บทที่ 25: ใช้ไอดีรองป่วนกลุ่มและซื้อของออนไลน์

บทที่ 25: ใช้ไอดีรองป่วนกลุ่มและซื้อของออนไลน์

แม้เรื่องการช่วยเหลืออัสทารอนจะคืบหน้าไปอย่างน่าปวดหัว

ฮาร์วีย์ก็ยังคงเจียดเวลาจากความวุ่นวาย มาล็อกอินเข้าสู่เวทีสนทนาผู้วิเศษ

เขาต้องหาทางโน้มน้าวให้เผ่าพันธุ์เลือดโบราณผู้นี้อย่าเพิ่งคิดสั้นยอมแพ้ต่อชีวิต ขณะเดียวกันก็ต้องเตรียมกายาแปรธาตุที่เหมาะสมไว้ให้เขาล่วงหน้าด้วย

การจัดซื้อเฉพาะหน้าย่อมเป็นไปไม่ได้ ผลิตภัณฑ์ที่ไม่ได้มาตรฐานซึ่งสมาคมสำรวจศาสตร์แปรธาตุปล่อยสู่ท้องตลาดในแต่ละปีมีจำนวนน้อยมาก

ประกอบกับสถานการณ์สงครามที่ตึงเครียด ต่อให้จะอาศัยเครือข่ายความสัมพันธ์ของแอช ก็ยากที่จะหากายาแปรธาตุที่สมบูรณ์มาได้อีกชุดหนึ่ง

หนทางเดียวคือ การอาศัยแพลตฟอร์มออนไลน์ที่ตนเองสร้างขึ้นมานี้ เพื่อทำการซื้อของออนไลน์อย่างสะดวกสบายสักครั้ง

แต่สมาชิกในเวทีสนทนาล้วนใช้ชื่อแฝงที่ไม่ระบุตัวตนในการสื่อสาร แม้ฮาร์วีย์จะรู้แน่ชัดว่าตนเองเคยเชิญสมาชิกของสมาคมสำรวจศาสตร์แปรธาตุมาร่วมด้วย

แต่เป็นใครกันแน่ เขากลับไม่รู้เลยแม้แต่น้อย

ทำได้เพียงรอให้ถึงเวลาประชุมแลกเปลี่ยนออนไลน์ แล้วจึงใช้ไอดีรองของตนเองประกาศภารกิจจัดซื้อ จ่ายคะแนนจำนวนมากเพื่อล่อให้อีกฝ่ายยอมตกลงซื้อขาย

เมื่อไม่นานมานี้เขาก็เคยโพสต์ความต้องการจัดหาเครื่องมือเวทมนตร์เสริมพลังจิตในส่วน “แลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสาร” ไปแล้ว

สมาชิกในเวทีสนทนาหลายคนก็ได้แสดงความคิดเห็นตอบกลับอย่างเป็นมิตร

แต่เนื่องจากเป้าหมายความต้องการของฮาร์วีย์นั้นคลุมเครือเกินไป และแนวทางการวิจัยที่เกี่ยวข้องกับมิติของตาข่ายเวทมนตร์ก็ลึกซึ้งและไม่เป็นที่นิยมนัก

ทำให้ไม่มีคำตอบใดที่ทำให้เขาพึงพอใจเลยแม้แต่คำตอบเดียว

“แม้ในโลกแห่งความเป็นจริงข้าจะเป็นผู้วิเศษระดับต้นกระจอกๆ แต่ในเวทีสนทนา สถานะของข้าคือผู้วิเศษผู้ทรงพลังที่ทำงานวิจัยเกี่ยวกับตาข่ายเวทมนตร์เชียวนะ!”

เมื่อมองดูความคิดเห็นของสมาชิกเหล่านั้นที่แม้จะไม่สามารถให้คำตอบได้ แต่ก็แอบยกยอเขาอยู่เนืองๆ

ชั่วขณะหนึ่งฮาร์วีย์ก็รู้สึกว่าตัวเองพองโตขึ้นเล็กน้อย

...

เข็มนาฬิกาชี้ไปที่เลขเก้า “ชื่อแฝง” ของสมาชิกหลายคนในเวทีสนทนาตาข่ายเวทมนตร์ก็เริ่มส่องแสงจางๆ ขึ้นมาตามลำดับ

【หัตถ์แห่งธาตุ: สวัสดีตอนเย็นทุกท่าน!】

เป็นคุณจอมเวทธาตุผู้ช่ำชองการเข้าสังคมอีกแล้ว ที่เปิดประเด็นทักทายก่อนใครเพื่อน สมาชิกคนอื่นๆ ก็ตามมาติดๆ

ฮาร์วีย์ไม่รีบร้อนที่จะใช้ “ไอดีรอง” พูด ตามธรรมเนียมแล้วครึ่งชั่วโมงแรกของการประชุมแลกเปลี่ยน เป็นของสมาชิกที่ชอบแลกเปลี่ยนทางวิชาการด้วยวาจาที่ดุเดือด

กล่าวโดยย่อคือ ให้ “นักหาเรื่อง” พูดก่อน

【บุรุษในกระจกเงา: ข้าขอขอบคุณคุณบุตรแห่งเพลิงสำหรับเครื่องมือเวทมนตร์เสริมที่มอบให้ มันช่วยให้การทดลองของข้าคืบหน้าไปมาก】

【ยักษ์น้ำแข็ง: เครื่องมือเวทมนตร์ประเภทไหน? เขาขายให้ท่านกี่คะแนน?】

【บุรุษในกระจกเงา: เป็นศาสตราเวทย์ศาสตร์มืดที่เปี่ยมไปด้วยพลังงานแห่งความตาย ข้าคิดว่ามันน่าจะถึงระดับของศาสตราเวทย์ระดับกลางเป็นอย่างน้อย ดังนั้นเราจึงตกลงกันที่ 50 คะแนน】

【ยักษ์น้ำแข็ง: ศาสตราเวทย์ระดับกลาง? คะแนนของท่านตกลงมาจากฟ้ารึ? ข้ารู้สึกว่าท่านถูกหลอกแล้ว】

【บุตรแห่งเพลิง: ไอ้ห่าห่วยยักษ์! เจ้ามีทำไมไม่ขายล่ะ!】

【ผู้รับพรจากปฐพี: ตอนนี้คะแนนสำหรับพวกเราแล้ว ถือว่าล้ำค่ามากจริงๆ ข้าก็เพิ่งจะใช้คะแนนทั้งหมดที่สะสมมาในช่วงนี้ แลกเปลี่ยนเมทริกซ์เวทมนตร์ที่มีคุณค่าทางการวิจัยสูงยิ่งกับคุณจ้าวแห่งเพลิงผลาญมา】

【ผู้รับพรจากปฐพี: ณ ที่นี้ ข้าก็ขอขอบคุณคุณจ้าวแห่งเพลิงผลาญอีกครั้งสำหรับการแบ่งปันอย่างไม่เห็นแก่ตัว】

【จ้าวแห่งเพลิงผลาญ: เหอะๆ ข้าก็แค่ปฏิบัติตามหลักการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียมเท่านั้นเอง】

【หัวใจแห่งพงไพร: ทุกท่าน ได้ลองใช้... การซื้อขายออนไลน์แบบเรียลไทม์ที่คุณผู้ดูแลระบบมอบให้กันแล้วหรือยัง?】

【บุรุษในกระจกเงา: เป็นแนวคิดและสิ่งประดิษฐ์อัจฉริยะ! ขอคารวะคุณผู้ดูแลระบบ!】

【หัวใจแห่งพงไพร: ข้าอยากจะเรียนถามคุณผู้ดูแลระบบว่า จะสามารถแบ่งปันหลักการของเมทริกซ์เวทมนตร์นี้อย่างเปิดเผยได้หรือไม่ ข้ารู้ว่านี่อาจจะเกินไปหน่อย ไม่ทราบว่าต้องจ่ายค่าตอบแทนอะไรเพื่อแลกมา?】

【ผู้รับพรจากปฐพี: เห็นด้วย!】

【กัปตันวิญญาณ: เห็นด้วยอย่างยิ่ง!】

【ยักษ์น้ำแข็ง: หึ! พวกท่านช่วยเก็บซ่อนใบหน้าที่ละโมบของตัวเองหน่อยเถอะ เทคโนโลยีการส่งสารผ่านตาข่ายเวทมนตร์ระดับนี้ จะมาแบ่งปันกันง่ายๆ ได้อย่างไร? ในหมู่พวกท่านมีใครที่จ่ายค่าตอบแทนเพื่อให้ได้มันมาไหวจริงๆ บ้าง?】

ฮาร์วีย์มองดูข้อความที่กะพริบขึ้นมารัวๆ บนหน้าจอ ในใจรู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูก

คุณยักษ์น้ำแข็งคนนี้ ดูเหมือนจะเยาะเย้ยสมาชิกคนอื่น แต่ที่จริงแล้วคงจะแอบยั่วโมโหข้าอยู่สินะ

【จ้าวแห่งเพลิงผลาญ: ข้าสามารถเสนอเมทริกซ์เวทมนตร์ธาตุระดับเจ็ดหนึ่งชุดเพื่อแลกเปลี่ยนได้ นี่คือเวทมนตร์ฉบับปรับปรุงที่ข้าคิดค้นขึ้นเอง ไม่ทราบว่าคุณทัวริงจะสนใจหรือไม่?】

เอาเรื่อง! จ้าวแห่งเพลิงผลาญคือผู้วิเศษในตำนาน!

หรือพูดอีกอย่างคือ อย่างน้อยเบื้องหลังของเขาก็มีผู้วิเศษในตำนานที่สามารถสร้างสรรค์หรือปรับปรุงเวทมนตร์ระดับสูงได้!

หรือว่าเขาจะเป็นสมาชิกระดับสูงของสหพันธ์?

สมาชิกในเวทีสนทนาทุกคนต่างก็ตกใจในใจ เวทมนตร์ปรับปรุงระดับเจ็ด เป็นข้อต่อรองที่มีมูลค่าสูงยิ่งจริงๆ

หากเวทมนตร์เป็นประเภทต่อสู้ คุณค่าของมันเกรงว่าจะสามารถแซงหน้าเวทมนตร์ทั่วไประดับแปดได้

นี่คือข้อต่อรองที่ผู้วิเศษคนใดก็ต้องหวั่นไหว

ฮาร์วีย์มองข้อความนี้จากสมาชิก แน่นอนว่าเขาก็หวั่นไหวอย่างยิ่ง

เวทมนตร์ทั่วไปที่เปิดให้เรียนรู้ได้ในสถาบันผู้วิเศษหรือองค์กรผู้วิเศษส่วนใหญ่ มีฟังก์ชันจำกัดและพลังทำลายล้างธรรมดา

ส่วนเวทมนตร์ที่สร้างขึ้นมาใหม่หรือผ่านการปรับปรุง มักจะมีคุณค่าทางการวิจัยและพลังเวทมนตร์สูงยิ่ง ซึ่งก็เป็นการพิสูจน์ถึงคุณค่าอันมหาศาลของผู้วิเศษในตำนานได้อีกทางหนึ่ง

แต่ปัญหาคือ ต่อให้ความมั่งคั่งมหาศาลนี้จะถูกส่งมาให้ฮาร์วีย์ฟรีๆ เขาก็เรียนรู้ไม่ได้!

เขาเป็นเพียงจอมเวทศาสตร์มืดระดับต้นที่ธรรมดาๆ พรสวรรค์ธรรมดาๆ เท่านั้น

ในอักขระเวทของเขา แม้แต่การสลักเมทริกซ์ของเวทมนตร์ร่ายทันทีระดับสาม ก็ยังไม่สำเร็จ!

【ผู้ดูแลระบบทัวริง: เหอะๆ ไม่ใช่ว่าข้าไม่เต็มใจจะแบ่งปันความรู้กับทุกท่าน เพียงแต่เมทริกซ์เวทมนตร์นี้มีที่มาจากความรู้สึกอันเป็นเอกลักษณ์ที่ข้ามีต่อตาข่ายเวทมนตร์ และได้ผูกติดกับอักขระเวทจำลองของเวทีสนทนาในตาข่ายเวทมนตร์อย่างลึกซึ้ง ผู้อื่นไม่สามารถลอกเลียนแบบได้】

เป็นดังคาด! คุณผู้ดูแลระบบก็เป็นผู้วิเศษระดับตำนานเช่นกัน!

ทุกคนเห็นคำปฏิเสธอย่างสุภาพของผู้ดูแล แม้จะไม่แปลกใจ แต่ก็รู้สึกว่าสมเหตุสมผล

ความหมายของอีกฝ่ายชัดเจนมาก เทคโนโลยีนี้ต่อให้ให้ท่านฟรีๆ ท่านก็ไม่มีความสามารถที่จะใช้ อย่าได้ฝันเฟื่องไปเลย

เฟลียร์ โฮเดน เจ้าของชื่อแฝง “บุตรแห่งเพลิง” มองข้อความนี้ พลางจับสังเกตถึงนัยยะที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังตัวอักษรได้อย่างเฉียบคม

“พระองค์น่าจะอาศัยพลังจิตอันแข็งแกร่งของตนเอง สร้างอักขระเวทจำลองขึ้นมาในอักขระเวทระบุตำแหน่งโดยเฉพาะ จึงได้สร้างเวทีสนทนานี้ขึ้นมา และอาศัยสิ่งนี้เป็นพื้นฐานในการพัฒนาเทคโนโลยีการส่งสารทันทีที่ล้ำสมัย!”

“แต่สิ่งมีชีวิตที่ลึกลับและทรงพลังเช่นนี้ เหตุใดจึงต้องสร้างเวทีสนทนาแบบไม่ระบุตัวตนนี้ขึ้นมา?”

“พระองค์ถึงกับยังสนับสนุนให้สมาชิกแลกเปลี่ยนกันอย่างอิสระ กระตือรือร้นในการแบ่งปันความรู้เวทมนตร์...”

ขณะที่กำลังครุ่นคิดอย่างหนัก ก็มี “ชื่อแฝง” ของสมาชิกที่ไม่คุ้นเคยคนหนึ่งปรากฏขึ้นมา ขัดจังหวะความคิดของเฟลียร์

【เคลธูซาด: ทุกท่าน ข้าต้องการจะซื้อกายาแปรธาตุใหม่เอี่ยมหนึ่งชุด ประเภทเสริมหรือประเภทต่อสู้ก็ได้ ดีที่สุดคือรุ่นที่สมาคมสำรวจศาสตร์แปรธาตุปรับแต่งให้สหพันธ์โดยเฉพาะ】

สองพี่น้องควินน์ที่กำลังก้มหน้าก้มตาจ้องมองข้อความในเวทีสนทนาอยู่ก็ตะลึงไปครู่หนึ่ง สบตากันโดยไม่รู้ตัว

“คนนี้เป็นเพื่อนร่วมงานในสมาคมสำรวจของเรางั้นรึ?”

“ไม่น่าจะเป็นไปได้ ไม่งั้นเขาจะหากายาแปรธาตุสักชุดไม่ได้ได้อย่างไร น่าจะเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุอิสระมากกว่า”

“คงจะตั้งใจจะวิจัยในแนวทางศาสตร์แห่งการสร้างชีวิตเหมือนกันสินะ”

ทั้งสองคนพยักหน้าพร้อมกัน แล้วมองไปยังชื่อแฝง “เคลธูซาด” อีกครั้ง ในแววตาเต็มไปด้วยความเห็นใจอย่างหาที่สุดไม่ได้

กลุ่มนักเล่นแร่แปรธาตุเมื่อเทียบกับผู้วิเศษแล้ว ไม่ค่อยจะมีอคติเรื่องสำนักวิชาหรือการปิดกั้นความรู้มากนัก พวกเขานิยมที่จะรวมตัวกันเป็นกลุ่มวิจัยและองค์กรขนาดเล็กต่างๆ แลกเปลี่ยนผลงานแปรธาตุและสูตรลับกันอย่างอิสระ และยังมีความปรารถนาดีต่อเพื่อนร่วมอาชีพมากกว่า

สมาคมสำรวจศาสตร์แปรธาตุจะคัดเลือกนักเล่นแร่แปรธาตุที่มีพรสวรรค์บางส่วนทุกปี ให้การสนับสนุนด้านเงินทุนและวัสดุแก่หัวข้อการวิจัยทดลองของพวกเขาในระดับหนึ่ง

โอเฟรย์เองในสถาบันแปรธาตุ ก็ได้ให้การสนับสนุนลูกศิษย์แปรธาตุที่ไม่ได้อยู่ใต้การดูแลของตนเองมากมายโดยไม่คิดค่าตอบแทน ช่วยให้พวกเขาทำการวิจัยพัฒนาสูตรแปรธาตุและสิ่งประดิษฐ์ทดลองของตนเองจนสำเร็จ

“เพื่อนร่วมอาชีพอิสระที่น่าสงสารผู้นี้ มีแนวทางการวิจัยเหมือนกับเราเลย” โอเฟรย์ทอดถอนใจ “แต่เขาไม่มีองค์กรและทีมวิจัย เกรงว่าความคืบหน้าของการทดลองคงจะน่าสังเวชกว่าเรามาก...”

เอ็ดพยักหน้าอย่างเห็นใจอย่างสุดซึ้ง “ใช่แล้ว ช่างเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุที่โชคร้ายจริงๆ...”

ทั้งสองคนนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง และตัดสินใจพร้อมกันแทบจะในทันที

“ส่งกายาแปรธาตุรุ่นใหม่ล่าสุดให้เขาสักชุด!”