บทที่ 28 จับคู่ให้เจ้าอ้วน

ถังชีเย่เห็นผู้มาเยือนแล้วก็เหลือบมองไปด้านหลัง โบกมือวูบเดียว 'ตราประทับห้าติ่ง' ก็กดทับร่างเสี่ยวอู่ไว้ใต้ติ่งยักษ์ทันที

ทุกคนต่างงุนงงกับการกระทำนี้ แต่ก็รู้ว่าไม่ใช่เวลาจะมาซักถาม และถังชีเย่เองก็ไม่มีทีท่าจะอธิบาย

'แมงมุมปีศาจหน้าคนตัวที่ถังซานดูดซับตามต้นฉบับไม่น่าจะถึงห้าพันปี แต่ตัวนี้ถึงแน่ ไม่รู้ว่าจะมีกระดูกวิญญาณหรือเปล่า!' ขณะที่ความคิดของถังชีเย่แล่นเร็วรี่ ร่างสามร่างก็เหาะเหินเดินอากาศมาหยุดอยู่ห่างจากกลุ่มพวกเขาเพียงสิบเมตร

'นี่พวกเขากลายเป็นเด็กส่งสมบัติจริงๆ หรือเนี่ย?' ถังชีเย่ถึงกับพูดไม่ออก หากการเปลี่ยนแปลงของเนื้อเรื่องทำให้คนที่ไล่ล่าแมงมุมปีศาจหน้าคนเป็นคนอื่นก็ว่าไปอย่าง แต่สองคนนี้ดันไล่ล่าแมงมุมปีศาจหน้าคนอายุห้าพันปีเพื่อเอาวงแหวนวิญญาณวงที่สามให้หลานสาวเนี่ยนะ?

พวกเขาไม่รู้เรื่องอายุตบะของแมงมุมปีศาจหน้าคนจริงๆ หรือว่าคิดว่าทุกคนจะดูดซับวงแหวนวิญญาณข้ามขั้นได้เหมือนเขากับถังซาน?

"เป็นพวกเจ้าอีกแล้ว! ท่านปู่ พวกเขาขโมยแมงมุมปีศาจหน้าคนของข้า!" เมิ่งอีหรานจำคนกลุ่มนี้ได้ทันที นางรีบเขย่าแขนองค์ชายมังกร พลางบ่นกระปอดกระแปดและฟ้องปู่!

"เฟิงหลานเต๋อ? เจ้าควรจะมีคำอธิบายนะ?" องค์ชายมังกรปลอบประโลมเมิ่งอีหรานอย่างเอ็นดู นัยน์ตาหรี่ลงแผ่กลิ่นอายอันตรายออกมา

เฟิงหลานเต๋อไม่ได้เกรงกลัว ทักษะผสานวิญญาณขององค์ชายมังกรและยายเฒ่าอสรพิษอาจต่อกรกับราชทินนามพรหมยุทธ์ได้จริง แต่มันก็แค่ต่อกรได้เท่านั้น หากเจอราชทินนามพรหมยุทธ์ตัวจริง พวกเขาก็ต้องหนีอยู่ดี!

ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่เชื่อว่าองค์ชายมังกรจะยอมเป็นศัตรูกับเขาเพียงเพราะสัตว์วิญญาณตัวเดียว

อย่างไรก็ตาม ในเมื่อองค์ชายมังกรเอ่ยปากถาม เฟิงหลานเต๋อก็จำต้องตอบ อย่างไรเสียอีกฝ่ายก็เป็นวิญญาณพรหมยุทธ์แปดวงแหวน!

"ผู้อาวุโสองค์ชายมังกร พวกเรากำลังล่าสัตว์วิญญาณอยู่แถวนี้ แล้วบังเอิญเจอแมงมุมปีศาจหน้าคนตัวนี้ที่เหมาะกับลูกศิษย์ข้าพอดี พวกเราจึงฆ่ามัน ผู้อาวุโสต้องการคำอธิบายเช่นไรหรือ?"

สีหน้าขององค์ชายมังกรฉายแววไม่พอใจ เขาแค่นเสียง "เฟิงหลานเต๋อ เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าไล่ตามแมงมุมปีศาจหน้าคนตัวนี้มาสองวันแล้ว?"

"ไม่ทราบ!" เฟิงหลานเต๋อตอบกลับตรงไปตรงมา อย่างไรเสียถังซานก็เริ่มดูดซับวงแหวนวิญญาณไปแล้ว พวกเขาเอาคืนไปไม่ได้หรอก

"ท่านปู่ พวกเขาทำเกินไปแล้ว! ท่านปู่ต้องแก้แค้นให้ข้านะ!" เมิ่งอีหรานกระทืบเท้าด้วยความโกรธ รูปร่างที่เติบโตเกินวัยสั่นไหว ช่างเป็นอาหารตาของเจ้าอ้วนและเอ้าซือข่าเสียจริง

"แม่นาง ท่านเข้าใจผิดแล้ว หากพวกเราไม่ฆ่าแมงมุมปีศาจหน้าคนตัวนี้ ท่านอาจจะเป็นอันตรายได้!" ถังชีเย่ทนฟังไม่ไหว ในที่สุดก็เอ่ยปากขึ้น

"เหลวไหล! แค่ดูดซับวงแหวนวิญญาณพันปี จะมีอันตรายอะไร? อีกอย่าง ท่านปู่ข้าเป็นถึงวิญญาณพรหมยุทธ์! เขาไม่ปล่อยให้ข้าเป็นอันตรายหรอก!" เมิ่งอีหรานไม่เชื่อ คิดว่าถังชีเย่พยายามจะหลอกนาง

ถังชีเย่ยิ้มบางๆ "แมงมุมปีศาจหน้าคน ได้ฉายาว่านักฆ่าแห่งป่า! สัตว์วิญญาณที่ดุร้ายและชั่วช้าเช่นนี้หาได้ยากยิ่ง ต้องขอนับถือในความโชคดีของแม่นางเมิ่งจริงๆ!

แต่ความโชคดีที่สุดของแม่นางเมิ่ง คือการที่ท่านยังไม่ได้ดูดซับวงแหวนวิญญาณวงนี้!"

ถึงตอนนี้ ดวงตาของเมิ่งอีหรานแทบจะพ่นไฟ แม้แต่องค์ชายมังกรและยายเฒ่าอสรพิษก็เริ่มมีสีหน้าไม่พอใจ

แต่ถังชีเย่ไม่สนใจและกล่าวต่อ "ขีดจำกัดสูงสุดของวงแหวนวิญญาณวงที่สามของวิญญาจารย์คือสองพันปี! หากเกินขีดจำกัดนี้ ผลที่ตามมาคงไม่ต้องให้ข้าพูดมากความ และอายุตบะของแมงมุมปีศาจหน้าคนตัวนี้ พูดให้ชัดก็คือ ระหว่างห้าพันห้าร้อยปีถึงห้าพันหกร้อยปี!"

ถังชีเย่มองไปที่องค์ชายมังกร ซึ่งตอนนี้คิ้วขมวดมุ่นยิ่งกว่าเดิม

"เจ้าหนู เจ้าใช้อะไรตัดสินอายุตบะของแมงมุมปีศาจหน้าคนตัวนี้? ข้าดูจากขนาดของมัน มันน่าจะแค่ประมาณสองพันปีเท่านั้น!" องค์ชายมังกรถามเสียงเข้ม

"ขนาด? อายุตบะของแมงมุมปีศาจหน้าคนไม่เคยสะท้อนออกมาทางขนาดตัว แต่ดูได้จากขาแมงมุมทั้งแปด! ขาแมงมุมทั้งแปดของแมงมุมปีศาจหน้าคนตัวนี้ยาวเกินสามเมตรแล้ว ชัดเจนว่าอายุเกินห้าพันปี ส่วนวิธีคำนวณอายุที่ละเอียดกว่านี้ ข้าไม่สะดวกเปิดเผย

ดังนั้น ไม่เพียงแต่ท่านจะกล่าวหาว่าพวกเราขโมยสัตว์วิญญาณไม่ได้ ในทางกลับกัน พวกเราช่วยท่านไว้ต่างหาก"

"เล่นลิ้น! เด็กอวดดี! เจ้าคิดว่าตาแก่อย่างข้าหลอกง่ายนักหรือ? งั้นบอกมาสิว่าสหายของเจ้าพลังวิญญาณระดับไหน? สี่สิบหรือ?" องค์ชายมังกรโกรธจนหนวดกระดิกทันที เจ้าเด็กนี่เห็นเขาเป็นคนโง่หรือไง? หลานสาวเขาดูดซับไม่ได้ แต่ไอ้เด็กนั่นดูดซับได้?

ถังชีเย่จนปัญญา แต่เพื่อพิสูจน์ให้องค์ชายมังกรเห็น เขาจึงเรียกกระบองห้าธาตุออกมา

เมื่อกระบองห้าธาตุปรากฏ วงแหวนวิญญาณหนึ่งเหลืองสองม่วงก็ล้อมรอบมันทันที โดยเฉพาะวงแหวนที่สาม ซึ่งมีสีดำเจืออยู่ในสีม่วงอย่างเข้มข้น

"แบบนี้ พอจะรับได้ไหม?"

ถังชีเย่กระแทกกระบองห้าธาตุลงพื้นเบาๆ เกิดหลุมเล็กๆ ขึ้นทันที

"เป็นไปไม่ได้! หนึ่งเหลือง สองม่วง! เป็นไปไม่ได้ เจ้าดูดซับวงแหวนวิญญาณเกินขีดจำกัดได้ยังไง? แม้แต่เจ้าของวิญญาณยุทธ์สัตว์ขั้นสูงสุดก็ทำไม่ได้" องค์ชายมังกรเมิ่งสูอุทานว่า "เป็นไปไม่ได้" สองครั้งติดต่อกัน แสดงให้เห็นถึงความตกตะลึงอย่างที่สุด

"ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ ข้ากับถังซานโชคดีได้กินสมบัติล้ำค่าตอนเด็ก ทำให้ร่างกายแข็งแกร่งกว่าวิญญาจารย์ระดับเดียวกันมาก ดังนั้นพวกเราจึงสามารถดูดซับวงแหวนวิญญาณข้ามขั้นได้!

อ้อ และวงแหวนวิญญาณที่สามของข้าอายุแปดพันปี! ดังนั้น ข้าไม่มีความจำเป็นต้องหลอกท่าน"

"แปดพันปี!" เมิ่งอีหรานอุทานออกมา เมื่อรู้ตัวว่าเสียกิริยา นางรีบยกมือปิดปากสีแดงระเรื่อ แต่สายตายังคงจับจ้องไปที่วงแหวนวิญญาณทั้งสามบนกระบองห้าธาตุของถังชีเย่

"ผู้อาวุโสทั้งสอง ยังต้องการคำอธิบายอีกหรือไม่?" เฟิงหลานเต๋อแทรกขึ้น ในที่สุด เพื่อให้องค์ชายมังกรยอมถอย เขาก็ต้องเป็นคนเจรจา

"ไม่ ท่านปู่ ข้าจะประลองกับพวกเขา! ยังไงซะ แมงมุมปีศาจหน้าคนตัวนี้เราก็ไล่ตามมาตั้งสองวัน แต่พวกเขากลับชุบมือเปิบไป" เมิ่งอีหรานรีบหันมาทำแก้มป่องใส่ปู่เมื่อได้ยินดังนั้น นางไม่ยอม ไม่ยอมเสียวงแหวนวิญญาณไปแบบนี้ และนางก็เสียไปวงหนึ่งแล้วด้วย

ถังชีเย่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ยัยเมิ่งอีหรานนี่ยังไร้เดียงสาคิดว่าแมงมุมปีศาจหน้าคนตัวนี้ควรเป็นของนางอยู่อีกหรือ?

"ฮ่าๆ เฟิงหลานเต๋อ เจ้าก็ได้ยินแล้ว หลานสาวข้าไม่ยอม อีกอย่าง วงแหวนวิญญาณสองวงถูกพวกเจ้าแย่งไป ก็สมควรให้นางระบายอารมณ์บ้าง เอาอย่างนี้ เจ้าเลือกนักเรียนมาประลองกับอีหราน ถ้าพวกเจ้าชนะ เรื่องนี้ก็จบกัน แต่ถ้าพวกเจ้าแพ้..." องค์ชายมังกรเริ่มปวดหัว ถ้าแพ้ พวกเขาก็คงไปขัดจังหวะการดูดซับวงแหวนวิญญาณไม่ได้ใช่ไหมล่ะ? แถมวิญญาจารย์ที่ดูดซับวงแหวนวิญญาณแมงมุมปีศาจหน้าคนห้าพันปีเป็นวงแหวนที่สามได้ ย่อมต้องเป็นอัจฉริยะ และเบื้องหลังต้องไม่ธรรมดา ดูได้จากกระบองห้าธาตุของถังชีเย่ น้ำหนักของมันเกินกว่าพื้นดินธรรมดาจะรับไหว

ความจริงแล้ว กระบองห้าธาตุของถังชีเย่หนักมากจริงๆ เพราะรากฐานของกระบองห้าธาตุคือเข็มหมุดยึดสมุทร! น้ำหนักเดิมของมันคือหนึ่งหมื่นสามพันหกร้อยชั่ง!

กระบองห้าธาตุในตอนนี้แน่นอนว่าไม่ได้หนักขนาดนั้น แต่ดูจากการที่มันกดพื้นจนเป็นหลุมได้อย่างง่ายดาย น้ำหนักคงเกินพันชั่งแน่ๆ เพียงแต่มันไม่ส่งผลต่อน้ำหนักตัวของถังชีเย่

"ถ้าพวกเราแพ้ล่ะ?" ดวงตาของเฟิงหลานเต๋อเป็นประกาย เขาไม่เชื่อว่าเมิ่งอีหรานจะเอาชนะหนึ่งในสัตว์ประหลาดน้อยของเขาได้ แต่กันไว้ดีกว่าแก้ ควรถามเดิมพันให้ชัดเจน

"ถ้าแพ้ เจ้าหนุ่มนี่ต้องเข้าร่วมสำนักข้า และข้าจะปั้นเขาให้เป็นทายาทสืบทอด!" สายตาขององค์ชายมังกรจับจ้องไปที่ถังชีเย่

"เป็นไปไม่ได้!"

ในเวลาเดียวกัน ทั้งเฟิงหลานเต๋อและจ้าวอู๋จีต่างคัดค้านขึ้นพร้อมกัน น้ำเสียงหนักแน่นเด็ดขาด ไม่เปิดช่องให้องค์ชายมังกรต่อรอง!

"ผู้อาวุโสองค์ชายมังกร เขาเข้าร่วมสำนักท่านไม่ได้!" เฟิงหลานเต๋อกล่าวอย่างจริงจัง

"แล้วเขาล่ะ?" องค์ชายมังกรชี้ไปที่ถังซานซึ่งกำลังดูดซับวงแหวนวิญญาณ ถึงตอนนี้ องค์ชายมังกรยืนยันอายุตบะคร่าวๆ ของวงแหวนวิญญาณที่ถังซานกำลังดูดซับได้แล้ว เพราะคลื่นพลังวิญญาณที่แผ่ออกมาจากวงแหวนวิญญาณของแมงมุมปีศาจหน้าคนตัวนั้นรุนแรงเกินไป เกินกว่าที่สัตว์วิญญาณพันปีทั่วไปจะมีได้

"แซ่ของเขาคือถัง!" ถังชีเย่กลอกตา ถังซานเป็นทายาทสายตรงของสำนักอันดับหนึ่งแห่งโต้วหลัว และยังเป็นลูกชายของพรหมยุทธ์เฮ่าเทียน เขาจะไปเข้าร่วมสำนักเล็กๆ ขององค์ชายมังกรเนี่ยนะ?

"แซ่ถังแล้วไง... ถัง!" เดิมทีองค์ชายมังกรจะพูดว่า "แซ่ถังแล้วไง" แต่จู่ๆ ก็ฉุกคิดได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ

แซ่ถังธรรมดาไม่เท่าไหร่ แต่แซ่ถังที่ถูกระบุเจาะจงและมีพรสวรรค์โดดเด่นขนาดนี้หาได้ยากยิ่ง... องค์ชายมังกรมองถังซานอย่างลึกซึ้ง แล้วหันไปมองถังชีเย่อีกครั้ง เจ้าเด็กนี่ก็แซ่ถัง แต่วิญญาณยุทธ์ไม่ใช่ค้อน ไม่ใช่ทายาทสายตรงหรือ?

"ท่านปู่ ข้าไม่พนัน ข้าจะแข่งกับเขา ถ้าข้าแพ้ เขาแค่ต้องขอโทษข้า แต่ถ้าข้าชนะ วงแหวนวิญญาณเป็นของพวกเรา" เมิ่งอีหรานเห็นความลำบากใจของปู่จึงเปลี่ยนเงื่อนไข

ถังชีเย่อดหัวเราะไม่ได้ "วงแหวนวิญญาณไม่เคยเป็นของเจ้า เจ้าไม่ได้ฆ่ามัน ไม่ได้จับมัน เจ้าจะมาอ้างว่าเป็นของเจ้าเพราะไล่ตามมาสองวันไม่ได้ ถ้าข้าบอกว่าข้าไล่ตามสัตว์วิญญาณทั้งป่าซิงโต้ว พวกมันจะเป็นของข้าทั้งหมดเลยไหม?"

"เจ้า..." เมิ่งอีหรานโกรธจัดกับคำพูดของถังชีเย่ เตรียมจะก้าวออกไปพร้อมไม้เท้าอสรพิษ

"การประลองย่อมเป็นไปได้ อย่างไรเสียท่านก็โชคร้ายมาหลายวัน และวงแหวนวิญญาณสองวงที่เราได้มาก็เกี่ยวข้องกับท่านจริงๆ แต่ถ้าท่านแพ้ ก็ต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยน" ถังชีเย่ไม่สนใจวิญญาณพรหมยุทธ์ที่ยืนอยู่ข้างเมิ่งอีหรานเลยแม้แต่น้อย

"ข้าพูดเอง ข้าพูดเอง! ถ้าเจ้าแพ้ ก็จูบ... จูบ..." เอ้าซือข่ามองไปรอบๆ เห็นไต้หมู่ไป๋จ้องเขาเขม็ง และหนิงหรงหรงเท้าสะเอวมองตาขวางราวกับจะเตือน

"จูบแก้มเจ้าอ้วน!" เอ้าซือข่ารีบเปลี่ยนคำพูด กลัวจะทำให้หนิงหรงหรงและไต้หมู่ไป๋โกรธ

"ดี! ดี! ดี!" เจ้าอ้วนตะลึง ชี้มาที่ตัวเอง แล้วสายตาก็ไปหยุดที่ทรวดทรงองค์เอวของเมิ่งอีหราน ตาเป็นประกายรีบพยักหน้ารัวๆ

"อะแฮ่ม วิญญาณยุทธ์ของเจ้าอ้วนเป็นสัตว์ขั้นสูงสุด หญ้า... พญาหงส์อัคคี และเขาเพิ่งอายุสิบสาม ระดับเกือบสามสิบแล้ว อืม ถ้าแม่นางเมิ่งกับเจ้าอ้วนได้คบกัน บางทีนางอาจจะได้เป็นหนึ่งในกลุ่มสัตว์ประหลาดของพวกเราก็ได้นะ!" ถังชีเย่พยายามหว่านล้อม

ส่วนเจ้าอ้วน เมื่อเห็นถังชีเย่ช่วยชงให้ ก็ยืดอกเชิดหน้าขึ้นทันที ส่งสายตาซาบซึ้งไปให้ถังชีเย่เต็มเปี่ยม

"โอ้? วิญญาณยุทธ์พญาหงส์?" ดวงตาขององค์ชายมังกรไหววูบ คิดในใจว่าคนพวกนี้เป็นใครกันแน่? ทำไมถึงมีแต่อัจฉริยะ และเป็นอัจฉริยะในหมู่อัจฉริยะเสียด้วย!

ขนาดเมิ่งอีหรานหลานรักของเขา อายุสิบหกเพิ่งจะแตะระดับสามสิบ! แต่ลูกพี่ใหญ่ของเชร็คอย่างไต้หมู่ไป๋ ดูยังไงก็อายุไม่เกินสิบห้า!

ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยการสิงสถิตร่างพยัคฆ์ขาว วงแหวนวิญญาณสามวงบนตัวเขาและคลื่นพลังวิญญาณระดับสามสิบห้าขึ้นไป เขาจึงสัมผัสได้อย่างชัดเจน!

"ข้าไม่ขัดข้อง คนหนุ่มสาวควรมีการเดิมพันบ้าง ถ้าอีหรานตกลง ข้าก็อยากจะขอให้เฟิงหลานเต๋อรับอีหรานเข้าเป็นสมาชิกของพวกท่านด้วย!" องค์ชายมังกรไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนแล้วพยักหน้าในที่สุด... ข้อมูลบางอย่างไม่ชัดเจน ดังนั้น...