บทที่ 16 ฝาแฝดแห่งดอร์ทมุนด์

นูเรมเบิร์ก สนามฟรังเคิน สเตเดียม

ที่ม้านั่งสำรอง นูริ ซาฮิน และ เฉินเทา ในชุดวอร์มหนาๆ นั่งเบียดกัน ตัวสั่นงันงก

เยอรมนีเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงอย่างเต็มตัว อากาศเริ่มเย็นยะเยือก

แต่สิ่งที่เยือกเย็นยิ่งกว่าอากาศ คือหัวใจของนูริ ซาฮิน

"ทำไมโค้ชไม่ให้ฉันเป็นตัวจริงอีกแล้ววะ?"

นูริ ซาฮิน บ่นไม่หยุด

เขาพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าเป็นหัวใจสำคัญในแดนกลางของดอร์ทมุนด์ แต่หัวหน้าโค้ชกลับยังให้กัปตัน เซบาสเตียน เคห์ล และ ติงก้า ชาวบราซิล ลงเล่นเป็นตัวจริงเสมอ

โธมัส ดอลล์ ชอบใช้แผน 4-4-2

มีกองกลางตัวรับถึงสองคน ทำให้ นูริ ซาฮิน ไม่มีที่ว่างให้โชว์ฟอร์มเลย

เฉินเทาก็เช่นกัน ร่างกายที่บอบบางของเขาไม่เหมาะกับการเล่นกองกลางตัวรับ แต่เทคนิคของเขากลับโดดเด่นเป็นพิเศษ

โธมัส ดอลล์ เลยชอบให้เขาเล่นปีกขวา เลี้ยงบอลทะลวงจากด้านข้างแล้วเปิดเข้ากลาง

นูริ ซาฮิน อดไม่ได้ที่จะพูดแทนเพื่อนรัก

"นายเล่นดีขนาดนี้มาหลายนัดแล้วนะ แต่ก็ยังเบียดขึ้นเป็นตัวจริงไม่ได้ แถมตำแหน่งปีกก็จำกัดความสามารถนายชัดๆ ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าโค้ชคิดอะไรอยู่"

"ถ้านายยังมองออก โค้ชก็ต้องรู้แหละ แต่เขาไม่กล้าเสี่ยง"

เฉินเทากอดอก จ้องมองเกมในสนามอย่างตั้งใจ

ดอร์ทมุนด์ไม่สามารถเอาเปรียบทีมโซนตกชั้นอย่างนูเรมเบิร์กได้เลย แถมยังโดนครองเกมเสียด้วยซ้ำ

สกอร์ยัง 0-0 ดอร์ทมุนด์แค่ประคองตัวไปวันๆ สร้างโอกาสบุกไม่ได้เลย

ติงก้าและเคห์ลเป็นกองกลางตัวรับที่ขาดความคิดสร้างสรรค์

ปีกซ้ายขวาอย่าง เดลรอน บาร์คลีย์ และ บลาสซีคอฟสกี้ ก็เป็นผู้เล่นประเภทใช้ความเร็ว

กองกลาง 4 คน ขาดจอมทัพ

ทำให้กองหน้าสองคน อเล็กซานเดอร์ ฟราย และ คลิโมวิช ถูกโดดเดี่ยว ไม่มีตัวสนับสนุนในเขตโทษเลย

บางครั้ง กองหน้าอย่างฟรายยังต้องถอยลงมาช่วยทำเกมแถวกลางสนาม

หัวหน้าโค้ช โธมัส ดอลล์ รู้ปัญหาแทคติกนี้ไหม?

รู้แน่นอน

แต่เขาก็ทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้จะปรับยังไง หรือไม่กล้าปรับ

เมื่อฤดูกาลที่แล้ว เขาก็พาทีมรอดตกชั้นมาด้วยวิธีนี้แหละ

เมื่อคนเราติดอยู่ในโซนปลอดภัยแล้ว ก็ยากที่จะเปลี่ยนแปลง

โดยเฉพาะหัวหน้าโค้ชทีมชุดใหญ่ที่แบกรับความกดดันมหาศาล

การรื้อแทคติกตัวเองจะยิ่งเจอแรงต้านมากกว่าเดิม

นูริ ซาฮิน ตาโตด้วยความตกตะลึงเมื่อเฉินเทาวิเคราะห์สถานการณ์ต่างๆ

"นายรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง?"

นูริ ซาฮิน เป็นถึงอัจฉริยะลูกหนัง เป็นจอมทัพตัวทำเกม เขายังรู้แค่ตื้นๆ

ผลลัพธ์แสดงให้เห็นว่าความเข้าใจของเฉินเทาไปไกลกว่านั้น

"หมอนี่มันตัวประหลาดชัดๆ!"

ตอนที่เด็กคนอื่นอายุ 15 ยังวิ่งเล่นในโคลนที่ทีมเยาวชน

เฉินเทาเข้าใจเกมในระดับเดียวกับโค้ชชุดใหญ่แล้วเหรอ?

"มองให้เยอะ คิดให้มาก นายใช้พรสวรรค์ลงไปโชว์ฟอร์มในสนามได้ แต่ต้องใช้สมองเพื่อคว้าชัยชนะ"

จริงๆ แล้วทักษะครองบอลขั้นเทพเป็นแค่พรสวรรค์ที่ได้มาฟรีๆ

เฉินเทาเชื่อว่าข้อได้เปรียบที่แท้จริงของเขาคือความสามารถในการอ่านเกมต่างหาก

นั่งดูเกมอยู่ข้างสนาม เขาก็คุ้นเคยกับนิสัยการเล่นและจุดอ่อนแทคติกของนักเตะนูเรมเบิร์กแล้ว

ทุกอย่างขึ้นอยู่กับว่าหัวหน้าโค้ชจะคิดถึงเขาเมื่อไหร่

"วอร์มอัพกันเสร็จหรือยัง?"

"แน่นอนครับ พวกเราวอร์มมาหลายรอบแล้วในครึ่งหลัง พร้อมลงเล่นตลอดเวลา"

"บอกให้พวกเขาไปเปลี่ยนชุด"

โธมัส ดอลล์ ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้

เมื่อหัวหน้าโค้ชมาถึงจุดนี้ เขาก็ยอมรับในความธรรมดาของตัวเอง

ถ้าไม่ใช่เพราะสองเด็กหนุ่มคอยลงมาช่วยกู้สถานการณ์หลายครั้ง ดอร์ทมุนด์คงร่วงไปอยู่โซนตกชั้นแล้ว

วันนี้คงต้องพึ่งไอ้หนูพวกนี้อีกครั้งแล้ว

"เฉิน, นูริ พอพวกนายลงไปแล้ว พยายามประสานงานกันให้มากที่สุด สร้างความปั่นป่วนทางกราบขวา"

"ถ้าทำประตูได้ก็ดี แต่ถ้าดึงตัวประกบได้เยอะๆ ก็รีบสวิตช์ไปฝั่งที่ว่างทันที"

"รับทราบครับ!"

นูริ ซาฮิน และ เฉินเทา ตอบพร้อมกัน

แทคติกของหัวหน้าโค้ชก็ไม่มีอะไรใหม่ ยังคงเป็นการโจมตีทางปีกแบบเดิมๆ

สอง "แม่ทัพ" เฉินเทา และ นูริ ซาฮิน ยืนอยู่ที่ข้างสนาม

เสียงโห่และเพลงล้อเลียนดังสนั่นมาจากอัฒจันทร์ฝั่งนูเรมเบิร์ก:

"บัมเบิ้ลบีอะไร? ผึ้งธรรมดาชัดๆ!"

"จะชนะเกมยังต้องพึ่งเด็กกะโปโลสองคน!"

"กลับบ้านไปใส่ผ้าอ้อมไป๊!"

"จะได้ไม่ต้องร้องไห้ตอนแพ้!"

การที่แฟนบอลเอาเพลงมาดัดแปลงล้อเลียนคู่แข่งเป็นส่วนหนึ่งที่ขาดไม่ได้ในวัฒนธรรมฟุตบอล

โดนคนทั้งสนามโห่และล้อเลียน

นูริ ซาฮิน เลือดขึ้นหน้าตั้งแต่ยังไม่ลงสนาม กำหมัดแน่น แต่ทำอะไรแฟนบอลบนอัฒจันทร์ไม่ได้

อยากจะตบหน้าพวกเขาให้หงายไปเลยไหมล่ะ?

"ไม่ได้หรอก นายจะโดนแบนนะ"

"ฉันไม่ได้พูดถึงการลงมือจริงๆ แต่เป็นการโจมตีทางจิตวิทยาต่างหาก"

"หมายความว่าไง?"

"ยิงประตูไงล่ะ! เสียงโห่นั่นแปลว่าพวกเขากลัว ยิงประตูให้ได้ แล้วปิดปากกองเชียร์เจ้าถิ่น!"

"ดี!"

เฉินพูดถูก การยิงประตูคือการตอบโต้ที่ทรงประสิทธิภาพที่สุด!

เห็นนูริ ซาฮิน ฮึกเหิม เฉินเทาก็ยิ้มโดยไม่พูดอะไร

เขาแค่หวังว่าเพื่อนรักจะวิ่งสอดขึ้นมาจากแดนหลังให้บ่อยขึ้น

เมื่อกองหน้าทั้งสองคนถูกประกบตาย พื้นที่หน้าเขตโทษก็เปิดโล่ง การยิงไกลคืออาวุธที่อันตรายที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

ลูกยิงไกลของ นูริ ซาฮิน ก็ใช้ได้เลยนะ

ขอให้เขาได้ง้างเท้ายิงบ่อยๆ ก็แล้วกัน

...

"เฮ้ คุณสั่งให้นูริวิ่งสอดขึ้นมาจากแดนหลังเหรอ?"

"ไม่นะ เขาเป็นสายปั้นเกมและเกมรับ"

"แล้วเขามาเติมเกมได้ยังไง... ดูนั่นสิ เอาอีกแล้ว!"

ผู้ช่วยโค้ช ดิ๊ก เฟรน สังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของนูริ ซาฮิน

หลังจากเฉินเทาลงมา เขาสร้างความปั่นป่วนทางริมเส้นด้วยทักษะอันยอดเยี่ยมได้จริงๆ

นาทีที่ 77 เฉินเทาใช้ทักษะพลิกตัวและหลอกล่อตามริมเส้น หลอกกองหลังแล้วเลี้ยงบอลฉีกหนีวงล้อมออกไปอีกฝั่ง

จ่ายสามเหลี่ยมจากหน้าเขตโทษ

นูริ ซาฮิน วิ่งเข้ามายิงเต็มแรง แต่โดนนายทวารปัดได้อย่างยอดเยี่ยม!

ดาวรุ่งคู่หูลงมาเล่นด้วยกันแค่ 3 นาที

ประตูนูเรมเบิร์กก็แทบจะพังแล้ว!

แค่ 2 นาทีต่อมา ดอร์ทมุนด์บุกหนักอีกครั้ง!

เป็นเฉินเทาอีกแล้ว!

จังหวะที่ลูกจ่ายของนูริ ซาฮิน กำลังจะออกเส้นหลัง

เฉินเทายืดขาแตะบอลกลับหลังได้ในจังหวะสุดท้าย ปลายเท้าสะกิดบอลลอดหว่างขาคู่แข่ง แล้วแซงขึ้นไปเปิดบอลจากนอกเส้นหลัง!

การเลี้ยงทะลวงอันยอดเยี่ยมเรียกเสียงเฮลั่นจากแฟนบอลดอร์ทมุนด์ทีมเยือน จนกลบเสียงคำรามของแฟนเจ้าบ้านนับหมื่น!

เขาเลี้ยงเข้าเขตโทษ สับขาหลอกเปลี่ยนทิศทางผ่านเซนเตอร์แบ็ก แล้วจ่ายยัดเข้ากลางด้วยลูกจ่ายสามเหลี่ยมใกล้เส้นหลัง!

เป็นนูริ ซาฮิน อีกแล้ว!

ลูกยิงเต็มแรงชนกองหลังกระดอนออกหลังไป!

เตะมุม!

"ฉันเข้าใจแล้ว คงเป็นความคิดของพวกเขาที่จะให้นูริที่ไม่มีตัวประกบได้ยิงประตูบ่อยๆ"

เราควรจะสั่งให้หยุดไหม?

"ไม่จำเป็นหรอก การเล่นแบบนี้ใช้ได้เลย"

โธมัส ดอลล์ ก็รู้จุดอ่อนในแนวรับของคู่แข่งดี

จริงๆ แล้วเขาเคยคิดเรื่องนี้มาก่อน แต่เขากังวลว่า นูริ ซาฮิน ยังอายุน้อย

เขาเป็นห่วงว่าประสบการณ์น้อยเกินไป จะแบกรับภาระสำคัญของทีมไม่ไหว

ต่างจากเฉินเทา ที่ไว้ใจเพื่อนร่วมทีมมากกว่า!

แม้ซาฮินจะยิงพลาดไปถึง 2 ครั้ง เขาก็ยังคงส่งบอลให้!

กัปตันเคห์ลเตะมุม ลูกบอลถูกโหม่งสกัดมาอีกฝั่งหน้าประตู

เฉินเทาใช้หน้าอกพักบอลลงที่กราบขวา แล้วทำท่าโยกไหล่ซ้ายหลอกจะเลี้ยงทะลวง

กองหลังนูเรมเบิร์กถูกเขาปั่นหัวจนสุดทาง มองเห็นภัยคุกคามทุกที่ทุกทาง

จังหวะหลอกนี้ทำเอากองหลังหลงทางเสียบสกัดเต็มที่!

เฉินเทากระดกบอลข้ามตัวคนที่ล้มลงไปอย่างง่ายดาย แล้วทะลวงเข้าสู่ใจกลางเขตโทษ!

กองกลางตัวรับ เซนเตอร์แบ็ก และผู้รักษาประตูของนูเรมเบิร์ก ต่างจับจ้องไปที่เฉินเทา

เกิดสุญญากาศหน้าเขตโทษอีกครั้ง!

วินาทีที่เฉินเทากำลังจะโดนรุมกินโต๊ะ ลูกฟุตบอลก็ลอยออกมาจากวงล้อมด้วยมุมที่เหลือเชื่อ

พุ่งตรงไปยังบริเวณหน้ากรอบเขตโทษ!

"จังหวะดีมาก!!"

นูริ ซาฮิน ตาเป็นประกาย ลูกจ่ายสมบูรณ์แบบ เขาไม่ต้องจับบอล ไม่ต้องแต่งเท้า ง้างเท้ายิงสวนไปเต็มแรง!

ขอบใจนะเพื่อน ที่ไว้ใจฉัน!

ฉันจะไม่พลาดอีกแล้ว!

ปัง--

ลูกยิงไกลที่หมุนติ้วอย่างรุนแรงพุ่งผ่านผู้รักษาประตูที่หมดปัญญาป้องกัน แฉลบใต้คานเข้ามุมประตูไป!

ชั่วขณะหนึ่ง สนามนูเรมเบิร์กเงียบกริบราวกับความตาย

น่าขันที่สองเด็กหนุ่มที่พวกเขาเคยล้อเลียนหนักที่สุด ดันจับมือกันสังหารพวกเขาลงได้!

ซาฮินดีใจจนแทบบ้า เขาพุ่งตัวไปที่ข้างสนามพร้อมกับเฉินเทา ผู้ทำแอสซิสต์

ทั้งสองคนหันหลังให้กองเชียร์ ชูนิ้วโป้งไปที่เบอร์เสื้อและชื่อของตัวเอง!

นี่แหละ ราคาของการดูถูกพวกเรา!

ภาพคลาสสิกนี้ถูกช่างภาพข้างสนามจับภาพไว้ได้ทันเวลา

มันกลายเป็นภาพหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์ บิลด์ ในวันรุ่งขึ้น

ฝาแฝดดอร์ทมุนด์ผงาดแล้ว! ไร้พ่าย 3 นัดติด!