บทที่ 22 ความฝันคือสุราที่รสเลิศที่สุด

ในเมืองเล็กๆ ทางตอนเหนือของมิลานที่มีประชากรเพียง 190,000 คน เรื่องราวของการโด่งดังชั่วข้ามคืนกำลังก่อตัวขึ้นอย่างเงียบๆ

การลงสนามเป็นตัวสำรองแล้วยิง 1 จ่าย 1 ของเซียวหยางกลายเป็นหัวข้อสนทนาสุดฮอตประจำเมืองอย่างรวดเร็ว สื่อกีฬาชื่อดังหลายสำนักของอิตาลีต่างรายงานข่าวแมตช์นี้ด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ

"กัซเซตตา เดลโล สปอร์ต" ถึงกับเขียนแซะเบาๆ ว่า "หลังจากลงเป็นตัวสำรองแล้วเหมาสองประตูในมิลานดาร์บี้แมตช์ฉบับเยาวชนจนพลิกเกมได้สำเร็จ ซานโดร เซียว ผลผลิตจากอคาเดมีของเอซี มิลาน ก็สวมบทซูเปอร์ซับกู้ชีพทีมอีกครั้งที่สนามมาริโอ ริกามอนติ ซึ่งห่างจากซานซิโรไปไม่ถึง 100 กิโลเมตร ในฐานะความภาคภูมิใจของทีมเยาวชนมิลาน ฟอร์มการเล่นดั่งฝันของซานโดรได้สร้างแรงสั่นสะเทือนเล็กๆ ให้กับ 'กัลโช่ เซเรีย บี' และเบรสชา..."

ในบทสัมภาษณ์ อินซากี้ใช้ประโยคคำถามรัวๆ แสดงความชื่นชมในตัวเซียวหยาง "เซียวทำประตูได้ในนัดประเดิมสนาม? ทำไมพวกคุณต้องตกใจขนาดนั้น? นั่นมันเรื่องปกติไม่ใช่เหรอ? อะไรนะ? ผมเฉดหัวเขาออกมา? ใครพูด? เบรสชา ฟุตบอล วอยซ์? ไร้สาระสิ้นดี! ผมยอมให้เซียวถูกปล่อยยืมตัวจริง แต่ผมสัญญากับเขาไว้แล้วว่า ถ้าวันไหนผมได้เป็นเฮดโค้ชทีมอาชีพ เขาจะเป็นหนึ่งในกองหน้าตัวเลือกแรกของผม..."

ส่วนอัลเลกรี เขาใช้เวลาถึงห้าวินาทีกว่าจะนึกออกว่าเซียวหยางคือใคร

"ใช่ ผมรู้จักเขา เขาเป็นเด็กหนุ่มที่ดีมาก ผมสัญญากับเขาว่าจะให้ซ้อมกับทีมชุดใหญ่และยินดีจะมอบโอกาสให้ แต่เห็นได้ชัดว่าเขาชอบน้ำพุและหอศิลป์ที่เบรสชามากกว่า... ผมดีใจที่เขาเริ่มต้นได้ดีที่นั่น และหวังว่าเขาจะรักษาฟอร์มได้ต่อเนื่อง"

"กาก้า? เขายังไม่พร้อมหรอก แต่ผมสัญญาว่าคุณจะได้เห็นเขากลับมาสวมเสื้อ 'รอสโซเนรี' ลงสนามอีกครั้งในเร็วๆ นี้แน่นอน..."

เอลิซา นักข่าวจาก "เบรสชา เดลินิวส์" ที่อยู่ในเหตุการณ์ แสดงให้เห็นถึงคำว่า "ความหล่อบังตา" ได้อย่างสมบูรณ์แบบ เธอใช้คำว่า "เซอร์ไพรส์" ถึงสามครั้งติดเพื่อบรรยายถึงเซียวหยาง "เขาคือเซอร์ไพรส์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเบรสชาในฤดูกาลนี้ และน่าจะเป็นเซอร์ไพรส์ใหญ่ของ 'กัลโช่ เซเรีย บี' เผลอๆ อาจจะเป็นเซอร์ไพรส์เล็กๆ ของวงการฟุตบอลอิตาลีด้วย..."

แม้จะยังมีความกังขาหลงเหลืออยู่ แต่แฟนบอลเบรสชาทุกคนต่างเต็มไปด้วยความคาดหวัง หวังว่าทีมของพวกเขาจะได้ "นิว กาก้า" มาครอบครองจริงๆ

กาก้าในวัยยังไม่ครบสิบแปดปี และจะเป็นสมบัติของพวกเขาไปอย่างน้อยอีกหนึ่งปี

นักเตะเบรสชาค้นพบอย่างรวดเร็วว่า มีแฟนบอลมาดูการฝึกซ้อมมากกว่าปกติถึงห้าเท่า แถมพวกนักข่าวที่ดูเหมือนจะลืมทางไปสนามซ้อมมาริโอ ริกามอนติไปแล้ว จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้และแห่กันมายื่นเรื่องขอสัมภาษณ์

บอร์ดบริหารเบรสชาถึงกับอึ้ง

สโมสรนี้มันมหัศจรรย์พันลึก ช่วงตลาดนักเตะซัมเมอร์มีนักเตะเข้าๆ ออกๆ ร่วมโหล แต่เกือบทั้งหมดที่เข้ามาคือยืมตัวหรือเซ็นฟรี ส่วนคนที่ออกไปก็มีทั้งหมดสัญญายืมตัวหรือถูกปล่อยยืม สรุปง่ายๆ คือ นอกจากแกนหลักชุดเดิมเมื่อฤดูกาลที่แล้ว ตัวประกอบอื่นๆ ไหลเข้าไหลออกเป็นสายน้ำ หลายคนยังไม่ได้ลงเล่นแมตช์ทางการให้เบรสชาแม้แต่นัดเดียวก็ย้ายออกไปแล้ว

ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาต้องการอะไรกันแน่

และภายใต้ฉากหลังแบบนี้ ดันถูกหวยรางวัลที่หนึ่งเข้าให้จริงๆ

แถมเป็นรางวัลใหญ่สุดซะด้วย

ไม่ต้องพูดถึงว่าเดิมทีจามเปาโลก็ตั้งใจจะเพิ่มเวลาลงสนามและดูแลเซียวหยางเป็นพิเศษอยู่แล้ว พอเจอกระแสแบบนี้ ต่อให้เขาอยากจะกดเซียวหยางไว้ ก็คงทำไม่ได้แล้ว

แน่นอน การโชว์ฟอร์มเทพแค่สิบกว่านาทีไม่ได้อธิบายทุกอย่าง และไม่ใช่ทุกคนจะชอบเซียวหยาง คนที่รอดูเขาหน้าแตกก็มีเพียบ

ส่วนเรื่องที่ว่าเขาคืออัจฉริยะตัวจริง เป็นแค่จังหวะผีเข้า หรือเพราะคู่แข่งประมาทจนโดนเล่นงาน เดี๋ยวก็ได้รู้กัน

วันที่ 17 กันยายน ในนัดที่ 4 ของ "กัลโช่ เซเรีย บี" เบรสชาจะบุกไปเยือน แตร์นานา ต่อให้เซียวหยางไม่ได้เป็นตัวจริง เขาก็ต้องได้รับเวลาลงสนามมากขึ้นแน่นอน และแตร์นานาก็คงไม่มองเขาเป็นแค่เด็กเมื่อวานซืนแน่ๆ ถึงตอนนั้นเราจะได้รู้กันว่า นี่มันแค่ช่วง "โปรโมชันเด็กใหม่" หรือไอ้เด็กนี่มันของจริง...

อย่างไรก็ตาม ข้อสงสัยเหล่านี้กลายเป็นเรื่องของคนนอกอย่างรวดเร็ว สำหรับนักเตะเบรสชาและแฟนบอลที่ไปดูการซ้อม คำถามนี้มีคำตอบชัดเจนอยู่แล้ว

ระหว่างการซ้อมเตรียมทีมเจอกับแตร์นานา จามเปาโลจัดให้มีการลงทีมซ้อมแข่งกันเอง

เซียวหยางไม่ได้สวมเสื้อกั๊กสีน้ำเงินที่เป็นสัญลักษณ์ของทีมตัวจริง แต่ถูกจับไปอยู่ฝั่งตัวสำรอง

แต่พอจบเกมหนึ่งชั่วโมง สกอร์คือ 3-5

ทีมตัวจริง 3 ทีมตัวสำรอง 5

เซียวหยาง "แค่" ยิงไปสองลูก แต่มีส่วนร่วมกับประตูของทีมถึง 4 ลูก

นอกจากสองประตูที่ยิงเอง เขายังจ่ายแอสซิสต์โดยตรงหนึ่งลูก และมีส่วนร่วมในการขึ้นเกมจนได้ประตูอีกหนึ่งลูก

ที่สำคัญที่สุด ไม่ใช่แค่สถิติที่สวยหรู แต่ฟอร์มการเล่นในสนามของเขานั้นเหนือชั้นสุดๆ

เป็นทักษะระดับที่ทำเอาเพื่อนร่วมทีมขนลุกซู่...

เขาว่ากันว่ามีแต่คนตั้งชื่อผิด ไม่มีฉายาที่ตั้งผิด

ตอนนี้พวกเขามั่นใจล้านเปอร์เซ็นต์แล้วว่า มี "นิว กาก้า" แฝงตัวเข้ามาอยู่ในทีมจริงๆ...

หลังเลิกซ้อม นักเตะพากันไปที่ริมสนามเพื่อแจกลายเซ็นแฟนบอล

จริงๆ แล้วเซียวหยางประหม่านิดหน่อย เขาไม่รู้วิธีวางมาดเหมือนคนที่เซ็นลายเซ็นบ่อยๆ เลยได้แต่ทำหน้าบูดบึ้งเก๊กขรึม แล้วรีบเซ็นชื่อยิกๆ

เด็กสาวหน้าตาน่ารักคนหนึ่งได้รับลายเซ็นแรกในชีวิตการค้าแข้งอาชีพของเซียวหยางไปครอง

เซียวหยางบรรจงเซ็นชื่อตัวเองสองภาษา ทั้งจีนและอิตาลี ลงบนเสื้อเบรสชาหมายเลข 11 ของเธอ ก่อนจะจบการฝึกซ้อมวันนี้

ทุกคนทยอยกลับเข้าห้องแต่งตัวเป็นกลุ่มๆ

เซียวหยางเงยหน้ามองตัวเองในกระจก

เหงื่อไหลลงมาตามสันกราม ทิ้งรอยคราบจางๆ ไว้ที่ไหปลาร้า

เขายกมือขึ้นถอดเสื้อแข่งออกจากหลัง วินาทีที่ผิวสัมผัสกับอากาศเย็น ลูกกระเดือกของเขาก็ขยับขึ้นลงโดยไม่รู้ตัว

หลังจากชีวิตพังทลายในชาติที่แล้ว นี่เป็นภาพที่ปรากฏขึ้นในความฝันนับครั้งไม่ถ้วน

"เซียว!"

จู่ๆ ครัชโชโลก็พุ่งเข้ามา กลิ่นเหล้าหึ่ง ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ "แน่ใจนะว่าไม่เอา 'น้ำส้มสีขาว' นี่สักแก้ว?"

พูดให้ถูกคือ วิสกี้ 50 ดีกรีผสมน้ำส้ม

ยากจะจินตนาการว่าปี 2013 แล้ว ยังมีสโมสรที่บริหารจัดการหละหลวมขนาดนี้อยู่อีก

"ใครเป็นคนเริ่มเทรนด์นี้เนี่ย?" เซียวหยางหัวเราะพลางผลักเพื่อนขี้เมาออกไป "ให้เดานะ ฮุบเนอร์?"

"แน่นอน สูบบุหรี่ ดื่มเหล้า ดาวซัลโว ไอดอลตลอดกาลของฉัน ฮุบเนอร์ไง" ครัชโชโลโม้ "ยิ่งดื่มยิ่งยิงแม่นเว้ย!"

เซียวหยางส่ายหน้า แสดงท่าทีว่า 'ไม่ไหวจะเคลียร์'

ชาติที่แล้วเขาเป็นไอ้ขี้เมาที่แทบจะนอนไม่หลับถ้าไม่ได้ดื่มเหล้าย้อมใจ แต่ชาตินี้ตั้งแต่เกิดใหม่มา เขายังไม่แตะแอลกอฮอล์แม้แต่หยดเดียว

พูดแบบเลี่ยนๆ ก็คือ สิ่งที่เมื่อก่อนต้องใช้เหล้าช่วยให้ได้มา ตอนนี้ใช้แค่ความฝันก็พอแล้ว...