บทที่ 11 ตัวสำรองเซอร์ไพรส์จัดให้!

"พูดไม่ออกเลย ปฏิเสธแคสติ้งนางแบบเพื่อมาดูทีมรักแพ้เนี่ยนะ?"

แอนนาเพิ่งจะหยิบมือถือออกมา ก็โดนป้ามาเรียถลึงตาใส่ จนต้องเก็บกลับเข้ากระเป๋าอย่างเสียไม่ได้

ย่างเข้าเดือนพฤศจิกายน ดอร์ทมุนด์เข้าสู่ช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงแล้ว อากาศเริ่มเย็นลง

แต่อัฒจันทร์สนามเวสต์ฟาเลนกลับร้อนระอุจนแทบทนไม่ไหว

โดยเฉพาะแถวหน้าที่ติดขอบสนาม พวกขี้เมาถอดเสื้อร้องเพลงกอดคอกันเต้นแร้งเต้นกาไม่หยุดสักวินาที

นอกจากพวกแฟนบอลฮาร์ดคอร์กลุ่มกองเชียร์แล้ว สีหน้าของคนอื่นๆ บนอัฒจันทร์ดูเคร่งเครียดกันไปหมด

เหมือนกับอนาคตของโบรุสเซีย ดอร์ทมุนด์ ในฤดูกาลนี้ ที่มองไม่เห็นแสงสว่างปลายอุโมงค์

"ฮอทด็อกมาแล้ว! เบียร์ด้วย!"

"เยี่ยมมาก!"

ในสนามที่มีคนกว่า 8 หมื่น ฮันส์ยังอุตส่าห์ไปต่อคิวซื้อฮอทด็อกกับเบียร์มาได้ตอนพักครึ่ง ฝีมือไม่ธรรมดาจริงๆ

"ไม่กินเหรอ?"

"ไม่ค่ะ หนูไดเอท"

แอนนามองไส้กรอกมันเยิ้มๆ ด้วยสายตารังเกียจ

"เฮ้! ดูนั่นสิ ใครน่ะ!"

ขณะที่นักเตะดอร์ทมุนด์ทยอยกลับลงสนาม ป้ามาเรียตาไวกรีดร้องชี้ไปที่ร่างคุ้นตาในสนาม

"พระเจ้า! เขาได้ลงครึ่งหลังด้วย สุดยอดไปเลย!"

"หือ เฉินได้ลงสนามแล้วเหรอ?"

"แน่นอน เขาอาจจะเป็นคนกอบกู้ทีมก็ได้นะ!"

ลุงฮันส์โม้เรื่องนักเตะพรสวรรค์อย่างเฉินเทาให้เพื่อนฟังจนหูแฉะแล้ว

ทุกคนต่างตั้งหน้าตั้งตารอว่าเด็กจีนวัย 15 ปีคนนี้จะสร้างความเปลี่ยนแปลงอะไรได้บ้าง

"โธ่เอ๊ย งี่เง่าชะมัด สิ่งที่ทีมต้องการตอนนี้ไม่ใช่ลูกเล่นปาหี่ แต่เป็นเกมรุกที่เรียบง่ายและมีประสิทธิภาพต่างหาก"

เสียงขัดจังหวะดังขึ้นท่ามกลางกลุ่มแฟนบอล

ลุงฮันส์สวนกลับทันควัน:

"โรเบิร์ต ทำไมนายไม่เชื่อฉันบ้าง?"

"ไม่ใช่ว่าฉันไม่เคยดูเขาแข่งซะหน่อย มีเทคนิคดีแล้วไง? บอลถ้วยกับบอลลีกมันคนละเรื่องกัน"

ชายวัยกลางคนสวมแว่นไว้เครามองมาด้วยสายตาเหยียดหยาม

"ยืมตัวมาก็ไร้ประโยชน์ เอามาโชว์ตัวเฉยๆ นั่นแหละ"

"ว่าไงนะ?"

ลุงฮันส์หันขวับ ร่างกายกำยำแผ่รังสีอำมหิต

โรเบิร์ต หนุ่มแว่น ตกใจจนถอยหลังไปครึ่งก้าว

"ฉันพูดความจริงนี่นา"

"เลิกเถียงกันได้แล้ว ไม่ว่าจะยังไง เราก็ต้องเชียร์นักเตะทุกคนนะ"

"ใช่ๆ พี่น้องกันทั้งนั้น"

สมาชิกกลุ่มแฟนคลับ "Yellow Black Prussia" ช่วยกันห้ามทัพ

ลุงฮันส์ยอมไม่ได้ที่มีคนมาดูถูกเฉินเทา:

"พนันกันไหมล่ะ? วันนี้เฉินต้องเป็นตัวทีเด็ดแน่!"

"ใครกลัวใคร!" โรเบิร์ตสวนกลับอย่างท้าทาย

“ถ้าเขาสร้างโอกาสทำประตูได้แม้แต่ลูกเดียว ฉันจ่ายให้นาย 100 ยูโร”

"ได้! ถ้าเฉินพาทีมตีเสมอไม่ได้ ฉันจ่ายให้นาย 200 ยูโรเลย!"

"ดีล!"

โรเบิร์ตดีใจเนื้อเต้น มั่นใจว่ากินนิ่ม 200 ยูโรแน่!

"คุณใจร้อนเกินไปแล้วนะ"

ป้ามาเรียรีบดึงแขนสามี

พนันไปแล้วก็จริง แต่เดิมพันสูงขนาดนี้ หัวใจจะวาย

"ผมไม่ยอมให้ใครมาดูถูกเฉินหรอก คอยดูเถอะ คุณไม่เสียเงินฟรีแน่"

"ขอให้จริงเถอะ"

มาเรียเผลอประสานมือภาวนาให้เฉินเทาที่กำลังลงสนามเป็นตัวสำรอง

แอนนายืนกอดอกมองอย่างเย็นชา เธอไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อถึงเชื่อมั่นในตัวคนจีนคนนี้นัก

ไร้สาระสิ้นดี

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น แอนนาจึงเผลอจ้องมองเฉินเทาในสนามหญ้าสีเขียว

เขาดูกระตือรือร้นมาก ยกขาวอร์มร่างกายตลอดเวลาในสนาม

"ต้องยอมรับนะว่าเขาหล่อใช้ได้ เสียดายไม่ได้เป็นนายแบบ"

แอนนาใช้สายตาของมืออาชีพพิจารณารูปร่างหน้าตาของเฉินเทาอย่างพึงพอใจ

สูง 185 ซม. หุ่นเพรียวสมส่วน หน้าตามีเสน่ห์แบบตะวันออก...

เธอเพิ่งรู้ตัวว่าเฉินเทาในสนามดูดีจริงๆ เมื่อก่อนไม่ทันสังเกตเลยแฮะ!

...

"เฉิน มานี่ มาล้อมวงรวมพลังกัน"

ในสนาม เฉินเทากับเพื่อนร่วมทีมวอร์มร่างกายเสร็จ ก็มากอดคอล้อมวงกัน

กัปตันเคห์ลสีหน้ามุ่งมั่นปลุกใจ:

"ตามหลังสองลูกไม่เห็นจะเป็นไร ฉันเชื่อมั่นในตัวทุกคน เชื่อมั่นในพวกนายทุกคน!"

"พวกเรา! ที่นี่คือเวสต์ฟาเลน! คนดู 8 หมื่นกว่าคนกำลังมองเราอยู่! เราจะทำให้พวกเขาผิดหวังเหรอ?"

"ไม่มีทาง!!"

"แล้วเราต้องทำยังไง?"

"สู้! สู้! สู้!"

"เป้าหมายครึ่งหลังคือชัยชนะ!"

เฉินเทาตะโกนลั่นไปพร้อมกับเพื่อนร่วมทีม บรรยากาศที่เคยเย็นยะเยือกกลับมาระอุเดือดพล่านทันที!

ถึงจะตามหลัง 0-2 แต่ไม่มีใครยอมแพ้ ทุกคนกระหายชัยชนะ!

ใช่แล้ว!

สองลูกเองเหรอ? สบายมาก เดี๋ยวเอาคืนให้ดู!

...

"โอ้? เราสังเกตเห็นว่าดอร์ทมุนด์มีการเปลี่ยนตัวในแดนกลางครับ"

"นักเตะจีนวัย 15 ปี เฉินเทา ลงมาเป็นตัวสำรอง แทนที่ปีกขวาหมายเลข 16 บลาสซีคอฟสกี้ ที่ฟอร์มไม่ดี"

"เฉินทำลายสถิตินักเตะอายุน้อยที่สุดที่ลงเล่นในบุนเดสลีกาไปแล้วครับ!"

"เจ้าของสถิติเดิมคือ นูริ ซาฮิน เพื่อนร่วมทีมของเขา ที่ทำไว้ 17 ปี 82 วัน ส่วนอายุตอนเดบิวต์บุนเดสลีกาของเฉินเทาคือ..."

ผู้บรรยาย ซาวเออร์ สูดลมหายใจเฮือก

"15 ปี 132 วัน! เหลือเชื่อจริงๆ! โธมัส ดอลล์ บ้าไปแล้วหรือเปล่า?"

ถ้าส่งดาวรุ่งลงหาประสบการณ์ในบอลถ้วยยังพอเข้าใจได้ แต่นี่เกมลีกนัดสำคัญในช่วงเวลาที่ต้องการแต้มสุดๆ...

ส่งเด็กอายุ 15 ลงไปทำไม?

ถ้าเล่นไม่ดี หรือฟอร์มหลุด ไม่เท่ากับส่งน้องไปโดนสื่อและแฟนบอลรุมสับเละเหรอ?

กดดันเด็กอายุ 15 ขนาดนี้ อาจจะทำลายความมั่นใจของเขาไปเลยก็ได้นะ!

"ในเมื่อ โธมัส ดอลล์ กล้าตัดสินใจบ้าบิ่นเปลี่ยนตัวแบบนี้ตอนทีมตามหลัง 0-2 เรามาดูกันครับว่าหมายเลข 24 เฉินเทา จะมีเวทมนตร์อะไรมาโชว์"

ครึ่งหลังเริ่มเขี่ยบอล ทีมเยือน แวร์เดอร์ เบรเมน ยังคงครองบอลบุกต่อเนื่อง

แผน 4-4-2 ไดมอนด์ ของเบรเมน ครองเกมแดนกลางได้อยู่หมัด

เพลย์เมกเกอร์ ดีเอโก้, กองกลาง ฟริงส์, โบรอฟสกี้ และ อัลแบร์โต ล้วนเป็นนักเตะครบเครื่องทั้งรุกและรับ ต่อบอลทำเกมกันเป็นระบบ

ดีเอโก้อาศัยทักษะอันยอดเยี่ยมจ่ายคิลเลอร์พาสสวยๆ หลายลูก ให้ อัลเมยด้า และ โรเซนเบิร์ก เข้าไปป่วนในเขตโทษได้บ่อยครั้ง

ช่วงหนึ่ง ดอร์ทมุนด์แทบจะหาทางแก้ไม่ได้เลย

จนกระทั่งนาทีที่ 49 ของครึ่งหลัง เฉินเทาที่ลงมาเล่นปีกขวาแก้ขัด ได้สัมผัสบอลครั้งแรก

ไวเดนเฟลเลอร์ นายทวารดอร์ทมุนด์ ออกบอลสั้นให้กองหลัง แมร์เตซัคเกอร์ จ่ายต่อให้กองกลางตัวรับ เคห์ล

เมื่อโดนบีบ เคห์ลก็จ่ายออกข้างให้แบ็กขวา พาทริค

พาทริคเงยหน้าขึ้นเห็นเฉินเทาขอบอล ก็จ่ายให้ทันทีโดยไม่ลังเล

เขาไม่ห่วงเลยว่าเฉินเทาจะทำบอลเสีย

ตราบใดที่เฉินไม่ยิงประตู ก็ไม่มีใครแย่งบอลจากเขาได้หรอก!

แต่สิ่งที่คนอื่นไม่รู้คือ แบ็กซ้ายเบรเมน เบอนิช รีบพุ่งเข้ามาบีบติดเฉินเทาทันที

เด็กเอเชียตัวแห้งๆ อายุ 15 ใช่ไหม?

เดี๋ยวป๋าจะสอนให้รู้ซึ้งถึงความโหดของบุนเดสลีกา!

เบอนิชใช้ไหล่กระแทกอย่างแรง พร้อมกับแหย่เท้าสกัดบอล กะจะให้เสียหลักแล้วแย่งบอลไปกิน

เขาลืมคำสั่งโค้ชที่ให้ระวังทักษะเท้าของคู่แข่งไปจนหมดสิ้น

เทคนิคบ้าบออะไร!

อาวุธที่ใช้รังแกเด็กได้ผลที่สุดคือการใช้กำลังเข้าปะทะนี่แหละ!

"เสร็จกัน"

แฟนบอลดอร์ทมุนด์ในสนามใจหายวาบ

หนุ่มเอเชียดูไม่รู้ร้อนรู้หนาวกับอันตรายที่พุ่งเข้ามาเลย ดูไม่มีการเตรียมพร้อมอะไรสักนิด ไร้เดียงสายิ่งกว่าลูกกวางน้อยในป่าใหญ่

จังหวะที่ทุกคนคิดว่าเบอนิชจะแย่งบอลได้แน่ๆ เมซุต โอซิล ที่ม้านั่งสำรองกลับขมวดคิ้ว!

"แย่แล้ว!"

ต่อให้เขารู้ตัวทันที ก็สายเกินกว่าจะเตือนเพื่อนแล้ว!

เขาได้แต่ยืนดูเฉินเทากระดกส้นเท้าแตะบอลลอดหว่างขาอย่างเหนือชั้น!

จังหวะที่เพื่อนร่วมทีมก้าวเท้าเข้ามาสกัดบอล กลับกลายเป็นการเปิดช่องว่างให้พอดีเป๊ะ!

ราวกับมีตาหลัง เฉินเทาย่อตัวลงแล้วหมุนตัวหลบการปะทะที่รุนแรงได้ทันเวลา ตามไปเก็บบอล ครองบอลสบายๆ แล้วกระชากหนีไป!

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก!

เบอนิชกระแทกลมจนเกือบหน้าทิ่ม พริบตาเดียวเฉินเทาก็ผ่านเขาไปแล้ว!

"สวยงาม!!! พรสวรรค์ระดับพระกาฬ! เฉิน—"

ข้างหน้าคือที่ราบโล่งกว้าง!

สัมผัสบอลแรกเล่นเอาแวร์เดอร์ เบรเมน ตั้งตัวไม่ติด!

ข้าจะโซโล่เอง!

เฉินเทาเลิกแอ๊บ ปล่อยของเต็มสูบ กระชากบอลบุกตะลุยเข้าใส่หัวใจของเบรเมนอย่างดุดัน!

เสียงสัญญาณเตือนภัยดังลั่นในแนวรับเบรเมน!

"เชี่ยเอ๊ย!!"

แมร์เตซัคเกอร์ เซนเตอร์แบ็กร่างโย่งตื่นตัว รีบขยับมาซ้อน ย่อตัวลงต่ำเพื่อดูเชิง

"มาเลย ขอดูหน่อยสิว่าจะแน่สักแค... บัดซบ!!"

เฉินเทาสับขาหลอกจักรยานอากาศรัวๆ แล้วจี้เข้ามาใกล้ ตวัดเท้าขวาอ้อมเท้าซ้ายทำท่าจะเปลี่ยนทิศทาง แล้วใช้ข้างเท้าด้านนอกแตะออกขวาพร้อมโยกไหล่ตาม

จนกระทั่งแมร์เตซัคเกอร์หลงทางและเริ่มขยับตัว

เฉินเทาก็เปลี่ยนทิศทางครั้งที่สามกะทันหัน แต่การแตะออกข้างเป็นแค่ตัวหลอก!

ในเสี้ยววินาที เขาใช้ท่า "หางวัว" ดึงบอลกลับมาในจังหวะสุดท้าย!

วินาทีที่ทั้งสองสวนกัน แมร์เตซัคเกอร์เห็นแววตาที่สงบนิ่งจนน่ากลัวของเฉินเทาผ่านหางตา!

"ปีศาจชัดๆ!"

"พระเจ้าช่วย—เมื่อกี้ฉันเห็นอะไรเนี่ย? เฉิน เขาหลุดเข้าไปแล้ว! เลี้ยงผ่านสองคนรวด หลุดเข้าเขตโทษไปแล้ว!!"

การเลี้ยงบอลชุดเดียวของเฉินเทาปลุกสนามเวสต์ฟาเลนให้ลุกเป็นไฟ เสียงเชียร์จากแฟนบอล 8 หมื่นคนดังกระหึ่ม!

ทุกคนรอคอยให้เฉินเทาง้างเท้ายิง!

ยกเว้นคนของดอร์ทมุนด์เอง

"อย่ายิงนะ อย่ายิงนะ ขอร้องล่ะอย่ายิง..."

เลี้ยงผ่านได้ แต่อย่ายิงนะเว้ย!

แต่เฉินเทาก็ยังง้างเท้ายิงอยู่ดี!

ปัง!

ง้างเท้าขวาหวดลูกฟุตบอลเต็มแรง!

ทิม วีเซ่ นายทวารเบรเมน ตกใจจนกระโดดพุ่งตัวไปปัดทางเสาสอง!

แต่วินาทีต่อมา กลับต้องตกตะลึง

เฉินเทายิงแป้ก บอลแฉลบเท้าปลิ้นไปเข้ากลางประตูซะงั้น

อเล็กซานเดอร์ ฟราย ที่ยืนรออยู่แล้ว ส้มหล่นใส่ตีน จิ้มบอลเข้าประตูโล่งๆ ไปอย่างนิ่มๆ

"อเล็กซานเดอร์-ฟราย!!!"

"แอสซิสต์สุดสวย! จินตนาการเหลือล้ำ!"

"ใครจะไปคิดว่าลงมาแค่ 5 นาที ซูเปอร์ซับวัย 15 ปี เฉินเทา จะสร้างโอกาสทางริมเส้นแล้วจ่ายถวายพานให้เพื่อนร่วมทีมตรงกลางได้สวยขนาดนี้!"

"ดอร์ทมุนด์ตีตื้นขึ้นมาแล้ว! ยังมีเวลาเหลือเฟือให้พลิกเกม!"