บทที่ 18: ธุรกิจใหม่, บริการส่งด่วนตาข่ายเวทมนตร์ส่งถึงในพริบตา

บทที่ 18: ธุรกิจใหม่, บริการส่งด่วนตาข่ายเวทมนตร์ส่งถึงในพริบตา

“ทำไมยังไม่ได้อีก?” ฮาร์วีย์มองดูอิฐครึ่งก้อนที่เหมือนถูกคมมีดตัดอย่างเรียบร้อยในวงเวทเคลื่อนย้ายมวลสาร

ส่วนอิฐอีกครึ่งก้อน อยู่ในวงเวทอีกวงหนึ่งที่ห่างออกไปสิบเมตร

นี่คือวงเวทส่งสารสองทิศทางแบบย่อส่วนที่ฮาร์วีย์พัฒนาขึ้นมาตามโครงสร้างของ “ผู้ส่งสารตาข่ายเวทมนตร์” ฉบับปรับปรุงและวงเวทเคลื่อนย้ายมวลสารแบบธรรมดา

“หรือว่าสิ่งของที่มีตัวตน จะไม่สามารถเดินทางผ่านตาข่ายเวทมนตร์ได้?”

ฮาร์วีย์ขยี้ผมอย่างหงุดหงิด “ไม่ใช่นี่ จดหมายที่ผู้ส่งสารบรรทุกก็เดินทางผ่านตาข่ายเวทมนตร์ได้นี่?”

เขาก้มหน้าลงบนโต๊ะทดลอง บันทึกข้อมูลการทดลองที่ล้มเหลวในครั้งนี้

วัตถุทดลอง: อิฐ

น้ำหนัก: 510 กรัม

ผลการทดลอง: ถูกตัดโดยมิติที่ไม่รู้จัก เหลือเพียงครึ่งหนึ่งของวัตถุจริงที่ส่งสำเร็จ

“น้ำหนัก หรือว่าปัญหาอยู่ที่น้ำหนัก?” ฮาร์วีย์พลิกดูบันทึกการทดลองที่ล้มเหลวก่อนหน้านี้ไปมา พลางพึมพำกับตัวเอง

“ดูท่าแล้วคงต้องเสี่ยงเข้าสู่ตาข่ายเวทมนตร์ เพื่อสังเกตการณ์เส้นทางการส่งสารของวงเวทเคลื่อนย้ายมวลสารด้วยตนเอง...”

ฮาร์วีย์พิงเก้าอี้ นวดขมับพลางถอนหายใจ การท่องตาข่ายเวทมนตร์ครั้งนั้นยังคงทำให้เขาขวัญผวา

เขากลับไปยังห้องหนังสือเพื่อหยิบยาฟื้นฟูพลังจิตที่ปรุงไว้ล่วงหน้าสองขวด ฮาร์วีย์เปิดใช้งานวงเวทเคลื่อนย้ายมวลสารอีกครั้งด้วยความกังวลเล็กน้อย ส่งพลังจิตไปเกาะติดอยู่บนนั้น แล้วค่อยๆ จมลงสู่ตาข่ายเวทมนตร์

หลังจากรู้สึกวิงเวียนที่คุ้นเคย จิตสำนึกของฮาร์วีย์ก็เข้าสู่มิติของตาข่ายเวทมนตร์อย่างรวดเร็ว

มาถึงมิติแห่งพลังงานที่เต็มไปด้วยท่อส่งพลังงานสีแดงเข้มที่เหมือนเส้นเลือดฝอยทั่วทั้งมิติ

วงเวทเคลื่อนย้ายมวลสารถูกกระตุ้นจากอักขระเวทของเขา พุ่งไปยังพิกัดที่ไม่รู้จักด้วยความเร็วที่เหนือกว่าผู้ส่งสารเวทมนตร์มาก

ฮาร์วีย์รีบตั้งสมาธิ ตามรอยวงเวทไปข้างหน้า

“ไม่ได้ ความเร็วเร็วเกินไป ไม่นานก็จะดึงพลังจิตของข้าจนถึงขีดจำกัด แล้วก็จะขาดการเชื่อมต่อ...”

ฮาร์วีย์ถอยออกจากตาข่ายเวทมนตร์อย่างพ่ายแพ้ เมื่อมองดูขวดแก้วที่เพิ่งวางไว้บนวงเวท ก็เป็นดังคาด รอยตัดเรียบกริบถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน

“เดี๋ยวนะ ถ้าหากระยะทางของพลังจิตไม่ถึงข้อกำหนดในการสังเกตการณ์ แล้วถ้าข้าเอาอักขระเวทระบุตำแหน่งทั้งดวงไปติดไว้บนวงเวทเลยล่ะ?”

ฮาร์วีย์รู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะบ้าไปแล้ว การทดลองระดับนี้ เกรงว่าแม้แต่ผู้วิเศษระดับสูงที่คลั่งไคล้ก็ยังไม่กล้าลอง

อักขระเวทระบุตำแหน่งเปรียบเสมือนร่างต้นทางจิตของผู้วิเศษในตาข่ายเวทมนตร์ พลังจิตที่ยื่นออกมาจากอักขระเวทก็เหมือนกับหนวด

แม้หนวดจะขาดไป ร่างต้นจะได้รับบาดเจ็บอยู่บ้าง แต่ก็เป็นความเสียหายที่สามารถฟื้นฟูได้ ไม่มีความเสี่ยงที่จะกระทบถึงร่างต้น

แต่ถ้าหากเคลื่อนย้ายร่างต้นทางจิตทั้งดวง เคลื่อนที่ไปในตาข่ายเวทมนตร์ ระดับความเสี่ยงเกรงว่าจะเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ

เหมือนกับผู้พัฒนายาแปรธาตุ ที่ไปลองส่วนผสมและประสิทธิภาพของยาด้วยตนเอง

“ดูท่าแล้วเฉินหนงไซเบอร์ผู้นี้ คงต้องเสี่ยงดูสักครั้ง”

ฮาร์วีย์ตัดสินใจตามแผน เข้าสู่ตาข่ายเวทมนตร์อีกครั้ง นำอักขระเวทระบุตำแหน่งไปติดไว้บนวงเวทเคลื่อนย้ายมวลสารโดยตรง

เปิดใช้งานวงเวท

วงเวทฉบับปรับปรุงแบบย่อส่วนบรรทุกร่างต้นทางจิตของฮาร์วีย์ พุ่งออกไปด้วยความเร็วสูงในชั่วพริบตา

ฮาร์วีย์รู้สึกเพียงว่าฟ้าดินหมุนคว้าง ความรู้สึกคลื่นไส้อย่างรุนแรงทำให้เขาปวดหัวแทบระเบิด ทำได้เพียงกัดฟันอดทน

ในขณะเดียวกันก็สามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า เมื่อตำแหน่งของอักขระเวทระบุตำแหน่งเปลี่ยนไป

ร่างต้นทางจิตดูเหมือนจะลากภูเขาลูกมหึมา เคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างยากลำบาก

ในตอนที่เขาทรมานจนแทบจะอาเจียนออกมา วงเวทเคลื่อนย้ายมวลสารก็ไปถึงจุดระบุตำแหน่งการส่งสารที่ตั้งไว้ล่วงหน้า

ฮาร์วีย์ลืมตาขึ้นด้วยใบหน้าที่ซีดเผือด และพบว่าตนเองไม่ได้อยู่หน้าโต๊ะทำงานที่นั่งอยู่เมื่อครู่แล้ว

แต่กลับมายืนอยู่บนวงเวทเคลื่อนย้ายมวลสารทั้งตัว

ในมือยังคงถือรูปปั้นปูนปลาสเตอร์ที่สมบูรณ์อยู่ชิ้นหนึ่ง นี่คือวัตถุทดลองชิ้นสุดท้ายที่วางไว้

“นี่... สำเร็จแล้วรึ?”

ฮาร์วีย์ตะลึงไปเล็กน้อย สำเร็จแล้วจริงๆ แต่นี่มันบ้าอะไรกัน ทำไมถึงส่งตัวข้าที่เป็นคนส่งของมาด้วยกันล่ะเนี่ย!!!

...

จอมเวทไฟผมแดงเฟลียร์ โฮเดน เข้าสู่ “ตาข่ายเวทมนตร์” อย่างตื่นเต้น

เตรียมจะส่งข้อความส่วนตัวไปสอบถาม “บุรุษในกระจกเงา” ผู้ที่ต้องการซื้อศาสตราเวทย์ศาสตร์มืด ว่าจะยอมให้ที่อยู่จริงเพื่อที่เขาจะได้ส่งของไปให้หรือไม่

ทันทีที่เข้าสู่เวทีสนทนา เขาก็ตกใจจนตาเบิกกว้าง

ข้างหลังสองส่วนคือ “ห้องสนทนา” และ “แลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสาร” ก็มีส่วนใหม่ล่าสุดปรากฏขึ้นมาอีกส่วนหนึ่ง

“การซื้อขายออนไลน์แบบเรียลไทม์” งั้นรึ?

เฟลียร์อ้าปากค้างเล็กน้อย คลิกเข้าไปโดยไม่รู้ตัว แล้วเริ่มอ่านกฎเกณฑ์การใช้งานของส่วนนี้

“สามารถรับส่งแลกเปลี่ยนได้สองทิศทางในทันที? หากต้องการใช้ฟังก์ชันนี้ กรุณายื่นขอต่อผู้ดูแลระบบ และชำระค่าธรรมเนียมการสร้างวงเวทเคลื่อนย้ายมวลสาร 1,000 เหรียญทอง”

“การซื้อขายออนไลน์แต่ละครั้งในภายหลัง จะต้องชำระค่าธรรมเนียมการส่งสารครั้งเดียวเพิ่มเติม 50 เหรียญทอง หรือ 1 คะแนน”

“น้ำหนักของที่ส่งไม่เกิน 500 กรัม ไม่คิดค่าธรรมเนียมเพิ่มเติม ทุก 100 กรัมที่เกิน จะคิดค่าธรรมเนียมน้ำหนักเกินเพิ่มเติม 10 เหรียญทอง”

“น้ำหนักรวมของที่ส่งต้องไม่เกิน 1,000 กรัม มิเช่นนั้นจะไม่สามารถให้บริการส่งสารได้”

จอมเวทไฟอ่านข้อกำหนดการให้บริการยาวเหยียดซ้ำไปมาอย่างละเอียด แล้วก็ตะลึงอยู่กับที่ไม่รู้จะแสดงสีหน้าอย่างไรดี

นอกเหนือจากข้อความที่เขาไม่เข้าใจเลยอย่าง “สินค้าสูญหาย, เสียหาย”, “ข้อกำหนดการยกเว้นความรับผิด”, “ในกรณีที่เกิดเหตุสุดวิสัย”, “ไม่รับผิดชอบค่าเสียหาย”

เนื้อหาที่เหลือก็เขียนไว้อย่างชัดเจน

เวทีสนทนาแลกเปลี่ยนผู้วิเศษแห่งตาข่ายเวทมนตร์นี้สามารถส่งของสองทิศทางได้!

แถมยังรับส่งได้ในทันที!

ไม่ต้องเหมือนกับวงเวทเคลื่อนย้ายมวลสารระดับทวีป ที่ต้องมีจุดเชื่อมต่อวงเวทหลายจุด ส่งต่อหลายครั้ง และใช้เวลานาน

นี่มันเป็นสิ่งที่เกินจะจินตนาการได้อย่างสิ้นเชิง

สิ่งประดิษฐ์อัจฉริยะ!

เฟลียร์คลิกขอทดลองใช้รุ่นทดลองโดยไม่ลังเล ไม่กี่นาทีต่อมาก็ได้รับเนื้อหาแผนภาพวงเวทโดยละเอียด

เขาเรียกผู้วิเศษฝึกหัดให้นำมิธริลเหลวอันล้ำค่าและศิลาเวทมนตร์วัสดุเสริมมาจากห้องเก็บของให้เขา

เขาพยายามจะเลียนแบบโครงสร้างแผนภาพวงเวทที่ปรากฏบนแผ่นคริสตัล เริ่มวาดวงเวทบนโต๊ะทำงานโดยตรง

“วงเวทเคลื่อนย้ายมวลสารที่ใช้เพียงศิลาประจุพลังเวทก็ขับเคลื่อนได้ แม้จะเป็นรุ่นย่อส่วน แต่ก็ยังน่าเหลือเชื่อ”

เฟลียร์วาดเสร็จ ก็ตรวจสอบความถูกต้องของแผนภาพวงเวทอย่างละเอียดอีกครั้ง

จากนั้นจึงหยิบศิลาเวทมนตร์ระดับสูงมาด้วยความเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง วางลงในตำแหน่งที่แผนภาพวงเวทกำหนดไว้

“เดี๋ยวก่อน! ข้ายังไม่ได้ถามบุรุษในกระจกเงาผู้นั้นเลย ต้องให้เขาวาดวงเวทเช่นเดียวกัน เราถึงจะสามารถทำการทดลองที่น่าอัศจรรย์นี้ได้สำเร็จ!”

จอมเวทไฟรีบพุ่งไปยัง “สมองกลเวท” พิมพ์ข้อความเรียกหาบุรุษในกระจกเงาผู้นั้นอย่างรวดเร็ว

...

“โอเฟรย์ เจ้าคิดว่ามันจะได้ผลจริงๆ รึ?” เอ็ดยืนเท้าสะเอวอยู่ข้างๆ มองดูน้องชายฝาแฝดที่ก้มหน้าก้มตาวาดวงเวทเคลื่อนย้ายมวลสารที่เล็กจิ๋วนี้อย่างจริงจัง

“ไม่ลองจะรู้ได้อย่างไร? เจ้ายังเสียดายเงิน 1,000 เหรียญทองนี่อยู่อีกรึ?” หัวหน้านักเล่นแร่แปรธาตุกล่าวโดยไม่หันกลับมามอง

“อย่างไรเสียถ้าหากการส่งสารล้มเหลว เงินนี้ก็จ่ายออกไปไม่ได้อยู่แล้ว คุณผู้ดูแลระบบยืนยันขนาดนั้น ก็แสดงว่ามันไม่ใช่เรื่องล้อเล่น”

เอ็ดถอนหายใจ “ช่างเป็นสิ่งประดิษฐ์อัจฉริยะจริงๆ นี่เกรงว่าจะเปลี่ยนโฉมหน้าของวงการผู้วิเศษทั้งวงการ”

หากเทคโนโลยีการส่งสารทางไกลในทันทีเกิดขึ้นได้จริง ในทวีปนี้ เหล่าอาณาจักรผู้วิเศษและองค์กรผู้วิเศษที่ควบคุมวงเวทเคลื่อนย้ายมวลสารระดับทวีปอยู่ ในอนาคตก็จะไม่มีรายได้มหาศาลจากวงเวทเคลื่อนย้ายมวลสารอีกต่อไป

เมื่อแพร่หลายออกไปแล้ว เหล่าคนแคระขุดอุโมงค์ที่อยู่ห่างไกลนับหมื่นลี้ที่ผลิตศิลาเวทมนตร์ดิบ และเหล่าเอลฟ์ชั้นสูงที่เพาะปลูกพืชสำหรับทำยา ก็จะไม่ถูกผู้จัดซื้อวัตถุดิบขูดรีดและกดราคาซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีกต่อไป

ผู้ลึกลับที่บุกเบิกเวทีสนทนาผู้วิเศษผู้นี้ ก็จะได้รับความสนใจจากผู้คนนับหมื่น หรือไม่ก็กลายเป็นเป้าหมายของทุกคน

“เอาล่ะ เจ้าส่งข้อความไปหาคุณบุตรแห่งเพลิง แจ้งเขาว่าเตรียมพร้อมแล้ว ให้เขาเริ่มส่งสารได้เลย!”

โอเฟรย์ยืดตัวขึ้น นวดเอวที่ปวดเมื่อยของตนเอง มองเอ็ดด้วยสีหน้าคาดหวัง

...

เมื่อ “เครื่องจักรหมายเลขศูนย์” ค่อยๆ ส่งเสียงหึ่งๆ หลังจากพลังงานเวทมนตร์ที่รุนแรงพวยพุ่งขึ้นมาพักหนึ่ง

ฮาร์วีย์มองดูถุงเหรียญทองหนักๆ สองถุง และหัวกะโหลกสีดำเทาประหลาดที่ปรากฏขึ้นบนวงเวทเคลื่อนย้ายมวลสาร

“ฮ่าๆ ออเดอร์แรกมาแล้ว!”

เขาหยิบถุงเงินขึ้นมา ชั่งน้ำหนัก แล้วยกมุมปากขึ้นอย่างพึงพอใจ

“ธุรกิจโลจิสติกส์ทำเงินได้จริงๆ ด้วย! ขายวงเวทสองวง ก็ได้เงินสองพันเหรียญทองแล้ว”

หลังจากนี้ยังมีค่าธรรมเนียมการขนส่งครั้งเดียวที่ต้องจ่ายทุกครั้งที่ส่งสารอีก นั่นยิ่งเป็นแหล่งรายได้ที่ไม่สิ้นสุด

เขามองไปยังหัวกะโหลกนั่นอีกครั้ง หยิบขึ้นมาเล่นอยู่ครู่หนึ่งด้วยความสงสัย

“พลังงานแห่งความตายรุนแรงดีจริง อย่างน้อยก็ทำให้ความเร็วในการทำสมาธิของข้าเพิ่มขึ้น 10%”

บ้าเอ๊ย อยากจะยึดของไว้จริงๆ เลย!

“ไม่ได้ ไม่ได้! จะทำลายชื่อเสียงไม่ได้ ในโฆษณาบอกว่ารับส่งในพริบตา ก็ต้องส่งให้เขาในพริบตา!”

ทำธุรกิจนี่นะ! เน้นความซื่อสัตย์เป็นหลัก!

ฮาร์วีย์ถือหัวกะโหลกด้วยรอยยิ้มขื่น ยืนขึ้นบนวงเวทเคลื่อนย้ายมวลสารด้วยตนเอง

เขาแทบจะสามารถแยกตัวออกได้ในทันทีในระหว่างที่การส่งสารผ่านตาข่ายเวทมนตร์กำลังจะถึงจุดหมาย

จะไม่ส่งตัวเองไปถึงมือผู้รับด้วยกัน

“ตอนนี้ปัญหาเดียวคือ ทุกครั้งต้องไปส่งของด้วยตัวเองนี่สิ!”