านคาเก้าอี้สำรองที่แมนฯ ยูไนเต็ด

เพิ่งจะได้ลงเล่นช่วงการเบจไทม์ในแชมเปียนส์ลีกเมื่อไม่กี่วันก่อน ทั้งปีลงเล่นรวมกันไม่ถึง 45 นาที ชัดเจนว่าไม่อยู่ในสายตาเฟอร์กูสันแล้ว

เมื่อก่อน สื่อและแฟนบอลในประเทศคงจะหดหู่ นั่งวิเคราะห์กันว่าทำไมนักเตะจีนถึงยืนระยะในลีกระดับท็อปไม่ได้

แต่ตอนนี้ ไม่มีเวลามานั่งไว้อาลัยให้ความล้มเหลวของคิงตงแล้ว!

เพราะคนที่พุ่งทะยานลงสู่สมรภูมิรบคือ เฉินเทา อัจฉริยะชาวจีนที่โผล่มาจากไหนไม่รู้!

"เฉินเทาลงเป็นตัวสำรองมา 5 นัดแล้ว ฟอร์มดีต่อเนื่องครับ"

"โดยเฉพาะ 2 นัดก่อนที่เจอกับโวล์ฟสบวร์ก เฉินเทาเลี้ยงหลบ 6 คนรวดเข้าไปยิงประตูชัยแบบหลอกผู้รักษาประตูหัวทิ่ม ทำเอาฮือฮากันทั้งบาง!"

เขายังสร้างสถิติใหม่ เป็นนักเตะอายุน้อยที่สุดที่ทำประตูได้ในลีกสูงสุดยุโรป

และเป็นนักเตะจีนคนที่สองที่ทำประตูได้ในบุนเดสลีกา!

ต้วนซวนร่ายข้อมูลของเฉินเทาด้วยความเมามัน จนลิ้นพันกันไปหลายรอบ

โค้ชเทาเหว่ยที่ยืนข้างๆ ก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน

ดูฝรั่งเตะบอลมาตั้งนาน คราวนี้ได้ดูคนบ้านเดียวกันเตะบ้างสักที!

"เส้นทางค้าแข้งของเฉินเทานี่เหมือนนิยายเลยนะครับ มาจากรายการเรียลลิตี้ 'ฟุตบอลบอยส์' แล้วไปเตะตาอาร์เซนอล..."

"เฮ้ย! ดูลูกนี้ก่อนครับ!"

ยังไม่ทันที่ต้วนซวนจะร่ายประวัติเฉินเทาจบ ก็เกิดเหตุการณ์พลิกผันในสนาม!

ดอร์ทมุนด์ได้ทุ่มในแดนหน้า แบ็กขวา เดเก้น ทุ่มไกลเป็นลูกระเบิดเข้าไปในเขตโทษ

ฟาน บุยเต็น เบียดแย่งตำแหน่งกับหนุ่มเอเชียตัวแห้งๆ อย่างดุเดือด ตัวแค่นี้จะมาบังบอลเหรอ? ฝันไปเถอะ!

ฟาน บุยเต็น ออกแรงนิดเดียว ก็เบียดเฉินเทากระเด็นเสียหลักไปข้างหน้า

จังหวะที่บอลลอยเข้ามาในเขตโทษ เฉินเทาใช้เท้าเกี่ยวบอลหลบการสกัดของ เลลล์ ท่ามกลางวงล้อม!

เผชิญการรุมกินโต๊ะจาก ชไวน์สไตเกอร์ และ ฟาน บอมเมล แถมมี ฟาน บุยเต็น คอยดักทาง

ทุกคนคิดว่าบอลต้องเสร็จบาเยิร์นแน่

วินาทีต่อมา สายตานับล้านคู่ต้องตกตะลึง!

เฉินเทาที่โดนรุม 4 คนในเขตโทษบาเยิร์น ใช้ทักษะแพรวพราวแย่งบอลมาครอง แล้วแหวกผ่าน 3 คนรวด ทะลวงเข้ากรอบ 6 หลาอย่างดุดัน!

ทิ้งให้ ฟาน บุยเต็น, ชไวน์สไตเกอร์ และ ฟาน บอมเมล ยืนงงเป็นไก่ตาแตก

เดี๋ยวนะ? บอลอยู่ไหน?

เขาหลุดไปได้ยังไง?

"โอ้ววววว!! เฉินเทา! เฉินเทา!!"

ทักษะการเลี้ยงบอลอันตื่นตาตื่นใจทำเอา ต้วนซวน พูดไม่ออก ได้แต่ตะโกนเรียกชื่ออย่างบ้าคลั่ง

"Shit!!"

นายทวารดาวรุ่ง เรนซิง ไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน

ในเขตโทษตัวเองแท้ๆ กองหลังยั้วเยี้ยขนาดนี้ ยังเลี้ยงผ่านหน้าตาเฉย?

เขารีบทิ้งประตูออกมา กะจะพุ่งไปตะครุบบอล

ลูกฟุตบอลเหมือนติดกาวอยู่ที่เท้าคู่แข่ง เขาแตะบอลหนี พลิกตัวหลบถุงมือเรนซิงไปได้หน้าตาเฉย!

อ็อตมาร์ ฮิตซ์เฟลด์ กุนซือบาเยิร์นอ้าปากค้าง ลุกพรวดขึ้นมาหัวชนซุ้มม้านั่งสำรองจนร้องจ๊าก

ที่เจ็บกว่าคือ ไอ้เด็กเอเชียนั่นดันใช้ลูกตอกส้นอโครบาติกส่งบอลไปเสาสองซะงั้น

อเล็กซานเดอร์ ฟราย วิ่งมาถูกที่ถูกเวลา จิ้มบอลเข้าประตูโล่งๆ

ตั้งแต่มีเฉินเทา การยิงประตูของเขาก็ง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก!

ลงสนามมาแค่ 1 นาที

เฉินเทาก็จัดโชว์กายกรรมจีนใส่บาเยิร์น มิวนิค ทั้งทีม!

เขาทำได้ยังไง?